Henryk Gawroński

Na początku czerwca br. premier rządu Beata Szydło, wraz z ministrem infrastruktury i budownictwa Andrzejem Adamczykiem, na konferencji prasowej przedstawili założenia nowego programu wsparcia budownictwa mieszkaniowego nazwanego Mieszkanie Plus. Z założenia, ma to być program ogólnokrajowy, ale odnosi się on do zadań własnych gmin w zakresie zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych społeczeństwa, w szczególności poprzez dotacje dla gmin na budowę mieszkań oraz zmianę przepisów w zakresie ochrony praw lokatorów.

Gminy z jednej strony nie dysponują zbyt dużymi zasobami mieszkaniowymi, a z drugiej strony sytuacja ta od ponad 15 lat nie ulega większym zmianom i podlega stagnacji. Taki stan rzeczy owocuje niewydolną polityką mieszkaniową, a to z kolei przekłada się bezpośrednio na pogłębiające się wykluczenie mieszkaniowe osób wymagających wsparcia w tym zakresie.

Gminy nie mają obowiązku wyprzedawania swoich zasobów lokalowych ani stosowania bonifikat dla najemców tych lokali. Zasady wykupu mieszkań komunalnych określają uchwały właściwych rad gmin, które wydawane są na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami (dalej: u.o g.n.)[1].

Czy spadek tempa zadłużenia JST to efekt nowego indywidualnego wskaźnika zadłużenia? Według danych statystycznych GUS ogólna kwota zadłużenia JST w skali kraju systematycznie rośnie i na koniec 2014 r. wyniosło 72,1 mld zł. Jednakże, zadłużenie to mierzone w relacji do dochodów JST nie tylko nie wykazuje już tendencji wzrostowej, ale nawet od 2011 r. nieznacznie, ale systematycznie spada.

Planowana na 2016 r. subwencja ogólna dla JST została określona na kwotę 53,04 mld zł, tj. na poziomie wyższym o 3,3 proc. niż w 2015 r. W budżecie na rok 2016 zaplanowano też dotacje dla JST w wysokości 33,7 mld zł, na dofinansowanie zadań własnych, finansowanie zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych ustawami, a także dotacje na realizację zadań na podstawie porozumień z organami administracji rządowej.