Andrzej Hańderek

Na stronie Sądu Najwyższego ukazało się postanowienie SN z dnia 18 czerwca 2026 roku w sprawie II USKP 47/26. Zaprezentowane w nim rozważania pomijają kilka istotnych okoliczności związanych z niekonstytucyjnością art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej - pisze dr Andrzej Hańderek. Proponowane przez SN rozwiązanie, zgodnie z którym pomniejszenie podstawy obliczenia emerytury powinno objąć kwoty wypłacane od 1 stycznia 2013 r., jest wprost sprzeczne z intencjami TK wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku SK 140/20.

Uważam, że art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej stosowany wobec wcześniejszych emerytów, którzy wniosek o wcześniejszą emeryturę złożyli przed 1 stycznia 2013 roku, nie spełnia standardu konstytucyjnego w postaci zasady równości wobec prawa i niedyskryminacji wyrażonych w art. 32 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP – pisze dr Andrzej Hańderek. I przedstawia swoje uwagi na tle wyroku SN z dnia 23 czerwca 2025 roku.

Wprowadzenie do porządku prawnego art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej stanowi przykład naruszenia szeregu standardów konstytucyjnych. Analizując orzecznictwo dotyczące tego przepisu, można zauważyć, że często pojawia się teza, iż emeryt od 6 czerwca 2012 roku, czyli od chwili ogłoszenia ustawy nowelizującej wprowadzającej art. 25 ust. 1b, powinien był wiedzieć, że stan prawny uległ zmianie i w przypadku emeryta pobierającego emeryturę wcześniejszą, emerytura przyznana mu w wieku powszechnym ulegnie obniżeniu. Z tezą tą nie sposób się jednak zgodzić – pisze dr Andrzej Hańderek.

Wprowadzenie do porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej stanowi przykład naruszenia szeregu standardów konstytucyjnych. Chodzi m.in. o zasadę zaufania obywatela do państwa i prawa, zasadę bezpieczeństwa prawnego, a także kwestię równości wobec prawa i niedyskryminacji – pisze dr Andrzej Hańderek, radca prawny z Krakowa.