Dyrektywa 2025/425 w sprawie zmiany dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do elektronicznego świadectwa zwolnienia z podatku od wartości dodanej

DYREKTYWA RADY (UE) 2025/425

z dnia 18 lutego 2025 r.

w sprawie zmiany dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do elektronicznego świadectwa zwolnienia z podatku od wartości dodanej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ¹ ,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ² ,

stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Art. 51 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 ³  stanowi, że świadectwo zwolnienia z podatku od wartości dodanej (VAT) lub podatku akcyzowego przewidziane w załączniku II do tego rozporządzenia wykonawczego służy potwierdzeniu, że dostawa towarów lub świadczenie usług w jednym państwie członkowskim na rzecz nabywcy towarów lub usługobiorcy mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim (zwanego dalej "kwalifikującym się podmiotem lub kwalifikującą się osobą fizyczną") może być objęta zwolnieniem na mocy art. 151 dyrektywy Rady 2006/112/WE ⁴ . Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 przewiduje świadectwo zwolnienia w formie papierowej, które jest podpisywane odręcznie. Konieczna jest cyfryzacja procesu sporządzania i przedkładania tego świadectwa zwolnienia oraz zastąpienie dokumentu w formie papierowej dokumentem elektronicznym, aby zminimalizować biurokrację i obciążenie administracyjne oraz zmniejszyć koszty w perspektywie długoterminowej. Dane zawarte w świadectwie elektronicznym powinny opierać się na papierowej formie świadectwa zwolnienia przewidzianej w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 282/2011.

(2) Ze względu na dużą liczbę zasobochłonnych projektów informatycznych, w które zaangażowane są państwa członkowskie, oprócz tych, które są wymagane do przejścia na elektroniczne świadectwo zwolnienia, państwom członkowskim należy zapewnić elastyczność i wystarczająco dużo czasu na pełne przejście na nową procedurę elektroniczną. W tym celu należy zezwolić im na dalsze stosowanie, w odniesieniu do transakcji przeprowadzanych w okresie przejściowym, świadectwa zwolnienia w formie papierowej określonej w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011. W scenariuszach transgranicznych stosowanie świadectwa elektronicznego w okresie przejściowym wymagałoby, aby oba państwa członkowskie biorące udział w transakcji były gotowe do jego przetwarzania.

(3) Państwa członkowskie mogły dokonać znacznych inwestycji w celu wprowadzenia lub opracowania systemów elektronicznych lub oddzielnych świadectw w formie papierowej na potrzeby stosowania zwolnienia w odniesieniu do kwalifikujących się podmiotów lub kwalifikujących się osób fizycznych w przypadku transakcji krajowych. Aby zapewnić niezbędne dostosowanie rozwiązań krajowych do stosowania wspólnego świadectwa elektronicznego i systemu opracowanego do jego przetwarzania, państwa członkowskie powinny mieć możliwość dalszego stosowania swoich rozwiązań krajowych do końca okresu przejściowego.

(4) Stosowanie wspólnego świadectwa elektronicznego ma zasadnicze znaczenie w przypadku transakcji, w których zwolnienie jest przyznawane z wyprzedzeniem. W niektórych szczególnych przypadkach dotyczących transakcji, w ramach których VAT ma być naliczany w państwie członkowskim, w którym siedzibę lub miejsce zamieszkania ma kwalifikujący się podmiot lub kwalifikująca się osoba fizyczna, zwolnienia mogą być również przyznawane zgodnie z procedurą zwrotu. Taka procedura może - ale nie musi - obejmować wystawienie świadectwa. W świetle szczególnych przepisów dotyczących stosowania lub niestosowania świadectw w ramach procedur zwrotu zakres obowiązku stosowania świadectwa elektronicznego nie powinien być automatycznie rozszerzany na te procedury. Państwa członkowskie powinny jednak mieć możliwość stosowania tego wspólnego świadectwa elektronicznego w ramach procedur zwrotu.

(5) Możliwa jest sytuacja, w której, po wystawieniu świadectwa zwolnienia, kwalifikujący się podmiot lub kwalifikująca się osoba fizyczna dowiadują się, że warunki odnośnego zwolnienia nie są spełnione lub przestały być spełniane. Takie informacje są zwykle znane jedynie temu podmiotowi lub tej osobie fizycznej, ponieważ ocena spełnienia tych warunków jest dokonywana na podstawie działalności podmiotu lub osoby fizycznej, na rzecz których dostarczane są towary lub świadczone usługi i przez których te towary lub usługi mają być wykorzystywane. Aby zapewnić podatnikom pewność prawa i uniknąć nakładania na nich nadmiernych obciążeń, konieczne jest sprecyzowanie, że w takich przypadkach należny VAT powinien zostać zapłacony przez kwalifikujący się podmiot lub kwalifikującą się osobę fizyczną, które wystawiły świadectwo zwolnienia. Państwa członkowskie powinny unikać niepotrzebnych obciążeń w takich wyjątkowych przypadkach, zezwalając na zapłatę VAT bez konieczności pełnej rejestracji do celów VAT.

(6) Bez uszczerbku dla opcji dostępnej obecnie dla państw członkowskich polegającej na odstąpieniu od wymogu podpisania papierowej wersji świadectwa przez przyjmujące państwo członkowskie, państwa członkowskie powinny mieć również możliwość odstąpienia od takiego wymogu w odniesieniu do świadectwa elektronicznego, z zastrzeżeniem warunków, które państwa członkowskie mogą określić i które mogą wycofać w przypadku nadużyć.

(7) W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania art. 151 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 ⁵ . Te uprawnienia wykonawcze powinny umożliwić Komisji ustanowienie systemu informatycznego, który będzie śledzić wystawiane świadectwa, w tym świadectwa wystawiane przez kwalifikujące się podmioty lub kwalifikujące się osoby fizyczne i otrzymywane przez dostawców towarów lub usługodawców, dla których te świadectwa są przeznaczone. Osoby należycie akredytowane przez Komisję powinny mieć dostęp do informacji wymienianych i przechowywanych w systemie informatycznym wyłącznie do celów opracowania i utrzymania systemu. Państwa członkowskie powinny być odpowiedzialne za przekazywanie do tego systemu informacji o tym, czy spełnione są warunki wydania świadectwa. Aby wypełniać swoje obowiązki, państwa członkowskie powinny dysponować środkami umożliwiającymi kontakty z Komisją, by ograniczyć do minimum wysiłek ponoszony przez państwa członkowskie w opracowanie i utrzymanie systemu informatycznego.

(8) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2006/112/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł  1

W dyrektywie 2006/112/WE dodaje się artykuły brzmieniu:

"Artykuł 151a

1. Państwa członkowskie stosują świadectwo elektroniczne w celu potwierdzenia, że transakcja może być objęta zwolnieniem przewidzianym w art. 151 ust. 1 akapit pierwszy. Nabywca towarów lub usługobiorca, na rzecz którego dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług objętych zwolnieniem (zwany dalej »kwalifikującym się podmiotem lub kwalifikującą się osobą fizyczną«), wystawia świadectwo i wraz z przyjmującym państwem członkowskim podpisuje je za pomocą środków elektronicznych.

2. Ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania do transakcji, w przypadku których zwolnienie jest przyznawane zgodnie z procedurą zwrotu, o czym mowa w art. 151 ust. 2, i gdy VAT jest należny w przyjmującym państwie członkowskim. Państwa członkowskie mogą jednak zdecydować się na stosowanie w odniesieniu do tych transakcji świadectwa elektronicznego, zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.

3. Zbiór danych zawartych w świadectwie elektronicznym obejmuje co najmniej:

a) dane identyfikacyjne kwalifikującego się podmiotu lub kwalifikującej się osoby fizycznej, w tym numer identyfikacyjny nadany przez przyjmujące państwo członkowskie, jeżeli jest dostępny;

b) dane identyfikacyjne właściwego organu poświadczającego zwolnienie;

c) oświadczenie kwalifikującego się podmiotu lub kwalifikującej się osoby fizycznej w sprawie przeznaczenia nabytych towarów i usług oraz spełnienia warunków zwolnienia określonych przez odpowiednie państwo członkowskie;

d) opis, ilość i wartość, bez VAT i podatku akcyzowego, towarów i usług, w odniesieniu do których występuje się o zwolnienie, w tym numer identyfikacyjny pojazdu lub adres nieruchomości oraz cel jej użytkowania, jeżeli jest to wymagane;

e) poświadczenie wydane przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego; oraz

f) informacje dotyczące dostawcy lub usługodawcy, w tym imię i nazwisko lub nazwę i adres, państwo członkowskie siedziby działalności gospodarczej oraz numer identyfikacyjny VAT/numer akcyzowy lub numer rejestracji podatkowej.

4. W przypadku korzystania ze świadectwa elektronicznego, przyjmujące państwo członkowskie może podjąć decyzję o stosowaniu wspólnego świadectwa zwolnienia z VAT i podatku akcyzowego albo dwóch odrębnych świadectw.

5. W przypadku towarów lub usług przeznaczonych do użytku służbowego państwa członkowskie mogą, na warunkach, jakie mogą określić, zwolnić kwalifikujący się podmiot z wymogu podpisania świadectwa przez przyjmujące państwo członkowskie. Zwolnienie takie można cofnąć w przypadku wystąpienia nadużyć. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o punkcie kontaktowym wyznaczonym w celu określenia służb odpowiedzialnych za podpisywanie świadectwa za pomocą środków elektronicznych oraz o zakresie, w jakim zwalniają one z tego wymogu. Komisja przekazuje pozostałym państwom członkowskim informacje otrzymane od państw członkowskich.

6. W drodze odstępstwa od ust. 1 i 2 niniejszego artykułu państwa członkowskie mogą zdecydować się na stosowanie w odniesieniu do transakcji dokonywanych do dnia 30 czerwca 2032 r.:

a) papierowego świadectwa określonego w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011^(* ; lub

b) w przypadku gdy VAT jest należny w przyjmującym państwie członkowskim -systemu elektronicznego, którym dysponuje państwo członkowskie, lub innej papierowej wersji świadectwa wystawianego w państwie członkowskim.

7. Komisja określa, w drodze aktów wykonawczych, szczegóły techniczne i specyfikacje dotyczące elektronicznego formatu świadectwa oraz jego przetwarzania, z uwzględnieniem potrzeb państw członkowskich, w tym w odniesieniu do systemu informatycznego mającego zastosowanie w tym celu. Przetwarzanie polega w szczególności na:

a) dostępie kwalifikujących się podmiotów lub kwalifikujących się osób fizycznych, państw członkowskich i dostawców oraz usługodawców do systemu informatycznego;

b) wystawianiu i podpisywaniu świadectwa zwolnienia w formie elektronicznej;

c) rejestrowaniu i przechowywaniu świadectw elektronicznych wystawionych przez kwalifikujące się podmioty i kwalifikujące się osoby fizyczne;

d) udostępnianiu świadectw elektronicznych kwalifikującym się podmiotom i kwalifikującym się osobom fizycznym, dostawcom i usługodawcom dokonującym zwolnionej dostawy towarów lub zwolnionego świadczenia usług, a także właściwym organom państw członkowskich.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011^{(* )}, a komitetem do tych celów jest komitet ustanowiony na mocy art. 58 rozporządzenia Rady (UE) nr 904/2010^{(* )}.

8. Komisja opracowuje, utrzymuje i obsługuje centralny elektroniczny system przechowywania i przetwarzania świadectw elektronicznych oraz zarządza nim od strony technicznej.

Artykuł 151b

Bez uszczerbku dla art. 151 ust. 3, jeżeli towary lub usługi nie spełniają warunków zwolnienia lub jeżeli towary lub usługi nie zostały wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem, kwalifikujący się podmiot lub kwalifikująca się osoba fizyczna, które wystawiły i podpisały świadectwo, zobowiązują się do zapłaty VAT państwu członkowskiemu, w którym jest on należny.

Artykuł  2

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 30 czerwca 2031 r. Niezwłocznie informują o tym Komisję.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł  3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 lutego 2025 r.

1 Opinia z dnia 14 listopada 2024 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

2 Opinia z dnia 18 września 2024 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

3 Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 77 z 23.3.2011, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2011/282/oj).

4 Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.

5 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2011/182/oj).

* Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 77 z 23.3.2011, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2011/282/oj).

*^*) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2011/182/oj).

*^**) Rozporządzenie Rady (UE) nr 904/2010 z dnia 7 października 2010 r. w sprawie współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 268 z 12.10.2010, s. 1, ELI: http://data. europa.eu/eli/reg/2010/904/oj).".

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.2025.425
• Rodzaj: Dyrektywa
• Tytuł: Dyrektywa 2025/425 w sprawie zmiany dyrektywy 2006/112/WE w odniesieniu do elektronicznego świadectwa zwolnienia z podatku od wartości dodanej
• Data aktu: 18/02/2025
• Data ogłoszenia: 28/02/2025
• Data wejścia w życie: 20/03/2025