Anna Dudrewicz

W przypadku art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego karze podlega wyłącznie ten, kto przystępuje, a więc rozpoczyna użytkowanie bez ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie - swtierdził w wyroku Naczelny Sąd Adinistracyjny.

Art. 24f ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie wprowadza kryterium bezpośredniego związku funkcjonalnego wykorzystywania mienia komunalnego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Korzystanie nie musi stanowić istoty działalności gospodarczej, może to być korzystanie z mienia komunalnego w celu określonej działalności gospodarczej przez posadowienie tablic informacyjnych na mieniu komunalnym o prowadzeniu działalności gospodarczej. Wykorzystanie mienia komunalnego jest wystarczającą przesłanką do wygaśnięcia mandatu radnego, nie ma znaczenia, czy przy wykorzystaniu tego mienia komunalnego radny odnisł korzyści, czy też nie.

W przypadku art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego karze podlega wyłącznie ten, kto przystępuje, a więc rozpoczyna użytkowanie bez ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Wyprowadzenie wniosku, iż karą objęty jest również ten, kto nie zaprzestaje użytkowania obiektu pomimo wyeliminowania z obrotu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, wymaga natomiast zabiegów interpretacyjnych na etapie wykładni funkcjonalnej, które są niedopuszczalne w przypadku przepisów sankcjonujących.

Postanowienie wydane zgodnie z art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nie przysługuje zażalenie. Postanowienie wstrzymujące wykonanie robót budowlanych uznać należy za wydane w toku postępowania incydentalnego. Tym samym postanowienie to nie rozstrzyga sprawy co do istoty.

Postanowienie wydane zgodnie z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego nie przysługuje zażalenie.