uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej 1 ("rozporządzenie podstawowe"), w szczególności jego art. 11 ust. 2,
1. PROCEDURA
1.1. Poprzednie dochodzenia i obowiązujące środki
(1) Rozporządzeniem wykonawczym 2019/1688 2 Komisja Europejska ("Komisja") nałożyła cła antydumpingowe na przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu pochodzących z Rosji, Trynidadu i Tobago (zwanych dalej również: "TT") oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki (zwanych dalej również: "USA") ("pierwotne środki"). Dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia pierwotnych środków, jest zwane dalej "pierwotnym dochodzeniem".
(2) W maju 2021 r. Copa-Cogeca, stowarzyszenie użytkowników produktu objętego postępowaniem, zwróciło się o zawieszenie obowiązujących ceł antydumpingowych zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1036. Decyzją wykonawczą (UE) 2022/2070 3 Komisja podjęła decyzję o niezawieszaniu ostatecznych ceł antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2019/1688 na przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu pochodzących z Rosji, Trynidadu i Tobago oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki.
(3) Obecnie obowiązujące stawki cła antydumpingowego wynoszą 27,77-42,47 EUR/t na przywóz z Rosji i 22,24 EUR/t na przywóz z Trynidadu i Tobago oraz 29,48 EUR/t na przywóz ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.
1.2. Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia
(4) W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu środków 4 Komisja otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(5) Wniosek dotyczący przeglądu został złożony w dniu 28 czerwca 2024 r. przez Fertilizers Europe ("wnioskodawca") w imieniu przemysłu Unii prowadzącego produkcję mieszanin mocznika i azotanu amonu w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W uzasadnieniu wniosku o dokonanie przeglądu podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu Unii.
1.3. Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia
(6) Po konsultacji z komitetem ustanowionym na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody, aby wszcząć przegląd wygaśnięcia, w dniu 8 października 2024 r. Komisja wszczęła przegląd wygaśnięcia dotyczący przywozu do Unii mieszanin mocznika i azotanu amonu pochodzących z Rosji, Trynidadu i Tobago oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki ("państwa, których dotyczy postępowanie") na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 5 ("zawiadomienie o wszczęciu").
1.4. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany
(7) Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu obejmowało okres od 1 lipca 2023 r. do 30 czerwca 2024 r. ("okres objęty dochodzeniem przeglądowym"). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody objęło okres od 1 stycznia 2021 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym ("okres badany").
1.5. Uwagi zainteresowanych stron dotyczące wszczęcia przeglądu wygaśnięcia
(8) W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wyraźnie poinformowała wnioskodawcę, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów w państwach, których dotyczy postępowanie, władze Rosji, Trynidadu i Tobago oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki, znanych importerów i stowarzyszenia reprezentujące interesy użytkowników, o których wiadomo, że są zainteresowani, o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia, a także zaprosiła ich do wzięcia udziału w tym przeglądzie.
(9) Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia przeglądu wygaśnięcia oraz złożenia wniosku o posiedzenie wyjaśniające przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.
(10) Władze rosyjskie argumentowały, że wszczęcie dochodzenia było niezgodne z zasadami WTO w zakresie, w jakim w sprawozdaniu zespołu orzekającego w sprawie UE - Metody dostosowania kosztów II (Rosja) 6 stwierdzono, że metoda dostosowania kosztów zastosowana przez Komisję w pierwotnym dochodzeniu jest niezgodna z art. 2.2.1.1 i 2.2 porozumienia antydumpingowego WTO. Komisja zauważyła, że nadal trwa postępowanie odwoławcze w przedmiocie wspomnianego sprawozdania zespołu orzekającego. W każdym razie okoliczności faktyczne zbadane przez ten zespół orzekający różnią się od okoliczności faktycznych niniejszej sprawy. W szczególności wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia złożony przez Fertilizers Europe zawiera obliczenia dumpingu oparte na rzeczywistych cenach krajowych w Rosji. W związku z tym argument ten został odrzucony.
(11) W dniu 14 listopada 2024 r. władze rosyjskie zarzuciły brak należycie uzasadnionego wniosku w rozumieniu art. 11.3 porozumienia antydumpingowego WTO, twierdząc, że we wniosku brakuje wystarczających dowodów na prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia lub kontynuacji dumpingu i szkody. Władze rosyjskie odniosły się do obliczeń dumpingu przeprowadzonych według tzw. standardowej metodyki, które - jak twierdziły - nie zostały należycie podsumowane. Władze rosyjskie stwierdziły, że wniosek pozbawił strony rosyjskie możliwości weryfikacji danych, zrozumienia i weryfikacji obliczeń oraz przedstawienia uwag na ich temat, ponieważ wniosek nie zawierał należytego streszczenia informacji poufnych, w tym danych przekazanych wnioskodawcy przez ekspertów zewnętrznych, ani uzasadnienia, dlaczego sporządzenie streszczenia nie było możliwe. W tym kontekście władze rosyjskie powołały się na art. 6.5.1 porozumienia antydumpingowego WTO oraz na szereg decyzji zespołu orzekającego ds. rozstrzygania sporów WTO, w tym na decyzję WE - elementy złączne (Chiny) 7 .
(12) Ponadto w odniesieniu do skonstruowanej wartości normalnej przedstawionej przez wnioskodawcę we wniosku, władze rosyjskie twierdziły, że dostosowania kosztów gazu ziemnego w oparciu o ceny Waidhaus lub Baumgarten są niezgodne z porozumieniem antydumpingowym WTO. W tym celu władze rosyjskie powołały się na sprawozdanie zespołu orzekającego WTO w sprawie metod dostosowania kosztów 8 .
(13) W piśmie z dnia 16 listopada 2024 r. 9 Methanol Holdings (Trinidad) Limited ("MHTL"), producent eksportujący mający siedzibę w Trynidadzie i Tobago, twierdził, że wniosek nie spełnia norm prawnych w kwestii zarzutu, że wygaśnięcie środków w odniesieniu do przywozu z Trynidadu i Tobago prawdopodobnie doprowadziłoby do ponownego wystąpienia dumpingu. Przedsiębiorstwo MHTL wskazało, że we wniosku wykazano ujemne marginesy dumpingu w odniesieniu do wywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu z Trynidadu i Tobago do Unii.
(14) Pismem z dnia 18 listopada 2024 r. 10 przedsiębiorstwo CF Industries Holdings, Inc. ("CFI"), producent eksportujący mający siedzibę w Stanach Zjednoczonych Ameryki, powtórzyło argumenty władz rosyjskich dotyczące niemożności weryfikacji przez zainteresowane strony niektórych danych, ocen i źródeł zawartych we wniosku. Przedsiębiorstwo CFI poddaje także w wątpliwość zasadność niektórych argumentów wnioskodawcy ze względu na rozbieżności między danymi zawartymi we wniosku a danymi liczbowymi Eurostatu dotyczącymi przywozu ze Stanów Zjednoczonych Ameryki w latach 2020 i 2021.
(15) W piśmie z dnia 18 listopada 2024 r. 11 przedsiębiorstwa JSC Nevinnomyssky Azot (Eurochem) i JSC Novomoskovsk Azot (NAK Azot) (zwane dalej łącznie "Eurochem") argumentowały, że wersja wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia złożona w dniu 28 czerwca 2024 r. przez Fertilizers Europe ("pierwotny wniosek") nie zawierała wystarczających dowodów na prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu lub szkody w wyniku przywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu z Rosji. Przedsiębiorstwo Eurochem powtórzyło również, że taki brak wystarczających dowodów w pierwotnym wniosku nie mógł zostać uzupełniony dodatkowymi informacjami przedłożonymi przez wnioskodawcę w trzymiesięcznym okresie poprzedzającym wygaśnięcie pierwotnych środków. W tym względzie przedsiębiorstwo odniosło się do jawnej wersji wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia z dnia 9 września 2024 r., którą udostępniono zainteresowanym stronom w aktach sprawy. W związku z tym przedsiębiorstwo Eurochem zwróciło się do Komisji o przekazanie mu pierwotnego wniosku.
(16) Ponadto przedsiębiorstwo Eurochem twierdziło, że pierwotny wniosek nie zawierał wystarczających dowodów na to, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji dumpingu. Przedsiębiorstwo argumentowało, że cena eksportowa ustalona przez wnioskodawcę była w oczywisty sposób błędna, ponieważ opierała się na niewłaściwej metodyce i nie została poparta dowodami. W szczególności przedsiębiorstwo Eurochem twierdziło, że we wniosku błędnie zastosowano średnią roczną ceną importową w odniesieniu do Rosji, podczas gdy należało posłużyć się średnimi miesięcznymi cenami importowymi, ponieważ w 2023 r. występowały znaczne wahania cen mieszanin mocznika i azotanu amonu. Co więcej, we wniosku średnią cenę importową mieszanin mocznika i azotanu amonu z Rosji w 2023 r. oparto na danych Eurostatu i skorygowano o koszty transportu na terenie Rosji oraz z Rosji do Francji (Rouen). Według przedsiębiorstwa Eurochem w takich dostosowaniach błędnie założono, że cały przywóz z Rosji wymaga uwzględnienia kosztów transportu na terenie Rosji - podczas gdy Acron, jeden z głównych rosyjskich eksporterów, korzystał z własnego terminalu mieszanin mocznika i azotanu amonu w Estonii - oraz że cały przywóz z Rosji wprowadzano do UE przez Francję, chociaż - jak twierdzi Eurochem - jedna trzecia przywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu z Rosji była przywożona za pośrednictwem innych państw członkowskich.
(17) Przedsiębiorstwo Eurochem twierdziło ponadto, że we wniosku nie przedstawiono żadnych dowodów na poparcie szeregu założeń dotyczących określenia ceny eksportowej mieszanin mocznika i azotanu amonu pochodzących z Rosji, takich jak założenie, że Acron prowadził sprzedaż mieszanin mocznika i azotanu amonu z Rosji do UE, transport mieszanin mocznika i azotanu amonu na terytorium Rosji i z Rosji do Francji, a także związanych z tym kosztów takiego transportu. W tym względzie we wniosku odwołano się do szeregu załączników opatrzonych klauzulą poufności bez należytego uzasadnienia takiej poufności. Przedsiębiorstwo Eurochem argumentowało, że nieopatrzone klauzulą poufności wersje tych załączników, zawierające jedynie określone zakresy, są pozbawione znaczenia i niewystarczające, aby umożliwić zainteresowanym stronom zrozumienie przekazanych informacji.
(18) Ponadto przedsiębiorstwo Eurochem twierdziło, że określenie wartości normalnej również opierało się na niewłaściwej metodyce i nie zostało poparte dowodami. Przedsiębiorstwo Eurochem wskazało, że wbrew art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego we wniosku porównano ceny eksportowe zakładu w Rosji, który nie prowadził sprzedaży krajowej (JSC Acron), z cenami sprzedaży krajowej zakładu w Rosji, który prowadził zarówno sprzedaż krajową, jak i eksportową (NAK lub Nevinka). Według przedsiębiorstwa Eurochem we wniosku należało uwzględnić ceny krajowe i eksportowe tego samego zakładu lub średnie rosyjskie ceny sprzedaży krajowej i eksportowej. Zamiast tego we wniosku błędnie oparto się na cenach podmiotów prawnych, które nie były porównywalne.
(19) Przedsiębiorstwo Eurochem twierdziło ponadto, że wnioskodawca nie wykorzystał trzech znanych źródeł miesięcznych cen mieszanin mocznika i azotanu amonu na rynku rosyjskim, a mianowicie Argus, Chemcourier i SPIMEX, a zamiast tego oparł się na niepopartych dowodami spekulacjach eksperta lub konsultanta, którego tożsamości nie podano. Co więcej, ponieważ ceny mieszanin mocznika i azotanu amonu podlegały znacznym wahaniom w 2023 r., we wniosku należało określić wartość normalną na podstawie miesięcznych cen na rynku krajowym, a nie średnich cen rocznych.
(20) Ponadto przedsiębiorstwo Eurochem powtórzyło uwagi przedstawione przez władze rosyjskie w odniesieniu do braku należytego podsumowania informacji poufnych dotyczących danych na temat wartości normalnej.
(21) Przedsiębiorstwo Eurochem twierdziło również, że we wniosku nie przedstawiono dowodów na istnienie szczególnej sytuacji rynkowej w rozumieniu art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego oraz że metoda dostosowania kosztów, zgodnie z którą rzeczywisty koszt gazu w Rosji zastępuje się ceną odniesienia opartą na cenach gazu w Waidhaus i Baumgarten, była niezgodna z obowiązującymi zasadami WTO. Przedsiębiorstwo Eurochem argumentowało ponadto, że skonstruowanie wartości normalnej, opierając się na kosztach sprzedaży, kosztach ogólnych i administracyjnych oraz zyskach producentów mieszanin mocznika i azotanu amonu w USA, byłoby również sprzeczne z zasadami UE i WTO.
(22) Dodatkowo przedsiębiorstwo Eurochem argumentowało, że we wniosku nie przedstawiono wystarczających dowodów na to, że wygaśnięcie środków doprowadziłoby do kontynuacji szkody ze względu na przywóz z Rosji, ani nie przeanalizowano wpływu różnych innych czynników, które spowodowały szkodę dla przemysłu Unii, takich jak przywóz z państw trzecich, wyniki wywozu przemysłu Unii, zmiany w konsumpcji, ceny mocznika, zwiększone koszty produkcji producentów unijnych oraz zakupy mieszanin mocznika i azotanu amonu przez producentów unijnych.
(23) Komisja zbadała wniosek zgodnie z art. 11 ust. 2 i art. 5 rozporządzenia podstawowego i stwierdziła, że wymogi dotyczące wszczęcia dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia zostały spełnione. Komisja uznała, że dowody prima facie przedstawione we wniosku wskazywały na sytuację, w której w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu oraz kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu Unii, co zgodnie z prawem uzasadniało wszczęcie dochodzenia. Innymi słowy, wniosek uznano za wystarczająco uzasadniony i w związku z tym zasługiwał na dalsze dochodzenie. Oceny takiej dokonano przed upływem trzech miesięcy poprzedzających wygaśnięcie pierwotnych środków. Wersja wniosku z dnia 9 września 2025 r., którą udostępniono zainteresowanym stronom w aktach sprawy w momencie wszczęcia dochodzenia, stanowiła konsolidację wniosku i pewnych dowodów potwierdzających przedstawionych przez wnioskodawcę, które nie stanowiły żadnych nowych dowodów ani argumentów w porównaniu z pierwotną wersją wniosku. W szczególności w odniesieniu do wniosku Eurochem o udostępnienie pierwotnej wersji wniosku Komisja przekazała ją przedsiębiorstwu Eurochem w dniu 15 stycznia 2025 r. W tym względzie Trybunał zauważa, że zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości w sprawach połączonych C-554/23 P, C-568/23 P, Fertilizers Europe i Komisja/ Nevinnomysskiy Azot i NAK "Azot" 12 , art. 11 ust. 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego należy interpretować w ten sposób, że przy podejmowaniu decyzji, czy należy dokonać przeglądu środków antydumpingowych, Komisja jest uprawniona do uwzględnienia dowodów przedstawionych na jej żądanie przez producentów unijnych w trzymiesięcznym okresie poprzedzającym wygaśnięcie tych środków antydumpingowych.
(24) Argumenty wspomnianych czterech stron dotyczące zgodności wszczęcia postępowania z prawem i wystarczającego charakteru dowodów przedstawionych we wniosku zostały zatem odrzucone. W tym względzie Komisja podkreśliła, że wniosek o dokonanie przeglądu musi zawierać wystarczające dowody prima facie. W szczególności, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, ilość i jakość dowodów niezbędnych do spełnienia kryteriów w zakresie wystarczającego charakteru dowodów do celów wszczęcia przeglądu wygaśnięcia jest inna niż w przypadku dowodów niezbędnych do wstępnego lub ostatecznego ustalenia istnienia kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody 13 .
(25) Wniosek złożony przez wnioskodawcę zawierał szczegółowe obliczenia wskazujące na kontynuację dumpingu w Rosji w oparciu o dostępne wnioskodawcy dowody. Komisja uznała ilość i jakość dowodów przedstawionych przez wnioskodawcę za wystarczające do wszczęcia przeglądu wygaśnięcia. W tym względzie, w przeciwieństwie do twierdzeń przedsiębiorstwa Eurochem, art. 11 rozporządzenia podstawowego nie nakłada obowiązku, aby wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia dokładnie odzwierciedlał w obliczeniach marginesu dumpingu wszystkie różne sieci dystrybucji produktu objętego postępowaniem w przedmiotowych państwach i w Unii. Podobnie nie ma wymogu prawnego, aby wniosek obejmował całość sprzedaży krajowej lub eksportowej bądź przedstawiał szczegółowe dostosowania w obliczeniach. Ponadto średnie roczne obliczenia przedstawione przez wnioskodawcę były wystarczające do ustalenia marginesu dumpingu prima facie. Wnioskodawca składający wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia nie ma obowiązku obliczenia miesięcznego marginesu dumpingu przed etapem wszczęcia postępowania.
(26) W tym samym duchu Komisja uznała, że żadna z uwag złożonych przez przedsiębiorstwo Eurochem w odniesieniu do szkody i związku przyczynowego - jak podsumowano w motywie 22 powyżej - nie może w sposób wiarygodny podważyć wystarczającego charakteru szczegółowych istotnych dowodów przedstawionych w ramach wniosku.
(27) Komisja uznała zatem, że ilość i jakość dowodów wymaganych w szczególności przez przedsiębiorstwo Eurochem wyraźnie wykraczają poza normę prima facie. W związku z tym argumenty przedsiębiorstwa Eurochem zostały odrzucone.
(28) Argument władz rosyjskich dotyczący metodyki oceny wartości normalnej dla Rosji omówiono bardziej szczegółowo w odpowiedniej sekcji dotyczącej oceny dumpingu, w szczególności w motywach 56, 60 i 61 poniżej.
(29) Jeżeli chodzi o argument przedsiębiorstwa MHTL dotyczący brakujących dowodów na prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu, Komisja zgodziła się, że we wniosku wykazano ujemne marginesy dumpingu w odniesieniu do Trynidadu i Tobago. W sytuacji gdy po wprowadzeniu środków dumping przestał występować, każda analiza przeglądu wygaśnięcia musi rzeczywiście koncentrować się na prawdopodobieństwie ponownego wystąpienia dumpingu. Komisja zauważyła, że wnioskodawca przedstawił wystarczające dowody, opierając się na dostępnych danych, wskazujące na prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu z Trynidadu i Tobago w kilku możliwych scenariuszach i zgodnie z odpowiednią normą prawną. Komisja uznała, że argumenty przedstawione przez przedsiębiorstwo MHTL nie są w stanie podważyć wystarczającego charakteru dowodów zawartych we wniosku.
(30) Komisja uznała, że wniosek złożono wraz z wystarczająco jasną i szczegółową wersją nieopatrzoną klauzulą poufności. Wersja nieopatrzona klauzulą poufności zapewniła zainteresowanym stronom miarodajne zrozumienie podstaw prawnych i faktycznych leżących u podstaw wniosku, umożliwiając im przedstawienie szczegółowych uwag na etapie wszczęcia postępowania. Komisja zauważyła ponadto, że w toku postępowania wnioskodawca dokonał dodatkowego ujawnienia informacji i załączników do wniosku, które początkowo były opatrzone klauzulą poufności. Dokument wnioskodawców został włączony do akt jawnych dochodzenia i udostępniony zainteresowanym stronom. W związku z tym Komisja odrzuciła argumenty zainteresowanych stron w tym zakresie.
1.6. Kontrola wyrywkowa
(31) W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.
1.6.1. Kontrola wyrywkowa producentów unijnych
(32) W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja ogłosiła, że wstępnie wybrała próbę producentów unijnych. Komisja wybrała próbę na podstawie reprezentatywności pod względem wielkości produkcji i sprzedaży produktu podobnego w Unii w okresie od dnia 1 lipca 2023 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. Uwzględniła również rozmieszczenie geograficzne. Próba ta składała się z trzech producentów unijnych. Objęci próbą producenci unijni odpowiadali za około 64 % szacowanej całkowitej wielkości produkcji produktu podobnego w Unii na etapie wszczęcia postępowania oraz za około 75 % sprzedaży do Unii spośród producentów, którzy dostarczyli dane na etapie badania. Próba była reprezentatywna dla przemysłu Unii.
(33) Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag na temat wstępnego doboru próby. Producent eksportujący CFI twierdził, że w wybranej próbie nadmiernie reprezentowani byli producenci z Europy Wschodniej, co nie spełniało ustalonych standardów reprezentatywności i zwrócił się o dodanie do próby producentów unijnych dodatkowego (niderlandzkiego) producenta. Komisja odrzuciła argument CFI, uzasadniając to tym, że próba była reprezentatywna dla przemysłu Unii zarówno pod względem produkcji i sprzedaży, jak i - biorąc pod uwagę lokalizacje producentów unijnych - także pod względem rozmieszczenia geograficznego, ponieważ obejmowała przedsiębiorstwa z różnych części Unii (Niemcy, Polska i Litwa).
1.6.2. Kontrola wyrywkowa importerów
(34) Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do importerów niepowiązanych o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.
(35) Dwóch importerów niepowiązanych przedstawiło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie do próby. Ze względu na niewielką liczbę odpowiedzi Komisja uznała, że przeprowadzenie kontroli wyrywkowej nie jest konieczne.
1.6.3. Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących w Rosji, Trynidadzie i Tobago oraz Stanach Zjednoczonych Ameryki
(36) Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów eksportujących w Rosji, Trynidadzie i Tobago oraz Stanach Zjednoczonych Ameryki o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.
(37) Początkowo dwaj rosyjscy producenci eksportujący JSC Nevinnomyssky Azot (Eurochem) i JSC Novomoskovsk Azot (NAK Azot) (zwani łącznie "Eurochem", zob. motyw 15) dostarczyli wymagane informacje i wyrazili zgodę na włączenie do próby. Ze względu na niewielką liczbę producentów eksportujących Komisja uznała, że kontrola wyrywkowa nie jest konieczna i zwróciła się do dwóch producentów eksportujących o udzielenie pełnych odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(38) Jeden producent eksportujący z Trynidadu i Tobago oraz jeden producent eksportujący ze Stanów Zjednoczonych Ameryki dostarczyli wymagane informacje i wyrazili zgodę na włączenie do próby. Ze względu na niewielką liczbę producentów eksportujących w każdym z państw Komisja uznała, że kontrola wyrywkowa nie jest konieczna i zwróciła się do dwóch producentów eksportujących o udzielenie pełnych odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
1.7. Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu
(39) Komisja zaprosiła trzech producentów unijnych objętych próbą, dwóch importerów niepowiązanych, którzy się zgłosili, oraz czterech producentów eksportujących w państwach, których dotyczy postępowanie, którzy zgłosili się do wypełnienia kwestionariuszy udostępnionych na stronie internetowej Komisji 14 w dniu wszczęcia postępowania. Komisja przesłała wnioskodawcy kwestionariusz w celu zgromadzenia danych na temat makrowskaźników.
(40) Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od trzech producentów unijnych objętych próbą, wnioskodawcy, dwóch niepowiązanych importerów w Unii oraz od każdego z producentów eksportujących z Trynidadu i Tobago oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki.
(41) Dwaj rosyjscy producenci eksportujący nie przedłożyli żadnych odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu w terminie wyznaczonym przez Komisję.
1.8. Stosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego
(42) Pismem z dnia 12 grudnia 2024 r. Komisja poinformowała dwóch rosyjskich producentów eksportujących, że uznaje ich za strony niewspółpracujące i poinformowała ich o swoim zamiarze zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego oraz wykorzystania dostępnych faktów w celu sformułowania swoich ustaleń z dochodzenia. Zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego Komisja poinformowała również władze Rosji o swoim zamiarze zastosowania dostępnych faktów.
(43) Pismem z dnia 19 grudnia 2024 r. dwóch rosyjskich producentów eksportujących nie zgodziło się z planowanym zastosowaniem art. 18 rozporządzenia podstawowego. Dwaj rosyjscy producenci eksportujący nie przedłożyli jednak zaległych odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, lecz zakwestionowali zgodność z prawem wszczęcia trwającego dochodzenia przeglądowego. W szczególności twierdzili, że Komisja nie dostarczyła kopii wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia złożonego przez Fertilizers Europe, mimo że miała obowiązek przekazać go w dniu wszczęcia obecnego przeglądu, tj. w dniu 8 października 2024 r. Na tej podstawie dwóch rosyjskich producentów eksportujących stwierdziło, że Komisja utrudniła im współpracę w ramach przeglądu wygaśnięcia. Kwestia ta została omówiona w motywie 23 powyżej.
1.9. Weryfikacja
(44) Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:
Producenci unijni i ich stowarzyszenie:
- AB Achema, Janów, Litwa;
- Grupa Azoty Zakłady Azotowe Puławy S. A., Puławy, Polska;
- SKW Stickstoffwerke Piesteritz GmbH, Lutherstadt Wittenberg, Niemcy;
- Fertilizers Europe, Bruksela, Belgia.
Producenci eksportujący w Trynidadzie i Tobago oraz w Stanach Zjednoczonych Ameryki:
- Methanol Holdings (Trinidad) Limited, Point Lisas, Trynidad i Tobago;
- CF Industries Holdings, Inc., Northbrook, Stany Zjednoczone Ameryki.
Powiązany importer:
- Helm AG, Hamburg, Niemcy.
a) Dalsze postępowanie
(45) 20 listopada 2025 r. Komisja ujawniła istotne fakty i ustalenia, na których podstawie zamierza utrzymać
obowiązujące cła antydumpingowe. Wszystkim stronom wyznaczono termin do zgłaszania uwag na temat ujawnionych informacji.
(46) Komisja rozpatrzyła i w stosownych przypadkach uwzględniła uwagi przedstawione przez zainteresowane strony. Strony, które wystąpiły z wnioskiem o posiedzenie wyjaśniające, uzyskały taką możliwość.
2. PRODUKT OBJĘTY PRZEGLĄDEM, PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
2.1. Produkt objęty przeglądem
(47) Produkt objęty przeglądem jest taki sam jak w pierwotnym dochodzeniu, a mianowicie są to mieszaniny mocznika i azotanu amonu w roztworze wodnym lub amoniakalnym ("UAN"), obecnie objęte kodem CN 3102 80 00 ("produkt objęty przeglądem").
(48) Mieszanina mocznika i azotanu amonu jest płynnym nawozem azotowym typowo wykorzystywanym w niektórych uprawach na gruntach ornych.
(49) Zawartość azotu jest najważniejszą właściwością produktu objętego przeglądem. Może wahać się od 28 % do 32 % mieszaniny mocznika i azotanu amonu, w zależności od zawartości wody w roztworze. Ogólnie rzecz biorąc, importowane roztwory to mieszaniny mocznika i azotanu amonu o zawartości azotu wynoszącej 32 %, ponieważ koszty transportu bardziej skoncentrowanych mieszanin mocznika i azotanu amonu są niższe. Niezależnie od zawartości azotu uznaje się jednak, że wszystkie roztwory mocznika i azotanu amonu mają te same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne, w związku z czym stanowią jeden produkt.
2.2. Produkt objęty postępowaniem
(50) Produkt objęty niniejszym dochodzeniem jest produktem objętym przeglądem pochodzącym z Rosji, Trynidadu i Tobago oraz ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, obecnie objęty kodem CN 3102 80 00.
2.3. Produkt podobny
(51) W toku pierwotnego dochodzenia wykazano, a w przedmiotowym przeglądzie wygaśnięcia potwierdzono, że takie same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne, a także te same podstawowe zastosowania mają następujące produkty:
- produkt objęty postępowaniem w przypadku wywozu do Unii;
- produkt objęty przeglądem wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym państw, których dotyczy postępowanie;
- produkt objęty przeglądem wytwarzany i sprzedawany przez producentów eksportujących do pozostałych państw świata; oraz
- produkt objęty przeglądem produkowany i sprzedawany w Unii przez przemysł Unii.
(52) Produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
3. DUMPING
3.1. Rosja
3.1.1. Uwagi wstępne
(53) W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym kontynuowano przywóz mieszaniny mocznika i azotanu amonu z Rosji, choć poziom tego przywozu spadł w porównaniu z okresem objętym pierwotnym dochodzeniem (tj. od dnia 1 lipca 2017 r. do dnia 30 czerwca 2018 r.). Według Eurostatu udział w rynku unijnym przywozu mieszaniny mocznika i azotanu amonu z Rosji wyniósł w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym 12,4 %, podczas gdy w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem wynosił 13,4 %. W ujęciu względnym wielkość wywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu z Rosji do UE spadła o 47 %, a w ujęciu bezwzględnym spadek ten wyniósł 289 952 tony.
3.1.2. Stosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego
(54) Jak wspomniano w motywie 42, żaden z producentów eksportujących z Rosji nie współpracował w toku dochodzenia. W związku z tym Komisja poinformowała władze Rosji, że z uwagi na brak współpracy Komisja może zastosować art. 18 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do ustaleń dotyczących Rosji. W dniu 19 grudnia 2024 r. przedsiębiorstwo Eurochem odpowiedziało na informację Komisji i powtórzyło, że nie zamierza współpracować w ramach dochodzenia w świetle zarzucanych błędów popełnionych na etapie wszczęcia postępowania, o których mowa w sekcji 1.5 powyżej. W tym zakresie Komisja nie otrzymała żadnych dalszych uwag ani wniosków o interwencję rzecznika praw stron.
(55) W związku z tym, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, ustalenia dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu oparto na dostępnych faktach, w szczególności na danych przekazanych przez wnioskodawców we wniosku oraz statystykach Eurostatu dotyczących przywozu.
3.1.3. Wartość normalna
(56) Jak wspomniano w motywie 55 powyżej, wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących w Rosji do ustalenia wartości normalnej Komisja musiała wykorzystać dostępne fakty. W tym celu Komisja wykorzystała dane przedstawione przez wnioskodawcę we wniosku. Dane te opierały się na badaniach rynkowych, do których wnioskodawca miał dostęp. Szacunkowa wartość normalna opierała się na cenie krajowej ex-works wynoszącej 165 EUR/t w 2023 r.
3.1.4. Cena eksportowa
(57) Wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących w Rosji do ustalenia ceny eksportowej Komisja musiała wykorzystać dostępne fakty.
(58) Cenę eksportową ustalono na podstawie danych z badań rynkowych przedstawionych we wniosku. W rezultacie cenę eksportową ex-works w 2023 r. ustalono na poziomie 135 EUR/t.
3.1.5. Porównanie
(59) Jak wspomniano w motywach powyżej, Komisja wykorzystała dane dotyczące wartości normalnej i ceny eksportowej dostosowane do poziomów ex-works w celu dokonania porównania na podstawie art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.
3.1.6. Marginesy dumpingu
(60) Z powyższego porównania wynika, że ceny eksportowe do Unii, wyrażone jako odsetek wartości CIF, były o 16,7 % niższe od ustalonej wartości normalnej. W każdym razie Komisja stwierdziła, że gdyby zastosowała skonstruowaną wartość normalną opartą na dostosowanych cenach gazu ziemnego 15 , doprowadziłoby to do jeszcze większej różnicy między cenami eksportowymi a ustaloną wartością normalną: wynosiłaby ona 44 %.
(61) Ponieważ w odniesieniu do Rosji stwierdzono dumping w każdym możliwym scenariuszu, Komisja uznała argumenty Eurochem mające na celu wykluczenie stosowania metodyki ustalania konstruowanej wartości normalnej za bezprzedmiotowe - jak podsumowano w motywie 21 powyżej.
(62) Komisja stwierdziła zatem, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym dumping nadal miał miejsce.
3.2. Trynidad i Tobago
3.2.1. Uwagi wstępne
(63) Jedynym znanym producentem mieszanin mocznika i azotanu amonu w Trynidadzie i Tobago w okresie badanym było MHTL.
(64) W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, w ujęciu bezwzględnym, przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu z Trynidadu i Tobago utrzymywał się na niemal tym samym poziomie co w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem. Według Eurostatu udział w rynku unijnym przywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu z Trynidadu i Tobago wyniósł w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym około 9,8 %, podczas gdy w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem wynosił 8,1 %. Względny wzrost udziału w rynku wynika ze znacznie niższego poziomu konsumpcji w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym w porównaniu z okresem objętym pierwotnym dochodzeniem.
3.2.2. Wartość normalna
(65) Komisja zbadała w pierwszej kolejności, czy łączna wielkość sprzedaży krajowej MHTL była reprezentatywna, zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
(66) Ze względu na brak sprzedaży produktu podobnego na rynku krajowym i na to, że nie było możliwe ustalenie cen krajowych (z uwagi na brak konsumpcji krajowej) Komisja skonstruowała wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego.
(67) Wartość normalną skonstruowano, dodając do średniego kosztu produkcji produktu podobnego wytwarzanego przez producenta eksportującego w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym następujące elementy:
a) rzeczywiste kwoty kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych poniesionych przez przedsiębiorstwo MHTL w związku z produkcją i sprzedażą tej samej ogólnej kategorii produktów na rynku krajowym w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym; oraz
b) rzeczywistą kwotę zysku osiągniętego przez przedsiębiorstwo MHTL z tytułu produkcji i sprzedaży tej samej ogólnej kategorii produktów na rynku krajowym w zwykłym obrocie handlowym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
3.2.3. Cena eksportowa
(68) W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przedsiębiorstwo MHTL dokonywało wywozu do Unii wyłącznie za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych działających jako importerzy. Cała sprzedaż do Unii była prowadzona za pośrednictwem powiązanego importera w Niemczech. Ten powiązany importer sprzedawał produkt objęty postępowaniem niezależnym klientom w Niemczech lub przedsiębiorstwom powiązanym we Francji i Hiszpanii, które z kolei sprzedawały go niezależnym klientom na swoich rynkach krajowych.
(69) Cena eksportowa została zatem ustalona na podstawie ceny, po której produkt przywożony został po raz pierwszy odsprzedany niezależnym klientom w Unii zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W takim przypadku dokonano dostosowań ceny w odniesieniu do wszystkich kosztów poniesionych między przywozem a odsprzedażą, w tym kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, w odniesieniu do kosztów rozcieńczania i mieszania oraz w odniesieniu do rozsądnego zysku.
(70) W odniesieniu do kosztów rozcieńczania i mieszania, właściwych dla niniejszej sprawy, w okresie objętym dochodzeniem MHTL dokonywało wywozu wyłącznie mieszanin mocznika i azotanu amonu o zawartości azotu wynoszącej 32 %. Importerzy powiązani sprzedawali jednak niezależnym klientom mieszaniny mocznika i azotanu amonu o zawartości azotu wynoszącej 32 % albo mniej. W związku z tym, w przypadku gdy produkt objęty postępowaniem był rozcieńczany wodą lub mieszany z siarką w celu uzyskania niższej zawartości azotu, dostosowania, o których mowa w motywie 69, obejmowały również dodatkowe koszty rozcieńczania i mieszania poniesione przez powiązanego importera.
3.2.4. Porównanie
(71) Komisja porównała, według rodzaju produktu, konstruowaną wartość normalną ustaloną zgodnie z art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 6 lit. b) rozporządzenia podstawowego z ceną eksportową współpracującego producenta eksportującego na podstawie ceny ex-works, jak ustalono powyżej.
(72) W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia obiektywnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dokonano dostosowań w odniesieniu do kosztów frachtu i ubezpieczenia, należności celnych, przeładunku, załadunku i nieprzewidzianych wydatków oraz kosztów magazynowania, a także dodatkowych kosztów rozcieńczenia i mieszania poniesionych przez powiązanego importera.
3.2.5. Marginesy dumpingu
(73) W przypadku MHTL - współpracującego producenta eksportującego Komisja porównała średnią ważoną wartości normalnej każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego przeglądem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.
(74) Przy zastosowaniu metodyki opisanej w motywie 70 powyżej margines dumpingu wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem wyniósł 35,1 % w przypadku MHTL. Stwierdzono zatem, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym dumping nadal miał miejsce.
(75) Po ujawnieniu ustaleń stowarzyszenie DAKOFO 16 twierdziło, że przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu pochodzących z Trynidadu i Tobago do Unii nie odbywał się po cenach dumpingowych. Do celów oceny ceny eksportowej stosowanej w wywozie do Unii DAKOFO opierało się na notowaniach cen importowych mieszanin mocznika i azotanu amonu w terminalu Fredericia, który według DAKOFO jest największym terminalem w regionie Morza Bałtyckiego obsługującym dostawy mieszanin mocznika i azotanu amonu. Jeżeli chodzi o wartość normalną, DAKOFO uznało, że na rynku krajowym Trynidadu i Tobago nie prowadzi się sprzedaży mieszanin mocznika i azotanu amonu. W związku z tym DAKOFO zastosowało skonstruowaną wartość normalną, która opierała się na opublikowanych notowaniach CIF New Orleans (NOLA).
(76) Komisja odrzuciła argument DAKOFO. Jak wskazano w motywach 65-74, Komisja oparła swoje obliczenia dumpingu na zweryfikowanych danych jedynego współpracującego oraz - zgodnie z informacjami zawartymi w aktach sprawy - jedynego istniejącego producenta mieszanin mocznika i azotanu amonu w Trynidadzie i Tobago. Dane te zostały zweryfikowane przez Komisję podczas kontroli na miejscu. Ponieważ w wyniku tych obliczeń stwierdzono istnienie dumpingu, potwierdza się wniosek Komisji dotyczący kontynuacji dumpingu w przypadku Trynidadu i Tobago.
3.3. Stany Zjednoczone Ameryki
3.3.1. Uwagi wstępne
(77) W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym kontynuowano przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu z USA, choć poziom tego przywozu spadł w porównaniu z okresem objętym pierwotnym dochodzeniem. Według Eurostatu udział w rynku unijnym przywozu mieszaniny mocznika i azotanu amonu z USA wyniósł w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym około 20,6 %, podczas gdy w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem wynosił 16,2 %.
3.3.2. Wartość normalna
(78) Komisja przeanalizowała najpierw, czy łączna wielkość sprzedaży krajowej w przypadku jedynego współpracującego producenta eksportującego - CFI - jest reprezentatywna, zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajową uznaje się za reprezentatywną, jeśli łączna wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom na rynku krajowym na jednego producenta eksportującego stanowi co najmniej 5 % łącznej wielkości sprzedaży eksportowej produktu objętego przeglądem do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Na tej podstawie łączna sprzedaż produktu podobnego na rynku krajowym dokonana przez współpracującego producenta eksportującego była reprezentatywna.
(79) Następnie Komisja określiła te rodzaje produktu sprzedawane na rynku krajowym, które były identyczne lub porównywalne z rodzajami produktu sprzedawanymi na wywóz do Unii w odniesieniu do współpracującego producenta eksportującego.
(80) W dalszej kolejności Komisja przeanalizowała, czy sprzedaż krajowa dokonywana przez każdego współpracującego producenta eksportującego na rynku krajowym w przypadku każdego rodzaju produktu, który jest identyczny lub porównywalny z rodzajem produktu sprzedawanym na wywóz do Unii, była reprezentatywna zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Sprzedaż krajowa danego rodzaju produktu jest reprezentatywna, jeżeli całkowita wielkość sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu niezależnym klientom w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym stanowi co najmniej 5 % całkowitej sprzedaży eksportowej identycznego lub porównywalnego rodzaju produktu do Unii. Komisja ustaliła, że sprzedaż krajowa jedynego rodzaju produktu, który współpracujący producent eksportujący sprzedawał na wywóz do Unii, była reprezentatywna.
(81) Następnie Komisja określiła w odniesieniu do każdego rodzaju produktu udział sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom na rynku krajowym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, by móc zdecydować, czy do obliczenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy zastosować rzeczywistą sprzedaż krajową.
(82) Wartość normalna opiera się na rzeczywistej cenie krajowej każdego rodzaju produktu niezależnie od tego, czy sprzedaż ta jest dokonywana z zyskiem, jeżeli:
a) wielkość sprzedaży danego rodzaju produktu, sprzedawanego po cenie sprzedaży netto równej obliczonym kosztom produkcji lub wyższej od tych kosztów, stanowiła ponad 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju produktu; oraz
b) średnia ważona cena sprzedaży tego rodzaju produktu jest równa jednostkowym kosztom produkcji lub od nich wyższa.
(83) W tym przypadku wartość normalna jest średnią ważoną cen całej sprzedaży krajowej tego rodzaju produktu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
(84) Za wartość normalną przyjmuje się rzeczywistą cenę krajową danego rodzaju produktu wyłącznie dla krajowej sprzedaży z zyskiem w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, jeżeli:
a) wielkość sprzedaży z zyskiem tego rodzaju produktu odpowiada nie więcej niż 80 % całkowitej wielkości sprzedaży tego rodzaju; lub
b) średnia ważona cena tego rodzaju produktu jest niższa niż jednostkowy koszt produkcji.
(85) Analiza sprzedaży krajowej wykazała, że [95-100] % całkowitej sprzedaży krajowej przynosiło zysk, a średnia ważona cena sprzedaży była wyższa od kosztów produkcji. W związku z tym wartość normalną obliczono jako średnią ważoną cen całkowitej sprzedaży krajowej w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
3.3.3. Cena eksportowa
(86) Współpracujący producent eksportujący prowadził wywóz do Unii bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów. Cena eksportowa została ustalona na podstawie ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za produkt objęty przeglądem przy jego sprzedaży na wywóz do Unii zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.
3.3.4. Porównanie
(87) Komisja porównała, w podziale na rodzaje produktu, wartość normalną i cenę eksportową stosowaną przez współpracującego producenta eksportującego na podstawie na podstawie ceny ex-works ustalonej powyżej.
(88) W przypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia obiektywnego porównania Komisja dostosowała wartość normalną lub cenę eksportową, uwzględniając różnice mające wpływ na ceny i ich porównywalność, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Dokonano dostosowań w odniesieniu do bonifikat, rabatów oraz różnic w ilościach, koszty transportu, ubezpieczenia, przeładunku, załadunku i koszty dodatkowe oraz koszty kredytu.
3.3.5. Marginesy dumpingu
(89) W przypadku współpracującego producenta eksportującego Komisja porównała średnią ważoną wartości normalnej każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego przeglądem, zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.
(90) Na tej podstawie średni ważony margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, wyniósł w przypadku współpracującego producenta 52,2 %. Stwierdzono zatem, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym dumping nadal miał miejsce.
(91) Po ujawnieniu ustaleń DAKOFO twierdziło, że przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu pochodzących z USA do Unii nie odbywał się po cenach dumpingowych. Do celów oceny ceny eksportowej stosowanej w wywozie do Unii DAKOFO opierało się na notowaniach cen importowych mieszanin mocznika i azotanu amonu w terminalu Fredericia, podobnie jak w swoich twierdzeniach w odniesieniu do przywozu z Trynidadu i Tobago (zob. motyw 75 powyżej). Jeżeli chodzi o wartość normalną, DAKOFO wykorzystało opublikowane notowania "CIF New Orleans (NOLA)", uznając, że odzwierciedlają one ceny krajowe obowiązujące w USA.
(92) Komisja odrzuciła argument DAKOFO. Jak wskazano w motywach 78-90, Komisja oparła swoje obliczenia dumpingu na zweryfikowanych danych jedynego współpracującego producenta mieszanin mocznika i azotanu amonu w USA. Dane te zostały zweryfikowane przez Komisję podczas kontroli na miejscu. Ponieważ w wyniku tych obliczeń stwierdzono istnienie dumpingu, wniosek Komisji dotyczący kontynuacji dumpingu w przypadku USA zostaje potwierdzony.
4. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI DUMPINGU
4.1. Rosja
(93) Oprócz ustalenia wskazującego na istnienie dumpingu w odniesieniu do Rosji w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym Komisja zbadała, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków. Przeanalizowano następujące czynniki dodatkowe: moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Rosji oraz atrakcyjność rynku unijnego.
4.1.1. Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Rosji
(94) W toku dochodzenia ustalono, że całkowite moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Rosji były znaczne w okresie badanym. Zgodnie z danymi dostarczonymi przez wnioskodawcę łączne moce produkcyjne wszystkich znanych rosyjskich producentów przekroczyły 3 500 000 ton rocznie, a wolne moce produkcyjne wynosiły średnio około 30 % w każdym roku okresu badanego.
4.1.2. Atrakcyjność rynku unijnego
(95) Komisja zbadała, czy jest prawdopodobne, że w przypadku wygaśnięcia środków rosyjscy producenci eksportujący zwiększą sprzedaż eksportową po cenach dumpingowych na rynku unijnym.
(96) Istnienie środków antydumpingowych nie zmniejszyło atrakcyjności rynku unijnego. W całym okresie badanym roczna wielkość przywozu osiągnęła ponad 300 000 ton rocznie, co stanowi prawie połowę wielkości przywozu stwierdzonej w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem i ponad połowę średniej rocznej odnotowanej w okresie badanym pierwotnego dochodzenia, które trwało od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2018 r. Należy również przypomnieć, że sprzedaż do Unii, nawet przy zastosowaniu środków antydumpingowych, odbywała się po cenach dumpingowych. W związku z tym w przypadku wygaśnięcia środków wielkość przywozu towarów po cenach dumpingowych prawdopodobnie wzrośnie.
4.1.3. Wniosek
(97) Obowiązujące środki antydumpingowe nie uniemożliwiły producentom rosyjskim dalszej sprzedaży znacznych ilości mieszanin mocznika i azotanu amonu do Unii po cenach dumpingowych. W przypadku wygaśnięcia środków producenci ci prawdopodobnie będą sprzedawać do Unii jeszcze większe ilości po cenach dumpingowych, ponieważ dysponują wolnymi mocami produkcyjnymi, aby móc to robić (zob. motyw 94).
4.2. Trynidad i Tobago
(98) Oprócz ustalenia wskazującego na istnienie dumpingu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym (zob. motyw 74) Komisja zbadała, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku wygaśnięcia środków. Przeanalizowano następujące czynniki dodatkowe: moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Trynidadzie i Tobago oraz atrakcyjność rynku unijnego.
4.2.1. Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Trynidadzie i Tobago.
(99) W toku dochodzenia ustalono, że całkowite moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Trynidadzie i Tobago były znaczne w okresie badanym. Wolne moce produkcyjne wynosiły średnio ponad 400 000 ton rocznie w okresie badanym, a w 2023 r. osiągnęły ponad 700 000 ton.
4.2.2. Atrakcyjność rynku unijnego
(100) Istnienie środków antydumpingowych nie zmniejszyło atrakcyjności rynku unijnego w okresie badanym. Roczna wielkość przywozu z Trynidadu i Tobago w okresie badanym wyniosła ponad 400 000 ton rocznie, czyli więcej niż w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem i blisko średniej rocznej odnotowanej w okresie badanym pierwotnego dochodzenia, które trwało od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2018 r. Należy również przypomnieć, że sprzedaż do Unii, nawet przy zastosowaniu środków antydumpingowych, odbywała się po cenach dumpingowych. W związku z tym prawdopodobne jest, że w przypadku wygaśnięcia środków przywóz towarów po cenach dumpingowych nadal by rósł.
4.2.3. Wniosek
(101) Obowiązujące środki antydumpingowe nie uniemożliwiły przedsiębiorstwu MHTL dalszej sprzedaży znacznych ilości mieszanin mocznika i azotanu amonu do Unii. W przypadku wygaśnięcia środków przedsiębiorstwo MHTL prawdopodobnie będzie sprzedawać do Unii jeszcze większe ilości po cenach dumpingowych, ponieważ dysponuje wystarczającymi wolnymi mocami produkcyjnymi, aby to robić.
4.3. Stany Zjednoczone Ameryki
(102) Oprócz ustalenia, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym miał miejsce dumping, Komisja zbadała, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku uchylenia środków. W tym względzie Komisja przeanalizowała moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w USA oraz atrakcyjność rynku unijnego.
4.3.1. Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w USA
(103) Zarówno w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem, jak i w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym jedynym współpracującym producentem eksportującym z USA było przedsiębiorstwo CFI. We wniosku wskazano na istnienie innych producentów mieszanin mocznika i azotanu amonu w USA. Producenci ci nie współpracowali w ramach obecnego przeglądu wygaśnięcia ani pierwotnego dochodzenia. Uznaje się za mało prawdopodobne, aby ich moce produkcyjne były dostępne na potrzeby wywozu do Unii. Stosując konserwatywne podejście, Komisja uwzględniła zatem jedynie wolne moce produkcyjne przedsiębiorstwa CFI jako dostępne na potrzeby wywozu do Unii. Te wolne moce produkcyjne wynosiły ponad 200 000 ton rocznie w całym okresie badanym. Całkowite moce produkcyjne przedsiębiorstwa CFI wynosiły w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym [6 000 000-6 500 000] ton rocznie.
4.3.2. Atrakcyjność rynku unijnego
(104) Istnienie środków antydumpingowych nie zmniejszyło atrakcyjności rynku unijnego dla amerykańskich producentów eksportujących mieszaniny mocznika i azotanu amonu w okresie badanym. Z wyjątkiem 2021 r. roczne wielkości wywozu z USA do Unii przekraczały 550 000 ton rocznie, co stanowi wartość znaczną i zaledwie o około 150 000 ton mniejszą niż w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem. Należy również przypomnieć, że sprzedaż do Unii, nawet przy zastosowaniu środków antydumpingowych, odbywała się po cenach dumpingowych. W związku z tym prawdopodobne jest, że w przypadku wygaśnięcia środków przywóz towarów po cenach dumpingowych nadal by rósł.
4.3.3. Wniosek
(105) Obowiązujące środki antydumpingowe nie uniemożliwiły przedsiębiorstwu CFI dalszej sprzedaży znacznych ilości mieszanin mocznika i azotanu amonu do Unii. W przypadku wygaśnięcia środków przedsiębiorstwo CFI prawdopodobnie będzie sprzedawać do Unii co najmniej takie same ilości jak w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym lub jeszcze większe ilości - po cenach dumpingowych - ponieważ dysponuje wystarczającymi wolnymi mocami produkcyjnymi, aby to robić (zob. motyw. 103). Chociaż mieszaniny mocznika i azotanu amonu mogą być sprzedawane na rynku krajowym po wyższych cenach w porównaniu z rynkiem unijnym, nic nie wskazuje na to, że rynek mieszanin mocznika i azotanu amonu w USA będzie rósł, a zatem jest mało prawdopodobne, aby wchłonął wolne moce produkcyjne. Ponadto przedsiębiorstwu CFI zależy na jak najlepszym wykorzystaniu mocy produkcyjnych i sprzedaży produkcji pochodzącej z niewykorzystanych wolnych mocy produkcyjnych na rynki eksportowe, w tym na rynek unijny.
(106) Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo CFI twierdziło, że Komisja nie przeprowadziła oceny perspektywicznej wymaganej na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. CFI dodało, że okres objęty dochodzeniem przeglądowym charakteryzował się nadzwyczajnymi, niereprezentatywnymi okolicznościami, w tym niedoborami dostaw, które skłoniły marginalnych eksporterów do przywozu do Unii. Ponadto przedsiębiorstwo CFI twierdziło, że Komisja nie oceniła, czy CFI miałoby jakąkolwiek motywację do sprzedaży po tych samych cenach w przyszłości oraz czy ceny gazu, które według CFI mają spaść po 2024 r., wpłynęłyby na relacje cenowe, jeśli poprawa sytuacji producentów unijnych wpłynęłaby na przyszły popyt na mieszaniny mocznika i azotanu amonu produkowane w USA, oraz czy tendencje w zakresie popytu wewnętrznego w USA ograniczyłyby dostępność wywozu. Wreszcie CFI podniosło, że wywóz z USA był spowodowany tymczasowymi niedoborami w Unii, a nie strukturalnymi zachętami do dumpingu.
(107) W odniesieniu do ogólnego twierdzenia dotyczącego braku oceny perspektywicznej, Komisja zwróciła uwagę CFI na ocenę przedstawioną w motywach 102-105.
(108) Jeżeli chodzi o jakikolwiek niereprezentatywny charakter okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, Komisja wskazała, że wielkości przywozu z USA, których udział w całym rynku unijnym wynosił ponad 20 % (zob. tabela 2 poniżej), w żadnym wypadku nie można uznać za marginalne. Komisja zrozumiała, że CFI miało na myśli nie "marginalnych eksporterów", lecz "marginalne wielkości wywozu".
(109) Wbrew twierdzeniu przedsiębiorstwa CFI Komisja oceniła, czy CFI miałoby wyraźną motywację do kontynuowania sprzedaży mieszanin mocznika i azotanu amonu do Unii po cenach dumpingowych (zob. motyw 105). Ponadto Komisja ustaliła, że nie tylko w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, ale również w latach 2022 i 2023 ceny krajowe brutto stosowane przez CFI przewyższały ceny eksportowe brutto fakturowane przez CFI za sprzedaż do Unii, co wyraźnie wskazuje na utrwalone praktyki dumpingowe w całym okresie badanym. Stwierdzono, że przedsiębiorstwo CFI ma silną pozycję na rynku wewnętrznym w USA, na którym sprzedawało co najmniej 95 % swojej produkcji w całym okresie badanym. Nie istnieje oczywisty powód, dla którego przedsiębiorstwo CFI miałoby obniżyć swoje ceny krajowe (do poziomu cen eksportowych), a tym samym zrezygnować ze swojego głównego źródła zysków. Z kolei jest mało prawdopodobne, aby CFI sprzedawało mieszaniny mocznika i azotanu amonu na rynku unijnym po cenach na tak wysokim poziomie jak ceny na rynku wewnętrznym w USA, biorąc pod uwagę bardziej konkurencyjną strukturę rynku unijnego.
(110) Komisja doprecyzowała ponadto, że nie było potrzeby oceny jakiegokolwiek wpływu cen gazu na przyszłe relacje cenowe. Jak wskazano w motywach 102 i 118, nie uznano za konieczne analizowania relacji cenowych w ramach przedmiotowej oceny prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu. Z tych samych powodów nie uznano za konieczne przeanalizowania, czy poprawa sytuacji producentów unijnych miałaby wpływ na przyszły popyt na mieszaniny mocznika i azotanu amonu produkowane w USA. Niezależnie od tego można oczekiwać, że dopóki mieszaniny mocznika i azotanu amonu pochodzące z USA będą oferowane po cenach podcinających ceny producentów unijnych, popyt na mieszaniny mocznika i azotanu amonu produkowane w USA będzie się utrzymywał.
(111) Jeżeli chodzi o to, czy tendencje popytu wewnętrznego w USA mogłyby ograniczyć dostępność wywozu, Komisja przypomniała, że stwierdziła, iż jest mało prawdopodobne, aby rynek wewnętrzny w USA dalej rósł (motyw 105). W każdym razie CFI nie przedstawiło żadnej analizy wskazującej na przeciwny rozwój sytuacji, tj. wykazującej, że rynek wewnętrzny w USA prawdopodobnie będzie rósł w przyszłości.
(112) Jeżeli chodzi o twierdzenie przedsiębiorstwa CFI, że nie istniały strukturalne zachęty do dumpingu, należy odnieść się do motywu 109 powyżej, w którym Komisja wyjaśniła, dlaczego silna pozycja CFI na rynku wewnętrznym w USA, umożliwiająca CFI osiąganie istotnych zysków, w połączeniu ze znacznie bardziej konkurencyjnym rynkiem eksportowym w Unii, rzeczywiście doprowadziła do sytuacji dumpingu strukturalnego, który prawdopodobnie będzie się utrzymywał.
(113) Ponadto przedsiębiorstwo CFI argumentowało, że Komisja nie przeanalizowała, czy wolne moce produkcyjne CFI wynoszące co najmniej 200 000 ton rocznie nie były w rzeczywistości potrzebne do obsługi klientów krajowych i klientów z państw trzecich, ani nie zbadała kosztów alternatywnych związanych z przekierowaniem ilości do Unii. CFI zauważyło ponadto, że z jednej strony twierdzenie, iż rynek unijny pozostał atrakcyjny, ponieważ wielkość wywozu dokonywanego przez CFI przekroczyła co najmniej 550 000 ton w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, a z drugiej strony wyciągnięcie wniosku, że dumping prawdopodobnie będzie kontynuowany w przypadku braku środków, stanowiłoby błędne koło rozumowania.
(114) Komisja nie zgodziła się z twierdzeniami CFI. Niezależnie od oceny przedstawionej w motywie 103 Komisja stwierdziła, że nawet jeżeli w przyszłości do Unii nie zostanie wywieziona żadna część ocenionych wolnych mocy produkcyjnych lub zostanie wywieziona tylko ich niewielka część, prawdopodobne jest, iż do Unii nadal będzie wywożona co najmniej roczna ilość mieszanin mocznika i azotanu amonu przekraczająca 550 000 ton 17 , co odpowiada najmniejszej wielkości wywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu przedsiębiorstwa CFI w dowolnym dwunastomiesięcznym okresie mieszczącym się w okresie badanym. Taka wielkość wywozu jest znacząca (20 % udziału w rynku w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, zob. tabela 2 poniżej) w porównaniu z konsumpcją w Unii. Ponadto dochodzenie potwierdziło, że taki przywóz do Unii odbywał się po cenach dumpingowych. Biorąc pod uwagę, że praktyki dumpingowe były kontynuowane w czasie obowiązywania środków antydumpingowych, prawdopodobne jest, że takie praktyki dumpingowe będą kontynuowane w przypadku wygaśnięcia środków. Takie rozumowanie nie stanowi błędnego koła, lecz raczej polega na wyciągnięciu wniosków co do konsekwencji lub prawdopodobieństwa na podstawie bieżących okoliczności.
(115) Przedsiębiorstwo CFI twierdziło ponadto, że gwałtowny wzrost wywozu z USA w latach 2022 i 2023 był odpowiedzią na wyjątkowe połączenie wysokich cen w Unii, ograniczonej produkcji unijnej i ograniczonej dostępności innych dostawców. Gdy tylko producenci unijni wznowili produkcję, a ceny w Unii powróciły do normalnego poziomu, wywóz z USA zaczął spadać. Przedsiębiorstwo CFI twierdziło, że potwierdzają to dane Eurostatu przedstawione w tabeli 2 poniżej, wskazujące na spadek wielkości przywozu z USA do Unii z 853 263 ton w 2022 r. do 536 569 ton w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
(116) Komisja nie zgodziła się z twierdzeniem CFI. Po pierwsze, Komisja ustaliła, że wielkość przywozu odnotowana w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym stanowiła ponad 20 % udziału w rynku konsumpcji unijnej (zob. tabela 2). Ponadto stwierdzono, że przywóz ten odbywał się po cenach dumpingowych, co wykazało dochodzenie. Komisja przypomniała również, że nawet w kontekście braku wyjątkowych czynników zewnętrznych (takich jak szybko rosnące ceny gazu i wynikające z nich zakłócenia w dostawach, które według przedsiębiorstwa CFI były główną przyczyną zwiększenia wielkości wywozu z USA), wywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu z USA do Unii osiągnął rocznie ponad 540 000 ton w latach 2016 i 2017 oraz w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem, tj. od dnia 1 lipca 2017 r. do dnia 30 czerwca 2018 r. (zob. tabela 2 w rozporządzeniu wykonawczym Komisji 2019/576 18 ). Pokazuje to, że we wszystkich okresach objętych dochodzeniem Komisji od 2016 r. wielkość wywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu do Unii osiągała znaczny poziom.
(117) Wreszcie przedsiębiorstwo CFI zauważyło, że zgodnie z pkt 96 dokumentu zawierającego ustalenia Komisja zamierzała przeanalizować "związek między cenami w Unii i USA" oraz "związek między cenami eksportowymi stosowanymi w wywozie do Unii i państw trzecich a cenami w USA". W dokumencie zawierającym ustalenia nie było jednak takiej analizy.
(118) Komisja wyjaśniła, że analiza wskazanych relacji cenowych nie była konieczna do stwierdzenia, że istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu w przypadku braku środków. Do wyciągnięcia tego wniosku wystarczająca była analiza mocy produkcyjnych i wolnych mocy produkcyjnych w USA oraz atrakcyjności rynku unijnego (zob. motywy 102-105).
(119) W związku z powyższym Komisja potwierdziła wniosek, że w przypadku wygaśnięcia środków dumping prawdopodobnie będzie kontynuowany.
5. SZKODA
5.1. Definicja przemysłu Unii i produkcji unijnej
(120) Produkt podobny był wytwarzany w okresie badanym przez około 20 (grup) producentów w Unii. Producenci ci reprezentują przemysł Unii w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.
(121) Zgodnie z ustaleniami całkowita produkcja unijna w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wyniosła 2 299 135 ton. Komisja ustaliła tę wartość w oparciu o wszystkie dostępne informacje dotyczące przemysłu Unii, takie jak dane zgromadzone przez Fertilizers Europe oraz dostępne wnioskodawcy badania rynkowe. Jak wskazano w motywie 32, do próby wybrano trzech producentów unijnych. Ze zweryfikowanych danych wynika, że odpowiadali oni za prawie 70 % łącznej produkcji unijnej produktu podobnego.
5.2. Konsumpcja w Unii
(122) Komisja ustaliła poziom konsumpcji w Unii na podstawie wielkości sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym powiększonej o przywóz ze wszystkich państw trzecich zgodnie z danymi Eurostatu.
(123) Konsumpcja w Unii kształtowała się następująco:
Tabela 1
Konsumpcja w Unii (w tonach)
(124)
| 2021 | 2022 | 2023 | ODP | |
| Całkowita konsumpcja w Unii | 3 380 170 | 3 420 870 | 2922614 | 2 608 677 |
| Indeks | 100 | 101 | 86 | 77 |
Źródło: Fertilizers Europe i Eurostat.
W okresie badanym konsumpcja w Unii spadła o 23 %. Ten spadek konsumpcji w Unii można wytłumaczyć szeregiem przyczyn: tymczasowym spadkiem produkcji mieszanin mocznika i azotanu amonu w Unii w wyniku skoku cen gazu i energii w 2022 r.; bardzo znacznym wzrostem wielkości przywozu w tym samym roku; oraz najlepszymi praktykami w zakresie stosowania składników odżywczych w rolnictwie, które ograniczają używanie nawozów mineralnych 19 .
5.3. Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie
5.3.1. Łączna ocena skutków przywozu z państw, których dotyczy postępowanie
(125) Komisja zbadała, czy przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państw, których dotyczy postępowanie, należy oceniać w sposób łączny zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(126) Zgodnie z tym przepisem przywóz z więcej niż jednego państwa powinien być oceniany w sposób łączny jedynie pod warunkiem że:
a) ustalony margines dumpingu w przywozie z każdego państwa przekracza poziom de minimis zdefiniowany w art. 9 ust. 3 i wielkość przywozu z każdego z tych państw nie jest nieznaczna; oraz
b) łączna ocena skutków przywozu jest właściwa po uwzględnieniu warunków konkurencji między produktami przywożonymi a unijnym produktem podobnym.
(127) Na etapie wszczęcia postępowania przedsiębiorstwo MHTL twierdziło, że przywóz z Trynidadu i Tobago należy oceniać odrębnie ze względu na zmianę okoliczności w porównaniu z pierwotnym dochodzeniem. W szczególności, zdaniem przedsiębiorstwa MHTL, odrębna ocena przywozu z Trynidadu i Tobago byłaby uzasadniona w świetle tego, że we wniosku nie stwierdzono dumpingu w odniesieniu do przywozu z Trynidadu i Tobago, eksporterzy z Trynidadu i Tobago byli wiarygodnymi i stabilnymi politycznie partnerami dla Unii i różnili się od eksporterów z Rosji i ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, a przywóz z Trynidadu i Tobago (po wyższych cenach niż przywóz z innych krajów i w znacznie mniejszej wielkości niż łączny przywóz z Rosji i ze Stanów Zjednoczonych Ameryki) nie mógł wyrządzić istotnej szkody dla przemysłu Unii. Komisja odrzuciła takie argumenty. Decyzję o tym, czy przywóz należy oceniać łącznie, należy podjąć na podstawie kryteriów przewidzianych w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, które w tym przypadku zostały spełnione, jak wyjaśniono bardziej szczegółowo w motywach 129-132 poniżej. Żadne inne kwestie poruszone przez przedsiębiorstwo MHTL nie mogły podważyć zasadności badania przywozu z Trynidadu i Tobago wraz z przywozem z USA i Rosji 20 .
(128) Producent eksportujący CFI zwrócił się o ocenę przywozu z Rosji odrębnie od przywozu z Trynidadu i Tobago oraz ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. Przedsiębiorstwo CFI oparło swoją argumentację na sprawie dotyczącej przywozu twardych płyt pilśniowych 21 oraz na sprawie dotyczącej przywozu walcówki 22 (w odniesieniu do krajów innych niż Rosja) i powołało się na: (i) wyjątkową strukturę kosztów rosyjskich producentów wynikającą z regulowanych cen gazu na rynku krajowym; (ii) czynniki geopolityczne (mianowicie rosyjska wojna napastnicza przeciwko Ukrainie i wynikające z niej sankcje Zachodu wobec Rosji); (iii) odmienną politykę cenową, ponieważ Rosja przekierowywała swoje dostawy gazu ziemnego na produkty azotowe niższego szczebla; oraz to, że (iv) wniosek wykazał znaczne podcięcie cenowe tylko w przypadku Rosji. Komisja zauważyła, że sytuacja w sprawach przytoczonych przez przedsiębiorstwo CFI różniła się od sytuacji w niniejszym dochodzeniu, w związku z czym argumentów tych nie można było przenieść na to dochodzenie. Na przykład w sprawie dotyczącej przywozu twardych płyt pilśniowych, w której przywóz z Brazylii oceniono odrębnie, dotyczył on typu produktu o całkowicie odmiennym zastosowaniu. Komisja uważa, że w obecnym przeglądzie z pewnością nie mamy do czynienia z taką sytuacją w odniesieniu do przywożonych mieszanin mocznika i azotanu amonu. W sprawie dotyczącej przywozu walcówki przywóz z Turcji nie był kumulowany w szczególności ze względu na bardzo wysokie ceny oraz to, że warunki konkurencji między tureckimi i innymi podmiotami gospodarczymi nie zostały uznane za podobne, natomiast przywóz z Republiki Mołdawii oceniono oddzielnie, ponieważ nie podcinał on cen przemysłu Unii, a margines szkody był poniżej progu szkody de minimis. W niniejszym dochodzeniu żadne państwo, którego dotyczy postępowanie, nie stosuje nietypowo wysokich cen, a podcięcie cenowe jest znaczne, biorąc pod uwagę wrażliwość cenową takiego towaru, jak mieszanina mocznika i azotanu amonu. Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo CFI twierdziło, że Komisja nie przeprowadziła analizy merytorycznej zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. b) rozporządzenia podstawowego (tj. analizy merytorycznej warunków konkurencji między produktami różnego pochodzenia), oraz że charakter i źródło dumpingu ze strony USA, Rosji oraz Trynidadu i Tobago były różne, w szczególności dlatego, że rosyjski dumping wynikał ze strukturalnych zakłóceń kosztów spowodowanych ingerencją państwa. Komisja nie zgodziła się z tym twierdzeniem i zauważyła, że warunki konkurencji między produktami przywożonymi a unijnym produktem podobnym zostały szczegółowo ocenione w motywie 131 poniżej oraz że charakter dumpingu jest w kontekście takiej analizy nieistotny.
(129) Marginesy dumpingu ustalone w odniesieniu do przywozu z każdego z trzech państw, których dotyczy postępowanie, przekraczały znacznie poziom de minimis określony w art. 9 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.
(130) Wielkość przywozu z każdego z państw, których dotyczy postępowanie, nie była nieznaczna w rozumieniu art. 5 ust. 7 rozporządzenia podstawowego. Udziały w rynku w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wynosiły 12,4 % w przypadku przywozu z Rosji, 9,8 % w przypadku przywozu z Trynidadu i Tobago oraz 20,6 % w przypadku przywozu ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. Chociaż wielkość przywozu z Trynidadu i Tobago zmniejszyła się w okresie badanym, nadal miał on znaczny udział w rynku unijnym (9,8 %).
(131) Warunki konkurencji między przywozem towarów po cenach dumpingowych z Rosji, Trynidadu i Tobago oraz ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, a przywozem towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, oraz produktu podobnego przemysłu Unii były podobne. W szczególności produkty przywożone konkurowały ze sobą nawzajem, jak również z produktem podobnym produkowanym w Unii. Wynika to z tego, że produkty przywożone i produkty krajowe sprzedaje się za pośrednictwem tych samych kanałów sprzedaży i klientom należącym do podobnych kategorii. Mieszaniny mocznika i azotanu amonu z różnych miejsc pochodzenia często miesza się w zbiornikach magazynowych. Produkt objęty przeglądem jest wymienialnym towarem jednorodnym, a konkurencja opierała się w dużej mierze na samej cenie. W okresie badanym ceny sprzedaży do Unii zarówno producentów unijnych, jak i państw, których dotyczy postępowanie, (skonsolidowane i indywidualne) osiągnęły najwyższy poziom w 2022 r., a następnie znacznie spadły. Podczas gdy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym ceny importowe z Trynidadu i Tobago były zasadniczo takie same jak w 2021 r., ceny importowe z Rosji spadły o 39 %. Ceny przywozu z USA również spadły, ale w mniejszym stopniu. Ceny przywozu z każdego z państw, których dotyczy postępowanie, w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym spadły poniżej poziomu unijnych cen sprzedaży przemysłu Unii.
(132) W związku z powyższym Komisja uznała, że kryteria określone w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego zostały spełnione, a przywóz z Rosji, Trynidadu i Tobago oraz ze Stanów Zjednoczonych Ameryki zbadano do celów ustalenia szkody w sposób łączny.
5.3.2. Wielkość i udział w rynku przywozu z państw, których dotyczy postępowanie
(133) Komisja ustaliła wielkość przywozu na podstawie danych Eurostatu. Udział przywozu w rynku został ustalony przez porównanie wielkości przywozu z konsumpcją w Unii.
(134) Przywóz do Unii z państw, których dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:
Tabela 2
Wielkość przywozu i udział w rynku
| 2021 | 2022 | 2023 | ODP | |
| Wielkość przywozu z państw, których dotyczy postępowanie (w tonach) | 533210 | 1 954 098 | 1 326 333 | 1 116 079 |
| Indeks | 100 | 366 | 249 | 209 |
| Udział w rynku | 15,8 % | 57,1 % | 45,4 % | 42,8 % |
| Indeks | 100 | 362 | 288 | 271 |
| Wielkość przywozu z Federacji Rosyjskiej (w tonach) | 144663 | 427636 | 300 523 | 323 539 |
| Indeks | 100 | 296 | 208 | 224 |
| Udział w rynku | 4,3 % | 12,5 % | 10,3 % | 12,4 % |
| Indeks | 100 | 292 | 240 | 290 |
| Wielkość przywozu z Trynidadu i Tobago (w tonach) | 388 547 | 673200 | 261201 | 255972 |
| Indeks | 100 | 173 | 67 | 66 |
| 2021 | 2022 | 2023 | ODP | |
| Udział w rynku | 11,5 % | 19,7 % | 8,9 % | 9,8 % |
| Indeks | 100 | 171 | 78 | 85 |
| Wielkość przywozu ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (w tonach) | 0 | 853263 | 764 610 | 536569 |
| Indeks (*) (na podstawie wartości z 2022 r.) | - | 100- | 90- | 63 |
| Udział w rynku | - | 24,9 % | 26,2 % | 20,6 % |
| Indeks (na podstawie wartości z 2022 r.) | - | 100 | 105 | 82 |
Źródło: Eurostat (wielkość przywozu), dane porównane z odpowiedziami na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczące USA.
(135) W okresie badanym przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, wzrósł o 109 %. Wzrost udziału w rynku był jeszcze bardziej widoczny, ponieważ udział w rynku przywozu objętego dochodzeniem wzrósł o 171 % - z 15,8 % w 2021 r. do 42,8 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Biorąc pod uwagę, że w tym samym okresie konsumpcja w Unii zmniejszyła się o 23 %, gwałtowny wzrost udziału w rynku państw, których dotyczy postępowanie, był wyraźnie niekorzystny dla innych uczestników rynku, a mianowicie dla przemysłu Unii.
5.3.3. Ceny przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, oraz podcięcie cenowe
(136) Komisja ustaliła ceny przywozu na podstawie danych Eurostatu.
(137) Średnia ważona cena przywozu do Unii z państw, których dotyczy postępowanie, kształtowała się następująco:
Tabela 3
Ceny importowe (EUR/tonę)
| 2021 | 2022 | 2023 | ODP | |
| Federacja Rosyjska | 277 | 497 | 179 | 169 |
| Indeks | 100 | 179 | 65 | 61 |
| Trynidad i Tobago | 244 | 609 | 383 | 241 |
| Indeks | 100 | 249 | 157 | 99 |
| Stany Zjednoczone Ameryki | - | 559 | 320 | 210 |
| Indeks (*) | - | - | - | - |
| Państwa, których dotyczy postępowanie | 253 | 563 | 300 | 205 |
| Indeks | 100 | 222 | 119 | 81 |
Źródło: Eurostat, dane porównane z odpowiedziami na pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczące USA. * Nie jest możliwe zastosowanie żadnego miarodajnego indeksu ze względu na brak przywozu w 2021 r.
(138) W okresie badanym ceny importowe z państw, których dotyczy postępowanie, zmniejszyły się o 19 %. Ceny importowe wzrosły w 2022 r. ze względu na panujące warunki rynkowe, w szczególności wyższe światowe ceny gazu, co stanowiło większe obciążenie dla UE. Jednak w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym spadły one do poziomu niższego niż w 2021 r. w przypadku przywozu pochodzącego z każdego z trzech państw, których dotyczy postępowanie. Podczas gdy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym ceny importowe z Trynidadu i Tobago były prawie takie same jak w 2021 r., ceny importowe z Rosji spadły o 39 %. Poziom cen przywozu z USA również spadł, ale w mniejszym stopniu niż w przypadku przywozu z Rosji.
(139) Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przez porównanie:
1) średnich ważonych cen sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu, stosowanych przez objętych próbą producentów unijnych wobec niepowiązanych klientów na rynku unijnym, dostosowanych do poziomu cen ex-works; oraz
2) odpowiednich średnich ważonych cen przywozu poszczególnych rodzajów produktu od współpracujących producentów eksportujących z USA oraz Trynidadu i Tobago na rzecz pierwszego niezależnego klienta na rynku Unii, ustalonych na podstawie CIF (koszt, ubezpieczenie i fracht), włącznie z cłem antydumpingowym i z odpowiednimi dostosowaniami uwzględniającymi cło i koszty ponoszone po przywozie. W przypadku przywozu z Rosji, wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących, ceny ustalono na podstawie statystyk Eurostatu dotyczących przywozu.
(140) Podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu ceny sprzedaży stosowane przez producentów unijnych dostosowano do poziomu ex-works, z wyjątkiem takiej sprzedaży przemysłu Unii, w ramach której ponosi się fracht morski za dostawę do portów takich jak Rouen (Francja) i Gandawa (Belgia). W odniesieniu do tej sprzedaży, stanowiącej około 5 % sprzedaży przemysłu Unii, za odpowiednie uznano stosowanie cen za dostawę do tych portów zamiast obliczania cen ex-works.
(141) Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio dostosowanych oraz po odliczeniu bonifikat i rabatów. Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów objętych próbą producentów unijnych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Wykazał on średni ważony margines podcięcia cenowego wynoszący 3,5-18 %, który uznano za istotny ze względu na wrażliwość cenową mieszaniny mocznika i azotanu amonu.
(142) Ponadto przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, spowodował znaczne tłumienie cen. Poziom cen był bowiem niższy od kosztów produkcji przemysłu Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, co uniemożliwiło przemysłowi Unii podniesienie cen do poziomu zapewniającego rentowność.
(143) Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo MHTL zwróciło się do Komisji o ustalenie marginesu szkody z pominięciem wszelkich prognozowanych przyszłych kosztów jakie przemysł Unii może ponosić w związku z unijnym systemem handlu uprawnieniami do emisji (ETS). Komisja potwierdziła, że takie koszty nie są brane pod uwagę przy obliczaniu marginesu podcięcia cenowego oraz że w obecnym dochodzeniu nie przeprowadzono żadnych obliczeń zaniżania cen.
5.4. Przywóz z państw trzecich innych niż państwa, których dotyczy postępowanie
(144) Przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu z państw trzecich innych niż Rosja, Trynidad i Tobago oraz Stany Zjednoczone Ameryki pochodził głównie z Białorusi, Ukrainy, Serbii i Egiptu.
(145) Wielkość (zagregowana) przywozu do Unii oraz udział w rynku i trendy cenowe dotyczące przywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu z innych państw trzecich kształtowały się następująco:
Tabela 4
Przywóz z państw trzecich
| Państwo | 2021 | 2022 | 2023 | ODP | |
| Białoruś | Wielkość (w tonach) | 158 783 | 27 666 | 19 297 | 38 512 |
| Indeks | 100 | 17 | 12 | 24 | |
| Udział w rynku | 4,7 % | 0,8 % | 0,7 % | 1,5 % | |
| Indeks | 100 | 17 | 14 | 31 | |
| Średnia cena (EUR/ tonę) | 203 | 380 | 217 | 174 | |
| Indeks | 100 | 187 | 107 | 86 | |
| Ukraina | Wielkość (w tonach) | 92 143 | 34 187 | 16 653 | 11 062 |
| Indeks | 100 | 37 | 18 | 12 | |
| Udział w rynku | 2,7 % | 1,0 % | 0,6 % | 0,4 % | |
| Indeks | 100 | 37 | 21 | 16 | |
| Średnia cena (EUR/ tonę) | 278 | 618 | 350 | 280 | |
| Indeks | 100 | 222 | 126 | 101 | |
| Serbia | Wielkość (w tonach) | 7 942 | 42 896 | 10 217 | 0 |
| Indeks | 100 | 540 | 129 | 0 | |
| Udział w rynku | 0,2 % | 1,3 % | 0,3 % | 0,0 % | |
| Indeks | 100 | 534 | 149 | 0 | |
| Średnia cena (EUR/ tonę) | 305 | 646 | 732 | Nie dotyczy | |
| Indeks | 100 | 212 | 240 | Nie dotyczy | |
| Pozostałe państwa trzecie | Wielkość (w tonach) | 423 | 8 226 | 4 188 | 9 843 |
| Indeks | 100 | 1 945 | 990 | 2 327 | |
| Udział w rynku | < 0,1 % | 0,2 % | 0,1 % | 0,4 % | |
| Indeks | 100 | 1 922 | 1 145 | 3 015 | |
| Średnia cena (EUR/ tonę) | 498 | 611 | 488 | 338 | |
| Indeks | 100 | 123 | 98 | 68 |
Źródło: Eurostat.
(146) Przywóz z państw trzecich innych niż państwa, których dotyczy postępowanie, zmniejszył się w okresie badanym o 77 %. Spadek przywozu z Białorusi i Ukrainy można wyjaśnić wydarzeniami geopolitycznymi (np. wojną napastniczą przeciwko Ukrainie i sankcjami UE nałożonymi na Białoruś). W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym udział w rynku przywozu z państw trzecich innych niż państwa, których dotyczy postępowanie, wynosił jedynie 2,3 %, czyli mniej niż 4,1 % odnotowane w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem.
5.5. Sytuacja gospodarcza przemysłu Unii
5.5.1. Uwagi ogólne
(147) Ocena sytuacji gospodarczej przemysłu Unii obejmowała ocenę wszystkich wskaźników ekonomicznych oddziałujących na stan przemysłu Unii w okresie badanym.
(148) Jak wspomniano w motywie 32, w celu oceny warunków ekonomicznych przemysłu Unii zastosowano kontrolę wyrywkową.
(149) W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne na podstawie danych zawartych w przedłożonej przez wnioskodawcę odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu makroekonomicznym. Dane dotyczyły wszystkich producentów unijnych. Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez objętych próbą producentów unijnych. Dane dotyczyły producentów unijnych objętych próbą. Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu Unii.
(150) Do wskaźników makroekonomicznych zalicza się: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu dumpingu oraz poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu.
(151) Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszty pracy, zapasy, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału.
(152) Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo MHTL stwierdziło, że ocena szkody była zniekształcona, biorąc pod uwagę wprowadzający w błąd charakter punktu wyjścia (2021 r.). Strona zażądała uwzględnienia specyfiki pandemii COVID-19 i późniejszych okoliczności oraz uznania, że punktem wyjścia dla spadków stwierdzonych w ocenie szkody był wyjątkowy rok 2021. Komisja nie zgodziła się z przedsiębiorstwem MHTL, że ocena szkody była zniekształcona. W Unii łańcuch rolno-spożywczy, w tym sektor produkcji nawozów, uznawano za kluczowy w czasie pandemii COVID-19 i kontynuowano dostawy i dystrybucję mieszanin mocznika i azotanu amonu. Komisja stwierdziła, że pandemia nie wywarła szczególnego wpływu na przemysł nawozowy 23 i że w związku z tym punkt wyjścia okresu badanego do celów oceny szkody nie przedstawia zniekształconego obrazu szkody.
5.5.2. Wskaźniki makroekonomiczne
5.5.2.1. Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
(153) Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 5
Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
| 2021 | 2022 | 2023 | ODP | |
| Wielkość produkcji (w tonach) | 3 649 010 | 2107001 | 2142146 | 2299135 |
| Indeks | 100 | 58 | 59 | 63 |
| Moce produkcyjne (w tonach) | 8 829 000 | 8 279 000 | 8279000 | 8279000 |
| Indeks | 100 | 94 | 94 | 94 |
| Wykorzystanie mocy produkcyjnych | 41 % | 25 % | 26 % | 28 % |
| Indeks | 100 | 62 | 63 | 67 |
Źródło: Zweryfikowana odpowiedź na pytania zawarte w kwestionariuszu stowarzyszenia Fertilizers Europe.
(154) W Unii mieszaniny mocznika i azotanu amonu produkuje się zwykle w zintegrowanych zakładach chemicznych wytwarzających szereg produktów. W tym kontekście w okresie badanym produkcja mieszanin mocznika i azotanu amonu spadła o 37 %, z 3 649 010 ton do 2 299 135 ton, co oznacza około 1,4 mln ton mniej niż w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem. Bezprecedensowy kryzys gazowy i energetyczny w okresie badanym doprowadził do tymczasowych przerw w produkcji u producentów unijnych.
(155) Zdolność produkcyjna zmniejszyła się w latach 2021-2022, a następnie utrzymywała się na stałym poziomie do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.
(156) Ze względu na raczej stabilny poziom mocy produkcyjnych i spadek produkcji, wykorzystanie mocy produkcyjnych zmniejszyło się z 41 % w 2021 r. do 28 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, czyli znacznie poniżej wykorzystania mocy produkcyjnych w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem (50 %) i zdecydowanie nie do utrzymania w perspektywie średnio- i długoterminowej.
5.5.2.2. Wielkość sprzedaży i udział w rynku
(157) Wielkość sprzedaży i udział przemysłu Unii w rynku kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 6
Wielkość sprzedaży i udział w rynku
| 2021 | 2022 | 2023 | ODP | |
| Wielkość sprzedaży na rynku unijnym (tony) | 2587669 | 1 353 756 | 1 545 874 | 1 433 181 |
| Indeks | 100 | 52 | 60 | 55 |
| Udział w rynku | 76,6 % | 39,6 % | 52,9 % | 54,9 % |
| Indeks | 100 | 52 | 69 | 72 |
Źródło: Zweryfikowana odpowiedź na pytania zawarte w kwestionariuszu stowarzyszenia Fertilizers Europe.
(158) Wielkość sprzedaży w Unii przemysłu Unii spadła w okresie badanym o 45 %. Stoi to w wyraźnej sprzeczności z rosnącym poziomem przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, w kontekście malejącej konsumpcji w Unii.
(159) Udział w rynku przemysłu Unii spadł w okresie badanym o 28 %. Zmiany te były wynikiem niekorzystnych warunków rynkowych, zwłaszcza niskich cen przywożonych mieszanin mocznika i azotanu amonu. Przemysł Unii stracił udział w rynku na rzecz przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, a których udział w rynku w zasadzie potroił się w okresie badanym.
5.5.2.3. Wzrost
(160) Przedstawione powyżej dane liczbowe dotyczące produkcji, niskiego wykorzystania mocy produkcyjnych, wielkości sprzedaży i udziału w rynku świadczą o tym, że przemysł Unii nie był w stanie rozwijać się w okresie badanym, podczas gdy przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, wzrósł zarówno w ujęciu bezwzględnym, jak i pod względem udziału w rynku.
5.5.2.4. Zatrudnienie i wydajność
(161) Zatrudnienie i wydajność kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 7
Zatrudnienie i wydajność
| 2021 | 2022 | 2023 | ODP | |
| Liczba pracowników | 2 272 | 2 018 | 2 141 | 1 845 |
| Indeks | 100 | 89 | 94 | 81 |
| Wydajność (w tonach na pracownika) | 1 606 | 1 044 | 1 000 | 1 246 |
| Indeks | 100 | 65 | 62 | 78 |
Źródło: Zweryfikowana odpowiedź na pytania zawarte w kwestionariuszu stowarzyszenia Fertilizers Europe.
(162) Z uwagi na pogarszającą się sytuację przemysłu Unii na rynku liczba pracowników przemysłu Unii spadła w okresie badanym o 19 %. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę tymczasowe zamknięcia zakładów i dalszy spadek produkcji, wydajność nadal spadła o 22 % w okresie badanym. W miarę możliwości przemysł Unii starał się przenosić miejsca pracy związane z produkcją mieszanin mocznika i azotanu amonu do innych części swoich zakładów chemicznych, zamiast zwalniać wartościowych pracowników.
5.5.2.5. Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
(163) Wszystkie marginesy dumpingu znacznie przekraczały poziom de minimis. Wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu na przemysł Unii był znaczny, jeśli weźmie się pod uwagę wielkość i ceny przywozu z państw, których dotyczy postępowanie.
(164) Ciągłe nieuczciwe praktyki cenowe eksporterów z państw, których dotyczy postępowanie, uniemożliwiły przemysłowi Unii poprawę sytuacji po dumpingu zaobserwowanym w pierwotnym dochodzeniu.
5.5.3. Wskaźniki mikroekonomiczne
5.5.3.1. Ceny i czynniki wpływające na ceny
(165) Średnie ważone jednostkowe ceny sprzedaży stosowane przez objętych próbą producentów unijnych wobec klientów niepowiązanych w Unii kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 8
Ceny sprzedaży i koszt produkcji w Unii
| 2021 | 2022 | 2023 | ODP | |
| Średnia jednostkowa cena sprzedaży ex-works w Unii na rynku całkowitym (w EUR/t) | 242 | 636 | 307 | 264 |
| Indeks | 100 | 263 | 127 | 109 |
| Jednostkowy koszt produkcji (w EUR/t) | 241 | 571 | 332 | 276 |
| Indeks | 100 | 237 | 138 | 115 |
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi producentów unijnych objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(166) Na ceny sprzedaży wpływ miała dynamika podaży i popytu, w tym tymczasowo ograniczona produkcja niektórych producentów unijnych, co oznaczało wzrost unijnych cen sprzedaży w kontekście zmniejszonej dostępności mieszanin mocznika i azotanu amonu na rynku unijnym. Po osiągnięciu najwyższego poziomu w drugim kwartale 2022 r. w wyniku wpływu rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie na ceny gazu i energii, ceny sprzedaży mieszanin mocznika i azotanu amonu spadały do połowy 2023 r., a następnie ustabilizowały się.
(167) Ceny sprzedaży wzrosły o 9 % w okresie badanym, podczas gdy jednostkowy koszt produkcji wzrósł o 15 % w tym samym okresie. Wzrost kosztów produkcji wynikał głównie z wahań cen gazu, stanowiących większość kosztów produkcji mieszanin mocznika i azotanu amonu. Producenci unijni nie byli jednak w stanie pokryć kosztów produkcji mieszanin mocznika i azotanu amonu w 2023 r. i w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym za pomocą stosowania swoich poziomów cen sprzedaży z powodu nieuczciwej konkurencji ze strony taniego przywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu z państw, których dotyczy postępowanie. W rezultacie sprzedaż mieszanin mocznika i azotanu amonu przez producentów unijnych na rynku unijnym zaczęła przynosić straty.
5.5.3.2. Koszty pracy (168) Średnie koszty pracy objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 9
Średnie koszty pracy na pracownika
| 2021 | 2022 | 2023 | ODP | |
| Średnie koszty pracy na pracownika (w EUR/pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy) | 31 139 | 35 622 | 32 901 | 33 197 |
| Indeks | 100 | 114 | 106 | 107 |
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi producentów unijnych objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(169) Średnie koszty pracy na pracownika u producentów unijnych objętych próbą wzrosły w okresie badanym o 7 %, głównie w wyniku wypełnienia zobowiązań dotyczących indeksacji wynagrodzeń. Koszty pracy na pracownika były wyższe w 2022 r., kiedy rentowność osiągnęła najwyższy poziom.
5.5.3.3. Zapasy
(170) Stan zapasów objętych próbą producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:
Tabela 10
Zapasy
| 2021 | 2022 | 2023 | ODP | |
| Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (w tonach) | 87 010 | 112808 | 119 370 | 82 706 |
| Indeks | 100 | 130 | 137 | 95 |
| Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako odsetek produkcji | 4,3 % | 9,4 % | 9,4 % | 5,3 % |
| Indeks | 100 | 219 | 219 | 123 |
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi producentów unijnych objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(171) Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego zmniejszył się o 5 % w okresie badanym, a stan zapasów jako odsetek produkcji nieznacznie wzrósł. W pierwotnym dochodzeniu nie uznano tego czynnika za istotny wskaźnik szkody, ponieważ stan zapasów jako odsetek produkcji był niski w całym okresie, a stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego podlegał wahaniom sezonowym. Komisja uznała, że miało to również zastosowanie w niniejszym dochodzeniu. W niniejszym dochodzeniu stwierdzono wyższy poziom zapasów niż w pierwotnym dochodzeniu.
5.5.3.4. Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału
(172) Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:
Tabela 11
Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji
| 2021 | 2022 | 2023 | ODP | |
| Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (w % obrotu ze sprzedaży) | 9,4 % | 12,6 % | - 25,7 % | - 7,7 % |
| Indeks | 100 | 134 | - 273 | - 82 |
| Przepływy środków pieniężnych (w EUR) | 28 973 972 | 58 982 610 | 9101778 | - 9 326 573 |
| Indeks | 100 | 204 | 31 | - 32 |
| Inwestycje (w EUR) | 6402 797 | 4 911 678 | 2801373 | 4 311 506 |
| Indeks | 100 | 77 | 44 | 67 |
| Zwrot z inwestycji | 54 % | 144 % | - 90 % | - 36 % |
| Indeks | 100 | 267 | - 167 | - 67 |
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi producentów unijnych objętych próbą na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(173) Komisja określiła rentowność objętych próbą producentów unijnych, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży. Rentowność spadła z 9,4 % w 2021 r. do - 7,7 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym z powodu zmian średnich cen sprzedaży i kosztów produkcji opisanych w motywach 166-167, niższego wykorzystania mocy produkcyjnych i niższej produkcji z mniejszą zdolnością do absorpcji kosztów stałych. 2022 r. był rokiem nietypowym, charakteryzującym się wysokimi cenami surowców i energii, ale również wysokimi cenami mieszanin mocznika i azotanu amonu w kontekście zakłóceń w dostawach. Z powodu zmian w harmonogramach produkcji, rosnących kosztów produkcji i tłumionych cen sprzedaży wynikających z przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, w 2023 r. i w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przemysł Unii zaczął ponosić straty. Faktów tych nie negują podwyższone marże w sektorze azotowym, do których odnosi się przedsiębiorstwo MHTL w swoich uwagach na temat ujawnionych informacji, opierając się na danych zgłoszonych w ramach badań rynkowych dla Europy (w tym Norwegii) za część 2025 r. 24 , tj. danych dotyczących sektora, który obejmuje nie tylko mieszaniny mocznika i azotanu amonu, obszaru geograficznego szerszego niż Unia oraz okresu następującego po okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
(174) Przepływy środków pieniężnych netto określają zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. Przepływy środków pieniężnych netto kształtowały się negatywnie w całym okresie badanym i ściśle odzwierciedlały tendencję w zakresie rentowności.
(175) Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. W okresie badanym wykazał on tendencję spadkową, co odzwierciedla opisane wcześniej tendencje dotyczące rentowności i przepływów środków pieniężnych.
(176) Przemysł Unii dokonywał ograniczonych inwestycji w okresie badanym, choć ciągłe inwestycje w zintegrowany zakład chemiczny są niezbędne, aby zapewnić jego przetrwanie w perspektywie długoterminowej. Niższy poziom inwestycji wynikał z mniejszej zdolności do pozyskania kapitału, o czym świadczą pogarszająca się sytuacja dotycząca przepływów środków pieniężnych i niekorzystne warunki rynkowe. Inwestycje, niższe niż w pierwotnym dochodzeniu, były zorientowane na ograniczanie zużycia energii, racjonalizację i zwiększanie wydajności.
5.6. Wnioski dotyczące szkody
(177) W okresie badanym przemysł Unii odnotował spadek cen sprzedaży (-9 %), co wraz ze wzrostem kosztów (+15 %) doprowadziło do przekształcenia się zysku wynoszącego 9,4 % w 2021 r. w straty w 2023 r. i w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Tendencje te doprowadziły do dużego spadku przepływów pieniężnych, zwrotu z inwestycji i poziomów inwestycji. Znaczne negatywne skutki odnotowano również w przypadku wskaźników wielkości takich jak produkcja, która zmniejszyła się o 37 %, wielkość sprzedaży, która spadła o 45 %, i udział w rynku, który zmniejszył się z 76,6 % w 2021 r. do 54,9 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Co więcej, poziomy wykorzystania mocy produkcyjnych spadły do niepokojąco niskich wartości, niewystarczających do pokrycia kosztów. Zmiany te sprawiły, że przemysł Unii znajdował się w szkodliwej sytuacji. Żaden ze zbadanych wskaźników nie wskazywał na poprawę sytuacji ani pozytywne zmiany.
(178) Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo MHTL nie zgodziło się z twierdzeniem, że zbadane wskaźniki szkody nie wykazały ożywienia ani pozytywnych zmian. Komisja odrzuciła uwagi MHTL, ponieważ opierały się one na wybranych zmianach w wybranych latach i przeinaczeniu okoliczności faktycznych. Na przykład przedsiębiorstwo MHTL stwierdziło, że wielkość produkcji przemysłu Unii wzrosła w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym do najwyższego poziomu od początku okresu badanego, co było całkowicie błędne (zob. tabela 5). Strona odniosła się również do "znaczącej poprawy wskaźników wykorzystania mocy produkcyjnych przemysłu Unii" w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym (wzrost z 25 % do 28 % od 2022 r.), co pomija rok 2021 oraz fakt, że w tabeli 5 wyraźnie przedstawiono spadek wykorzystania mocy produkcyjnych w okresie badanym (-33 %). Przedsiębiorstwo MTHL uznało za pozytywną zmianę mniejszy spadek wielkości sprzedaży w ujęciu bezwzględnym w tabeli 6 między rokiem 2023 a okresem objętym dochodzeniem przeglądowym (- 112 693) w porównaniu z większym spadkiem wielkości przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, w tym samym okresie (- 210 254 tony, jak pokazano w tabeli 2), co zniekształca fakt, że w okresie badanym przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, niemal potroił swój udział w rynku, podczas gdy udział w rynku przemysłu Unii spadł o 28 %.
(179) W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przemysł Unii poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.
6. ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY
(180) Zgodnie z art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, spowodował istotną szkodę dla przemysłu Unii. Zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować szkodę dla przemysłu Unii. Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo CFI stwierdziło, że nie miało to miejsca i Komisja powinna była zbadać wpływ innych znanych czynników, które spowodowały początkowe pogorszenie sytuacji przemysłu Unii przed wznowieniem przywozu z USA. Komisja odrzuciła ten argument CFI jako bezzasadny i dopilnowała, aby ewentualne szkody spowodowane przez inne czynniki niż przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, nie były łączone z tym przywozem. Te czynniki to: skutki przywozu z innych państw trzecich, wyniki wywozu przemysłu Unii, przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu przez przemysł Unii, rosnące koszty produkcji i malejąca konsumpcja w Unii.
6.1. Skutki przywozu towarów po cenach dumpingowych
(181) W okresie badanym wielkość sprzedaży przemysłu Unii na rynku unijnym znacznie spadła - zmniejszyła się o 45 %. Wraz ze spadkiem konsumpcji o 23 % udział przemysłu Unii w rynku zmniejszył się z 76,6 % do 54,9 %.
(182) Spadek udziału przemysłu Unii w rynku można przypisać przywozowi z państw, których dotyczy postępowanie, a których udział w rynku wzrósł z 15,8 % do 42,8 %. Po rozpoczęciu rosyjskiej wojny napastniczej przeciwko Ukrainie ceny energii znacznie wzrosły, co doprowadziło do szybkiego wzrostu kosztów produkcji. Jednocześnie gwałtownie wzrosła wielkość przywozu.
(183) Obowiązujące cła to stałe cła ustalone w czasie, gdy ceny mieszanin mocznika i azotanu amonu były niskie w porównaniu z cenami w okresie badanym. Średnia cena sprzedaży przemysłu Unii wynosiła 127 EUR/t w latach 2017/2018, czyli w okresie wykorzystanym do obliczenia kwoty cła specyficznego w pierwotnym dochodzeniu, natomiast średnia cena sprzedaży przemysłu Unii zaobserwowana w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym była ponad dwukrotnie wyższa ze względu na znacznie wyższe koszty. W związku z tym skuteczność cła specyficznego znacznie spadła, a przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, wywarł druzgocący wpływ na wielkość produkcji już w 2022 r., kiedy to ceny mieszanin mocznika i azotanu amonu gwałtownie wzrosły, a ustalone cła antydumpingowe stanowiły bardzo niewielką część ostatecznej ceny mieszanin mocznika i azotanu amonu. Po utraceniu w 2022 r. znacznych wielkości i udziału w rynku od 2023 r. przemysł Unii nie był ponadto w stanie przenieść wzrostu kosztów na ceny sprzedaży z powodu nieuczciwej konkurencji wywołanej przywozem towarów po cenach dumpingowych i poniósł znaczne straty w 2023 r. oraz w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.
(184) Oczywiste jest zatem, że znaczny wzrost przywozu po zmniejszających się cenach, które podcinały i tłumiły ceny przemysłu Unii, odegrał istotną rolę w szybkim pogarszaniu się wskaźników gospodarczych przemysłu Unii. Dwa czynniki dotyczące produktu przyczyniły się do zwiększenia tego negatywnego wpływu. Po pierwsze, mieszaniny mocznika i azotanu amonu są towarem sprzedawanym klientom niemal wyłącznie na podstawie ceny. W związku z tym nawet niewielka różnica w cenie może mieć znaczące konsekwencje. Po drugie, mieszaniny mocznika i azotanu amonu są, w przeciwieństwie do nawozów sypkich, produktem płynnym, który wymaga specjalnych zbiorników magazynowych. W związku z tym producenci unijni, którzy wyczerpią swoją zdolność magazynowania mieszanin mocznika i azotanu amonu, muszą wprowadzić mieszaniny mocznika i azotanu amonu do sieci dystrybucji, sprzedając zapasy po cenach przeważających na rynku, nawet jeśli są one niskie.
(185) Przedsiębiorstwo CFI stwierdziło, że jego dostawy do UE są napędzane popytem, a nie podażą, jednak to, czy CFI poszukuje klientów, czy też klienci poszukują dostawcy, nie ma znaczenia dla celów niniejszej analizy. CFI stwierdziło ponadto, że w najlepszym przypadku istnieje słaba korelacja między przywozem z USA a pogorszeniem wyników producentów unijnych, a różne niepowiązane zmiany na rynku błędnie przypisano skutkom przywozu oraz że Komisja powinna stwierdzić - podobnie jak w sprawie dotyczącej białka sojowego 25 - że związek przyczynowy między przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł Unii został zerwany. Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo CFI uznało, że tendencje dotyczące szkody nie pokrywają się z przywozem z USA. W tym względzie przedsiębiorstwo to stwierdziło, że wyniki przemysłu Unii spadły już w 2021 r., czyli przed ponownym wprowadzeniem przywozu z USA do Unii. Komisja nie zgodziła się i przypomniała przedsiębiorstwu CFI, że związek przyczynowy ustalono w pierwotnym dochodzeniu oraz że analiza szkody w ramach obecnego przeglądu wygaśnięcia koncentruje się przede wszystkim na kwestii, czy sytuacja przemysłu Unii poprawiła się po wcześniejszej szkodzie spowodowanej przywozem towarów po cenach dumpingowych oraz czy w przypadku wygaśnięcia środków szkoda ta utrzymałaby się lub wystąpiłaby ponownie. Ponadto, w przeciwieństwie do sprawy dotyczącej białka sojowego, w niniejszym dochodzeniu wykazano wyraźny związek przyczynowy między przywozem towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, w tym z USA, a istotną szkodą poniesioną przez przemysł Unii. Jak wspomniano w motywie 182 powyżej, udział przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, w rynku zwiększył się z 15,8 % w 2021 r. do 42,8 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Udział przywozu z USA w rynku wzrósł z 0 % w 2021 r. do 20,6 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Ponadto ustalone marginesy dumpingu znacznie przekraczały poziom de minimis w przypadku trzech państw, których dotyczy postępowanie.
6.2. Przywóz z państw trzecich
(186) Przywóz z państw trzecich był droższy od przywozu z państw, których dotyczy postępowanie. Wielkość przywozu z państw trzecich również uległa znacznemu zmniejszeniu - z udziału w rynku wynoszącego 7,6 % w 2021 r. do nie więcej niż 2,3 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Komisja uznała zatem, że taki przywóz nie przyczynił się do powstania szkody poniesionej przez przemysł Unii.
(187) W toku dochodzenia współpracujący importer Union Invivo zauważył, że zmniejszone przepływy przywozu z Białorusi w następstwie sankcji nałożonych przez UE doprowadziły do reorganizacji przepływów przywozu z innych źródeł w kontekście niższej produkcji mieszanin mocznika i azotanu amonu przez producentów unijnych. Komisja zauważyła, że przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu z Białorusi rzeczywiście znacznie się zmniejszył z przyczyn geopolitycznych i w wyniku sankcji nałożonych przez UE. Komisja zauważyła jednak również, że w 2021 r. udział w rynku przywozu z Białorusi wynosił 4,7 %, podczas gdy udział w rynku przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, był w tym samym roku ponad trzykrotnie wyższy i wynosił 15,8 %. Ponadto, podczas gdy przywóz z Białorusi spadł o 120 271 ton od 2021 r., tj. przed nałożeniem sankcji, przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, wzrósł w tym samym okresie o 582 869 ton, tj. prawie pięciokrotnie. Spadek przywozu z Białorusi nie wyjaśnia zatem silnej obecności i wzrostu przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, w okresie badanym.
6.3. Pogarszające się wyniki wywozu przemysłu Unii
(188) W toku dochodzenia współpracujący producenci eksportujący przypisywali sytuację powodującą szkodę dla producentów unijnych malejącemu wywozowi przemysłu Unii.
(189) Wielkość wywozu objętych próbą producentów unijnych kształtowała się w okresie badanym następująco:
Tabela 12
Wyniki wywozu objętych próbą producentów unijnych
| 2021 | 2022 | 2023 | ODP | |
| Wielkość wywozu (w tonach) | 572 947 | 422193 | 292 937 | 425 426 |
| Indeks | 100 | 74 | 51 | 74 |
| Średnia cena (EUR/ tonę) | 276 | 627 | 306 | 224 |
| Indeks | 100 | 227 | 111 | 81 |
Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi Fertilizers Europe i objętych próbą producentów unijnych na pytania zawarte w kwestionariuszu
(190) Wywóz stanowił średnio 16 % produkcji mieszanin mocznika i azotanu amonu przemysłu Unii w okresie badanym. Dodatkowo spadek sprzedaży eksportowej był ograniczony w porównaniu ze spadkiem sprzedaży unijnej, nawet w ujęciu względnym, a ceny wywozu przemysłu Unii wahały się i czasami były wyższe od cen przemysłu Unii na rynku unijnym. Komisja uznała zatem, że wyniki wywozu producentów unijnych nie przyczyniły się do szkody poniesionej przez przemysł Unii.
6.4. Szkoda poniesiona przez przemysł Unii z winy własnej
(191) Przedsiębiorstwo CFI stwierdziło, że szkoda poniesiona ostatecznie przez producentów unijnych powstała z własnej winy, ponieważ niektórzy producenci unijni kupowali mieszaniny mocznika i azotanu amonu z państw, których dotyczy postępowanie. W toku dochodzenia ustalono, że objęty próbą producent unijny CFI, o którym mowa, zakupił w drodze wyjątku niewielkie ilości mieszanin mocznika i azotanu amonu w związku z trudną sytuacją rynkową w celu realizacji określonych zamówień. Działania te nie miały znaczącego wpływu na ogólną sytuację powodującą szkodę dla przemysłu Unii w stopniu, który mógłby podważyć rzeczywisty lub istotny charakter związku przyczynowego. W związku z tym argument ten został odrzucony.
6.5. Rosnące koszty produkcji
(192) Współpracujący producenci eksportujący, stowarzyszenie AFCOME 26 i Union Invivo twierdzili, że szkoda była spowodowana tym, że (niektórzy) producenci unijni płacili wysoką cenę za gaz lub energię, byli zbyt uzależnieni od gazu z Rosji (który zaczął być wykorzystywany jako broń), posiadali nieefektywne struktury kosztów, co ograniczało ich zdolność do reagowania na wstrząsy zewnętrzne, lub wykazywali niskie wskaźniki wykorzystania mocy produkcyjnych z powodu czasowych wyłączeń instalacji do produkcji amoniaku. Współpracujący producenci eksportujący dodali, że niektóre z tych okoliczności były bezprecedensowe, wyjątkowe i jest coraz mniej prawdopodobne, że się powtórzą, chociaż na etapie ujawniania informacji przedsiębiorstwo CFI uznało, że trudności podażowe Unii miały raczej charakter strukturalny. Przedsiębiorstwo MHTL stwierdziło, że okoliczności, w których producenci unijni osiągali ujemne wyniki, miały charakter wyjątkowy, podczas gdy z dostępnych danych (zawartych we wniosku) wyraźnie wynikało, że sytuacja przemysłu Unii znacznie się poprawiła i nadal się umacnia. Po ujawnieniu ustaleń stowarzyszenie AFCOME oraz przedsiębiorstwa INOXA 27 i Union Invivo podkreśliły, że państwa, których dotyczy postępowanie, miały dostęp do gazu po niższych cenach niż producenci unijni, natomiast przedsiębiorstwo CFI zwróciło się o przeprowadzenie analizy wykazującej, że wyniki sektora produkcji nawozów w Unii odzwierciedlały rzekomo szersze załamanie w unijnych sektorach o dużym zapotrzebowaniu na gaz ziemny, w tym w sektorach produkcji stali, cementu, szkła i papieru.
(193) Komisja odrzuca te argumenty, ponieważ w równych warunkach działania, niezależnie od sytuacji pozostałych sektorów o dużym zapotrzebowaniu na gaz ziemny innych niż sektor produkcji mieszanin mocznika i azotanu amonu, producenci unijni mieszanin mocznika i azotanu amonu powinni być w stanie podnieść swoje ceny sprzedaży, aby osiągnąć trwały poziom rentowności, co - jak wykazało obecne dochodzenie - nie miało miejsca. Należy również zauważyć, że zmiany cen oraz kosztów gazu i energii w okresie badanym nie mogły stanowić wyjaśnienia zmniejszających się w tym przypadku zysków, ponieważ w 2022 r., kiedy ceny oraz koszty gazu i energii osiągnęły najwyższy poziom, przemysł Unii był rentowny. Różnica cen gazu w Unii i w państwach, których dotyczy postępowanie, nie uzasadnia stwierdzonych praktyk dumpingowych.
(194) Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo MHTL zakwestionowało powyższą ocenę Komisji. Zdaniem strony, przy założeniu niezmienności pozostałych okoliczności, z powyższego nie wynika automatycznie, że sprzedawca będzie w stanie podnosić swoją cenę sprzedaży w nieskończoność w celu pokrycia własnych kosztów, ponieważ na zdolność sprzedawcy do podnoszenia cen wpływają inne ograniczenia, takie jak relacja podaży i popytu oraz ryzyko utraty klientów na rzecz konkurentów. Komisja odrzuciła uwagi przedsiębiorstwa MHTL, w których zignorowano fakt, że w równych warunkach działania producenci unijni powinni byli być w stanie przenieść wzrost kosztów, zamiast ponosić straty po spadku cen gazu (w drugiej części okresu badanego).
6.6. Spadek konsumpcji w Unii
(195) W tabeli 1 przedstawiono, że konsumpcja na rynku Unii spadła ogółem o 23 %. Tendencja spadkowa popytu jest powszechna w przypadku nawozów azotowych, których wskaźniki konsumpcji wykazywały w ostatnich latach stały spadek ze względu na trudną sytuację klimatyczną, zmieniające się ramy regulacyjne dotyczące kwestii środowiskowych i czynniki geopolityczne. Nie jest jasne, czy tendencja spadkowa utrzyma się w przyszłości, w szczególności w odniesieniu do mieszanin mocznika i azotanu amonu. W odniesieniu do przyszłych tendencji przedsiębiorstwo CFI zauważyło, że chociaż w latach 2020-2024 popyt na mieszaniny mocznika i azotanu amonu wykazywał wahania, spodziewany jest wzrost zarówno globalnego, jak i unijnego popytu na te mieszaniny (przy czym nie przedstawiono żadnych danych liczbowych).
(196) Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo CFI zwróciło się o przeprowadzenie analizy, czy spadek wielkości sprzedaży mieszanin mocznika i azotanu amonu przez producentów unijnych w Unii wynikał ze spadku popytu oraz czy spadek konsumpcji w Unii wpłynął na zmniejszenie wykorzystania mocy produkcyjnych producentów unijnych, absorpcję kosztów stałych i rentowność. W tym względzie Komisja przypomina, że w sekcjach 5.2, 5.5.2.1, 5.5.2.2 i 5.5.3.4 powyżej przeanalizowano tendencje dotyczące konsumpcji w Unii, wykorzystanie mocy produkcyjnych w Unii, sprzedaż w Unii przez producentów unijnych oraz ich rentowność.
(197) Komisja ustaliła, że pomimo ogólnego spadku konsumpcji mieszanin mocznika i azotanu amonu w Unii w okresie badanym przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, stale rósł w tym okresie kosztem innego przywozu i sprzedaży przemysłu Unii. Stwierdzono zatem, że chociaż zmiany popytu mogły przyczynić się do istotnej szkody poniesionej przez przemysł Unii, przywóz towarów po cenach dumpingowych pozostał główną przyczyną takiej szkody. Innymi słowy, skutki spadku konsumpcji w Unii nie mogły spowodować, aby związek przyczynowy między przywozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł Unii nie był rzeczywisty bądź istotny.
6.7. Wniosek
(198) Na podstawie powyższego Komisja stwierdziła zatem, że przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, wyrządził istotną szkodę przemysłowi Unii, a spadek konsumpcji mógł się do niej przyczynić. Ustalono, że inne czynniki nie przyczyniły się do stwierdzonej szkody.
7. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI SZKODY
(199) W motywie 179 Komisja stwierdziła, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. W związku z tym Komisja oceniła, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, czy istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji szkody spowodowanej przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, w przypadku wygaśnięcia środków.
(200) W tym względzie Komisja przeanalizowała następujące elementy: moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w państwach, których dotyczy postępowanie, prawdopodobne poziomy cen przywozu z państw, których dotyczy postępowanie w przypadku braku środków antydumpingowych oraz ich wpływ na przemysł Unii i atrakcyjność rynku unijnego.
(201) Komisja zauważyła, że analiza wyżej wymienionych elementów wyraźnie potwierdza ustalenie kontynuacji szkody. Niezależnie od tego te same elementy w połączeniu z faktem, że pomimo nałożenia ceł antydumpingowych w okresie badanym trwał przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, wyraźnie wskazują, że w przypadku nieutrzymania środka szkoda wystąpiłaby ponownie.
7.1. Moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w państwach, których dotyczy postępowanie
(202) Jak wspomniano w motywach 94, 99 i 103, w trzech państwach, których dotyczy postępowanie, istnieją znaczne niewykorzystane moce produkcyjne. Wszyscy eksporterzy w państwach, których dotyczy postępowanie, mają zdolność szybkiego zwiększenia wywozu do Unii, o czym świadczy znaczny wzrost przywozu ze wszystkich trzech państw, których dotyczy postępowanie w latach 2021-2022. Ich łączne wolne moce produkcyjne oszacowano na około 2 mln ton, co stanowi dwie trzecie konsumpcji w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Należy również zauważyć, że w dwóch państwach, których dotyczy postępowanie, posiadających większość wolnych mocy produkcyjnych (Rosja oraz Trynidad i Tobago), rynek krajowy jest niewielki lub nie istnieje.
7.2. Prawdopodobne poziomy cen przywozu z państw, których dotyczy postępowanie
(203) Przywóz z państw, których dotyczy postępowanie, podcinał unijne ceny przemysłu Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Średni ważony margines podcięcia cenowego był równy 18 % w przypadku przywozu z Rosji, 12 % w przypadku przywozu z Trynidadu i Tobago oraz 3,5 % w przypadku przywozu z USA. W przypadku wygaśnięcia środków przewiduje się, że podcięcie cenowe i tłumienie cen nadal będą występować, co jeszcze bardziej pogłębi szkodę poniesioną przez przemysł Unii. Poziomy podcięcia cenowego i tłumienia cen w przypadku USA wzrosłyby, gdyby wystąpiły okoliczności, o których mowa w motywie 209 poniżej.
(204) Współpracujący producenci eksportujący dokonywali wywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu do kilku państw trzecich - jak szczegółowo określono w następnej sekcji - po cenach zależnych od panujących warunków rynkowych. W przypadku braku środków antydumpingowych w Unii cena przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, do Unii będzie niższa i zyska na atrakcyjności. Należy zauważyć, że przedsiębiorstwo CFI było jedynym współpracującym producentem eksportującym, który może zaopatrywać znaczący rynek krajowy.
(205) Ze względu na rozpowszechnienie w Rosji zniekształconych sztucznie zaniżonych, ustalonych przez państwo krajowych cen gazu oraz celową politykę stosowania podwójnych cen gazu, rosyjski gaz jest sprzedawany lokalnemu krajowemu przemysłowi mieszanin mocznika i azotanu amonu po sztucznie zaniżonych cenach, podczas gdy na wywóz do Unii trafia po bardzo wysokich cenach. Skutki polityki stosowania podwójnych cen gazu spotęgował bezprecedensowy kryzys gazowy w Unii. W związku z tym oczekuje się, że Rosja będzie kontynuować wywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu po niskich cenach podcinających ceny przemysłu Unii.
7.3. Atrakcyjność rynku unijnego
(206) Jak wspomniano w sekcji 4, rynek unijny jest atrakcyjny pod względem rozmiaru i cen. Mieszaniny mocznika i azotanu amonu są wykorzystywane wyłącznie w Europie Zachodnio-Środkowej, Stanach Zjednoczonych Ameryki, Kanadzie, Argentynie i Australii, natomiast na rynku światowym sprzedawanych jest rocznie jedynie 4-5 mln ton 28 . Unia jest drugim na świecie rynkiem mieszanin mocznika i azotanu amonu. Przedsiębiorstwo CFI zauważyło, że chociaż popyt na mieszaniny mocznika i azotanu amonu zmieniał się w latach 2020-2024, spodziewany jest wzrost zarówno globalnego, jak i unijnego popytu na mieszaniny mocznika i azotanu amonu. Rynek unijny pozostaje atrakcyjny pod względem poziomu cen, a rolnicy, którzy stosują nawozy mają dostęp do cennych źródeł finansowania, infrastruktury precyzyjnych technik nawożenia i innych zasobów. Obowiązujące środki nie uniemożliwiły państwom, których dotyczy postępowanie, zwiększenia ich udziału w rynku z 37,7 % w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem do 42,8 % w okresie objętym niniejszym dochodzeniem przeglądowym.
(207) Ogólnie eksporterzy posiadają ugruntowane sieci dystrybucji nawozów w Unii, co ułatwia logistycznie wywóz. Ich zdolność do szybkiego wywozu znacznych ilości do Unii była szczególnie duża w 2022 r., kiedy to wielkość przywozu do Unii z państw, których dotyczy postępowanie, była około 1,5 raza większa niż w 2021 r. Pod koniec 2021 r. Rosja ustanowiła kontyngenty na wywóz nawozów mineralnych, ale ich wdrożenie i rozszerzenie miało niewielki wpływ na wielkość wywozu 29 .
(208) Ponadto zużycie mieszanin mocznika i azotanu amonu wymaga szczególnej infrastruktury - już istniejącej w Unii - której nie można łatwo stworzyć na nowych rynkach.
(209) Ponadto atrakcyjność rynku unijnego wzrośnie, jeżeli stawki celne na mieszaniny mocznika i azotanu amonu pochodzące z USA zostaną obniżone z obecnych 6,5 % do zera 30 . Można oczekiwać przywozu dodatkowych ilości mieszanin mocznika i azotanu amonu z USA ze względu na niedawną zmianę polityki handlowej USA 31 , polegającą na ostatecznym zniesieniu ceł, które USA zamierzały nałożyć na niektóre towary, w tym mieszaniny mocznika i azotanu amonu. Prawdopodobnie doprowadzi to do ożywienia konkurencji na wewnętrznym rynku mieszanin mocznika i azotanu amonu w USA, a następnie do nasycenia tego rynku i w konsekwencji przekierowania mieszanin mocznika i azotanu amonu z USA na unijny rynek premium.
7.4. Wniosek
(210) Wobec powyższego Komisja stwierdziła, że uchylenie środków najprawdopodobniej doprowadziłoby do znacznego wzrostu przywozu towarów z państw, których dotyczy postępowanie, po wyrządzających szkodę cenach dumpingowych, a tym samym do zwiększenia szkody, jaką ponosi przemysł Unii. W konsekwencji rentowność przemysłu Unii byłaby poważnie zagrożona.
(211) Współpracujący producenci eksportujący uznali wzrost produkcji lub udziału w rynku producentów unijnych w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym w porównaniu z 2023 r. za oznakę poprawy sytuacji przemysłu Unii. Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo MHTL zwróciło uwagę na poprawę warunków działalności przemysłu Unii wynikającą ze spadku cen gazu ziemnego po okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, co zdaniem strony byłoby sprzeczne z wszelkimi wnioskami dotyczącymi prawdopodobieństwa dalszego występowania istotnej szkody dla przemysłu Unii. Rozważania te nie mogą podważyć konkluzji zawartej w powyższym motywie w świetle analizy przedstawionej w sekcjach 5.5.2 i 5.5.3 powyżej.
(212) W każdym razie istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia istotnej szkody w przypadku wygaśnięcia środków. W szczególności, w przypadku nieutrzymania środków, najprawdopodobniej nastąpi gwałtowny wzrost przywozu towarów z państw, których dotyczy postępowanie, po cenach dumpingowych, wyrządzających szkodę. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń przedsiębiorstwo CFI zakwestionowało oba powyższe twierdzenia w odniesieniu do przywozu z USA, powołując się na wadliwą analizę dumpingu. Zarzuty przedsiębiorstwa CFI w tym zakresie omówiono w sekcji 4.3.3 powyżej. Komisja stwierdziła, że ryzyko gwałtownego wzrostu szkodliwego przywozu towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, jest istotne ze względu na istnienie znacznych wolnych mocy produkcyjnych w państwach wywozu. Dostępne dane dotyczące cen eksportowych wskazują ponadto, że ceny mieszanin mocznika i azotanu amonu w Unii nadal będą atrakcyjne, biorąc pod uwagę, że żadne inne miejsce przeznaczenia nie może wchłonąć takiej wielkości sprzedaży, jaką mają w Unii współpracujący producenci eksportujący. Jak wspomniano w motywie 206, istnieje bardzo niewiele krajów wykorzystujących mieszaniny mocznika i azotanu amonu.
8. INTERES UNII
(213) Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych nie zaszkodzi interesom Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa, w tym interesu przemysłu Unii, importerów, użytkowników i innych podmiotów gospodarczych.
8.1. Interes przemysłu Unii
(214) W Unii istnieje około 20 znanych producentów mieszanin mocznika i azotanu amonu. Producenci unijni, którzy reprezentowali prawie 70 % wielkości produkcji unijnej, współpracowali w ramach dochodzenia. Żaden z nich nie sprzeciwił się przeprowadzeniu dochodzenia.
(215) W kontekście trudnych warunków na rynku nawozów, jeżeli chodzi o podaż i wahania cen, oczekiwany wpływ obowiązujących środków został osłabiony przez wysokie ceny mieszanin mocznika i azotanu amonu i w rezultacie środki te nie doprowadziły do znacznej poprawy sytuacji przemysłu Unii. Uchylenie środków prawdopodobnie negatywnie wpłynęłoby na przemysł Unii ze względu na prawdopodobny wzrost przywozu po cenach powodujących szkodę z państw, których dotyczy postępowanie, skutkujący spadkiem wielkości sprzedaży i cen, co pogłębiłoby straty finansowe i dodatkowo osłabiłoby zdolność przemysłu Unii do inwestowania. Rozszerzenie środków pozwoliłoby przemysłowi Unii kontynuować działalność, oferować regularne dostawy produktu objętego przeglądem, utrzymać miejsca pracy, inwestować, aby działalność uzyskała bardziej ekologiczny charakter i aby podnieść rentowność do zrównoważonych poziomów.
(216) Przedstawiciele niemieckich rolników stwierdzili, że cła antydumpingowe staną się zbędne po wprowadzeniu CBAM 32 . Komisja odrzuciła ten argument, ponieważ CBAM odnosi się do kwestii innych niż dumping (a mianowicie do przeciwdziałania ucieczce emisji). Ponadto nic nie wskazuje na to, że mechanizm CBAM powstrzyma przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu, nawet jeśli - według stowarzyszenia AGPB 33 i przedsiębiorstwa Union Invivo - można racjonalnie oczekiwać efektu mrożącego.
8.2. Interes importerów niepowiązanych
(217) Dwóch niepowiązanych importerów przedłożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i zgodziło się na dalszą współpracę w ramach dochodzenia. Obaj poparli utrzymanie środków w odniesieniu do przywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu z Rosji z powodów geopolitycznych.
(218) Działalność w zakresie mieszanin mocznika i azotanu amonu stanowiła niewielką część działalności jednego z dwóch współpracujących importerów, który jest związkiem spółdzielni działającym w imieniu swoich członków i w 2023 r. obsługiwał ponad 20 % rynku unijnego produktu objętego przeglądem. Inny importer, bardziej zależny od mieszanin mocznika i azotanu amonu, dostosował swoje ceny sprzedaży w zależności od rozwoju rynku mieszanin mocznika i azotanu amonu. Dwóch współpracujących importerów oferowało szeroki zakres usług lub produktów i miało kilka źródeł dostaw.
(219) Wszelkie negatywne skutki dla importerów w Unii wynikające z rozszerzenia środków nie mogą przeważać nad pozytywnymi skutkami środków dla przemysłu Unii. Celem rozszerzenia środków jest wspieranie równych warunków działania, z których mogą skorzystać wszystkie strony. Importerzy ogólnie oferują ponadto szeroki zakres nawozów lub usług i mają kilka źródeł dostaw. Większość stron, w tym obaj importerzy współpracujący, stwierdziło, że ostatecznie to użytkownicy końcowi mieszanin mocznika i azotanu amonu, tj. rolnicy, byliby stronami, na które wpływ miałyby (ewentualne) wzrosty cen wynikające ze środków.
8.3. Interes użytkowników
(220) Żadna ze stron reprezentujących interesy użytkowników nie przedłożyła odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
(221) Zgłosiły się stowarzyszenia reprezentujące odpowiednie spółdzielnie rolnicze lub rolników w Unii (Copa- Cogeca) oraz w Austrii, Belgii (Walonia), Danii, Finlandii, Francji, Niemczech, Irlandii, Polsce i Portugalii. Żadne z nich nie zakwestionowało utrzymania środków w odniesieniu do przywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu z Rosji z powodów geopolitycznych. Zakwestionowały jednak utrzymanie środków w odniesieniu do przywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu z pozostałych państw, których dotyczy postępowanie, uzasadniając to tym, że środki te szkodzą rolnikom. Współpracujący producenci eksportujący wyrazili podobne stanowisko i przedłożyli dokumenty na jego poparcie. Niektóre francuskie związki lub grupy spółdzielni działające jako platformy zakupu towarów rolnych w imieniu rolników zwróciły uwagę na negatywny wpływ, jaki środki mogłyby mieć na francuskich rolników i zasugerowały, że rolnicy finansują brak gazu na terytorium UE, płacąc cła antydumpingowe na przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu.
(222) Stowarzyszenia reprezentujące rolników twierdziły, że istnieje ograniczona liczba lub brak jest produktów substytucyjnych dla rolników (lub innych podmiotów gospodarczych), ponieważ produkcja nawozów azotowych w Unii jest niewystarczająca. Niektóre uzupełniające zbiory danych przedstawione przez strony, mianowicie dotyczące unijnej produkcji mieszanin mocznika i azotanu amonu, były jednak niekompletne.
(223) Pewne uwagi dotyczyły znaczenia kosztów mieszanin mocznika i azotanu amonu w gospodarstwie (chociaż określenie ilościowe było zróżnicowane w zależności od przypadku 34 ) lub wskazywały, że rolnicy od wielu lat ponoszą szkody z różnych powodów (takich jak niskie zbiory, niskie ceny sprzedaży, zła pogoda lub wysoka konkurencyjność na rynku) i podkreślały, że miejsca pracy są zagrożone. Zdaniem tych stron utrzymanie środków antydumpingowych zmusiłoby niektórych rolników do zaprzestania produkcji lub skutkowałoby dalszym pogorszeniem się sytuacji na niestabilnym rynku w sektorze, ponieważ rolnicy nie mogą przenosić kosztów i muszą utrzymać konkurencyjność na zglobalizowanym rynku. Po ujawnieniu ustaleń stowarzyszenie AGPB stwierdziło, że w Unii istnieją tysiące gospodarstw specjalizujących się w uprawie zbóż, zapewniających tysiące miejsc pracy, w tym w działalnościach wyższego i niższego szczebla. Żadna ze stron nie określiła jednak ilościowo liczby miejsc pracy, których może to dotyczyć, ani nie uzasadniła - w oparciu o rzeczywiste dowody - czy, w jaki sposób lub ile z nich może być zagrożonych.
(224) Uznając, że wpływ środków może się różnić w zależności od rodzaju gospodarstwa lub od praktyki rolniczej, należy zauważyć, że w pierwotnym dochodzeniu Komisja stwierdziła, że mieszaniny mocznika i azotanu amonu stanowiły mniej niż około 1 % całkowitych kosztów rolnictwa w Unii. Odsetka tego nie zakwestionowano w niniejszym dochodzeniu. W swoich uwagach na temat ujawnionych informacji stowarzyszenie AGPB stwierdziło, że wskazany odsetek stanowił znaczącą wielkość.
(225) Stwierdzono, że wzrost cen wynikający ze środków nie miał znaczącego wpływu na cały sektor rolnictwa w Unii ani na wywóz produktu głównej uprawy w Unii, w której stosuje się mieszaniny mocznika i azotanu amonu, jakim jest pszenica. W rzeczywistości wywóz pszenicy z Unii wzrósł z 32,3 mln ton w 2021/2022 r. do 35,1 mln ton w 2022/2023 r., a następnie do 38,9 mln ton w latach 2023/2024 35 . W tym względzie w swoich uwagach na temat ujawnionych informacji stowarzyszenie AGPB stwierdziło, że Komisja pominęła fakt, iż wywóz pszenicy z Unii spadł w 2024 r. z wielu przyczyn, w szczególności w wyniku wzrostu cen nawozów, oraz że wiele gospodarstw specjalizujących się w uprawie zbóż mogłoby w przeciwnym razie odnotować ujemne dochody w latach 2024 i 2025. Komisja uznała to ostatnie stwierdzenie stowarzyszenia AGPB za sprzeczne z wcześniejszymi uwagami AGPB dotyczącymi braku korelacji między wzrostem wywozu pszenicy w latach 2021/2022, 2022/2023 i 2023/2024 a cenami nawozów (które kupuje się 18 miesięcy przed zbiorami). Komisja przypomniała wreszcie swoje ustalenia z pierwotnego dochodzenia dotyczące braku korelacji między zmiennością kosztów środków produkcji rolnej a dochodem rolników.
(226) Biorąc pod uwagę, że mieszaniny mocznika i azotanu amonu jako nawóz obejmują bardzo zróżnicowane realia, a ich wykorzystanie znacznie się różni w zależności od uprawy, regionu itp. - podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu - Komisja skoncentrowała swoją analizę na potencjalnym wpływie utrzymania środków na gospodarstwa zajmujące się uprawą pszenicy zwyczajnej (tj. głównej uprawy z wykorzystaniem mieszanin mocznika i azotanu amonu) we Francji (głównym państwie produkującym pszenicę w Unii), które wykorzystują mieszaniny mocznika i azotanu amonu jako jedyne źródło nawozów azotowych. Przypomina się, że Francja jest drugim co do wielkości krajem pod względem zużycia produktu objętego przeglądem na świecie i że w 2023 r. odpowiadała za 52 % europejskiej konsumpcji produktu objętego przeglądem 36 .
(227) W 2023 r. w przypadku francuskich gospodarstw wyspecjalizowanych w uprawach rolniczych nawozy stanowiły 22,7 % całkowitych pośrednich czynników produkcji 37 . Francuscy wyspecjalizowani rolnicy wytwarzający głównie pszenicę (ponad 30 % produkcji), przeznaczali na nawozy 27,3 % całkowitych kosztów produkcji. W przypadku tych gospodarstw mieszaniny mocznika i azotanu amonu stanowiły około 19,1 % całkowitych kosztów produkcji, z czego 1,53 % wynikałoby z obecnych ceł antydumpingowych 38 . Stowarzyszenie COPA-COGECA zakwestionowało ustalenie dotyczące 1,53 % w odniesieniu do okresu objętego dochodzeniem przeglądowym, ale nie przedstawiło żadnych alternatywnych obliczeń.
(228) Komisja stwierdziła zatem, że pomimo wielu innych czynników wpływających na sytuację gospodarczą rolników, wpływ kosztowy obecnych środków antydumpingowych dotyczących mieszanin mocznika i azotanu amonu pozostawał ograniczony dla rolników nawet w "najbardziej pesymistycznym scenariuszu", biorąc pod uwagę także to, że wiele gospodarstw w Unii opiera się na kilku uprawach. W swoich uwagach na temat ujawnionych informacji stowarzyszenie AGPB nie zgodziło się z tym wnioskiem, argumentując, że gospodarstwa rolne wzięte pod uwagę z definicji specjalizowały się w uprawie zbóż i nasion oleistych (tj. nie
39 .4. Inne czynniki
(229) Stowarzyszenia reprezentujące interesy rolników, współpracujący importerzy unijni oraz przedsiębiorstwo CFI zgodzili się na utrzymanie środków wobec Rosji, argumentując, że Unia chce zmniejszyć zależność od Rosji w zakresie krytycznych środków produkcji w rolnictwie, a Rosja przetwarza gaz na nawozy azotowe w celu obejścia unijnych sankcji 40 . Komisja uwzględniła szeroki zakres środków wprowadzonych wobec Rosji od 2022 r. z powodów geopolitycznych. Od lipca 2025 r. obowiązują dodatkowe opłaty od azotowych nawozów chemicznych z Rosji i Białorusi, w tym mieszanin mocznika i azotanu amonu 41 .
(230) Stowarzyszenia reprezentujące interesy rolników, współpracujący niepowiązani importerzy oraz współpracujący producenci eksportujący sprzeciwili się utrzymaniu środków wobec krajów innych niż Rosja, argumentując, że przywóz produktu objętego przeglądem jest konieczny, że niektórzy dostawcy spoza Unii stali się niedostępni, że produkcja w Unii nie jest w stanie zaspokoić popytu krajowego, że wielu producentów unijnych obsługuje jedynie swoje rynki lokalne, że wystąpiły zakłócenia w łańcuchu dostaw mieszanin mocznika i azotanu amonu lub że producenci unijni faworyzują produkty o wartości dodanej inne niż produkt objęty przeglądem. Przedsiębiorstwo MHTL zwróciło uwagę na to, że jest zasadniczo zakładem produkcyjnym szwajcarskiej spółki, oraz na swoje znaczne inwestycje w zdolności magazynowe w różnych państwach członkowskich i zwróciło się o uznanie go za wiarygodne źródło dostaw pochodzące z przyjaznego i stabilnego politycznie partnera Unii - w przeciwieństwie do coraz bardziej niestabilnych relacji politycznych Unii z Rosją i Stanami Zjednoczonymi Ameryki - a także za uzupełnienie przemysłu Unii.
(231) Po ujawnieniu ustaleń stowarzyszenie COPA-COGECA stwierdziło, że w 2025 r. przystępność cenowa składników odżywczych była pod presją. Stowarzyszenie AFCOME wskazało na spadek podaży mieszanin mocznika i azotanu amonu w połowie 2025 r. Stowarzyszenie AGPB wyraziło podobne obawy, dodając, że nowe przepisy w USA mogą przyciągnąć przywóz nawozów za ocean (ze szkodą dla Unii). Niektóre strony, takie jak przedsiębiorstwo INOXA, twierdziły, że producenci unijni wykazują strukturalną niezdolność do zaspokojenia popytu, w szczególności we Francji.
(232) Komisja odrzuciła argumenty podsumowane w dwóch powyższych motywach. Niektóre uwagi miały zbyt ogólny charakter, tj. dotyczyły nawożenia w ujęciu ogólnym, ale niekoniecznie mieszanin mocznika i azotanu amonu. Komisja uznała, że ogólnie rzecz biorąc, istnieje wystarczająco wiele źródeł dostaw - w tym szereg producentów unijnych oraz przywóz. Obowiązujące środki nie uniemożliwiły państwom, których dotyczy postępowanie, zwiększenia ich udziału w rynku z 37,7 % w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem do 42,8 % w okresie objętym niniejszym dochodzeniem przeglądowym. Praktyk dumpingowych nie można usprawiedliwiać tym, że (i) produkcja w Unii była tymczasowo ograniczona i wystąpiły pewne zakłócenia w łańcuchu dostaw; ani tym, że (ii) niektórzy producenci unijni stali się chwilowo mniej efektywni kosztowo niż inni lub w porównaniu z producentami spoza Unii; ani tym, że (iii) nie wszyscy producenci unijni zaopatrują państwo członkowskie o najwyższej konsumpcji mieszanin mocznika i azotanu amonu w Unii. Dochodzenie wykazało korzyści dla Unii wynikające z utrzymania szeregu źródeł dostaw na trudnym i zmiennym rynku światowym, w tym unijnych producentów mieszanin mocznika i azotanu amonu, zamiast zwiększania zależności od państw trzecich stosujących nieuczciwe praktyki handlowe lub pozostawiających wyższy ślad węglowy. Dochodzenie wykazało również, że producenci unijni (niektórzy zdolni do podejmowania strategicznych decyzji dotyczących alokacji mocy produkcyjnych pomiędzy różne rodzaje nawozów azotowych) mają zdolność lub możliwość zwiększenia produkcji mieszanin mocznika i azotanu amonu, gdy zapewnione są równe warunki działania, oraz zaspokojenia potrzeb rolników i ich stowarzyszeń, którzy w toku dochodzenia domagali się dywersyfikacji źródeł dostaw mieszanin mocznika i azotanu amonu. Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo MHTL uznało to ostatnie stwierdzenie za sprzeczne z innymi inicjatywami Komisji,
a mianowicie z uzasadnieniem stopniowego podwyższenia obowiązujących stawek celnych w motywie 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/1227 42 . Komisja uznała jednak wszystkie swoje inicjatywy za spójne i zauważyła, że w motywie 9 przytoczonym przez przedsiębiorstwo MHTL wyraźnie uznano, że stopniowe podwyższenie stawek celnych zwiększyłoby produkcję w Unii.
(233) Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo MHTL wezwało Komisję do starannego zapewnienia spójności jej działań zewnętrznych oraz do uchylenia środków w odniesieniu do Trynidadu i Tobago. Przedsiębiorstwo CFI wezwało do uchylenia środków w odniesieniu do USA. Komisja odrzuciła te żądania jako bezpodstawne, ponieważ strony nie uzasadniły ich w sposób konkretny ani wystarczający. W istocie żądania te opierały się głównie na innych argumentach dotyczących warunków oceny łącznej określonych w art. 3 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Jak wskazano w sekcji 5.3.1, Komisja stwierdziła, że warunki konkurencji między przywozem towarów po cenach dumpingowych z Rosji, Trynidadu i Tobago oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki, a także między przywozem towarów po cenach dumpingowych z państw, których dotyczy postępowanie, a produktem podobnym przemysłu Unii były podobne. W związku z tym nie ma podstaw do wyłączenia wywozu z któregokolwiek z państw, których dotyczy postępowanie, z zakresu przedmiotowego postępowania i związanych z nim środków.
(234) Przedsiębiorstwo Union Invivo twierdziło, że produkt objęty przeglądem stał się drogim rodzajem nawozu azotowego, a utrzymanie środków wpłynie niekorzystnie na zainteresowane strony działające w sieci dystrybucji roztworów azotu. Ewentualnej szkody nie można było określić ilościowo. Komisja odrzuciła ten argument. Żaden podmiot reprezentujący magazyny w portach, dystrybutorów lub gospodarstwa bądź operatorów pojazdów-cystern przedsiębiorstw zajmujących się opryskiwaniem nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu ani nie dostarczył żadnych innych możliwych do zweryfikowania danych w tym zakresie.
(235) Przedsiębiorstwo MHTL twierdziło, że wprowadzenie pierwotnych środków miało znaczący wpływ na gałęzie przemysłu niższego szczebla w Unii, powodując wzrost kosztów i zagrażając rentowności tych gałęzi. Komisja odrzuciła ten argument jako nieuzasadniony.
(236) W celu dywersyfikacji dostaw stowarzyszenie AFCOME zwróciło się o to, by Unia przywoziła gotowe mieszaniny mocznika i azotanu amonu, a nie tylko gaz do produkcji mieszanin mocznika i azotanu amonu. Przedsiębiorstwo Union Invivo stwierdziło, że przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu wytwarzanych na bazie CNG 43 ma mniejszy wpływ na środowisko niż wytwarzanie mieszanin mocznika i azotanu amonu w Unii z przywożonego LNG 44 , ponieważ produkcja mieszanin mocznika i azotanu amonu z wykorzystaniem LNG powoduje o 16 % większą emisję gazów cieplarnianych niż w przypadku produkcji na bazie CNG, a jednocześnie wezwało do dywersyfikacji dostaw do Unii, zarówno w zakresie gazu, jak i gotowych produktów syntetyzowanych z gazu. Komisja przyznaje, że surowce zwiększają wpływ mieszanin mocznika i azotanu amonu na środowisko, ale odrzuciła ten argument w zakresie, w jakim utrzymanie w Unii szeregu źródeł dostaw gazu i produkcji mieszanin mocznika i azotanu amonu, w tym unijnych producentów mieszanin mocznika i azotanu amonu, leży w jej interesie.
(237) Współpracujący producenci eksportujący twierdzili, że zagrożone są bezpieczeństwo żywnościowe i przystępność cenowa żywności, a konsumenci najbardziej ucierpieli z powodu wzrostu cen żywności i skutków przedłużającego się kryzysu związanego z kosztami utrzymania. W tym kontekście przedsiębiorstwo MHTL stwierdziło, że Stany Zjednoczone Ameryki zajęły stanowisko zgodne ze zdrowym rozsądkiem, podejmując w sierpniu 2022 r. decyzję o nienałożeniu ceł antydumpingowych i wyrównawczych na przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu do Stanów Zjednoczonych Ameryki z Trynidadu i Tobago 45 . Komisja odrzuciła te argumenty. Nie miały one uzasadnienia, jeżeli chodzi o skalę wpływu istniejących środków na bezpieczeństwo żywnościowe i przystępność cenową żywności oraz na konsumentów. Żadne informacje w aktach sprawy nie wskazywały na to, że obowiązujące środki miały wpływ na bezpieczeństwo żywnościowe i przystępność cenową żywności w ciągu ostatnich pięciu lat. Jeżeli chodzi o nienałożenie ceł antydumpingowych i ceł wyrównawczych na przywóz z USA w 2022 r., należy zauważyć, że warunki i okoliczności były inne niż w niniejszym dochodzeniu. Komisja przypomniała, że celem rozszerzenia środków jest zapewnienie równych warunków działania, z których mogą skorzystać wszystkie strony.
(238) Po ujawnieniu ustaleń przedsiębiorstwo CFI wezwało do udzielenia pomocy rolnikom poprzez obniżenie kosztów nakładów, poprawę dostępności dostaw i zmniejszenie strategicznej zależności od producentów rosyjskich. Strony takie jak przedsiębiorstwo Interore i stowarzyszenie COPA-COGECA wyraziły zaniepokojenie skumulowanym wpływem różnorodnych inicjatyw, a mianowicie CBAM, na sektor rolny. Zdaniem przedsiębiorstwa INOXA wszystkie opłaty (cła antydumpingowe, CBAM i cła łącznie) stanowią ponad 30 % końcowej ceny nawozów azotowych dla rolników, natomiast utrzymanie środków zaszkodziłoby plonom
i jakości zbóż. Według przedsiębiorstw INOXA i CFI przedłużenie obowiązywania środków byłoby sprzeczne ze strategicznymi celami Unii (tj. wspólną polityką rolną, strategią "Od pola do stołu", celami strategicznego otwarcia lub tworzeniem zapasów strategicznych). Chociaż Komisja nie uznała nieuzasadnionej kwantyfikacji przedstawionej przez przedsiębiorstwo INOXA, przyznała jednak, że wszystkie opłaty wskazane przez INOXA mają wpływ na koszty ponoszone przez sektor rolny. Komisja uznała argumenty dotyczące plonów i jakości zbóż za nieuzasadnione, zauważyła, że wspomniane opłaty służą różnym celom, i stwierdziła, że cła antydumpingowe są potrzebne w zakresie, w jakim ochrona handlu, odporna produkcja nawozów w Unii i sankcje za nieuzasadnioną wojnę napastniczą Rosji przeciwko Ukrainie należą do priorytetów Unii.
8.5. Wnioski dotyczące interesu Unii
(239) W związku z powyższym Komisja ustaliła, że nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, że utrzymanie istniejących środków w odniesieniu do przywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu pochodzących z państw, których dotyczy postępowanie, nie leży w interesie Unii.
(240) Stowarzyszenie AFCOME i przedsiębiorstwo Union Invivo zakwestionowały zasadność tego wniosku, argumentując, że wdrożenie CBAM (a w przypadku AFCOME również rewizja ETS) także będzie miało wpływ na rolników. Komisja uznała te twierdzenia za przedwczesne i nieuzasadnione, w związku z czym je odrzuciła.
(241) Niezależnie od wniosku w motywie 239 Komisja zwraca uwagę na znaczenie sektora rolnego w Unii i szereg wyzwań, przed którymi ten sektor stoi. Jeżeli cena mieszanin mocznika i azotanu amonu wzrośnie do poziomu znacznie wyższego niż w 2024 r., a wpływ obecnych środków na strukturę kosztów ponoszonych przez rolników stanie się niezrównoważony, Komisja rozważy zawieszenie środków zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
(242) Po ujawnieniu ustaleń stowarzyszenie AGPB uznało, że ewentualne zawieszenie środków byłoby nieskuteczne ze względu na to, iż środki tymczasowe nie pozwalają na przystosowanie się rynku. Komisja przypomniała, że wszelkie podejmowane działania (zarówno o charakterze tymczasowym, jak i bardziej trwałym) musiałyby uwzględniać wszystkie wchodzące w grę interesy.
(243) Po ujawnieniu ustaleń stowarzyszenia reprezentujące interesy rolników zakwestionowały ten wniosek, powołując się na wzrost cen mieszanin mocznika i azotanu amonu w 2025 r. lub wahania różnicy między cenami zbóż a cenami mieszanin mocznika i azotanu amonu. Komisja zauważyła, że przekazane zbiory danych (czasami zbioru brakowało, czasami nie wskazano źródła, a niekiedy zbiór odnosił się jedynie do części 2025 r. itp.) nie mogły podważyć wniosków z pełnego dochodzenia, które zawierało ustalenia dotyczące dumpingu i szkody za okresy, o których mowa w motywie 7 i w których stwierdzono szkodliwe praktyki dumpingowe i prawdopodobieństwo ich kontynuacji w przypadku uchylenia środków.
9. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
(244) Na podstawie wniosków Komisji dotyczących kontynuacji dumpingu, kontynuacji szkody oraz interesu Unii należy utrzymać środki antydumpingowe dotyczące mieszanin mocznika i azotanu amonu z państw, których dotyczy postępowanie.
(245) Aby zminimalizować ryzyko obchodzenia cła w związku z różnicą w stawkach celnych dotyczących Rosji, potrzebne są środki szczególne w celu zapewnienia stosowania indywidualnych ceł antydumpingowych. Indywidualne cła antydumpingowe mają zastosowanie wyłącznie po przedstawieniu organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Do czasu przedstawienia takiej faktury przywóz powinien podlegać cłu antydumpingowemu mającemu zastosowanie do "całego pozostałego przywozu pochodzącego z Rosji".
(246) Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich muszą bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniającą wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach, mogą żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celów weryfikacji poprawności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania niższej stawki celnej zgodnie z prawem celnym.
(247) Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z rosyjskich przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach, o ile spełnione są odpowiednie warunki, można wszcząć dochodzenie w sprawie obejścia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych i nałożenia ogólnokrajowego cła.
(248) Poszczególne stawki cła antydumpingowego określone w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do rosyjskich przedsiębiorstw mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego przeglądem pochodzącego z Rosji i wytworzonego przez wymienione osoby prawne. Przywóz produktu objętego przeglądem wyprodukowanego przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nie wymieniono w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami w niej wymienionymi, powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do "całego pozostałego przywozu pochodzącego z Rosji". Nie powinny one być objęte żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.
(249) Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany nazwy przedsiębiorstwa. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji 46 . Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie, rozporządzenie dotyczące zmiany nazwy zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
(250) Wszystkie zainteresowane strony poinformowano o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Wyznaczono im również termin do przedstawienia uwag dotyczących ujawnionych informacji.
(251) Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2024/2509 47 , gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę oprocentowania stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego głównych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.
(252) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Sporządzono w Brukseli dnia 6 stycznia 2026 r.
Podpisana przez prezydenta Karola Nawrockiego ustawa reformująca orzecznictwo lekarskie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych ma usprawnić kontrole zwolnień chorobowych i skrócić czas oczekiwania na decyzje. Jednym z kluczowych elementów zmian jest możliwość dostępu do dokumentacji medycznej w toku kontroli L4 oraz poszerzenie katalogu osób uprawnionych do orzekania. Zdaniem eksperta, sam dostęp do dokumentów niczego jeszcze nie zmieni, jeśli za stwierdzonymi nadużyciami nie pójdą realne konsekwencje.
09.01.2026
Konfederacja Lewiatan krytycznie ocenia niektóre przepisy projektu ustawy o wygaszeniu pomocy dla obywateli Ukrainy. Najwięcej kontrowersji budzą zapisy ograniczające uproszczoną procedurę powierzania pracy obywatelom Ukrainy oraz przewidujące wydłużenie zawieszenia biegu terminów w postępowaniach administracyjnych. W konsultacjach społecznych nad projektem nie brały udziału organizacje pracodawców.
08.01.2026
Usprawnienie i ujednolicenie sposobu wydawania orzeczeń przez lekarzy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także zasad kontroli zwolnień lekarskich wprowadza podpisana przez prezydenta ustawa. Nowe przepisy mają również doprowadzić do skrócenia czasu oczekiwania na orzeczenia oraz zapewnić lepsze warunki pracy lekarzy orzeczników, a to ma z kolei przyczynić się do ograniczenia braków kadrowych.
08.01.2026
Przeksięgowanie składek z tytułu na tytuł do ubezpieczeń społecznych na podstawie prawomocnej decyzji ZUS, zmiany w zakresie zwrotu składek nadpłaconych przez płatnika, w tym rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia zwrotu nienależnie opłaconych składek dopiero od ich stwierdzenia przez ZUS - to niektóre zmiany, jakie zamierza wprowadzić Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Resort dostrzegł bowiem problem związany ze sprawami, w których ZUS kwestionuje tytuł do ubezpieczeń osób zgłoszonych do nich wiele lat wcześniej.
08.01.2026
Uproszczenie i uporządkowanie niektórych regulacji kodeksu pracy dotyczących m.in. wykorzystania postaci elektronicznej przy wybranych czynnościach z zakresu prawa pracy oraz terminu wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przewiduje podpisana przez prezydenta nowelizacja kodeksu pracy oraz ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
08.01.2026
W dniu 7 stycznia wchodzi w życie nowelizacja Prawa budowlanego, która ma przyspieszyć proces budowlany i uprościć go. W wielu przypadkach zamiast pozwolenia na budowę wystarczające będzie jedynie zgłoszenie robót. Nowe przepisy wprowadzają też ułatwienia dla rolników oraz impuls dla rozwoju energetyki rozproszonej. Zmiany przewidują także większą elastyczność w przypadku nieprawidłowości po stronie inwestora.
06.01.2026| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2026.65 |
| Rodzaj: | Rozporządzenie |
| Tytuł: | Rozporządzenie wykonawcze 2026/65 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz mieszanin mocznika i azotanu amonu pochodzących z Rosji, Trynidadu i Tobago oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 |
| Data aktu: | 06/01/2026 |
| Data ogłoszenia: | 07/01/2026 |
| Data wejścia w życie: | 08/01/2026 |