uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą 1 ,
(1) W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo przekazało notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii na podstawie art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). TUE i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) (zwane łącznie "Traktatami") przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po tej notyfikacji, to znaczy od dnia 30 marca 2019 r., chyba że Rada Europejska, w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem, podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.
(2) Umowa o wystąpieniu uzgodniona między negocjatorami zawiera ustalenia dotyczące stosowania przepisów prawa Unii do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie po dniu, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie. Jeżeli umowa ta wejdzie w życie, rozporządzenie Rady (WE) nr 32/2000 2 będzie miało zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie w okresie przejściowym zgodnie z tą umową i przestanie być stosowane z końcem tego okresu.
(3) Wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii będzie miało wpływ na stosunki Zjednoczonego Królestwa i Unii ze stronami trzecimi, w szczególności w kontekście Światowej Organizacji Handlu (WTO), której zarówno Unia, jak i Zjednoczone Królestwo są pierwotnymi członkami. Ponieważ negocjacje w sprawie tego wystąpienia odbywały się w tym samym czasie, co negocjacje w sprawie wieloletnich ram finansowych (zwanych dalej "WRF"), a także biorąc pod uwagę udział sektora rolnego w WRF, sektor ten mógłby być w znacznym stopniu narażony.
(4) Pismem z dnia 11 października 2017 r. Unia i Zjednoczone Królestwo poinformowały pozostałych członków WTO, że ich zamiarem jest, aby Zjednoczone Królestwo po opuszczeniu Unii w miarę możliwości odtworzyło swoje bieżące zobowiązania jako państwa członkowskiego Unii w nowej, odrębnej liście koncesyjnej dotyczącej handlu towarami. Jednakże z uwagi na fakt, że w przypadku zobowiązań ilościowych odtworzenie nie jest odpowiednią metodą, Unia i Zjednoczone Królestwo poinformowały pozostałych członków WTO, że zamierzają zapewnić, aby obecny poziom dostępu pozostałych członków WTO do rynku został utrzymany dzięki podziałowi unijnych kontyngentów taryfowych pomiędzy Unią i Zjednoczonym Królestwem.
(5) Zgodnie z zasadami WTO taki podział kontyngentów taryfowych, które są częścią listy koncesyjnej Unii, będzie musiał zostać dokonany zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (zwanego dalej "GATT 1994"). Po zakończeniu wstępnych kontaktów Unia podejmie zatem negocjacje z członkami WTO, którzy są głównymi dostawcami lub znaczącymi dostawcami, lub posiadają pierwotne prawa negocjacyjne w odniesieniu do każdego z tych kontyngentów taryfowych. Negocjacje te powinny mieć nadal ograniczony zakres i nie powinny w żaden sposób obejmować renegocjacji ogólnych warunków lub stopnia dostępu produktów do rynku Unii.
(6) Jednakże mając na względzie ograniczenia czasowe, jakim podlega ten proces z powodu negocjacji w sprawie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii, możliwe jest, że do dnia, w którym unijna lista koncesyjna WTO dotycząca handlu towarami przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, nie zostaną zawarte porozumienia ze wszystkimi zainteresowanymi członkami WTO w odniesieniu do wszystkich kontyngentów taryfowych. Z uwagi na potrzebę zapewnienia pewności prawa oraz ciągłego niezakłóconego przywozu do Unii i Zjednoczonego Królestwa w ramach kontyngentów taryfowych, konieczne jest, aby Unia mogła jednostronnie przystąpić do podziału kontyngentów taryfowych. Stosowana metoda powinna być zgodna z wymogami art. XXVIII GATT 1994.
(7) Należy zatem zastosować następującą metodę: w pierwszej kolejności należy ustalić udział Zjednoczonego Królestwa w wykorzystaniu poszczególnych kontyngentach taryfowych. Udział ten, wyrażony w procentach, oznacza udział Zjednoczonego Królestwa w łącznym przywozie do Unii w ramach kontyngentu taryfowego w okresie ostatnich reprezentatywnych trzech lat. Udział ten należy następnie zastosować do całej przewidzianej wielkości kontyngentów taryfowych, z uwzględnieniem wszelkiego niepełnego wykorzystania, w celu ustalenia udziału Zjednoczonego Królestwa w danym kontyngencie taryfowym. Udział Unii obejmowałby pozostałą część danego kontyngentu taryfowego. Oznacza to, że ogólna wielkość danego kontyngentu taryfowego pozostaje bez zmian, to znaczy wielkość dla UE-27 odpowiada obecnej wielkości dla UE-28 po odjęciu wielkości dla Zjednoczonego Królestwa. Dane bazowe powinny pochodzić z odnośnych baz danych Komisji.
(8) Metoda obliczania udziału w wykorzystaniu poszczególnych kontyngentów taryfowych została ustalona i uzgodniona przez Unię i Zjednoczone Królestwo, zgodnie z wymogami art. XXVIII GATT 1994, w związku z czym metoda ta powinna zostać w pełni utrzymana w celu zapewnienia jej spójnego stosowania.
(9) W przypadkach, w których w reprezentatywnym okresie nie odnotowano obrotów handlowych w ramach danego kontyngentu taryfowego, należy zastosować dwie alternatywne metody w celu ustalenia udziału Zjednoczonego Królestwa w wykorzystaniu. W przypadkach gdy można wskazać inny kontyngent taryfowy z identycznie zdefiniowanymi produktami, udział w wykorzystaniu tego kontyngentu należy zastosować do kontyngentu, w ramach którego nie odnotowano obrotów handlowych w reprezentatywnym okresie. W przypadkach gdy nie można wskazać innego kontyngentu taryfowego z identycznie zdefiniowanymi produktami, należy zastosować wzór do obliczania udziału w wykorzystaniu w odniesieniu do przywozu do Unii w ramach odpowiednich pozycji taryfowych poza danym kontyngentem.
(10) W odniesieniu do odnośnych kontyngentów taryfowych z sektora rolnictwa art. 184-188 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 3 stanowią niezbędną podstawę prawną do celów zarządzania kontyngentami taryfowymi po ich podziale na mocy niniejszego rozporządzenia. W tym zakresie dane ilości objęte kontyngentem taryfowym określone są w części A załącznika do niniejszego rozporządzenia. Zarządzanie to powinno być zatem prowadzone z należytym uwzględnieniem celów wspólnej polityki rolnej ustanowionych w TFUE oraz wielofunkcyjnego charakteru działalności rolniczej. W odniesieniu do kontyngentów taryfowych dotyczących większości produktów rybołówstwa, produktów przemysłowych i niektórych przetworzonych produktów rolnych zarządzanie kontyngentami taryfowymi prowadzone jest zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 32/2000. Dane ilości objęte kontyngentem taryfowym określono w załączniku I do tego rozporządzenia, który to załącznik należy zastąpić ilościami określonymi w części B załącznika do niniejszego rozporządzenia.
Cztery kontyngenty taryfowe dotyczące rybołówstwa nie są zarządzane na podstawie rozporządzenia (WE) nr 32/2000, lecz na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 847/2006 4 , które wdraża decyzję Rady 2006/324/WE 5 . Odnośne ilości objęte kontyngentem taryfowym określone są w części C załącznika do niniejszego rozporządzenia. Należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w celu dostosowania przepisów rozporządzenia (WE) nr 847/2006 w odniesieniu do tych czterech kontyngentów taryfowych dotyczących rybołówstwa zgodnie z podzielonymi ilościami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu. Te uprawnienia wykonawcze powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 6 .
(11) W celu uwzględnienia faktu, że negocjacje z zainteresowanymi członkami WTO odbywały się jednocześnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą związaną z przyjęciem niniejszego rozporządzenia, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w celu wprowadzania zmian w częściach A i C załącznika do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do ilości podzielonych kontyngentów taryfowych wymienionych w tym załączniku, aby uwzględnić wszelkie zawarte porozumienia lub istotne informacje, które Komisja mogłaby otrzymać w kontekście tych negocjacji, a które wskazywałyby na to, że z powodu nieznanych wcześniej szczególnych czynników wymagane jest skorygowanie podziału kontyngentów taryfowych między Unię a Zjednoczone Królestwo, przy jednoczesnym zachowaniu spójności ze wspólną metodą uzgodnioną wspólnie ze Zjednoczonym Królestwem. Te uprawnienia do przyjmowania aktów należy również przekazać Komisji w przypadku, gdy takie istotne informacje zostaną uzyskane z innych źródeł mających interes w danym kontyngencie taryfowym. Ponadto należy zmienić rozporządzenie (WE) nr 32/2000, aby przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w celu wprowadzenia zmian w załączniku I do tego rozporządzenia.
(12) Zgodnie z zasadą proporcjonalności oraz mając na uwadze wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii konieczne i stosowne jest przyjęcie przepisów dotyczących podziału kontyngentów taryfowych uwzględnionych w unijnej liście koncesyjnej WTO. Niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia założonych celów, zgodnie z art. 5 ust. 4 TUE.
(13) Zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG, Erratom) nr 1182/71 7 zaprzestanie stosowania aktów ustalone na określoną datę przypada na moment upłynięcia ostatniej godziny dnia przypadającego na tę datę. Niniejsze rozporządzenie powinno być zatem stosowane od dnia następującego po dniu, w którym rozporządzenie (WE) nr 32/2000 przestanie mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, ponieważ począwszy od tego dnia zarówno Unia, jak i Zjednoczone Królestwo muszą wiedzieć, jakie są ich zobowiązania w ramach WTO. Jednakże przepisy niniejszego rozporządzenia określające przekazanie uprawnień oraz powierzenie uprawnień wykonawczych powinny mieć zastosowanie od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
(14) Biorąc pod uwagę, z jednej strony, wymogi proceduralne zwykłej procedury ustawodawczej oraz potrzebę późniejszego przyjęcia aktów wykonawczych w celu stosowania niniejszego rozporządzenia, a z drugiej strony konieczność wprowadzenia i stosowania podzielonych kontyngentów taryfowych w momencie, gdy Zjednoczone Królestwo przestaje być objęte unijną listą koncesyjną, co mogłoby nastąpić już w dniu 30 marca 2019 r., istotne jest, aby niniejsze rozporządzenie weszło w życie możliwie jak najszybciej,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
| W imieniu Parlamentu Europejskiego | W imieniu Rady |
| A. TAJANI | G. CIAMBA |
| Przewodniczący | Przewodniczący |
- zmieniony przez sprostowanie z dnia 27 marca 2019 r. (Dz.U.UE.L.2019.85I.69).
- zmieniony przez sprostowanie z dnia 15 stycznia 2020 r. (Dz.U.UE.L.2020.10.3).
- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 2022/111 z dnia 25 stycznia 2022 r. (Dz.U.UE.L.2022.19.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 4 lutego 2022 r.
Uproszczenie i uporządkowanie niektórych regulacji kodeksu pracy dotyczących m.in. wykorzystania postaci elektronicznej przy wybranych czynnościach z zakresu prawa pracy oraz terminu wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przewiduje nowelizacja kodeksu pracy oraz ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, która wejdzie w życie w dniu 27 stycznia.
12.01.2026W Dzienniku Ustaw opublikowano nowelizację, która ma zakończyć spory między nabywcami i deweloperami o powierzchnie sprzedawanych mieszkań i domów. W przepisach była luka, która skutkowała tym, że niektórzy deweloperzy wliczali w powierzchnię użytkową metry pod ściankami działowymi, wnękami technicznymi czy skosami o małej wysokości - a to mogło dawać różnicę w finalnej cenie sięgającą nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych. Po zmianach standardy dla wszystkich inwestycji deweloperskich będą jednolite.
12.01.2026Podpisana przez prezydenta Karola Nawrockiego ustawa reformująca orzecznictwo lekarskie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych ma usprawnić kontrole zwolnień chorobowych i skrócić czas oczekiwania na decyzje. Jednym z kluczowych elementów zmian jest możliwość dostępu do dokumentacji medycznej w toku kontroli L4 oraz poszerzenie katalogu osób uprawnionych do orzekania. Zdaniem eksperta, sam dostęp do dokumentów niczego jeszcze nie zmieni, jeśli za stwierdzonymi nadużyciami nie pójdą realne konsekwencje.
09.01.2026Konfederacja Lewiatan krytycznie ocenia niektóre przepisy projektu ustawy o wygaszeniu pomocy dla obywateli Ukrainy. Najwięcej kontrowersji budzą zapisy ograniczające uproszczoną procedurę powierzania pracy obywatelom Ukrainy oraz przewidujące wydłużenie zawieszenia biegu terminów w postępowaniach administracyjnych. W konsultacjach społecznych nad projektem nie brały udziału organizacje pracodawców.
08.01.2026Usprawnienie i ujednolicenie sposobu wydawania orzeczeń przez lekarzy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także zasad kontroli zwolnień lekarskich wprowadza podpisana przez prezydenta ustawa. Nowe przepisy mają również doprowadzić do skrócenia czasu oczekiwania na orzeczenia oraz zapewnić lepsze warunki pracy lekarzy orzeczników, a to ma z kolei przyczynić się do ograniczenia braków kadrowych.
08.01.2026Przeksięgowanie składek z tytułu na tytuł do ubezpieczeń społecznych na podstawie prawomocnej decyzji ZUS, zmiany w zakresie zwrotu składek nadpłaconych przez płatnika, w tym rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia zwrotu nienależnie opłaconych składek dopiero od ich stwierdzenia przez ZUS - to niektóre zmiany, jakie zamierza wprowadzić Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Resort dostrzegł bowiem problem związany ze sprawami, w których ZUS kwestionuje tytuł do ubezpieczeń osób zgłoszonych do nich wiele lat wcześniej.
08.01.2026| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2019.38.1 |
| Rodzaj: | Rozporządzenie |
| Tytuł: | Rozporządzenie 2019/216 w sprawie podziału kontyngentów taryfowych uwzględnionych w unijnej liście koncesyjnej WTO po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z Unii oraz zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 32/2000 |
| Data aktu: | 30/01/2019 |
| Data ogłoszenia: | 08/02/2019 |
| Data wejścia w życie: | 09/02/2019, 01/01/2021 |