Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Ponad 100 organizacji i ruchów społecznych z Polski domaga się utrzymania obecnej ochrony prawnej wilka w Europie. 21 września br. przyrodnicy i aktywiści złożyli na ręce przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce stanowisko, w którym sprzeciwiają się planom strzelania do wilka w Unii Europejskiej. „Nie zgadzamy się na antywilczą propagandę. Wilka trzeba chronić, nie zabijać.” – wskazują organizacje.

Jeśli sędziowie będą pomijać przepisy noweli kodeksu karnego i stosować Europejską Konwencję Praw Człowieka, to władza wykonawcza podejmie prawdopodobnie wszelkie działania, aby skutecznie temu zapobiegać. Od sędziów wymaga się bowiem konformizmu, jeśli nie można uzyskać sympatii dla przyjmowanych rozwiązań. Zagrożenie sankcjami dyscyplinarnymi ma na celu wymuszenie bezwzględnego posłuchu sędziów - uważa prof. Piotr Kardas z Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Sędzia nie ma obowiązku etycznego darzenia sympatią przełożonego. Ma prawo też do wypowiadania swoich opinii, co uczyniła obwiniona sędzia wojskowa. Nie jest to złamanie zasad etycznych ani godności urzędu – przekonała Sąd Najwyższy obrona. Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego uniewinniła sędzię, uznając, że słusznie orzekł tak sąd I instancji. Dodał, że „nie tak powinna przebiegać rozmowa, która miała miejsce w gabinecie prezesa sądu z podwładną”.

W Sądzie Najwyższym doszło do nietypowej sytuacji. Sąd kontrolował bowiem orzeczenie wydane też przez Izbę Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego, która uznała winę sędziego – powiedział sędzia Kozielewicz. – Przyczyną wszczęcia postępowania był błąd sądu polegający na nie zwolnieniu z odbywania kary skazanego w dozorze elektronicznym. Jednak przedłużenie dozoru było winą innego sędziego - orzekł SN.

Błąd w zakresie wykładni i stosowania prawa krajowego, prawa Unii Europejskiej lub w zakresie ustalenia stanu faktycznego albo oceny dowodów, jeżeli nie stanowi rażącej i oczywistej obrazy przepisów prawa - jako zachowanie mieszczące się w istocie wymiaru sprawiedliwości i przez to legalne - nie może być podstawą do pociągnięcia do odpowiedzialności karnej i dyscyplinarnej członka składu orzekającego – to uchwała całej Izby Odpowiedzialności Dyscyplinarnej SN.