Inga Stawicka

Resort zdrowia w odpowiedzi na poselską interpelację wskazuje, że niedawno wydany komunikat dotyczący rozgraniczenia uprawnień kosmetologów i lekarzy w zakresie wykonywania zabiegów medycyny estetycznej to jedynie wykładnia obowiązujących przepisów. Przypomina również, że procedury medycyny estetyczno-naprawczej od początku do końca muszą być wykonywane przez medyka, również ze względu na ryzyko powikłań i kwestię przeprowadzenia odpowiedniej diagnostyki.

Do wyrażenia przez pacjenta świadomej zgody na leczenie lub operację konieczne jest rzetelne przedstawienie przez personel medyczny potencjalnych powikłań i ryzyk. Jeśli tak się nie stanie, to w momencie, gdy dojdzie do sporu w sądzie, pacjent potencjalnie może ubiegać się o odszkodowanie lub zadośćuczynienie. Informację o ryzyku trzeba dopasować nie tylko do wieku, stanu zdrowia i czynników psychologiczno-społecznych. Personel musi brać też pod uwagę ewentualną barierę językową.

To już pewne - od drugiego kwartału br. zmianie ulegną zasady rozliczeń z Narodowym Funduszem Zdrowia za diagnostykę wykonywaną w ramach tzw. nadwykonań. Do tej pory placówki medyczne, choć z opóźnieniem, otrzymywały pełne stawki za badania. Zgodnie z nowym zarządzeniem prezesa NFZ, za endoskopię NFZ zapłaci 60 proc., za diagnostykę obrazową - 50 proc. To nieznacznie więcej, niż pierwotnie zakładano, ale propozycja generalnie wzbudziła silny sprzeciw środowiska medycznego.

Nowa lista refundacyjna, która zacznie obowiązywać od 1 kwietnia br., to - jak poinformowało Ministerstwo Zdrowia - 243 decyzje w sprawie kontynuacji refundacji oraz 16 nowych terapii. 14 z nich znajduje zastosowanie w schorzeniach onkologicznych, dwie w nieonkologicznych. Sześć terapii jest ukierunkowanych na choroby rzadkie, 15 znalazło się w programach lekowych, jedna będzie natomiast dostępna w refundacji aptecznej. To leki stosowane m.in. w leczeniu zaawansowanego raka żołądka czy chłoniaka u dorosłych.

Miało być nowocześnie, wygodnie i sprawnie - zarówno dla lekarzy, jak i pacjentów. Rzeczywistość pokazuje jednak, że wdrożenie elektronicznej dokumentacji medycznej w praktyce jest dalekie od ideału. Choć placówki medyczne mają obowiązek udostępniania dokumentów w takiej formie od dobrych kilku lat, wiele z nich wciąż tego nie robi. Powodem są często bariery technologiczne i finansowe, ale z drugiej strony eksperci podkreślają, że skoro istnieje obowiązek, to należałoby weryfikować jego przestrzeganie.