Piotr Szybka

Stanowisko zaprezentowane we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji może okazać się w ocenie organu w całości poprawne, a zatem zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Wówczas organ może ograniczyć swoją aktywność do stwierdzenia, że stanowisko zainteresowanego zasługuje w całości na aprobatę. W tym przypadku może on nawet odstąpić od dokonania uzasadnienia prawnego.

Zwolnienie podatkowe to wyłączenie pewnej kategorii podmiotów z zakresu podmiotowego danego podatku (zwolnienie podmiotowe) lub wyłączenie z pewnej kategorii sytuacji faktycznych bądź prawnych z zakresu przedmiotowego danego podatku (zwolnienie przedmiotowe)

Po nowelizacji Ordynacji podatkowej, obowiązującej od 1 lipca 2007 r., brak w regulacji przepisu stanowiącego wprost, że indywidualne interpretacje nie są wiążące dla zainteresowanych, dla płatników czy inkasentów, a także dla organów podatkowych. W poprzednim stanie prawnym istniał art. 14b 1 O. p., który właśnie o tym stanowił.

Zgodnie z art. 14b 1 Ordynacji podatkowej, minister finansów wydaje w indywidualnej sprawie pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Z tej ustawowej regulacji wynika więc, że przedmiotem interpretacji indywidualnej mogą być tylko przepisy prawa podatkowego.

Zgodnie z brzmieniem art. 14c Ordynacji podatkowej interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Treść indywidualnej interpretacji jest uzależniona od tego, jaki jest stosunek organu wydającego interpretację do stanowiska przedstawionego we wniosku przez zainteresowanego.