Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęła skarga konstytucyjna dotycząca minimalnej opłaty za czynności adwokackie w sprawach o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego oraz w sprawach dotyczących podlegania ubezpieczeniom społecznym. Termin rozprawy nie został jeszcze wyznaczony.

Policjanci wkroczyli do siedziby Krajowej Rady Sądownictwa. Przewodnicząca Rady Dagmara Pawełczyk-Woicka przyjechała do siedziby KRS, po wystąpieniu w Sejmie na temat tzw. ustawy praworządnościowej. Szefowa KRS mówiła dziennikarzom zgromadzonym tuż przed głównym wejściem, że może wejść tylko nim, ale w samochodzie na parkingu ma dokumenty i stamtąd już nie może wejść, bo tylne drzwi są zamknięte, a nie wydano jej kluczy do innych wejść.

Ustawa o przywróceniu prawa do niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego na podstawie prawa przez uregulowanie skutków uchwał Krajowej Rady Sądownictwa podjętych w latach 2018-2025, przewiduje pozbawienie mocy prawnej tych uchwał, które zawierały wnioski o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego ale z wyłączeniem wniosków obejmujących grupę tzw. początkujących sędziów.

Siedmioro sędziów Sądu Najwyższego rozpoznało 21 stycznia br. problem przedstawiony przez prof. Marcina Wiącka, rzecznika praw obywatelskich. Stawia on pytanie, czy sąd orzekający w sprawie wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie od 1 października 2023 r. powinien odmówić zastosowania przepisu nakazującego zwolnić skazanego na dożywotnie więzienie po odbyciu 30 lat kary. Przepis ten jest sprzeczny z prawami człowieka. Jednak SN odmówił podjęcia uchwały.

Szkoły wyższe mają obowiązek uiszczenia opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości rolnych stanowiących własność komunalną także wtedy, gdy w dacie oddania w użytkowanie wieczyste gruntów, będących wówczas własnością Skarbu Państwa, z mocy ustawy przysługiwało im ustawowe zwolnienie z opłat. Sąd Apelacyjny potwierdził, że taka opłata wynosi 0,3 proc. ich wartości.

Akt oskarżenia skierowano do Sądu Okręgowego w Rzeszowie przeciwko siedmiu osobom. Oskarżonym zarzucono udział w zorganizowanej grupie przestępczej. Jej celem było uzyskiwanie dostępu do kont lekarzy w systemie gabinet.gov.pl, wystawianiu podrobionych recept elektronicznych na leki zawierające środki odurzające i substancje psychotropowe, a także posługiwaniu się danymi osobowymi pokrzywdzonych lekarzy w celu zakładania rachunków bankowych oraz usiłowania wyłudzenia kredytów i pożyczek.

W styczniu br. Sąd Rejonowy w Giżycku wydał postanowienie, które zszokowało pełnomocników specjalizujących się w sprawach rodzinnych. Uznał, że nie ma możliwości dokonania podziału majątku wspólnego byłych już małżonków, bo wyrok w ich sprawie rozwodowej nie istnieje - a to dlatego, że wydał go sędzia, który został powołany przy udziale wadliwie ukształtowanej KRS. Brak skutecznego rozwiązania tzw. neo-sędziów będzie coraz boleśniej uderzał w sprawy zwykłych ludzi. Z tą opinią zgadza się minister Żurek.

Sędzia Sądu Okręgowego w Kielcach nie jest osobą uprawnioną do orzekania, gdyż w ustawowym terminie nie złożył oświadczenia do Krajowej Rady Sądownictwa, iż chciałby dalej pracować po ukończeniu 65. roku życia. Sąd Najwyższy już kilka razy wypowiadał się w jego sprawie i uchylał wyroki z powodu bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Sędzia ten powinien zakończyć orzekanie w czerwcu 2021 roku.

Sąd Apelacyjny, wydając wyrok, pogorszył sytuację prawną powódki w stosunku do właścicieli nieruchomości na terenach objętych ciągłością planistyczną gminy. Pogorszenie to ma charakter rażąco niesprawiedliwy - zostało zdeterminowane przyczynami całkowicie od powódki niezależnymi - zaniedbaniami gminy w prowadzeniu polityki przestrzennej. A naruszenie konstytucyjnych praw powódki wprost potwierdził TK. Sąd Najwyższy zajmie się skargą nadzwyczajną rzecznika praw obywatelskich 20 stycznia br.

Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu orzekł 15 stycznia, że Polska naruszyła Konwencję o ochronie praw człowieka w sprawie przeniesienia sędziego Łukasza Bilińskiego z wydziału karnego do wydziału rodzinnego, wbrew jego woli. Chodzi m.in. o to, że jego skargi na tę decyzję nie rozpoznał niezależny i niezawisły sąd, co w ocenie ETPCz naruszyło prawo do sprawiedliwego procesu. Zasądzono m.in. 20 tys. euro tytułem zadośćuczynienia.