Podniesienie zarzutu potrącenia w transakcji handlowej pomiędzy dwoma przedsiębiorcami może skutecznie wyeliminować możliwość naliczania odsetek za opóźnienie oraz zryczałtowanej rekompensaty za koszty dochodzenia należności. Decydująca jest jednak data, w której potrącenie stało się możliwe – uznał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie dotyczącej polskich przepisów o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.

Wielka Izba Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu orzekła, że skarga Komisji przeciwko Polsce była zasadna. Chodzi o regułę wiążącego skutku wyroków tego Trybunału w stosunku do państwa członkowskiego. Trybunał Konstytucyjny z dublerami nie jest legalnym sądem, którego wymaga prawo Unii Europejskiej i w dwóch wyrokach naruszył prawo UE - uznał TSUE.

Recykling związany z ochroną środowiska przysparza wiele obowiązków, ale i wątpliwości. Nie każdy przedsiębiorca jest zorientowany w temacie i wie, co dokładnie zrobić z generowanymi odpadami. Jak pokazuje jedno z ostatnich orzeczeń NSA, niektóre sprzęty elektryczne i elektroniczne mogą posiadać różnie interpretowane właściwości, przez co trudniejsze staje się ich odpowiednie klasyfikowanie.

Nie budzi wątpliwości, iż Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym orzekał w składzie nieprzewidzianym dla tej sprawy, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą – orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego. Problem dotyczył sędziego, wobec którego umorzono postępowanie, bo miał inne przewinienia na koncie. Sprawa ta wiązała się z głównym nurtem postępowania, rozstrzygała co do istoty sprawy, a nie - kwestii ubocznych, inaczej – wpadkowych.

Jeden z adwokatów wniósł o wyłączenie legalnie wyłonionego sędziego Sądu Najwyższego, ale zasiadającego w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej, która została utworzona z sędziów wylosowanych, a następnie wskazanych przez głowę państwa. Oczekiwaniem skarżącego nie jest realna ocena bezstronności sędziego, ale wstrzymanie orzekania in gremio przez Izbę.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy karę administracyjną w wysokości 350 tys. zł, jaką prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nałożył na Bank Millennium za niezgłoszenie naruszenia ochrony danych osobowych oraz brak powiadomienia osób, których dane dotyczyły. Sprawa zaczęła się od zgubienia przez podmiot świadczący usługi kurierskie korespondencji nadanej przez bank, zawierającej dane osobowe jego klientów.

W jednym z ostatnich wyroków (sprawa C-234/24 Brose Prievidza) TSUE rozstrzygał w sprawie ważnego zagadnienia w obszarze produkcji i łańcuchów dostaw - kwalifikacji dostawy narzędzi produkcyjnych (toolingu) na gruncie VAT. Wyrok ten wskazuje na standardy oceny autonomii gospodarczej świadczeń oraz wyraźnie ogranicza możliwość sztucznego konstruowania świadczeń złożonych. To istotne orzeczenie - zwłaszcza dla podmiotów działających w szeroko pojętej branży automotive.

W sprawie o rozwód i zabezpieczenie kontaktu z synami nie stwierdzono, aby działania Sądu Apelacyjnego w Warszawie były nieprawidłowe i w rezultacie prowadziły do przewlekłości postępowania. Czynności sądu były podejmowane w rozsądnych odstępach czasu, a ich przeprowadzenie było zasadne i konieczne – orzekła Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego.

Ani fakt powstania obowiązku podatkowego w drugim umawiającym się państwie, będącym stroną umowy, ani kwestia faktycznej zapłaty podatku przez polskiego podatnika w tym państwie, nie warunkują możliwości zastosowania umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – stwierdził w poniedziałek Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę organów skarbowych i kierując postanowienie sygnalizacyjne do ministra finansów. Eksperci wskazują na niebezpieczny dwugłos w administracji podatkowej (II FSK 785/22).

Uczestnikiem postępowania sądowego może być podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym podjęcie uchwały rady miasta o lokalizacji inwestycji mieszkaniowej, jeżeli wynik postępowania dotyczy jej interesu prawnego, jak też organizacji społecznej nie powołującej się na własny interes, zgłaszającej udział innej osoby, jeżeli sprawa ta dotyczy przedmiotu jej statutowej działalności - odpowiedział w uchwale siedmiorga sędziów Naczelny Sąd Administracyjny.

Oceniając umowy sprzedaży budynku, sądy błędnie uznały, że sam sposób zagospodarowania nieruchomości może mieć wpływ na ocenę nieważności umowy sprzedaży. SN stwierdził, że to jest niewystarczający powód unieważnienia. Późniejsza decyzja właściciela - co robi z daną nieruchomością - nie wpływa na ocenę czy umowa jest ważna czy nie - orzekł Sąd Najwyższy i uchylił wyrok sądu II instancji.

Znana od starożytności substancja jest stosowana zarówno jako dodatek do żywności, jak i w przemyśle jako m.in. środek biobójczy. Jest to więc klasyczny produkt podwójnego przeznaczenia, w zależności od jego stężenia. Dlatego oznaczanie tej substancji zależy, do jakiego celu jest przeznaczona – nie każdy produkt związany z żywnością musi spełniać rygorystyczne wymogi oznakowania przewidziane dla produktów biobójczych – wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącego sprzedawanego w Polsce popularnego kuchennego dozownika octu.

Celem prawa żywnościowego jest ochrona interesów konsumentów, a dostępność informacji o kraju pochodzenia produktów rolno-spożywczych stanowi istotny element właściwej jakości handlowej produktów. Nie zawsze jednak informacje dotyczące państwa pochodzenia zostają umieszczone w sposób pozwalający uniknąć wprowadzenia konsumenta w błąd.

Podniesienie przez frankowicza zarzutu potrącenia wzajemnych roszczeń w procesie wytoczonym przez bank o zwrot kapitału kredytu nie oznacza, że konsument rezygnuje z zarzutu przedawnienia. To musi być zawsze traktowane priorytetowo, zwłaszcza gdy wcześniej sąd stwierdził nieważność frankowego kredytu hipotecznego ze względu na niedozwolone klauzule – orzekł w czwartek Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Adwokat sam nie może skreślić się z listy, zwłaszcza gdy trwa postepowanie dyscyplinarne - orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego. Wniosek obwinionej o skreślenie z listy miał zapobiec ukaraniu. - Wina adwokata została udowodniona, zaś zarzut niewspółmierności kary w stosunku do wagi czynu okazał się chybiony, gdyż obwiniona, fałszując dokumenty, wystąpiła przeciwko dobru wymiaru sprawiedliwości i wizerunkowi korporacji - stwierdził SN.

Sędzia nie poniesie odpowiedzialności karnej za kolizję z hulajnogą. Sąd Najwyższy uznał, że częściową winę ponosi kierująca, która nie zachowała należytej uwagi przy przekraczaniu jezdni i przejścia dla pieszych. Po zmianie przepisów, część obowiązków, zwłaszcza zachowanie szczególnej ostrożności, ustawodawca nałożył na kierujących hulajnogami. A w tym przypadku poszkodowana nie zwróciła w ogóle uwagi na stojące na przejściu auto sędziego.

Sądy samorządowe, w tym lekarskie, powoli rozpoznają sprawy, dotyczy to także sporządzania uzasadnień orzeczeń - dlatego bardzo często karalność czynów się przedawnia. A to uniemożliwia merytoryczną kontrolę przez Sąd Najwyższy. Co więcej, 80 procent kasacji dyscyplinarnych zawiera słuszny zarzut pozbawienia obwinionych prawa do obrony. Izba Odpowiedzialności Zawodowej ostro krytykuje opieszałość sądów dyscyplinarnych. A także traktowanie obrońców tak, jak było i w tym przypadku.

Prokurator jako funkcjonariusz publiczny może korzystać z mediów społecznościowych, ale osobom prywatnym wolno więcej. Osobom publicznym, zwłaszcza urzędnikom państwowym, pewnych granic nie wolno przekraczać - orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego. Chodziło o wpisy internetowe prokurator Ewy Wrzosek w latach 2022-23.

Przedsiębiorcy, mający grunty przejęte w części pod infrastrukturę kolejową, nie skorzystają ze zwolnienia z podatku od nieruchomości od całości, a tylko od części zajętych pod tę infrastrukturę. Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 8 grudnia br. (sygn. akt III FPS 3/25). Według ekspertów oznacza to odejście od dotychczasowego kierunku orzecznictwa sądów krajowych.

Organ w jednej decyzji orzekł o wysokości opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej i odmówił całkowitego zwolnienia z obowiązku jej ponoszenia przez zobowiązanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że zobowiązanie do wnoszenia opłaty musi zostać w pierwszej kolejności skonkretyzowane stosowną decyzją, zarówno co do osoby, jak i co do wysokości. Dopiero później, w odrębnym postępowaniu, organ może rozpoznać kwestię ewentualnego zwolnienia.