Piotr Szybka

Forma indywidualnej interpretacji jest specyficzna i charakterystyczna tylko dla niej. Indywidualna interpretacja nie jest ani decyzją, ani postanowieniem w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej. Przepisy Ordynacji milczą na temat formy, w jakiej jest wydawana indywidualna interpretacja.

Indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego obok czynności sprawdzających i korekty pod nadzorem organu podatkowego są kolejną instytucją prawa podatkowego wspomagającą wymiar. Charakteryzuje się ona, co uzasadnione, pewnymi odrębnościami.

Przepis art. 14f 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. Nie wymaga się więc dokonania zapłaty wraz z wniesieniem wniosku.

W odniesieniu do indywidualnych interpretacji wniosek jest pierwszym etapem, który wszczyna postępowanie, jest on więc bezpośrednim inicjatorem postępowania interpretacyjnego. To on bowiem warunkuje jego wszczęcie, które może ale nie musi zakończyć się wydaniem interpretacji.

Przepis art. 14b w 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że minister finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację podatkową). Z przepisu tego jasno wynika, że jedynym podmiotem uprawnionym do wystąpienia z wnioskiem o udzielenie indywidualnej interpretacji jest zainteresowany.