Ireneusz Krześnicki

Radzie gminy łatwiej jest uchwalić nową uchwałę uchylając poprzednią wraz ze wszystkimi kolejno uchwalonymi zmianami niż prawidłowo przygotować tekst jednolity. Ponadto łatwo jest sporządzić we własnym zakresie i na swoje potrzeby tekst tzw. ujednolicony (nieoficjalny tekst jednolity). Nawet jeżeli zachodzi konieczność korzystania z aktów prawnych wielokrotnie zmienianych, to przy ich niedużej zawartości nie stanowi to tak wielkiego utrudnienia, jak w przypadku np. ustaw.

Organy jednostek samorządu terytorialnego zobowiązane są do ogłaszania tekstów jednolitych znowelizowanych aktów normatywnych nie rzadziej niż raz na 12 miesięcy. Akty prawne podlegające ogłoszeniu, ogłasza się w formie dokumentu elektronicznego w elektronicznych dziennikach urzędowych.

W przypadku wniosku od mieszkańca/ów o podjęcie określonej uchwały, radni, w pierwszej kolejności powinni podjąć w głosowaniu decyzje (uchwałę) czy przedłożony wniosek przyjmują do realizacji. Jeżeli pod wnioskiem podpisze się duża liczba mieszkańców, bądź wniosek będzie dotyczył szczególnie wrażliwego obszaru regulowanego przez radę, odmowa rozpatrzenia projektu przygotowanego przez mieszkańców będzie obarczona ryzykiem politycznym i zarzutami wobec radnych o arogancję (władzy).

Wydaje się, że dyskusja na temat potrzeby sformalizowania procedury zgłaszania przez mieszkańców radzie (sejmikowi) j.s.t. własnych projektów uchwał staje się bezprzedmiotowa. Bo czymże jest pismo chociażby jednego mieszkańca (a tym bardziej wielu mieszkańców) skierowane do rady w sprawie uchylenia wybranego przepisu bądź całej obowiązującej uchwały albo uchwalenie nowej uchwały, której projekt zostanie załączony do pisma, jeżeli nie wnioskiem (petycją) w rozumieniu k.p.a?

W ustawach nie znajdujemy przepisu, który mógłby być podstawą decyzji o przerwaniu sesji. Należy więc przyjąć, że jeżeli rozwiązanie takie jest dopuszczalne prawnie, kwestie te powinny być uregulowane w statutach j.s.t. na podstawie: art. 22 ust. 1 u.s.g. i art. 19 u.s.p.