Damian Michalak

Podział ryzyk pomiędzy podmiotem publicznym a parterem prywatnym to jeden z kluczowych elementów odróżniających PPP od tradycyjnej metody realizacji inwestycji w drodze zamówienia publicznego. O ile w przypadku zamówień na wykonawcy ciąży de facto całość zadań i odpowiedzialności za ich należyte wykonanie, o tyle w przypadku partnerstwa publiczno-prywatnego relacja stron ma zawsze bardziej zaawansowany charakter, a strony kontraktu dzielą się zarówno zadaniami, jak i ryzykami związanym z przedsięwzięciem.

W Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostało nowe Rozporządzenie Ogólne w sprawie polityki spójności UE na lata 2014-2020. Oczekiwany od dawna unijny akt prawny precyzujący zasady rozdysponowania funduszy europejskich na najbliższe 7 lat poświęca wiele miejsca partnerstwu publiczno-prywatnemu (PPP) i jego roli w polityce spójności.

Udzielając zamówienia jednostkom publicznym zależnym od instytucji zamawiającej, należy pamiętać, że obowiązek stosowania w tej sytuacji prawa zamówień publiczny może zostać w drodze wyjątku wyłączony. Spełnienie tzw. kryteriów Teckal pozwoli uniknąć sformalizowanego postępowania.

Obligatoryjne kryteria oceny ofert w PPP od dawna poddawane są krytyce jako nieżyciowe i powodujące po stronie publicznej więcej trudności niż pożytku. Dlatego przygotowywana nowelizacja ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym usunąć ma ten wymóg zostawiając podmiotom publicznym swobodę w kształtowaniu kryteriów w prowadzonych postępowaniach.

Modele współpracy sektora publicznego z prywatnym inwestorami mają wiele cech wspólnych. Warto jednak wiedzieć, że niezależnie od podobieństw, współpraca publiczno-prywatna oparta o każdy model cechuje się swoją specyfiką. W praktyce najwięcej trudności powoduje często rozróżnienie typowej koncesji na roboty budowlane od PPP w trybie koncesji.