Jakub H. Szlachetko

W toku sporządzania projektów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i studium uwarunkowań wójt ma obowiązek przeprowadzenia dyskusji publicznej. Dyskusja publiczna jest obligatoryjną fazą procesu planistycznego, podkreślił Jakub H. Szlachetko.

Prawodawca powinien reagować na zmiany zachodzące w rzeczywistości. Wraz ze zmianą charakteru danego terenu z wiejskiego na inny należałoby również rozważyć utworzenie nowej, dostosowanej do uwarunkowań, jednostki pomocniczej, uważa Jakub H. Szlachetko odnosząc się do problemu sołectw w graniach miast.

Najczęstszym problemem rewitalizacji jest jej ograniczanie wyłącznie do przedsięwzięć inwestycyjnych. Znaczenie rzadziej jest ona wiązana ze zjawiskami społecznymi. Jedynie przedsięwzięcia inwestycyjne połączone z różnymi programami społecznymi i gospodarczymi mogą zatrzymać proces degradacji danego obszaru i przywrócenie mu świetności.

Proces miejscowego planowania przestrzennego jest skomplikowany, gdyż wymaga uwzględnienia wielu informacji, nierzadko specjalistycznych i technicznych. Stąd też ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza różnorodne opracowania eksperckie, które mają stanowić merytoryczne oparcie. Jednym z takim dokumentów jest opracowanie ekofizjograficzne.

Proces miejscowego planowania przestrzennego jest skomplikowany, gdyż wymaga uwzględnienia wielu informacji, nierzadko specjalistycznych i technicznych. Stąd też ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza różnorodne opracowania eksperckie, które mają stanowić merytoryczne oparcie. Jednym z takim dokumentów jest opracowanie ekofizjograficzne.