Decyzja 2013/320/WPZiB dotycząca wspierania działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w celu ograniczenia ryzyka nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką (BSiL) oraz amunicją do tych rodzajów broni w Libii i regionie

DECYZJA RADY 2013/320/WPZiB

z dnia 24 czerwca 2013 r.

dotycząca wspierania działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w celu ograniczenia ryzyka nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką (BSiL) oraz amunicją do tych rodzajów broni w Libii i regionie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Po powstaniu w Libii w lutym 2011 roku i konflikcie zbrojnym będącym jego następstwem Libia musi zmierzyć się z problemem ogromnych zapasów broni konwencjonalnej i amunicji, w tym dużej liczby niezdatnych do użytku i niebezpiecznych produktów. Niekontrolowane rozprzestrzenianie broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) i amunicji przyczynia się do poczucia braku bezpieczeństwa w Libii, państwach sąsiadujących i całym regionie, pogłębiając konflikt i utrudniając pokonfliktowe budowanie pokoju, a co za tym idzie - stwarzając poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa.

(2) W ramach kontynuacji wsparcia udzielanego ludności libijskiej podczas konfliktu i po jego zakończeniu Unia zdecydowana jest prowadzić dalszą współpracę z Libią w wielu dziedzinach, w tym w kwestiach związanych z bezpieczeństwem, i wspierać proces przechodzenia do demokracji, trwałego pokoju i bezpieczeństwa.

(3) W dniach 15 i 16 grudnia 2005 r. Rada Europejska przyjęła strategię UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi. W strategii tej uznano, że mnogość zasobów BSiL i amunicji powoduje, że staje się ona łatwo dostępna cywilom, przestępcom, terrorystom i walczącym, oraz podkreślono potrzebę działań prewencyjnych, które będą dotyczyć nielegalnego popytu i podaży w odniesieniu do broni konwencjonalnej. W strategii tej wskazano też, że Afryka pozostaje kontynentem najbardziej narażonym na negatywny wpływ konfliktów wewnętrznych, które są zaostrzane przez destabilizujący napływ BSiL.

(4) W dniu 23 maja 2012 r. Libia, Sudan, Republika Środkowoafrykańska, Czad i Demokratyczna Republika Konga podpisały deklarację z Chartumu w sprawie kontroli broni strzeleckiej i lekkiej w państwach sąsiadujących z zachodnim Sudanem. W deklaracji tej Libia i inne państwa sygnatariusze zobowiązały się m.in. do wzmocnienia krajowych zdolności i instytucji w celu opracowania i wdrożenia kompleksowych strategii na rzecz kontroli BSiL, krajowych planów działania i interwencji, w tym w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami BSiL i amunicji będących w posiadaniu państwa, zgodnie ze standardami międzynarodowymi.

(5) Deklaracja z Chartumu wzywa organizacje regionalne i międzynarodowe do udzielania wsparcia technicznego i finansowego na rzecz koordynacji działań ze społecznością międzynarodową w celu wprowadzenia w życie wyników konferencji, która odbyła się w Chartumie w dniach 22 i 23 maja 2012 r., oraz na rzecz wszystkich działań i inicjatyw podejmowanych w jej następstwie w celu rozwiązania kwestii BSiL w każdym z państw.

(6) W dniu 18 czerwca 2004 r. Libia ratyfikowała Protokół przeciwko nielegalnemu wytwarzaniu i obrotowi bronią palną, jej częściami i komponentami oraz amunicją, uzupełniający Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej.

(7) Niemiecka Agencja Współpracy Międzynarodowej (Deutsche Gesellschaft für internationale Zusammenarbeit (GIZ) GmbH ("GIZ")) jest w trakcie tworzenia projektu w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej w Libii. W dniu 2 maja 2012 r. GIZ i Libijskie Centrum Działań na rzecz Rozminowywania jako część Ministerstwa Obrony uzgodniły zarys programu działań na rzecz rozminowywania i kontroli broni konwencjonalnej. Ogólny Program kontroli broni konwencjonalnej w Libii (zwany dalej "programem") składa się z dwóch szczegółowych modułów i jest współfinansowany przez Unię oraz federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych Niemiec.

(8) Konieczne jest zapewnienie, w możliwie największym stopniu, odpowiedzialności Libii za realizację działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, zgodnie z podstawowymi zasadami odpowiedzialności krajowej i skutecznego upodmiotowienia partnerów lokalnych. W związku z tym celem programu jest zaangażowanie w działania w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami odpowiednich zainteresowanych stron w Libii, w tym, stosownie do potrzeb, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Ministerstwa Obrony, Sił Zbrojnych i innych stosownych podmiotów. GIZ udzieli wsparcia operacyjnego i zapewni doradztwo techniczne głównym partnerom programu.

(9) Program uwzględnia aktualnie zachodzące zmiany w Libii oraz konieczność zaangażowania od samego początku wszystkich zainteresowanych stron i potencjalnych partnerów krajowych. Jego celem jest ustanowienie partnerstwa z wyspecjalizowanymi w dziedzinie rozminowywania oraz bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami międzynarodowymi organizacjami pozarządowymi, które już wykazały się zdolnościami operacyjnymi w Libii. Program kładzie także nacisk na promowanie współpracy regionalnej z państwami sąsiadującymi. Unia uważa, że pomoc finansowa dla GIZ pomogłaby w ograniczeniu ryzyka związanego z potencjalnym nielegalnym rozprzestrzenianiem broni konwencjonalnej i amunicji w Libii i z jej terytorium, jak i w całym regionie,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł  1

1. Unia kontynuuje propagowanie pokoju i bezpieczeństwa w Libii i całym regionie poprzez wspieranie działań zmierzających do zapewnienia należytego bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w libijskich arsenałach przez libijskie instytucje państwowe w celu ograniczania ryzyka, jakie stwarzają dla pokoju i bezpieczeństwa nielegalne rozprzestrzenianie i nadmierne gromadzenie BSiL i amunicji do tych rodzajów broni, w tym poprzez promowanie w tym kontekście skutecznego multilateralizmu na szczeblu regionalnym.

2. Działania, które będzie wspierać Unia, mają następujące konkretne cele:

- pomoc libijskim instytucjom państwowym w opracowaniu krajowej strategii i standardowych procedur operacyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

- wspieranie libijskich instytucji państwowych w ustanowieniu ram szkoleniowych w dziedzinie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

- wspieranie rewitalizacji składów amunicji i zarządzanie ich bezpieczeństwem zgodnie ze standardami krajowymi;

- zapewnianie tymczasowych magazynów na zapasy broni konwencjonalnej i amunicji;

- wspieranie przenoszenia magazynów amunicji z miejsc zaludnionych;

- przeprowadzenie studium wykonalności możliwych sposobów zmniejszenia dostępnych zapasów amunicji poprzez recykling;

- promowanie współpracy regionalnej z państwami sąsiadującymi w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

- ustanowienie odpornego systemu zarządzania ryzykiem, aby zapewnić realizację programu w szybko zmieniających się warunkach.

3. Aby osiągnąć cel, o którym mowa w ust. 1, Unia dąży do wspierania libijskich instytucji państwowych w rewitalizacji niezabezpieczonych magazynów amunicji, które zostały zniszczone podczas konfliktu, oraz w zapewnianiu należytego bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania arsenałami. Projekt realizowany jest zgodnie z zasadą odpowiedzialności krajowej w celu zapewnienia długoterminowej stabilności. W związku z tym wszystkie działania koordynowane są z właściwymi libijskimi instytucjami państwowymi i innymi stosownymi podmio-

tami. Ponadto projekt prowadzony jest zgodnie z podejściem polegającym na niewyrządzaniu szkody w kontekście uwrażliwienia na konflikty.

Szczegółowy opis projektu znajduje się w załączniku.

Artykuł  2

1. Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa ("WP").

2. Techniczną realizację projektu, o którym mowa w art. 1 ust. 3, prowadzi Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit (GIZ) GmbH ("GIZ").

3. GIZ wykonuje swoje zadania pod kierownictwem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych uzgodnień z GIZ.

Artykuł  3

1. Finansowa kwota odniesienia na realizację projektu, o którym mowa w art. 1, wynosi 5.000.000 EUR. Ogólny szacunkowy budżet całego projektu wynosi 6.600.000 EUR; kwota ta zostaje zapewniona w drodze współfinansowania prowadzonego wspólnie z federalnym Ministerstwem Spraw Zagranicznych Niemiec.

2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu Unii.

3. Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera konieczną umowę z GIZ. Umowa ta będzie zawierać zobowiązanie GIZ do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.

4. Komisja podejmuje starania w celu zwarcia umowy, o której mowa w ust. 3, jak najszybciej po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy.

Artykuł  4

1. WP składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań GIZ. Sprawozdania te stanowią dla Rady podstawę do przeprowadzenia oceny.

2. Komisja składa sprawozdania z aspektów finansowych projektu, o którym mowa w art. 1.

Artykuł  5

1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejsza decyzja podlega przeglądowi i zmianom w świetle sytuacji politycznej w Libii nie później niż 24 miesiące po dniu zawarcia umowy, o której mowa w art. 3 ust. 3.

2. Niniejsza decyzja wygasa 60 miesięcy po dniu zawarcia umowy, o której mowa w art. 3 ust. 3, chyba że postanowiono inaczej w wyniku przeglądu dokonanego na mocy ust. 2. Niezależnie od tego, niniejsza decyzja wygasa sześć miesięcy po dacie wejścia w życie, jeśli umowa nie zostanie zawarta w tym okresie.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 24 czerwca 2013 r.

	W imieniu Rady
	C. ASHTON
	Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Program kontroli broni konwencjonalnej w Libii

1. KONTEKST I UZASADNIENIE

1.1 Kontekst

W trakcie rewolucji w Libii w 2011 r. reżim Kaddafiego utracił kontrolę nad dużą częścią swojego arsenału broni konwencjonalnej. W związku z tym bojownicy opozycji, cywile i żołnierze, uzyskali dostęp do magazynów broni. Od zakończenia walki nie uzyskano pełnej, centralnej kontroli nad arsenałem broni, a coraz powszechniejszy handel bronią wywiera wpływ na konflikty w państwach sąsiadujących. Ponadto broń konwencjonalna znalazła się w domach cywilów, co doprowadziło w społeczeństwie libijskim do tego, że duży odsetek ludności cywilnej wszedł w posiadanie broni konwencjonalnej. Co więcej, wybuchowe pozostałości wojenne (ERW) zalegają na obszarach wokół magazynów broni i amunicji, ziem rolnych i miejsc publicznych.

Wedle danych libijskich instytucji rządowych istnieje pilna potrzeba wzmocnionej i bardziej zcentralizowanej kontroli broni konwencjonalnej i amunicji w całej Libii. Aby skutecznie sprawować tę kontrolę, libijskie instytucje rządowe określiły potrzeby związane z przekazywaniem wiedzy, ze sprzętem i z potencjałem technicznym. Ponadto organizacje społeczeństwa obywatelskiego w Libii działające na tym obszarze nie mają środków finansowych i muszą ulepszyć swój potencjał techniczny. W odpowiedzi na te wyzwania Deutsche Gesellschaft für internationale Zusammenarbeit (GIZ) GmbH ("GIZ") i kierownictwo Libijskiego Centrum Działań na rzecz Rozminowywania ("LMAC"), pod auspicjami Ministerstwa Obrony Libii, osiągnęły porozumienie co do programu wsparcia w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej, w tym w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.

Na podstawie projektu przedłożonego przez GIZ, w październiku 2012 r. federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych Niemiec ("federalne MSZ") zleciło GIZ realizację Programu kontroli broni konwencjonalnej w Libii ("programu"). Czas trwania projektu wynosi 5 lat (60 miesięcy), podzielonych na 4 fazy. Ogólny szacunkowy budżet całego projektu wynosi 6.600.000 EUR; kwota ta zostanie zapewniona w drodze współfinansowania prowadzonego wspólnie przez federalne MSZ i Unię. Wkład federalnego MSZ wynosi 1.600.000 EUR, a wkład Unii - maksymalnie 5.000.000 EUR. Odpowiedzialna za realizację nadal będzie GIZ.

Działania realizacyjne rozpoczęły się dnia 1 listopada 2012 r., a zakończą się dnia 31 października 2017 r. Federalne MSZ pokryje koszty modułu służącemu rozwojowi potencjału, jak również wszelkie koszty modułu bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, określone jako nie kwalifikujące się przez Unię.

Libijscy partnerzy otrzymają wsparcie w formie transferu wiedzy przez zatrudnionych na długi i krótki okres ekspertów organizujących i prowadzących wyspecjalizowane szkolenia, dostarczenia materiału i sprzętu oraz pewnych wkładów finansowych - w tym grantów - na wdrożenie środków za pośrednictwem instytucji rządowych i wyspecjalizowanych agencji.

Ustalenia w zakresie współpracy między GIZ a federalnym MSZ zostały wyszczególnione w umowie ramowej podpisanej przez GIZ i federalne MSZ w 2005 r.

Ustalenia dotyczące współpracy między GIZ a Komisją zostaną wyszczególnione w umowie podpisanej przez GIZ i Komisją.

1.2 Uzasadnienie wsparcia, widoczności i trwałości WPZiB

Niekontrolowane rozprzestrzenianie broni konwencjonalnej i amunicji w Libii w następstwie wydarzeń, które rozpoczęły się w lutym 2011 r., jak również w okresie późniejszym, przyczynia się do poczucia braku bezpieczeństwa w Libii, państwach sąsiadujących i całym regionie, pogłębiając konflikt i utrudniając pokonfliktowe budowanie pokoju, a co za tym idzie - stwarzając poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa. W strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi wskazano ponadto, że Afryka pozostaje kontynentem najbardziej narażonym na negatywny wpływ konfliktów wewnętrznych, które są zaostrzane przez destabilizujący napływ broni strzeleckiej i lekkiej ("BSiL"). Unijne wsparcie programu ma wyjść naprzeciw tym zagrożeniom. Zapewnia również spójność unijnej polityki bezpieczeństwa i rozwoju. W ramach kontynuacji wsparcia Unii udzielanego ludności libijskiej podczas konfliktu i po jego zakończeniu, w szczególności wsparcia w ramach krótkoterminowego komponentu Instrumentu na rzecz Stabilności przeznaczonego na działania Duńskiej Rady Uchodźców (Danish Refugee Council), Duńskiej Pomocy Kościoła (DanishChurchAid) oraz Grupy Doradczej ds. Min (Mines Advisory Group) na rzecz usuwania niewybuchów, i zwiększenia wśród ludności cywilnej świadomości ryzyka związanego z BSiL i ERW, Unia zdecydowana jest prowadzić dalszą współpracę z Libią w wielu dziedzinach, w tym w kwestiach związanych z bezpieczeństwem.

Aby w pełni wykorzystać wszystkie środki dostępne Unii, wewnątrz Unii oraz w ramach unijnych stosunków dwustronnych, Unia będzie wspierać program przez wspólne współfinansowanie, aby skutecznie zapewnić wsparcie przez rozpowszechnianie systemów i potencjału w zakresie techniki i zarządzania oraz aby zachęcić do korzystania ze wspólnego monitorowania, wspólnej oceny oraz wspólnych procedur księgowania.

Długoletnie doświadczenie GIZ - jako jednej z wiodących organizacji w dziedzinie usług międzynarodowej współpracy na rzecz zrównoważonego rozwoju - zapewnia widoczność działań, zarówno jej własnych, jak i jej partnerów. W tym celu GIZ posiada swój własny departament komunikacji wraz z pozostającymi do jego dyspozycji

wyspecjalizowanymi narzędziami komunikacji zewnętrznej. A zatem widoczność działań Unii zostanie zapewniona przez odpowiednio wyeksponowane logo i działania promocyjne, podkreślanie roli odgrywanej przez Unię, zapewnianie przejrzystości unijnych działań i podnoszenie świadomości konkretnych i ogólnych grup docelowych co do powodów programu, jak również jego wspierania przez Unię oraz rezultatów tego wsparcia. Działania promocyjne mogą przybrać formę publikacji i sprawozdań, imprez, zdjęć, dokumentacji wideo itd. Na materiałach wyprodukowanych w wyniku tego projektu w widocznym miejscu zostanie umieszczona flaga Unii zgodnie z unijnymi wytycznymi dotyczącymi prawidłowego wykorzystywania i reprodukcji flagi.

Projekt ma osiągnąć trwałość przewidywanych środków przez jego szczególną strukturę i wielopoziomowe podejście. Jest on zaprojektowany jako projekt średnioterminowy, trwający pięć lat, a zatem zapełniający lukę między krótkoterminowymi operacjami w sytuacjach nadzwyczajnych a długoterminowymi projektami na rzecz pobudzania trwałego rozwoju. Od samego początku libijscy partnerzy będą zaangażowani w planowanie projektu, zapewniające w jak największym stopniu odpowiedzialność na szczeblu krajowym; z kolei na końcu, w trakcie sześciomiesięcznej fazy przekazywania obowiązków, zostaną oni przygotowani do przejęcia pełnej odpowiedzialności po pięciu latach. Ponadto GIZ będzie działać na różnych szczeblach, współpracując z instytucjami państwowymi, organizacjami pozarządowymi i społeczeństwem obywatelskim, jak również z darczyńcami międzynarodowymi. Aby zapewnić kontynuację działań w tak niestabilnym państwie jak Libia, projekt został wyposażony w komponent zarządzania ryzykiem. Trwałość środków po czasie trwania projektu jest konkretnie umacniana przez integrację elementów rozwoju potencjału ludzkiego, rozwoju instytucjonalnego i kontaktów regionalnych z celami projektu. Oznacza to, że potencjał zostanie zwiększony w celu zapewnienia, aby libijskie instytucje państwowe mogły w przyszłości zgodnie z wymogami podejmować konieczne inicjatywy pokrewne.

2. CELE

2.1 Cel ogólny

Ogólnym celem programu jest wspieranie państwowych instytucji libijskich w sprawowaniu skutecznej kontroli krajowej nad ich bronią konwencjonalną i amunicją, ograniczenie ryzyka nielegalnego rozprzestrzeniania broni konwencjonalnej i amunicji oraz zarządzanie skutkami konfliktu zbrojnego w Libii związanymi z bezpieczeństwem. Projekt ma w szczególności wzmocnić libijskie instytucje państwowe i organizacje pozarządowe w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i amunicji. Projekt będzie także zmierzał do umocnienia współpracy regionalnej.

2.2 Cele szczegółowe

(i) wesprzeć libijskie instytucje państwowe mające za zadanie nadzór i koordynację w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i rozminowywania (LMAC) w wypełnianiu obowiązków;

(ii) wzmocnić libijskie organizacje pozarządowe, aktywne w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i rozminowywania, w zakresie ich zadań związanych z popieraniem, zwiększaniem świadomości, jak również w zakresie zadań technicznych;

(iii) wesprzeć libijskie instytucje państwowe mające za zadanie nadzór i koordynację w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w opracowaniu, koordynacji i realizacji środków dotyczących bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

(iv) bezpośrednio wspierać realizację działań związanych z zarządzaniem zapasami, w tym przenoszenie magazynów z miejsc zaludnionych, odbudowę magazynów amunicji w celu dostosowania ich do standardów krajowych oraz zapewnienie i zainstalowanie tymczasowych magazynów amunicji;

(v) pobudzać współpracę regionalną, dzielenie się wiedzą i partnerską wymianę doświadczeń w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami oraz rozprzestrzeniania i nielegalnego gromadzenia broni konwencjonalnej.

3. MODUŁY PROJEKTU I OCZEKIWANE REZULTATY

Niniejszy projekt składa się z dwóch szczególnych modułów:

3.1. Rozwój potencjału (finansowany przez federalne MSZ); oraz

3.2. Bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami ((finansowane przez Unię)

3.1 Rozwój potencjału (finansowany przez federalne MSZ)

Moduł ten ma wzmocnić potencjał libijskich instytucji państwowych mających za zadanie nadzór i koordynację w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i rozminowywania, jak również potencjał libijskich organizacji pozarządowych zaangażowanych w kontrolę broni i rozminowywanie. Obejmuje to propagowanie rozwoju organizacyjnego, poprawę zarządzania finansowego i zarządzania jakościowego, jak również rozwój umiejętności technicznych.

Zgodnie z celami ogólnymi programu, moduł ten wdraża zasadę odpowiedzialności na szczeblu krajowym i ma na celu wzmocnić libijskie instytucje i potencjał w celu zapewnienia długoterminowej stabilności. Działania na rzecz rozwoju zdolności będą dwojakiego rodzaju. Główna uwaga poświęcona zostanie krajowemu organowi zajmującemu się rozminowywaniem w Libii, LMAC, wchodzącemu w skład Ministerstwa Obrony. Działania zostaną również skierowane do libijskich organizacji społeczeństwa obywatelskiego zaangażowanych w rozminowywanie i podnoszenie świadomości.

Rezultat 1: Zostaną określone i sklasyfikowane potrzeby w zakresie szkoleń i sprzętu LMAC, któremu Ministerstwo Spraw Zagranicznych Libii powierzyło za zadanie nadzór i koordynację w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i rozminowywania. LMAC opracuje m.in. strategie wzmacniania potencjału instytucjonalnego w dziedzinie rozwoju organizacyjnego oraz zarządzania finansowego i jakościowego.

Działanie 1: Określenie i przeanalizowanie oceny potrzeb w zakresie potencjału instytucjonalnego;

Działanie 2: Opracowanie planu biznesowego i systemu zarządzania jakością;

Działanie 3: Ustanowienie ram programu edukacyjnego i szkoleniowego dla osób zatrudnionych w magazynach broni i amunicji;

Działanie 4: Wspieranie zainstalowania biur koordynacyjnych instytucji partnerskiej, (LMAC).

Wyniki:

- Przeprowadzenie i udokumentowanie przed końcem 18. miesiąca projektu analizy potrzeb w zakresie rozwoju potencjału instytucjonalnego LMAC;

- Opracowanie przez tę instytucję (LMAC) planu biznesowego i procesu zarządzania jakością przed końcem 30. miesiąca projektu;

- Odpowiednie wyposażenie tej instytucji (LMAC) przed końcem 30. miesiąca projektu;

- Opracowanie ram szkoleniowych we współpracy z instytucją partnerską (LMAC).

Kolejny wynik lub wyniki tych działań zostaną określone we współpracy z LMAC przed końcem 6. miesiąca projektu. Biorąc pod uwagę niedawne mianowanie instytucji partnerskiej przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Libii, odnośne wskaźniki zostaną określone w najszybszym możliwym terminie.

Rezultat 2: Zostaną określone i sklasyfikowane potrzeby w zakresie szkoleń i sprzętu libijskich organizacji pozarządowych odpowiedzialnych za nadzór i koordynację w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i rozminowywania. Zostanie wzmocniony potencjał tych organizacji pozarządowych, w szczególności w zakresie zarządzania, zarządzania finansowego i umiejętności technicznych.

Działanie 1: Szkolenie w zakresie zarządzania i finansowego zarządzania;

Działanie 2: Techniczne środki szkoleniowe w dziedzinie rozminowywania.

Wyniki:

- Zrealizowanie trzech szkoleń rocznie w zakresie zarządzania przeznaczonych dla organizacji pozarządowych w latach 2013, 2014 i 2015.

3.2 Bezpieczeństwo fizyczne i zarządzanie zapasami (finansowane przez Unię)

Działanie 1: Opracowanie krajowej strategii i standardowych procedur operacyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

Działanie 2: Ustanowienie ram szkoleniowych dotyczących kwestii bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

Działanie 3: Rewitalizacja składów amunicji oraz zarządzanie ich bezpieczeństwem;

Działanie 4: Zapewnienie tymczasowych magazynów;

Działanie 5: Przenoszenie składów amunicji;

Działanie 6: Możliwości recyklingu zapasów amunicji;

Działanie 7: Współpraca regionalna dotycząca kwestii bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

Działanie 8: Ustanowienie odpornego systemu zarządzania ryzykiem.

3.2.1 Opracowanie krajowej strategii i standardowych procedur operacyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami

Cele:

Działanie to wzmocni koordynację między instytucjami libijskimi zaangażowanymi w zarządzanie zapasami i poprawi jakość wdrażania procedur zarządzania zapasami, zwiększając w ten sposób bezpieczeństwo i ochronę zapasów broni konwencjonalnej i amunicji. Libijskie instytucje państwowe mające za zadanie nadzór i koordynację w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami (będą mogły opracować, koordynować i realizować środki dotyczące bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.

Opis:

- Analiza i przegląd istniejących krajowych strategii i standardowych procedur operacyjnych w dziedzinach związanych z bezpieczeństwem fizycznym i zarządzaniem zapasami oraz przygotowanie wdrożonych doświadczeń i wniosków w celu opracowania nowej krajowej strategii i zmienionych standardowych procedur operacyjnych;

- Rozpowszechnienie i omówienie doświadczeń i wniosków oraz ogólnego zarysu krajowej strategii w ramach otwartych konsultacji z udziałem wszystkich odpowiednich zainteresowanych podmiotów, w tym np. Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Ministerstwa Obrony, Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Libijskich Sił Zbrojnych, Straży Narodowej i krajowych organizacji pozarządowych;

- Udzielenie wsparcia organizacyjnego i doradztwa technicznego władzom libijskim odpowiedzialnym za opracowanie krajowej strategii i standardowych procedur operacyjnych;

- Wsparcie właściwej instytucji krajowej w kierowaniu procesem przeglądu strategii i wypracowania konsensusu z odpowiednimi zainteresowanymi stronami w celu sfinalizowania prac nad krajową strategią i standardowymi procedurami operacyjnymi w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.

Wyniki:

- Opracowanie krajowej strategii w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

- Opracowanie standardowych procedur operacyjnych w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.

3.2.2 Ustanowienie ram szkoleniowych dotyczących kwestii bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami

Cele:

Wynikiem tego działania będzie lepsze wyszkolenie personelu zatrudnionego w magazynach broni i amunicji, a co za tym idzie - większe bezpieczeństwo tych miejsc.

Opis:

- Przegląd ocen istniejących potrzeb szkoleniowych w dziedzinach związanych z bezpieczeństwem fizycznym i zarządzaniem zapasami oraz przygotowanie doświadczeń i wniosków w celu opracowania nowych ram szkoleniowych;

- Przeprowadzenie ankiety wśród istniejących i planowanych jednostek partnerskich i instytucji szkoleniowych pod kątem kursów szkoleniowych w dziedzinie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

- Ułatwienie procesu konsultacji z zainteresowanymi stronami w celu opracowania ogólnego zarysu i głównych celów przyszłych krajowych ram szkoleniowych w dziedzinie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami;

- Ułatwienie procesu opracowania ram szkoleniowych przez zespół ekspertów, w tym ekspertów libijskich i międzynarodowych. Ramy szkoleniowe powinny obejmować ustalenie grupy docelowej, strategię dotarcia do grupy docelowej i strategię jej wyboru, opracowanie programu szkolenia, ustalenie metod szkoleniowych, określenie ram czasowych, koncepcję dotyczącą personelu, skalkulowanie kosztów, a także opracowanie systemu dokumentowania i oceniania.

Wyniki:

- Przeprowadzenie warsztatów służących konsultacjom z zainteresowanymi stronami oraz procesu opracowania ram szkoleniowych;

- Opracowanie ram szkoleniowych.

3.2.3 Rewitalizacja składów amunicji oraz zarządzanie ich bezpieczeństwem

Cele:

Znaczne ograniczenie ryzyka kradzieży i szabrownictwa na terenie składów broni konwencjonalnej i amunicji oraz nieuprawnionego wstępu na ten teren.

Opis:

- Przegląd istniejących badań dotyczących składów amunicji i przegląd sprawozdań wspólnotowych dotyczących składów broni i amunicji na obszarach zamieszkanych, a także opracowanie szczegółowego sprawozdania z wyników przeglądu;

- Ułatwienie procesu ustalania priorytetów przez odpowiednie instytucje libijskie w zakresie wyboru składów amunicji, które będą objęte rewitalizacją w ramach projektu pilotażowego;

- Zlecenie studium wykonalności technicznej oraz utworzenie zespołów do nadzoru budowlanego, z myślą o opracowaniu opłacalnych możliwości rewitalizacji;

- Ułatwienie osiągnięcia konsensusu co do wyboru składów amunicji, które zostaną poddane rewitalizacji. W procesie decyzyjnym uwzględniane będą następujące kryteria: krajowe priorytety selekcyjne, zagrożenie bezpieczeństwa miejscowej ludności, zapewnienie dostępu przez odnośne podmioty z dziedziny bezpieczeństwa (rady wojskowe, itd.), ograniczenia operacyjne i finansowe oraz preferencje wspólnotowe;

- Ułatwienie outsourcingu badań technicznych i ułatwienie opracowania zakresu zadań, a także pomoc w postępowaniu o udzielenie zamówienia na poszczególne projekty rewitalizacji;

- Ułatwienie wspólnego monitorowania i wspólnej oceny jakości;

- Ułatwienie opracowania koncepcji bezpieczeństwa i ochrony na potrzeby pilotażowego projektu rewitalizacji składów amunicji;

- Dostarczenie sprzętu służącego do ochrony na potrzeby pilotażowego projektu rewitalizacji składów amunicji;

- Zapewnienie szkolenia potencjalnemu personelowi magazynów.

Wyniki:

- Rewitalizacja konkretnej liczby tymczasowych składów amunicji (liczba ta zostanie określona pod koniec fazy 1).

3.2.4 Zapewnienie tymczasowych magazynów Cele:

Wynikiem tego działania będzie lepsza kontrola na wybranymi libijskimi arsenałami broni konwencjonalnej, zmniejszenie ryzyka kradzieży oraz lepsza ochrona ludności cywilnej przed niekontrolowanymi wybuchami.

Opis:

- Zlecenie badania potencjalnych lokalizacji tymczasowych magazynów amunicji oraz studium wykonalności opłacalnych możliwości wdrożenia tymczasowych magazynów. Wyniki badania zostaną szczegółowo przedstawione w sprawozdaniu dotyczącym lokalizacji i specyfikacji technicznej tymczasowych magazynów;

- Ułatwienie wypracowania konsensusu co do miejsca utworzenia tymczasowych magazynów. W procesie decyzyjnym uwzględniane będą następujące kryteria: krajowe priorytety, zagrożenie bezpieczeństwa miejscowej ludności, zapewnienie dostępu przez odnośne podmioty z dziedziny bezpieczeństwa (rady wojskowe, itd.), ograniczenia operacyjne i finansowe oraz preferencje wspólnotowe;

- Ułatwienie outsourcingu badań technicznych i ułatwienie opracowania zakresu zadań, a także pomoc w postępowaniu o udzielenie zamówienia na poszczególne projekty rewitalizacjii;

- Ułatwienie wspólnego monitorowania i wspólnej oceny jakości;

- Ułatwienie opracowania koncepcji bezpieczeństwa i ochrony na potrzeby każdego tymczasowego składu amunicji;

- Dostarczenie sprzętu ochronnego na potrzeby wybranych tymczasowych magazynów;

- Zapewnienie szkolenia potencjalnemu personelowi magazynów.

Wyniki:

- Stworzenie konkretnej liczby tymczasowych składów amunicji (liczba ta zostanie określona pod koniec fazy 1).

3.2.5. Przenoszenie składów amunicji Cele:

Realizacja tego działania przełoży się na zwiększone bezpieczeństwo magazynów i poprawę bezpieczeństwa na obszarach gęsto zaludnionych.

Opis:

- Zlecenie badania miejsc w Libii, z których konieczne jest przeniesienie składu;

- Zlecenie studium wykonalności (i odnośnego sprawozdania) opłacalnych możliwości transportu/przeniesienia oraz możliwych lokalizacji do celów przeniesienia składów amunicji;

- Ułatwienie wypracowania konsensusu co do wyboru składów amunicji, które mają zostać przeniesione. W procesie decyzyjnym uwzględniane będą następujące kryteria: krajowe priorytety, zagrożenie bezpieczeństwa miejscowej ludności, zapewnienie dostępu przez odnośne podmioty z dziedziny bezpieczeństwa (rady wojskowe, itd.), ograniczenia operacyjne i finansowe oraz preferencje wspólnoty;

- Ułatwienie outsourcingu badań technicznych i ułatwienie opracowania zakresu zadań, a także pomoc w postępowaniu o udzielenie zamówienia na poszczególne projekty dotyczące przeniesienia/transportu;

- Ułatwienie wspólnego monitorowania i wspólnej oceny jakości.

Wyniki:

- Przeniesienie konkretnej liczby składów amunicji (liczba ta zostanie określona pod koniec fazy 1).

3.2.6 Możliwości recyklingu zapasów amunicji

Cele:

Zakończenie studium wykonalności możliwości zmniejszenia dostępnych zapasów amunicji poprzez recycling oraz stworzenie w ten sposób zachęty do zniszczenia zapasów broni konwencjonalnej.

Opis:

- Opracowanie zakresu zadań wraz z odnośnymi libijskimi organami;

- Ułatwienie międzynarodowego postępowania o udzielenie zamówienia oraz procesu wyboru;

- Zlecenie studium wykonalności;

- Ułatwienie wspólnej kontroli jakości studium wykonalności;

- Rozpowszechnienie wyników studium wykonalności wśród zainteresowanych podmiotów libijskich;

- Ułatwienie przetłumaczenia i druku studium.

Wyniki:

- Sporządzenie studium wykonalności możliwych sposobów zmniejszenia dostępnych zapasów amunicji poprzez recykling;

- Warsztaty służące rozpowszechnieniu wyników studium.

3.2.7 Współpraca regionalna dotycząca kwestii bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami

Cele:

Działanie to wzmocni współpracę i koordynację regionalną, dzięki czemu wzrosną wiedza fachowa i potencjał odnośnych instytucji państwowych i organizacji pozarządowych zaangażowanych w kontrolę broni konwencjonalnej i zarządzanie zapasami w regionie.

Opis:

- Udzielenie wsparcia w zorganizowaniu maksymalnie dwóch dwudniowych konferencji regionalnych, które posłużą jako forum dialogu regionalnego, informacji, wymiany wiedzy, partnerskiego uczenia się, w oparciu o podejście trójtorowe: (i) osoby zajmujące eksponowane stanowiska w instytucjach państwowych; (ii) osoby odpowiedzialne za realizację techniczną w dziedzinie zarządzania zapasami; oraz (iii) organizacje pozarządowe; przy organizowaniu szeregu prezentacji i warsztatów;

- Ułatwienie procesu decyzyjnego w odniesieniu do zagadnień będących tematem prezentacji i warsztatów;

- Ułatwienie wskazania potencjalnych uczestników oraz prelegentów z pomocą Unii, partnerów z Libii i państw sąsiadujących;

- Ułatwienie opracowania zakresu zadań i ułatwienie postępowania o udzielenie zamówienia przedsiębiorstwu, które zajmie się zarządzaniem konferencją, komunikowaniem się ze społeczeństwem oraz dokumentacją.

Wyniki:

- Maksymalnie dwie dwudniowe konferencje w ramach czasowych wynoszących 2,5 roku, z udziałem maksymalnie 45 uczestników.

3.2.8 Ustanowienie odpornego systemu zarządzania ryzykiem

Cele:

Wsparcie pomyślnego i uwzględniającego sytuację konfliktu wdrażania działań w ramach projektu, w warunkach charakteryzujących się licznymi wyzwaniami związanymi z ryzykiem - w tym przy niestabilnym bezpieczeństwie publicznym, istnieniu wielu uzbrojonych ugrupowań i nieprzewidywalnej sytuacji pod względem zagrożeń dla bezpieczeństwa.

Opis:

- Opracowanie projektu wytycznych dotyczących programowania uwzględniającego sytuację konfliktu, zgodnego z podejściem polegającym na niewyrządzaniu szkody, odnoszącym się do realizowania działań w ramach projektu w taki sposób, by ograniczyć do minimum wystąpienie niezamierzonych skutków negatywnych;

- Przeprowadzenie analizy ryzyka i zagrożenia oraz opracowanie koncepcji bezpieczeństwa obejmującej standardowe procedury działania na potrzeby programu z myślą o zapewnieniu maksymalnego bezpieczeństwa personelu i zasobów projektu;

- Stałe monitorowanie ryzyka i zagrożenia na miejscu oraz usługi doradcze dotyczące ryzyka świadczone na miejscu na potrzeby personelu projektu i działań projektu;

- Sprzęt do ochrony personelu projektu i zasobów projektu;

- Opracowanie elastycznego narzędzia zarządzania projektem, dzięki któremu projekt będzie realizowany w przypadku pogorszenia się warunków bezpieczeństwa, w szczególności opracowanie potencjału zapewniającego zdalne zarządzanie.

Wyniki:

- Zapewnienie koncepcji bezpieczeństwa projektu na miejscu;

- Opracowanie wytycznych dotyczących programowania uwzględniającego sytuację konfliktu;

- Zapewnienie obecności na miejscu doradcy w dziedzinie zarządzania ryzykiem.

4. REALIZACJA

4.1 Warunki ogólne

Na podstawie projektu przedłożonego przez GIZ federalnemu MSZ, w październiku 2012 r. federalne MSZ zleciło GIZ realizację modułu dotyczącego rozwoju potencjału Programu kontroli broni konwencjonalnej w Libii. Działania realizacyjne rozpoczęły się dnia 1 listopada 2012 r., a zakończą się dnia 31 października 2017 r. Wkład Unii przyczyni się do przedłużenia tego projektu dzięki wsparciu dodatkowego modułu w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami. Moduł w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami będzie realizowany wraz z modułem dotyczącym rozwoju potencjału; działania rozpoczną się w 2013 r. i będą trwać do października 2017 r.

GIZ będzie realizować oba moduły dotyczące rozwoju potencjału i bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami, zatrudniając na długi i krótki okres ekspertów, jak również współpracując z partnerami międzynarodowymi i krajowymi, częściowo stosując ustalenia wiążące się podwykonawstwem.

Najważniejszym partnerem GIZ w realizacji modułu dotyczącego rozwoju potencjału jest LMAC. W nocie werbalnej z 17 grudnia 2012 r., adresowanej do ambasady Republiki Federalnej Niemiec w Trypolisie, Ministerstwo Spraw Zagranicznych Libii potwierdziło, że to właśnie LMAC jest libijską instytucją krajową odpowiedzialną za nadzór i koordynację w dziedzinie kontroli broni konwencjonalnej i rozminowywania oraz wyraziło zadowolenie z tego, że program ma być realizowany przez GIZ.

GIZ została wybrana na agencję wykonawczą do tego projektu z powodu jej konkretnej wiedzy fachowej i doświadczenia na całym świecie, jak również jej prezentacji na forum Grupy Roboczej ds. Powszechnego Rozbrojenia i Kontroli Zbrojeń (CODUN) dotyczącej misji oceniającej w Libii prowadzonej przez GIZ oraz jej zaleceń i sugerowanej strategii działania, w szczególności zapewnienia uczestnictwa i odpowiedzialności wszystkich odnośnych podmiotów oraz położenia nacisku na trwały wpływ.

4.2 Partnerzy

Działania programowe w Libii dotyczące obu modułów będą realizowane we współpracy z partnerami międzynarodowymi. GIZ będzie współpracować lub już współpracuje z kilkoma partnerami: misja ONZ w Libii (UNSMIL) wspiera libijskie agencje, m.in. udzielając konsultacji strategicznych i technicznych w dziedzinie bezpieczeństwa i kontroli zbrojeń. Misja UNSMIL otrzymała mandat na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2040 z dnia 12 marca 2012 r. w zakresie rozminowywania oraz zarządzania amunicją i bronią. GIZ współpracuje z innymi darczyńcami w dziedzinie kontroli uzbrojenia i rozminowywania w Libii, w szczególności ze Stanami Zjednoczonymi i Zjednoczonym Królestwem.

Choć GIZ nadal będzie odpowiadać za ogólne zarządzanie programem, stworzone zostaną również ramy dla partnerstwa z międzynarodowymi organizacjami pozarządowymi wyspecjalizowanymi w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami oraz w rozminowywaniu, aby zgromadzić więcej wyspecjalizowanej wiedzy fachowej dotyczącej dwóch odnośnych modułów oraz zrealizować działania oczyszczające teren. W związku z modułowym charakterem programu w program zaangażowanych zostanie kilka organizacji pozarządowych, które zostaną wybrane z uwzględnieniem ich obecności w regionie, ich silnych i słabych stron oraz poprzednich doświadczeń i zdolności operacyjnych w Libii.

4.3 Zarządzanie działaniami

Projekt programu: charakter platformy modułowej

Program został zaprojektowany tak, by można było dodawać lub usuwać konkretne moduły w trakcie jego trwania, aby możliwe było dostosowywanie się do zmieniających się warunków w sposób elastyczny i uwzględniający otoczenie konfliktu. Struktura ta umożliwia różnym darczyńcom finansowanie części programu; wkład każdego darczyńcy zostanie odpowiednio uwidoczniony. Do programu wprowadzono również strukturę stwarzającą potencjał do wiarygodnego zarządzania ryzykiem i odpowiedniego zarządzania projektem. A zatem GIZ zapewnia platformę projektu gwarantującą zarządzanie programem i realizującą oba moduły projektu:.

Strategia programu: cztery fazy przez pięć lat

Program został zaprojektowany, by zapełnić lukę między dobiegającymi końca w Libii operacjami w sytuacjach nadzwyczajnych a krajowymi strategiami i programami rozwoju, które zgodnie z oczekiwaniami rząd libijski ma rozpocząć i realizować w najbliższych latach.

A zatem opiera się on na pięcioletniej strategii średnioterminowej, która jest dłuższa od typowych cyklów planowania w sytuacjach nadzwyczajnych. Zwłaszcza moduł dotyczący rozwoju potencjału będzie wymagał czasu i wiarygodnego partnerstwa między programem a partnerami krajowymi, aby otrzymać namacalne rezultaty i zapewnić, aby pod koniec fazy 4 zakres odpowiedzialności na szczeblu krajowym był dopasowany do krajowego potencjału.

Podejście czterofazowe gwarantuje, że moduły programu mogą być dostosowywane w trakcie jego trwania, co może być spowodowane różnymi potrzebami ze strony partnerów lub zmienionymi realiami finansowymi. Umożliwi to również zawarcie w programie dodatkowych modułów w fazie 3, o ile warunki w tym czasie będą bardziej sprzyjające dla tych dziedzin zaangażowania niż obecnie.

Ustalenia dotyczące darczyńców:

Program jest projektem przewidującym wielu darczyńców, współfinansowanym przez Unię i federalne MSZ.

Federalne MSZ, stosując określone procedury własne, będzie regularnie monitorować cały projekt realizowany przez GIZ, w tym zarówno komponent rozwoju potencjału, jak i komponent bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami.

Czas trwania programu i fazy:

grafika

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.2013.173.54
• Rodzaj: Decyzja
• Tytuł: Decyzja 2013/320/WPZiB dotycząca wspierania działań w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i zarządzania zapasami w celu ograniczenia ryzyka nielegalnego handlu bronią strzelecką i lekką (BSiL) oraz amunicją do tych rodzajów broni w Libii i regionie
• Data aktu: 24/06/2013
• Data ogłoszenia: 26/06/2013
• Data wejścia w życie: 24/06/2013