Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Członkowie zlikwidowanej Izby Dyscyplinarnej mieli do wyboru pozostanie w Sądzie Najwyższym i orzekanie w innej izbie, albo przejście w stan spoczynku. Kilka osób skorzystało w tej możliwości, co oznacza pobieranie wysokiego uposażenia przez wiele lat - konkretnie 23 tys. zł przez prawie 19 lat. W Sejmie jest projekt odbierający im ten przywilej. Ma jednak małe szanse na uchwalenie.

Sprawa ta ilustruje trudną sytuację w sądach. Brak kadr, pandemia Covid-19, skomplikowany system losowania oraz oczekiwanie na termin rozprawy wynoszący ponad dwa lata. Sąd Najwyższy przyznał odszkodowanie skarżącej, uznając, że obciążenie pracą, ilość spraw oraz stan kadry orzeczniczej, mogą co najwyżej prowadzić do stwierdzenia, że przewlekłość postępowania w konkretnej sprawie nie jest wynikiem zaniedbań.

Pierwsza prezes Sądu Najwyższego prof. Małgorzata Manowska zaapelowała do prezesa Piotra Schaba, jako były sędzia Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Zwraca się o ponowne przemyślenie i w efekcie uchylenie decyzji kadrowej dotyczącej przeniesienia sędzi Ewy Leszczyńskiej-Furtak oraz sędzi Ewy Gregajtys z II Wydziału Karnego do III Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

W systemie ochrony przed ucieczkami dzieci z zakładów poprawczych i schronisk przewidziano zainstalowanie ogrodzenia z drutu ostrzowego lub kolczastego, gdyż jak wskazuje praktyka, zwieńczenie ogrodzenia odkosami wykonanymi z siatki nie stanowi optymalnego zabezpieczenia przed ucieczką z zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich. Ministerstwo zaprojektowało 19 rozporządzeń do ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich.

Sąd Najwyższy przyjął skargę kasacyjną złożoną przez pełnomocników byłego więźnia obozu w Auschwitz. Problem wynikał w publikacji niemieckiego portalu informacyjnego, który posłużył się sformułowaniem "polskie obozy" zagłady, co naruszało dobra osobiste polskiego obywatela. Kwestią sporną jest, czy sprawa ma być rozpoznawana w Niemczech czy w naszym kraju.