Beata Dązbłaż

Uznanie psychoterapeuty, tak jak lekarza i adwokata, za zawód zaufania publicznego, oznaczałby rewolucję. Certyfikaty wydawałby samorząd zawodowy, a nie stowarzyszenia. Taka ustawa wzmocniłaby kwestię tajemnicy zawodowej. Powstałby system odpowiedzialności zawodowej, kodeks etyki. Środowisko psychoterapeutów jest zgodne, że zmiany są potrzebne. Pytanie jednak, czy tak daleko idące? Zawód psychoterapeuty nie jest obecnie uregulowany w ustawie.

Maksymalnie do 100 tys. zł mogą otrzymać podmioty lecznicze na likwidację barier w obsłudze pacjentów z niepełnosprawnością, m.in. na zakup odpowiedniego fotela ginekologicznego czy wag krzesełkowych lub platformowych. Wnioski można składać do 15 lipca 2023 r. Podmioty medyczne mogą wnioskować, pod warunkiem, że przestrzeń gabinetów i sanitariatów spełnia standardy dostępności.

Narodowy Fundusz Zdrowia nie finansuje zabiegów medycyny estetycznej. Jednak ubezpieczony pacjent może liczyć między innymi na refundowany zabieg usunięcia znamion, korektę opadającej powieki czy zbyt obfitego biustu, który powoduje dotkliwe bóle w kręgosłupie. Decydują tu wskazania medyczne, a nie estetyka. Najczęściej zabiegi z zakresu chirurgii plastycznej opłacane przez publicznego płatnika wykonywane są u ciężko poparzonych pacjentów.

Zdaniem samorządowców, niektóre rozwiązania z zakresu polityki społecznej wprowadzone w związku z covid sprawdziły się. Chcą m.in. pozostawiania możliwości prowadzenia online szkoleń z zakresu bhp, zdalnych posiedzeń komisji przeciwalkoholowych, utrzymania rozwiązań dotyczących wydania karty parkingowej dla osoby z niepełnosprawnościami.

Od 1 maja br. nie ma podstawy prawnej, aby Powiatowe Urzędy Pracy mogły wspierać przedsiębiorstwa społeczne w utworzeniu stanowiska pracy i finansować koszty wynagrodzenia osób z niepełnosprawnością. Nowe przepisy są dopiero procedowane. Problemów jest więcej, jak choćby dostępność i rezerwacja tych środków w urzędach pracy na ten cel. Zainteresowanie wsparciem bywa niejednolite w różnych regionach Polski.