Anna Puszkarska

Powrót do oszczędzania w pracowniczych planach kapitałowych po złożeniu deklaracji o rezygnacji, następuje poprzez złożenie wniosku o dokonywanie wpłat do PPK. Należy go złożyć pracodawcy w formie pisemnej. Wniosek ten jest skuteczny już od momentu przekazania go pracodawcy. Pracodawca nie uwzględni jednak wniosku złożonego przez uczestnika PPK po osiągnięciu 70. roku życia.

Osobą zatrudnioną w rozumieniu ustawy o pracowniczych planach kapitałowych jest m.in. pracownica przebywająca na urlopie macierzyńskim czy wychowawczym. Warunkiem dokonania wpłat do PPK jest jednak otrzymanie wynagrodzenia przez uczestnika PPK. Jeżeli pracownik przebywa przez cały miesiąc na urlopie bezpłatnym, to ma - w tym czasie - status osoby zatrudnionej tylko wtedy, gdy otrzymał w tym miesiącu przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.

Aby uczestnik pracowniczego planu kapitałowego otrzymał dopłatę roczną za 2022 rok, w 2022 roku musiał zgromadzić na swoim rachunku lub rachunkach PPK wpłaty w wysokości co najmniej 632,10 zł. Jeżeli w 2022 roku skorzystał z obniżenia swojej wpłaty podstawowej, wystarczą wpłaty w wysokości co najmniej 158,03 zł.

1 marca 2023 roku tracą skuteczność deklaracje o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK złożone przed tą datą. Gdy deklarację o rezygnacji - do 28 lutego 2023 r. - złożyła osoba, która nie jest już pracownikiem, także jej deklaracja o rezygnacji traci skuteczność 1 marca 2023 r. Uczestnik PPK może jednak, kiedy zechce, ponownie złożyć deklarację o rezygnacji, a następnie wrócić do oszczędzania w PPK.

Od 1 kwietnia 2023 roku pracodawca będzie zobowiązany dokonywać wpłat do pracowniczych planów kapitałowych za osoby, które wcześniej złożyły deklarację o rezygnacji, chyba że taka osoba ponownie zrezygnuje z wpłat do PPK. Informacja o tzw. ponownym autozapisie powinna trafić do pracowników do końca lutego 2023 roku.