Dorian Lesner

Organ uznał, że nieruchomość przedsiębiorcy ma związek z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i opodatkował ją wyższą stawką. Głównym argumentem było jej zaklasyfikowanie w ewidencji gruntów i budynków jako terenu przemysłowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wskazał, że ewidencja ma istotne znaczenie, ale sam charakter nieruchomości nie przesądza o jej związku z działalnością gospodarczą.

Ocena, czy działalność gospodarcza jest rzeczywiście wykonywana, należy do sfery ustaleń faktycznych. Istnieje jednak domniemanie, że osoba wpisana do ewidencji, która nie zgłosiła zawiadomienia o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, jest traktowana jako prowadząca taką działalność. Sąd Najwyższy podkreślił, że domniemanie może być obalone, ale wymaga to przeprowadzenia przeciwdowodu.

Ubezpieczony starał się o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. W toku procesu wykazano, że jest on obciążony schorzeniami ze strony układu neurologicznego. Jednakże okoliczność ta sama w sobie nie mogła być utożsamiana z niezdolnością do pracy zarobkowej.

Organ rentowy wskazał, że ubezpieczona otrzyma świadczenie rehabilitacyjne z tytułu wypadku, jeśli będzie posiadała dowody potwierdzające, że zdarzenie było wypadkiem przy pracy. Pierwotnie nie zostało ono tak zakwalifikowane w protokole. Tym samym dopiero sądowe ustalenie, że zdarzenie było wypadkiem przy pracy umożliwiło dokończenie postępowania o przyznanie świadczenia.

Wykazanie bezskuteczności egzekucji przeciwko spółce wymaga co do zasady wszczęcia egzekucji z całości jej majątku. Sąd Najwyższy zwrócił jednak uwagę, że pominięcie niektórych składników majątku samo z siebie nie zwalnia członka zarządu z odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Powinien on bowiem wykazać, że egzekucja z pominiętych składników majątku mogła przynieść realny skutek.