Dorian Lesner

Pracodawca zawarł z siostrą umowę o pracę na czas nieokreślony. W krótkim okresie od zatrudnienia stała się ona niezdolna do wykonywania pracy. ZUS dopatrzył się pozorności zatrudnienia i wydał decyzję, w której uznał, że pracownica nie podlega ubezpieczeniom społecznym. Sąd podzielił tę ocenę i wskazał, że nie było żadnych dowodów potwierdzających wykonywanie obowiązków pracowniczych.

Wykazując zasadność prośby o ułaskawienie skazanego ojca, syn zwrócił uwagę na swoją sytuację majątkową i zdrowotną. W piśmie podkreślił, że na skutek wypadku drogowego jest osobą niepełnosprawną, a pobierana przez niego renta nie pozwala na spłatę rat kredytu hipotecznego. Sąd Najwyższy ocenił, że podnoszone względy rodzinne nie odnoszą się do dostarczania środków utrzymania osobom pozostającym na utrzymaniu skazanego.

Policjanci ujawnili fakt sprzedaży wódki osobie nietrzeźwej. Organ wydał więc decyzję, w której cofnął udzielone przedsiębiorcy zezwolenie na sprzedaż alkoholu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wnioski o przeprowadzenie dowodów z przesłuchań nietrzeźwego klienta i sprzedawczyni, ponieważ uznał, że nie było to niezbędne do wyjaśnienia sprawy.

Były prezes zarządu twierdził, że odpowiedzialność za zaległości powinien ponosić także prokurent samoistny, który posiadał wszelkie pełnomocnictwa do reprezentowania spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie zgodził się z tym poglądem i podkreślił, że prokurent samoistny nie został zaliczony przez ustawodawcę do katalogu osób trzecich odpowiedzialnych za zaległości spółki, więc nie mógł być adresatem zaskarżonej decyzji.

Była prezes zarządu nie chciała ponosić odpowiedzialności za zadłużenie spółki, które powstało w czasie, gdy pełniła swoją funkcję. Sąd Najwyższy uznał, że nie ma znaczenia, czy niewypłacalność była zawiniona przez zarząd, powstała z przyczyn obiektywnych lub leżących po stronie innych organów spółki albo jej wspólników. Podstawą powstania odpowiedzialności jest bowiem sam fakt bycia członkiem zarządu.