Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Sąd Apelacyjny w Krakowie, rozpoznając apelację pozwanego w sprawie o zapłatę, postanowił przedstawić Sądowi Najwyższemu do rozpoznania zagadnienie prawne dotyczące tego, czy rozpoznanie sprawy przez sąd pierwszej instancji na posiedzeniu niejawnym z naruszeniem przepisów przesądza o pozbawieniu strony możności obrony praw. Izba Cywilna rozpozna to zagadnienie w składzie siedmiorga sędziów.

Prezes Naczelnej Rady Adwokackiej i członek Trybunału Stanu Przemysław Rosati poinformował, że wniosek o zwołanie posiedzenia w pełnym składzie dotyczy uchylenia immunitetu pierwszej prezes SN prof. Małgorzaty Manowskiej. Z inicjatywą wystąpili: Kamila Ferenc, Jacek Dubois, Marek Małecki, Marcin Radwan-Röhrenschef i Przemysław Rosati.

Prokuratura Europejska – oddział w Katowicach wykryła pierwszy w Polsce przypadek przestępstwa na szkodę interesów finansowych Unii. Polscy prokuratorzy postawili zarzuty podejrzanym z organizacji religijnej. Zajęto nieruchomości o łącznej wartości około 350 tys. euro (1,5 mln zł) oraz udziały w prywatnej spółce. Organizacja zamiast przekazywać otrzymaną z Unii żywność potrzebującym, sprzedawała ją do punktów handlu detalicznego w Polsce i za granicą.

Asesor prokuratorski nie będzie odpowiadał karnie. Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego orzekając w drugiej instancji zmieniła uchwałę z 2024 roku. Wówczas sędzia Tomasz Demendecki orzekł o uchyleniu immunitetu asesorowi. Teraz trzech sędziów uznało, że istnieje znikome prawdopodobieństwo, iż asesor prokuratorski przytrzymując mężczyznę w areszcie 23 minuty dłużej niż nakazuje prawo świadomie popełnił przestępstwo.

Projekt zmian kodeksu postępowania cywilnego, który będzie przedmiotem obrad plenarnych Sejmu w tym tygodniu, zakłada dwustronną komunikację elektroniczną. Ma się to przyczynić do przyspieszenia obiegu dokumentów, zmniejszenia kosztów oraz zwiększenia dostępności wymiaru sprawiedliwości. Projekt przewiduje także lepsze wykorzystanie w sądach alternatywnych metod rozwiązywania sporów, m.in. mediacji. Rozwiązania dotyczą tylko profesionalnych prawników.

Trwa konkurs adresowany do sędziów ubiegających się o delegowanie do wykonywania czynności w Kancelarii Europejskiego Trybunału Praw Człowieka na okres jednego roku, z możliwością przedłużenia do maksymalnie trzech lat. Celem konkursu jest wyłonienie jednej osoby, która włada jednym językiem urzędowym Unii Europejskiej.

I Prezes Sądu Najwyższego w liście do marszałka Sejmu stwierdziła, że brak jest jakichkolwiek podstaw faktycznych lub prawnych dla twierdzeń Prokuratora Generalnego o rzekomych nieprawidłowościach związanych z procesem rozpoznawania protestów wyborczych oraz stwierdzania ważności wyboru Prezydenta RP. W piśmie Prokuratora Generalnego z 17 lipca 2025 r. podano informacje nieprawdziwe oraz sformułowano oceny niemające oparcia w powszechnie obowiązujących przepisach prawa - wskazuje prof. Małgorzata Manowska.

Skarżąca, składając protest wyborczy do Sądu Najwyższego, opisała szereg okoliczności znanych jedynie z przekazów medialnych. Nie sformułowała zaś żadnych zarzutów, które odnosiłyby się do konkretnych zdarzeń, w których wnosząca protest brała udział czy których była świadkiem. Protest ten należało zatem ocenić jako abstrakcyjny. Dodatkowo część podnoszonych zarzutów nie mieści się w również w ramach przedmiotowych protestu wyborczego.

Po pięciu miesiącach od daty wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny opublikował uzasadnienie. Postanowienie prezydenta Andrzeja Dudy z września 2022 r. o wyznaczeniu sędziego Sądu Najwyższego Pawła Grzegorczyka do orzekania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej SN narusza zasady niezawisłości sędziowskiej oraz sprzeciwia się normom prawa UE oraz pozostaje niezgodne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE – orzekł WSA.

Kolejny sędzia Sądu Najwyższego w stanie spoczynku nie odpowie karnie za pozbawienie wolności opozycjonisty w stanie wojennym. Izba Odpowiedzialności Zawodowej odmówiła uchylenia mu immunitetu. Zawsze należy odróżnić działania sędziów okresu PRL, wynikające ze sprawowania przez nich wymiaru sprawiedliwości, od intencjonalnego działania na szkodę interesu konkretnego człowieka z powodu jego przynależności do określonej grupy politycznej, która sprzeciwiała się wprowadzeniu stanu wojennego.