Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Prokurator z Elbląga nie stanie przed sądem karnym za przestępstwo ujawnienia i wykorzystania informacji, z którą zapoznał się w związku z pełnioną funkcją. Przekazał on bowiem dokumenty prokuratorskie w celu prowadzenia postępowania cywilnego w swojej sprawie pracowniczej. SN orzekł, że przestępstwa nie ma. A prokurator zapewniał, że realizuje tylko słuszny obowiązek wynikający z regulaminu ministra sprawiedliwości.

Można przychylić się do stanowiska, że w przypadku wzajemnych świadczeń pieniężnych prawo zatrzymania nie ma zastosowania, tym bardziej, jeśli chodzi o wzajemne świadczenia stron wynikające z nieważnej umowy kredytu powiązanego z walutą obcą – uważają trzej sędziowie, ale kierują pytanie do składu rozszerzonego izby Cywilnej Sądu Najwyższego, w celu podjęcia uchwały.

Nie było innego sposobu sprawdzenia informacji przez dziennikarza niż przez zadanie pytań burmistrzowi. Można mieć zastrzeżenia co do rzetelności, staranności przy zbieraniu materiałów, ale sam fakt niedochowania staranności ma wpływ na ocenę umyślności zachowania. Naruszenie reguł ostrożności przemawia za nieumyślnością – orzekł Sad Najwyższy i uniewinnił dziennikarza od zarzutu zniesławienia.

ZUS żądał od ubezpieczonego zwrotu 32 tys. zł renty socjalnej, ale się pomylił dwukrotnie. Raz – naliczył wadliwą sumę do zwrotu, jako nienależnego świadczenia, a dwa – pozwany nie miał obowiązku jej zwracać – orzekł Sąd Apelacyjny w Rzeszowie i wskazał, że pouczenia Zakładu były dla wnioskodawcy niezrozumiałe i niejasne. Uchylił więc wyrok I instancji i wcześniejsze decyzje organu.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej, rozpoznając skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach, postanowił przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące nadania uchwale mocy zasady prawnej. Zdaniem trzech sędziów związanie wszystkich składów SN zasadą prawną może być sprzeczne z konstytucyjną hierarchią źródeł prawa.