Ireneusz Krześnicki

W żaden sposób nie można zaakceptować interpretacji, że w demokratycznym państwie prawnym, poszkodowany, nawet jeżeli jest funkcjonariuszem publicznym, aby uzyskać pomoc państwa w ochronie swojej godności, dobrego imienia itd. musi ponieść większe koszty sądowe niż w sprawach gospodarczych.

Rozpatrzony na posiedzeniu Sejmu w dniu 10 maja 2012 r. w I czytaniu projekt ustawy w sprawie zmiany Kodeksu wyborczego musi budzić wątpliwości natury konstytucyjnej. De facto, odbiera możliwość głosowania wyborcom, którzy zmienią miejsce zamieszkania w okresie między pierwszym a ponownym głosowaniem w wyborach wójta (burmistrza, prezydenta miasta) [wójta].

Nowelizacja ustawy o samorządzie gminnym rozszerzyła katalog przypadków przemijającej przeszkody w wykonywaniu zadań i kompetencji wójta, w których jego zadania i kompetencje przejmuje zastępca (pierwszy zastępca). Jednogłośne podjęcie ustawy stanowi z pewnością niepodważalny argument przemawiający za potrzebą wprowadzenia takiego rozwiązania.

Do 1 listopada 2012 r. rady gmin powinny dokonać nowego podziału gminy na okręgi wyborcze. Wydaje się jednak, że nie tylko upływ czasu ale i błąd w przepisach nie pozwoli gminom na wywiązanie się z nałożonego obowiązku.

Protokół z sesji to plik (w postaci papierowej bądź elektronicznej) dokumentów, spiętych notatką, opisującą chronologicznie i faktograficznie przebieg sesji. Notatka powinna jasno odzwierciedlać istotne dla ważności podjętych rozstrzygnięć, indywidualne zachowania członków organu kolegialnego.

Najczęstszy błąd popełniany przez protokolantów polega na przekształcaniu protokołów w stenogramy zawierające wypowiedzi wszystkich mówców. Paradoksalnie, jeszcze większym błędem jest zamieszczanie w protokołach streszczeń wystąpień poszczególnych (bądź wybranych) mówców.

Przepisy bagatelizują kwestię sporządzania dokumentacji [protokołów] z posiedzeń organów j.s.t.. Temat ten pomija również rozporządzenie w sprawie instrukcji kancelaryjnej, jednolitych rzeczowych wykazów akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów zakładowych, które ogranicza się do ustalenia dla tych dokumentów kategorii archiwalnej, A.

Zgodnie z art. 229 k.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, odpowiednio rada albo sejmik są organem właściwym do rozpatrzenia skargi. Komisja rewizyjna wydaje się być naturalnym miejscem zbadania i przeanalizowania skargi, zanim zostanie rozpatrzona przez radę.

Tryb pracy komisji rewizyjnej nie jest szczegółowo uregulowany przepisami prawa. Jednakże istnieją przepisy, które mają wpływ na sposób i procedury jej działania - statuty j.s.t.

Liczba nieudanych prób poprawnego sformułowania procedury samorządowego absolutorium budzi poważne pytanie, czy nie należałoby całkowicie zrezygnować z tej instytucji. Skoro nie udało się jej poprawnie sformułować przy generalnej reformie finansów publicznych, to pewnie nie uda się jej naprawić już nigdy.