Wojciech Kowalski

Zamieszczenie w internecie informacji o fakcie nie oznacza, że jest on powszechnie znany w rozumieniu art. 228 § 1 k.p.c. Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z 10 lutego 2010 r.

Podjęcie działań nakierowanych na dostęp szerokopasmowy do internetu oraz likwidację wykluczenia cyfrowego geograficznego i socjalnego to podstawowy cel ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. Kluczową rolę w tym procesie odegrają samorządy.

Konieczność implementacji unijnej dyrektywy z 14 stycznia 2009 r. w sprawie ochrony konsumentów w odniesieniu do niektórych aspektów umów timeshare, umów o długoterminowe produkty wakacyjne, umów odsprzedaży oraz wymiany do polskiego porządku prawnego oraz związana z nią duża ilość zmian w stosunku do obecnie obowiązującej regulacji spowodowały podjęcie prac nad przygotowaniem założeń do nowej ustawy o timeshare.

Obecnie tysiące wpisów w rejestrach sądowych jest niezgodnych ze stanem rzeczywistym. Według szacunków Ministerstwa Sprawiedliwości nawet 170 tys. spółek prawa handlowego wpisanych w dawnym rejestrze handlowym nie dopełniło obowiązku złożenia (do dnia 31 grudnia 2003 r.) wniosku o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego. Dlatego podjęto działania mające na celu uporządkowanie tej sytuacji.

Liczne trudności związane ze stosowaniem dotychczasowego wniosku o udostępnienie danych z ewidencji ludności, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych i unieważnionych dowodw osobistych stały się powodem przygotowania przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji nowego wzoru wniosku.