Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Szykuje się kolejna zmiana w Kodeksie karnym, tym razem autorstwa Solidarnej Polski. Politycy chcą zapisać, że "kto publicznie lży lub wyszydza Kościół lub inny związek wyznaniowy o uregulowanej sytuacji prawnej, jego dogmaty i obrzędy, podlega karze do dwóch lat pozbawienia wolności". Sejmowe komisje przekazały projekt do dalszych prac - drugie czytanie odbędzie się w maju.

Dyrektor Powiatowego Domu Kultury udostępniała pokój konspiracyjny Wojskowej Służbie Wewnętrznej. W oświadczeniu lustracyjnym stwierdziła, że nie była współpracownikiem służb specjalnych PRL. Sąd Najwyższy uznał, że sądy dwóch instancji pomyliły się w ocenie dowodów i należy ponownie sprawę zbadać, zwłaszcza przedłużenie umowy lokalu, którego lustrowana była tylko dysponentem.

W utrwalonym już orzecznictwie Sądu Najwyższego przesądzono, że czynności podejmowane po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie, nie mogą być objęte zakresem skargi na przewlekłość postępowania. Są to takie kwestie jak zwrot kosztów sądowych, zastępstwa procesowego czy doręczenie odpisów wyroków lub badanie statusu sędziego.

Chora z dziecięcym porażeniem mózgowym, na który cierpi od urodzenia, była zdolna do pracy przed ukończeniem 16 roku życia. Nawet istnienie stanu chorobowego, dysfunkcji nie jest tożsame z występowaniem całkowitej niezdolności do pracy, niezdolności do samodzielnej egzystencji – orzekł sąd, odmawiając ubezpieczonej prawa do renty rodzinnej po zmarłym ojcu.

Zastosowanie wykładni prokonstytucyjnej przez sędziego nie jest błędem, ani tym bardziej nie stanowi przewinienia dyscyplinarnego – orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego i uniewinniła sędziego, który przyznał świadkowi zwrot pieniędzy za utracone zarobki wyższy niż w ustawie. SN stwierdził, że od wskazywania błędów w wykładni przepisów przez sędziego jest instytucja wytyku, temu służy też kontrola instancyjna.