Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

W Sądzie Najwyższym jest tylko czterech ławników nowej kadencji przydzielanych do dwóch Izb - Odpowiedzialności Zawodowej i Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. I trwa spór w sprawie przedłużenia kadencji ławników powołanych w 2018 r. Za niedopuszczaniem „starych” jest sędzia Barbara Skoczkowska i sędzia Krzysztof Staryk, za dopuszczaniem – m.in. sędzia Marek Siwek i sędzia Wiesław Kozielewicz.

Orzeczenie wojewódzkiej komisji do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, ustalające wysokość kosztów postępowania, stanowi tytuł egzekucyjny i może zostać zaopatrzone w klauzulę wykonalności - taki jest sens uchwały Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. Wierzycielem w zakresie kosztów sądowych może być Skarb Państwa reprezentowany przez właściwy sąd.

Izba Kontroli Nadzwyczajnej oddaliła wczoraj na posiedzeniu niejawnym skargę nadzwyczajną Prokuratora Generalnego od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu o ochronę dóbr osobistych na korzyść sędziego Waldemara Żurka. Spór toczył się o obrażające sędziego pomówienie byłej żony jakoby nie płacił alimentów na swoje dzieci. Prokurator Generalny uznał ten wyrok za sprzeczny z konstytucyjną zasadą państwa prawa.

Karę upomnienia wymierzył Sąd Najwyższy sędziemu, który popełnił błąd w orzekaniu wysyłając nieletniego do schroniska na trzy miesiące za zniszczenie mienia. Dodatkowo przewinieniem dyscyplinarnym była próba naprawienia tego błędu poprzez błędne i niezgodne z prawem sprostowanie swego wcześniejszego orzeczenia. SN uwzględnił tym samym odwołania ministra sprawiedliwości i rzecznika dyscyplinarnego.

Niejasności związane z kwalifikacją umów o dzieło nie uzasadniają uwzględnienia skargi nadzwyczajnej. Sąd Najwyższy stwierdził, że w orzecznictwie sądów pracy i ubezpieczeń społecznych dominuje stanowisko zawężające zastosowanie przepisów o umowie o dzieło. Według SN wykładnia wpisująca się w taki dominujący nurt nie może być uznana za rażąco błędną.