Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Orzeczenie wojewódzkiej komisji do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, ustalające wysokość kosztów postępowania, stanowi tytuł egzekucyjny i może zostać zaopatrzone w klauzulę wykonalności - taki jest sens uchwały Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. Wierzycielem w zakresie kosztów sądowych może być Skarb Państwa reprezentowany przez właściwy sąd.

Izba Kontroli Nadzwyczajnej oddaliła wczoraj na posiedzeniu niejawnym skargę nadzwyczajną Prokuratora Generalnego od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu o ochronę dóbr osobistych na korzyść sędziego Waldemara Żurka. Spór toczył się o obrażające sędziego pomówienie byłej żony jakoby nie płacił alimentów na swoje dzieci. Prokurator Generalny uznał ten wyrok za sprzeczny z konstytucyjną zasadą państwa prawa.

Karę upomnienia wymierzył Sąd Najwyższy sędziemu, który popełnił błąd w orzekaniu wysyłając nieletniego do schroniska na trzy miesiące za zniszczenie mienia. Dodatkowo przewinieniem dyscyplinarnym była próba naprawienia tego błędu poprzez błędne i niezgodne z prawem sprostowanie swego wcześniejszego orzeczenia. SN uwzględnił tym samym odwołania ministra sprawiedliwości i rzecznika dyscyplinarnego.

Niejasności związane z kwalifikacją umów o dzieło nie uzasadniają uwzględnienia skargi nadzwyczajnej. Sąd Najwyższy stwierdził, że w orzecznictwie sądów pracy i ubezpieczeń społecznych dominuje stanowisko zawężające zastosowanie przepisów o umowie o dzieło. Według SN wykładnia wpisująca się w taki dominujący nurt nie może być uznana za rażąco błędną.

Zachowanie pracodawcy nie było uporczywe, ponieważ wprawdzie dokonał nieuprawnionego potrącenia wynagrodzenia pracownika dwa razy, ale zwrócił potrącone wynagrodzenia. Było ono związane z rozwiązaniem umowy po wcześniejszym sfinansowaniu studiów powodowi. Z drugiej strony nie można nie zauważyć, że potrącenia stanowiły reakcję za złamanie postanowień umowy, czyli odwet.