Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Stworzony został model, w którym władza wykonawcza zapewniła sobie odpowiedni wpływ na to, co dla niej jest najistotniejsze. A zatem sprawy wyborcze, odwołania od uchwał PKW czy KRS – czyli to, co jest przedmiotem orzekania nie-sądu Izby Kontroli, a dodatkowo tak stworzono model odpowiedzialności dyscyplinarnej i tak wybrano sędziów wadliwie powołanych, aby stworzyć układ, w którym sędziowie prawidłowo powołani nie mieli wpływu na najistotniejsze kwestie - uważa Jarosław Matras, sędzia Izby Karnej SN.

Choroba otępienna kobiety uniemożliwia jej samodzielne podjęcie decyzji. Zaburzenia psychiczne oraz niemożność samodzielnego poruszania się czynią konieczną całodobową opiekę, dlatego słusznie sąd drugiej instancji orzekł o umieszczeniu pacjentki w domu pomocy społecznej bez zgody chorej. Izba Cywilna uznała, że takie postanowienie sądu jest zgodne z prawem, bo rodzina nie chce i nie może się nią opiekować.

W sprawie o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa przysługuje w pierwszej kolejności skarga kasacyjna - stwierdziła Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego. Prokurator nie wniósł jej jednak, choć był do tego uprawniony i termin ku temu nie upłynął w dacie inicjowania kontroli nadzwyczajnej, zaś podniesione przezeń zarzuty mogły stanowić również podstawę skargi kasacyjnej.

Rząd zdecydował się na podjęcie uchwały uzasadniającej niepublikowanie wyroków Trybunału Konstytucyjnego, tuż po tym, gdy Komisja Wenecka w swojej opinii wskazała, że wyroki te powinny być opublikowane, np. z adnotacją o wadliwym - dublerskim składzie. Konstytucjonaliści, choć w zakresie samej publikacji orzeczeń TK są mocno podzieleni, podkreślają, że taka uchwała wiąże jedynie organy podległe Radzie Ministrów. Nie jest natomiast źródłem prawa i nie może zastąpić działań legislacyjnych.

Świadek, zatajając fakty i zeznając nieprawdę w procesie o handel narkotykami, był już wcześniej skazany za czyny, na okoliczność których miał zeznawać. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynikało, czy grozi mu dodatkowa odpowiedzialność karna. Kłamstwo nie było więc realizacją prawa do obrony. Uniewinnienie go było przedwczesne - potwierdziła Izba Karna Sądu Najwyższego.