Międzynarodowa Umowa Kawowa z 2001 roku.

MIĘDZYNARODOWA UMOWA KAWOWA Z 2001 ROKU

PREAMBUŁA

RZĄDY-STRONY NINIEJSZEJ UMOWY,

uznając wyjątkowe znaczenie kawy dla gospodarek wielu państw, które są w dużym stopniu uzależnione od powyższego towaru ze względu na przychody z wywozu i w związku z tym ze względu na kontynuację ich planów rozwoju w dziedzinach społecznej i gospodarczej;

uznając znaczenie sektora kawy dla życia milionów ludzi, szczególnie w krajach rozwijających się, oraz mając na uwadze, że w wielu powyższych krajach produkcja odbywa się w małych gospodarstwach rodzinnych;

uznając potrzebę wzmocnienia rozwoju zasobów produkcyjnych oraz wspierania i utrzymania zatrudnienia oraz dochodów w przemyśle kawowym w Państwach Członkowskich, a tym samym wprowadzenia uczciwych płac, wyższego poziomu życia oraz lepszych warunków pracy;

uwzględniając, że ścisła współpraca międzynarodowa w dziedzinie handlu kawą będzie sprzyjać zróżnicowaniu gospodarczemu i rozwojowi krajów produkujących kawę, wniesie wkład w polepszenie stosunków politycznych i gospodarczych między krajami dokonującymi wywozu i przywozu kawy oraz spowoduje wzrost konsumpcji kawy;

uznając celowość uniknięcia nierównowagi między produkcją a konsumpcją, która może spowodować znaczne fluktuacje cenowe, szkodliwe zarówno dla producentów, jak i dla konsumentów;

uwzględniając stosunek między stabilnością handlu kawą a stabilizacją rynków produktów przemysłowych;

zwracając uwagę na korzyści ze współpracy międzynarodowej, wynikające z działania Międzynarodowych Porozumień Kawowych z 1962, 1968, 1976, 1983 i 1994 roku,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

ROZDZIAŁ  I

CELE

Artykuł  1

Cele

Cele niniejszej Umowy są następujące:

1) wspieranie współpracy międzynarodowej w sprawach dotyczących kawy;

2) zapewnienie forum dla konsultacji międzyrządowych oraz negocjacji, w stosownych przypadkach, w sprawach dotyczących kawy i w sprawie sposobów osiągnięcia rozsądnej równowagi między światową podażą a popytem na podstawie, która zapewni odpowiednie dostawy kawy po uczciwych cenach dla konsumentów i rynki dla kawy po zyskownych cenach dla producentów oraz która zapewni długoterminową równowagę między produkcją a konsumpcją;

3) zapewnienie forum dla konsultacji z sektorem prywatnym w sprawach dotyczących kawy;

4) ułatwienie rozwoju i przejrzystości międzynarodowego handlu kawą;

5) działanie jako ośrodek zbierania, upowszechniania i publikowania informacji gospodarczych i technicznych, danych statystycznych i studiów, jak również działalności badawczorozwojowej w sprawach dotyczących kawy oraz wspieranie tych działań;

6) zachęcanie członków do rozwijania zrównoważonej gospodarki kawowej;

7) wspieranie, zachęcanie i zwiększanie spożycia kawy;

8) analizowanie i doradzanie w procesie przygotowywania projektów dla światowej gospodarki kawowej w celu ich przekazania dawcom lub organizacjom finansującym, stosownie do przypadku;

9) promowanie jakości; oraz

10) wspieranie kształcenia i oprogramowania informatycznego mającego na celu ułatwienie przekazywania członkom technologii mających zastosowanie do kawy.

ROZDZIAŁ  II

DEFINICJE

Artykuł  2

Definicje

Do celów niniejszej Umowy:

1. Kawa oznacza ziarna i owoce kawowca, zarówno ziarna kawy w osnówce, zielone, jak również palone, oraz obejmuje kawę mieloną, bezkofeinową, płynną i rozpuszczalną. Niezwłocznie po wejściu w życie niniejszej Umowy, oraz ponownie trzy lata po jej wejściu w życie, Rada dokona przeglądu wskaźników konwersji dla rodzajów kawy wymienionych w literach d), e), f) i g) niniejszego artykułu. Po takim przeglądzie Rada rozłożoną większością dwóch trzecich głosów ustali i opublikuje właściwe wskaźniki konwersji. Przed początkowym przeglądem, jeśli Rada nie będzie mogła podjąć decyzji w tej sprawie, wskaźnikami będą te użyte w Międzynarodowej Umowie Kawowej z 1994 roku, które są wymienione w załączniku I do niniejszej Umowy. Z zastrzeżeniem powyższych postanowień pojęcia wymienione poniżej mają następujące znaczenie:

a) kawa zielona oznacza wszelką kawę w postaci łuskanego ziarna przed paleniem;

b) suche ziarna kawy oznaczają suszone owoce kawowca; równoważność suchych owoców z kawą zieloną uzyskuje się poprzez pomnożenie wagi netto suchych owoców kawowca przez 0,50;

c) ziarna kawy z osnówką oznaczają zielone ziarno kawy zawarte w osłonce; równoważność ziaren kawy z osnówką z kawą zieloną uzyskuje się poprzez pomnożenie wagi netto ziaren kawy z osnówką przez 0,80;

d) kawa palona oznacza zieloną kawę paloną w każdym stopniu, w tym kawę mieloną;

e) kawa bezkofeinowa oznacza kawę zieloną, paloną lub rozpuszczalną, pozbawioną kofeiny;

f) płynna kawa oznacza substancje stałe rozpuszczalne w wodzie, otrzymywane z kawy palonej oraz przetworzone w postaci płynnej; oraz

g) kawa rozpuszczalna oznacza suche substancje stałe rozpuszczalne w wodzie, otrzymywane z kawy palonej.

2. Worek oznacza 60 kilogramów lub 132,276 funta zielonej kawy; tona oznacza masę 1 000 kilogramów lub 2204,6 funta; funt oznacza 453,597 grama.

3. Rok kawowy oznacza okres jednego roku, od dnia 1 października do dnia 30 września.

4. Organizacja i Rada oznaczają odpowiednio Międzynarodową Organizację Kawową oraz Międzynarodową Radę Kawową.

5. Umawiająca się Strona oznacza rząd lub organizację międzyrządową określone w artykule 4 ustęp 3, które złożyły dokument ratyfikacyjny, przyjęcia, zatwierdzenia lub tymczasowego stosowania niniejszej Umowy, zgodnie z postanowieniami artykułów 44 i 45, lub przystąpiły do niej zgodnie z postanowieniami artykułu 46.

6. Członek oznacza Umawiającą się Stronę, wyznaczone terytorium lub terytoria, w przypadku których zadeklarowano oddzielne członkostwo na mocy postanowień artykułu 5 lub dwie lub więcej Umawiających się Stron lub wyznaczonych terytoriów, lub obydwa, które uczestniczą w Organizacji jako grupa członkowska na mocy postanowień artykułu 6.

7. Członek eksportujący lub kraj wywozu oznaczają odpowiednio członka lub kraj, którzy są eksporterami netto kawy, tj. członka lub kraj, których wywóz przekracza ich przywóz.

8. Członek importujący lub kraj przywozu oznaczają odpowiednio członka lub państwo, którzy jest importerami netto kawy, tj. członka lub państwo, których przywóz przekracza ich wywóz.

9. Zwykła rozłożona większość głosów oznacza głosy wymagające więcej niż połowę oddanych głosów przez członków eksportujących obecnych i głosujących oraz więcej niż połowę głosów oddanych przez członków importujących obecnych i głosujących, liczone oddzielnie.

10. Rozłożona większość dwóch trzecich głosów oznacza wynik wymagający więcej niż dwie trzecie głosów oddanych przez członków eksportujących, obecnych i głosujących oraz więcej niż dwie trzecie głosów oddanych przez członków importujących, obecnych i głosujących, liczone oddzielnie.

11. Wejście w życie oznacza, poza wypadkami, w których postanowiono inaczej, datę tymczasowego lub ostatecznego wejścia w życie Umowy.

ROZDZIAŁ  III

OGÓLNE ZOBOWIĄZANIA CZŁONKÓW

Artykuł  3

Ogólne zobowiązania członków

1. Członkowie zobowiązują się przyjąć środki niezbędne do wykonania swych obowiązków wynikających z niniejszej Umowy oraz współpracować w pełni między sobą dla zapewnienia osiągnięcia celów niniejszej Umowy; w szczególności członkowie zobowiązują się przekazywać wszelkie informacje konieczne do ułatwienia wykonywania funkcji przewidzianych w Umowie.

2. Członkowie uznają, że świadectwa pochodzenia są ważnym źródłem informacji na temat handlu kawą. W związku z powyższym członkowie eksportujący zobowiązują się do zapewnienia należytego wydawania i wykorzystywania świadectw pochodzenia zgodnie z zasadami uchwalonymi przez Radę.

3. Członkowie uznają ponadto, że informacje na temat powrotnego wywozu są również ważne dla właściwej analizy światowej gospodarki kawowej. W związku z powyższym członkowie importujący zobowiązują się przekazywać regularne i dokładne informacje dotyczące powrotnego wywozu, w postaci i w trybie ustalonym przez Radę.

ROZDZIAŁ  IV

CZŁONKOSTWO

Artykuł  4

Członkostwo w Organizacji

1. Każda Umawiająca się Strona, wraz z tymi terytoriami, na które została rozciągnięta niniejsza Umowa na mocy postanowień artykułu 48 ustęp 1, jest odrębnym członkiem organizacji, o ile artykuły 5 i 6 nie stanowią inaczej.

2. Członek może zmienić swoją kategorię członkostwa na warunkach określonych przez Radę.

3. Każde odniesienie w niniejszej Umowie do rządu należy rozumieć jako obejmujące odniesienie do Wspólnoty Europejskiej lub każdej organizacji międzyrządowej mającej porównywalny zakres odpowiedzialności w odniesieniu do negocjowania, zawierania i stosowania umów międzynarodowych, w szczególności porozumień towarowych.

4. Taka organizacja międzyrządowa nie ma prawa do głosu jako taka, ale w przypadku głosowania w sprawach wchodzących w zakres jej kompetencji jest uprawniona do oddania zbiorowo głosów swoich Państw Członkowskich. W takich przypadkach Państwa Członkowskie takiej organizacji międzyrządowej nie są uprawnione do wykonywania swojego indywidualnego prawa do głosu.

5. Taka organizacja międzyrządowa nie jest uprawniona do wybrania do Komitetu Wykonawczego na mocy postanowień artykułu 17 ustęp 1, ale może uczestniczyć w debatach Komitetu Wykonawczego w sprawach wchodzących w zakres swoich kompetencji. W przypadku głosowania w sprawach wchodzących w zakres swoich kompetencji oraz bez względu na postanowienia artykułu 20 ustęp 1 głosy, które mogą oddać jej Państwa Członkowskie w Komitecie Wykonawczym, mogą być oddane zbiorowo przez każde z tych Państw Członkowskich.

Artykuł  5

Odrębne członkostwo w odniesieniu do wyznaczonego terytorium

Każda Umawiająca się Strona, która jest importerem netto kawy może w każdej chwili, w drodze właściwej notyfikacji zgodnie z postanowieniami artykułu 48 ustęp 2 oświadczyć, że uczestniczy w Organizacji oddzielnie w odniesieniu do któregokolwiek z terytoriów, za których stosunki międzynarodowe odpowiada, które są eksporterem netto kawy oraz które wyznacza. W takim przypadku terytorium metropolii oraz jej niewyznaczone terytoria mają pojedyncze członkostwo, a jej wyznaczone terytoria, indywidualnie lub zbiorowo - zgodnie z notyfikacją, będą posiadać oddzielne członkostwo.

Artykuł  6

Członkostwo grupowe

1. Dwie lub więcej Umawiające się Strony, które są eksporterami netto kawy mogą, w drodze właściwej notyfikacji Radzie oraz Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych w momencie złożenia stosownych dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęcia, zatwierdzenia, tymczasowego stosowania lub przystąpienia oświadczyć, że uczestniczą w Organizacji jako grupa członkowska. Terytorium, na które zostało rozciągnięta niniejsza Umowa na mocy postanowień artykułu 48 ustęp 1 może wchodzić w skład takiej grupy członkowskiej, jeśli rząd państwa odpowiedzialnego za jego stosunki międzynarodowe przekazał właściwą notyfikację o powyższym, na mocy postanowień artykułu 48 ustęp 2. Umawiające się Strony oraz wyznaczone terytoria muszą spełniać następujące warunki:

a) stwierdzają swoją gotowość do przyjęcia odpowiedzialności za zobowiązania grupowe, zarówno w charakterze indywidualnym, jak i grupowym; oraz

b) następnie przedstawiają Radzie wystarczające dowody, że:

i) grupa ma organizację niezbędną do wdrażania wspólnej polityki dotyczącej kawy oraz że dysponują one środkami niezbędnymi do spełnienia, wraz z innymi stronami grupy, zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy; oraz

ii) mają wspólną lub skoordynowaną politykę handlową i gospodarczą w odniesieniu do kawy oraz skoordynowaną politykę walutową i finansową, jak również organy niezbędne do wdrażania takich polityk, tak aby Rada mogła stwierdzić, że grupa członkowska jest zdolna do spełnienia danych zobowiązań grupy.

2. Każda grupa członkowska uznana na mocy Międzynarodowej Umowy Kawowej z 1994 roku jest nadal uznawana za grupę, chyba że notyfikuje Radzie, że nie zamierza być dalej za taką uznawana.

3. Grupa członkowska jest odrębnym członkiem Organizacji, z wyjątkiem sytuacji gdy każda strona grupy jest traktowana, jakby była odrębnym członkiem w odniesieniu do spraw wynikających z następujących postanowień:

a) artykułów 11 i 12; oraz

b) artykułu 51.

4. Umawiające się Strony oraz wyznaczone terytoria wchodzące w skład grupy członkowskiej wskazują rząd lub organizację, która będzie je reprezentować w Radzie w sprawach wynikających z niniejszej Umowy, innych niż te wymienione w ustępie 3 niniejszego artykułu.

5. Prawo głosu grupy członkowskiej ustala się następująco:

a) grupa członkowska jest uprawniona do takiej samej liczby podstawowych głosów jak odrębne Państwo Członkowskie wchodzące w skład Organizacji w charakterze indywidualnym. Głosy podstawowe zostaną przyznane i będą oddawane przez rząd lub organizację reprezentującą grupę; oraz

b) w wypadku głosowania w jakiejkolwiek sprawie wynikającej z postanowień ustępu 3 niniejszego artykułu strony grupy członkowskiej mogą oddać oddzielnie głosy przypisane im na mocy postanowień artykułu 13 ustęp 3, tak jakby były indywidualnym członkiem Organizacji, z wyjątkiem głosów podstawowych, które mogą być przypisane jedynie rządowi lub organizacji reprezentującej grupę.

6. Każda Umawiająca się Strona lub wyznaczone terytorium, które jest stroną grupy członkowskiej może, w drodze notyfikacji Radzie, wystąpić z tej grupy i zostać odrębnym członkiem. Wystąpienie takie staje się skuteczne po otrzymaniu notyfikacji przez Radę. W przypadku gdy strona występuje z grupy członkowskiej lub przestaje uczestniczyć w Organizacji, pozostałe strony grupy mogą złożyć wniosek do Rady o utrzymanie grupy; grupa nadal istnieje, chyba że Rada nie uwzględni wniosku. W przypadku rozwiązania grupy członkowskiej każda była strona grupy staje się odrębnym członkiem. Członek, który przestał być stroną grupy, nie może w okresie obowiązywania niniejszej Umowy ponownie zostać stroną grupy.

7. Każda Umawiająca się Strona, która chce zostać stroną grupy członkowskiej po wejściu w życie niniejszej Umowy, może to uczynić w drodze notyfikacji Radzie, pod warunkiem że:

a) inni członkowie grupy zadeklarują swoją gotowość do przyjęcia danego członka jako stronę do danej grupy członkowskiej; oraz

b) notyfikuje Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, że uczestniczy w grupie.

8. Dwaj lub więcej członkowie eksportujący mogą w każdej chwili po wejściu w życie niniejszej Umowy złożyć wniosek o utworzenie grupy członkowskiej do Rady. Rada uwzględnia wniosek, jeśli stwierdzi, że członkowie złożyli deklarację oraz przedstawili jej wystarczające dowody, zgodnie z wymaganiami ustępu 1 niniejszego artykułu. Po takim uwzględnieniu grupa członkowska podlega postanowieniom ustępów 3, 4, 5 i 6 niniejszego artykułu.

ROZDZIAŁ  V

MIĘDZYNARODOWA ORGANIZACJA KAWOWA

Artykuł  7

Siedziba i struktura Międzynarodowej Organizacji Kawowej

1. Zachowuje się Międzynarodową Organizację Kawową ustanowioną na podstawie Międzynarodowej Umowy Kawowej z 1962 roku w celu wykonania postanowień niniejszej Umowy oraz nadzoru jego funkcjonowania.

2. Siedziba Organizacji znajduje się w Londynie, chyba że Rada rozłożoną większością dwóch trzecich głosów postanowi inaczej.

3. Organizacja wykonuje swe funkcje za pośrednictwem Międzynarodowej Rady Kawowej oraz Komitetu Wykonawczego. Są one wspomagane, odpowiednio, przez Światową Konferencję Kawową, Radę Konsultacyjną Sektora Prywatnego, Komitet do spraw Promocji oraz komitety wyspecjalizowane.

Artykuł  8

Przywileje i immunitety

1. Organizacja ma osobowość prawną. Może ona w szczególności zawierać umowy, nabywać i zbywać mienie ruchome i nieruchome oraz wszczynać postępowanie sądowe.

2. Status, przywileje i immunitety Organizacji, jej dyrektora wykonawczego, personelu i ekspertów oraz przedstawicieli członków, którzy znajdują się na terytorium kraju przyjmującego do celów wykonywania swoich funkcji, są nadal regulowane Umową w sprawie siedziby, zawartą między rządem przyjmującym a Organizacją dnia 28 maja 1969 roku.

3. Umowa w sprawie siedziby, określona w ustępie 2 niniejszego artykułu, jest niezależne od niniejszej Umowy. Jednakże wygasa ona:

a) na podstawie umowy między rządem przyjmującym a Organizacją;

b) w przypadku przeniesienia siedziby Organizacji z terytorium rządu przyjmującego; lub

c) w przypadku rozwiązania Organizacji.

4. Organizacja może zawrzeć z jednym lub więcej innymi członkami umowy, które podlegają zatwierdzeniu przez Radę, odnoszące się do takich przywilejów i immunitetów, jakie mogą być konieczne dla sprawnego funkcjonowania niniejszej Umowy.

5. Rządy członków inne niż rząd przyjmujący przyznają Organizacji takie same zwolnienia od ograniczeń walutowych lub dewizowych, posiadania rachunków bankowych oraz dysponowania gotówką, jakie zostały przyznane organizacjom wyspecjalizowanym Organizacji Narodów Zjednoczonych.

ROZDZIAŁ  VI

MIĘDZYNARODOWA RADA KAWOWA

Artykuł  9

Skład Międzynarodowej Rady Kawowej

1. Najwyższym organem Organizacji jest Międzynarodowa Rada Kawowa, która składa się ze wszystkich członków Organizacji.

2. Każdy członek wyznacza jednego przedstawiciela w Radzie oraz, jeśli tego sobie życzy, jednego lub więcej zastępców. Członek może również wyznaczyć dla swego przedstawiciela lub jego zastępców jednego lub więcej doradców.

Artykuł  10

Uprawnienia i funkcje Rady

1. Ze wszystkich uprawnień przyznanych specjalnie na mocy niniejszej Umowy korzysta Rada, która ma uprawnienia oraz wykonuje funkcje niezbędne do realizacji postanowień niniejszej Umowy.

2. Rada deleguje na swojego przewodniczącego zadanie zapewnienia, z pomocą sekretariatu, ważności pisemnych zawiadomień dokonanych w odniesieniu do postanowień artykułu 9 ustęp 2, artykułu 12 ustęp 3 i artykułu 14 ustęp 2. Przewodniczący składa sprawozdanie Radzie.

3. Rada może utworzyć wszelkie komitety lub grupy robocze, jakie uzna za niezbędne.

4. Rada ustanawia rozłożoną większością dwóch trzecich głosów postanowienia i zasady, niezbędne dla realizacji postanowień niniejszej Umowy oraz zgodne z tymi postanowieniami, włączając regulamin wewnętrzny oraz postanowienia finansowe i regulamin pracowniczy Organizacji. W regulaminie wewnętrznym Rada może przewidzieć środki umożliwiające podejmowanie decyzji w określonych sprawach bez zwoływania posiedzenia Rady.

5. Rada prowadzi również dokumentację potrzebną do pełnienia funkcji powierzonych jej przez Umowę oraz inną dokumentację, którą uzna za niezbędną.

Artykuł  11

Przewodniczący i wiceprzewodniczący Rady

1. Na każdy rok kawowy Rada wybiera przewodniczącego oraz pierwszego, drugiego i trzeciego wiceprzewodniczącego, którzy nie są wynagradzani przez Organizację.

2. W zasadzie przewodniczący oraz pierwszy wiceprzewodniczący są wybierani albo spośród przedstawicieli członków eksportujących, albo spośród przedstawicieli członków importujących, a drugi i trzeci wiceprzewodniczący są wybierani spośród przedstawicieli pozostałej kategorii członków. Powyższe stanowiska są przyznawane po kolei jednej i drugiej kategorii członków na każdy rok kawowy.

3. Ani przewodniczący, ani wiceprzewodniczący działający jako przewodniczący nie mają prawa głosu. Ich zastępcy będą w takich przypadkach wykonywać prawa głosowania przysługującego członkowi.

Artykuł  12

Sesje Rady

1. Rada, z reguły, odbywa sesję zwyczajną dwa razy w roku. Rada może zebrać się na sesję nadzwyczajną, gdy tak postanowi. Sesje nadzwyczajne są przeprowadzane także na żądanie Komitetu Wykonawczego, którychkolwiek pięciu członków albo członka lub członków posiadającego(-cych) co najmniej 200 głosów. Zawiadomienie o sesjach doręczane jest na co najmniej trzydzieści dni z góry, z wyjątkiem przypadków nadzwyczajnych, w których członkowie będą zawiadamiani na co najmniej 10 dni z góry.

2. Sesje odbywają się w siedzibie Organizacji, chyba że Rada postanowi inaczej rozłożoną większością dwóch trzecich głosów. Jeżeli członek zaprasza Radę do odbycia posiedzenia na swoim terytorium, a Rada zgadza się na to, członek ponosi związane z tym dodatkowe koszty dla Organizacji, przekraczające koszty, które byłyby poniesione, gdyby sesja odbywała się w siedzibie.

3. Rada może zaprosić do udziału w którymkolwiek ze swych posiedzeń w charakterze obserwatora każdy kraj niebędący członkiem Umowy. W przypadku przyjęcia takiego zaproszenia dane państwo lub organizacja przesyła w tym celu zawiadomienie na piśmie do przewodniczącego. Jeśli dany kraj lub Organizacja tego chce, może w powyższym zawiadomieniu poprosić o pozwolenie na złożenie oświadczenia Radzie.

4. Kworum wymagane dla sesji Rady celem podjęcia decyzji stanowi obecność więcej niż połowy liczby członków eksportujących i importujących, reprezentujących odpowiednio co najmniej dwie trzecie głosów w przypadku każdej kategorii. Jeśli podczas otwarcia sesji Rady lub jakiegokolwiek posiedzenia plenarnego nie ma kworum, przewodniczący odracza otwarcie sesji lub posiedzenia plenarnego o co najmniej dwie godziny. Jeśli nadal nie ma kworum w nowym terminie, przewodniczący może ponownie odroczyć otwarcie sesji lub posiedzenia plenarnego o co najmniej kolejne dwie godziny. Jeśli pod koniec tego nowego odroczenia nadal nie ma kworum, kworum wymagane do podjęcia decyzji stanowi obecność więcej niż połowy liczby członków eksportujących i importujących, reprezentujących odpowiednio co najmniej połowę głosów w przypadku każdej kategorii. Reprezentacja zgodnie z artykułem 14 ustęp 2 jest uznawana za obecność.

Artykuł  13

Głosy

1. Członkowie eksportujący posiadają łącznie 1 000 głosów, tak samo jak członkowie importujący, podzielonych w ramach każdej kategorii członka, to jest członków eksportujących i importujących odpowiednio, jak przewidziano w następujących ustępach niniejszego artykułu.

2. Każdy członek posiada pięć podstawowych głosów.

3. Pozostałe głosy członków eksportujących zostaną podzielone między takich członków proporcjonalnie do średniej wielkości ich odpowiedniego wywozu kawy do wszystkich miejsc przeznaczenia w ciągu poprzednich czterech lat kalendarzowych.

4. Pozostałe głosy członków importujących zostaną podzielone między takimi członkami proporcjonalnie do średniej wielkości ich odpowiedniego przywozu kawy w ciągu poprzednich czterech lat kalendarzowych.

5. Podział głosów zostanie ustalony przez Radę zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu na początku każdego roku kawowego oraz pozostaje w mocy w ciągu tego roku, o ile ustęp 6 niniejszego artykułu nie stanowi inaczej.

6. Rada dokonuje ponownego podziału głosów zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu, w każdym przypadku gdy dojdzie do zmiany członkostwa w Organizacji lub gdy prawo do głosowania zostanie zawieszone lub przywrócone na mocy postanowień artykułów 25 lub 42.

7. Żaden członek nie może posiadać więcej niż 400 głosów.

8. Żaden głos nie może być dzielony.

Artykuł  14

Procedura głosowania Rady

1. Każdy Członek jest uprawniony do oddania liczby głosów, jaką posiada, i nie może dzielić swych głosów. Jednakże członek może odmiennie od własnych głosów oddać głosy, do których jest upoważniony na podstawie postanowień ustępu 2 niniejszego artykułu.

2. Każdy członek eksportujący może upoważnić każdego innego członka eksportującego, a każdy członek importujący może upoważnić każdego innego członka importującego do reprezentowania jego interesów oraz do wykonywania jego prawa głosowania na jakimkolwiek posiedzeniu lub jakichkolwiek posiedzeniach Rady. Ograniczenie przewidziane w artykule 13 ustęp 7 nie ma zastosowania w tym przypadku.

Artykuł  15

Decyzje Rady

1. Wszystkie decyzje Rady są podejmowane, a wszelkie zalecenia są formułowane zwykłą rozłożoną większością głosów, chyba że niniejsza Umowa stanowi inaczej.

2. W odniesieniu do wszelkich decyzji Rady, które na mocy postanowień niniejszej Umowy wymagają rozłożonej większości dwóch trzecich głosów, stosowana jest następująca procedura:

a) jeśli rozłożona większość dwóch trzecich głosów nie zostanie uzyskana z uwagi na negatywne głosy trzech lub mniej członków eksportujących lub trzech lub mniej członków importujących, jeśli Rada tak zdecyduje większością głosów członków obecnych oraz rozłożoną zwykłą większością głosów, propozycja zostanie poddana pod głosowanie ponownie w ciągu 48 godzin;

b) jeśli rozłożona większość dwóch trzecich głosów ponownie nie zostanie uzyskana z uwagi na negatywny głos jednego lub dwóch członków eksportujących albo jednego lub dwóch członków importujących, jeśli Rada tak postanowi większością członków obecnych oraz zwykłą rozłożoną większością głosów, propozycja zostanie poddana pod głosowanie ponownie w ciągu 24 godzin;

c) jeśli rozłożona większość dwóch trzecich głosów nie zostanie uzyskana w trzecim głosowaniu z uwagi na negatywny głos jednego członka eksportującego lub jednego członka importującego, propozycję uważa się za przyjętą; oraz

d) jeśli Rada nie jest w stanie poddać propozycji pod kolejne głosowanie, uznaje się ją za odrzuconą.

3. Członkowie zobowiązują się przyjąć jako wiążące wszystkie decyzje Rady zgodne z postanowieniami niniejszej Umowy.

Artykuł  16

Współpraca z innymi organizacjami

1. Rada stosuje środki mające na celu prowadzenie konsultacji i współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych, jej wyspecjalizowanymi organizacjami oraz z innymi właściwymi organizacjami międzyrządowymi. Skorzysta ona w pełni z instrumentów Wspólnego Funduszu Surowcowego oraz innych źródeł finansowania. Środki te mogą obejmować ustalenia finansowe, które Rada uzna za właściwe dla osiągnięcia celów niniejszej Umowy. Jednakże w odniesieniu do realizacji jakiegokolwiek projektu na podstawie tych środków Organizacja nie ponosi żadnych zobowiązań finansowych za gwarancje przekazane przez indywidualnych członków lub inne podmioty. Żaden członek nie będzie odpowiedzialny z uwagi na swoje członkostwo w Organizacji za jakiekolwiek zobowiązania wynikające z pożyczek lub kredytów udzielonych przez jakiegokolwiek innego członka lub podmiot w związku z takimi projektami.

2. O ile to możliwe, Organizacja może zbierać od członków, podmiotów niebędących członkami oraz od dawców i innych agencji, informacje na temat projektów i programów rozwojowych koncentrujących się na sektorze kawowym. Stosownie do przypadku oraz za zgodą zainteresowanych stron Organizacja może udostępnić powyższe informacje innym organizacjom, jak również członkom.

ROZDZIAŁ  VII

KOMITET WYKONAWCZY

Artykuł  17

Skład i posiedzenia Komitetu Wykonawczego

1. Komitet Wykonawczy składa się z ośmiu członków eksportujących oraz ośmiu członków importujących, którzy są wybierani na każdy rok kawowy zgodnie z postanowieniami artykułu 18. Członkowie reprezentowani w Komitecie Wykonawczym mogą zostać wybrani ponownie.

2. Każdy członek reprezentowany w Komitecie Wykonawczym wyznacza jednego przedstawiciela oraz, jeśli tego sobie życzy, jednego lub więcej zastępców. Każdy członek reprezentowany w Komitecie Wykonawczym może również wyznaczyć jednego lub więcej doradców dla swojego przedstawiciela lub swoich zastępców.

3. Komitet Wykonawczy ma przewodniczącego i wiceprzewodniczącego, którzy są wybierani przez Radę na każdy rok kawowy i mogą zostać ponownie wybrani. Powyżsi urzędnicy nie są wynagradzani przez Organizację. Ani przewodniczący, ani wiceprzewodniczący, działający jako przewodniczący, nie ma praw do głosowania podczas posiedzeń Komitetu Wykonawczego. Ich zastępcy w takim przypadku wykonują prawo członka do głosowania. Generalnie, przewodniczący i wiceprzewodniczący na każdy rok kawowy są wybierani spośród przedstawicieli tej samej kategorii członkostwa.

4. Komitet Wykonawczy zazwyczaj odbywa posiedzenia w siedzibie Organizacji, lecz może zbierać się gdzie indziej, jeśli Rada tak postanowi rozłożoną większością dwóch trzecich głosów. W przypadku przyjęcia przez Radę zaproszenia wystosowanego przez członka do odbycia posiedzenia Komitetu Wykonawczego, stosuje się również postanowienia artykułu 12 ustęp 2 dotyczące posiedzeń Rady.

5. Kworum wymagane dla posiedzenia Komitetu Wykonawczego celem podejmowania decyzji stanowi obecność więcej niż połowy liczby członków eksportujących i importujących, wybranych do Komitetu Wykonawczego, reprezentujących odpowiednio co najmniej dwie trzecie głosów w przypadku każdej kategorii. Jeśli podczas otwarcia posiedzenia Komitetu Wykonawczego nie ma kworum, przewodniczący Komitetu Wykonawczego odracza otwarcie posiedzenia na co najmniej dwie godziny. Jeśli nadal nie ma kworum w nowym terminie, przewodniczący może ponownie odroczyć otwarcie posiedzenia na co najmniej kolejne dwie godziny. Jeśli pod koniec tego nowego odroczenia nadal nie ma kworum, kworum wymagane do podjęcia decyzji stanowi obecność więcej niż połowy liczby członków eksportujących i importujących, wybranych do Komitetu Wykonawczego, reprezentujących odpowiednio co najmniej połowę głosów w przypadku każdej kategorii.

Artykuł  18

Wybory Komitetu Wykonawczego

1. Członków Komitetu Wykonawczego będących członkami eksportującymi i członkami importującymi wybierają odpowiednio członkowie eksportujący i członkowie importujący Organizacji na posiedzeniu Rady. Wybory w każdej kategorii uczestników odbywają się zgodnie z następnymi ustępami niniejszego artykułu.

2. Każdy członek oddaje wszystkie głosy, do których jest uprawniony na podstawie postanowień artykułu 13, na jednego kandydata. Członek może oddać na innego kandydata głosy, którymi dysponuje na podstawie postanowień artykułu 14 ustęp 2.

3. Za wybranych uważa się ośmiu kandydatów, którzy otrzymają największą liczbę głosów; jednakże żaden kandydat nie zostanie wybrany w pierwszej turze głosowania, jeżeli nie otrzyma co najmniej 75 głosów.

4. Jeśli na mocy postanowień ustępu 3 niniejszego artykułu w pierwszym głosowaniu wybrano mniej niż ośmiu kandydatów, przeprowadza się dalsze tury głosowania, w których prawo głosowania mają tylko członkowie, którzy nie głosowali na żadnego z kandydatów wybranych. W każdej dalszej turze głosowania zmniejsza się stopniowo liczbę głosów wymaganych do dokonania wyboru o pięć, aż do chwili wybrania ośmiu kandydatów.

5. Każdy członek, który nie głosował na żadnego z członków wybranych, może przekazać swoje głosy jednemu z nich, z zastrzeżeniem postanowień ustępów 6 i 7 niniejszego artykułu.

6. Uważa się, że członek otrzymał liczbę oddanych na niego głosów, gdy został wybrany, oraz ponadto liczbę głosów przekazanych mu, pod warunkiem że ogólna liczba głosów nie przekroczy 499 dla żadnego z wybranych członków.

7. Jeśli głosy uważane za otrzymane przez wybranego członka przekraczają 499, uczestnicy, którzy głosowali na tego wybranego do Komitetu uczestnika lub którzy przyłączyli swoje głosy do głosów oddanych na niego, uzgadniają między sobą, który lub którzy z nich wycofują swoje głosy i przyłączają je do głosów otrzymanych przez innego wybranego do Komitetu uczestnika, tak aby liczba głosów otrzymanych przez każdego wybranego uczestnika nie przekraczała limitu 499 głosów.

Artykuł  19

Kompetencje Komitetu Wykonawczego

1. Komitet Wykonawczy odpowiada przed Radą oraz działa pod ogólnym kierownictwem Rady.

2. Rada może, rozłożoną większością dwóch trzecich głosów, delegować na Komitet Wykonawczy wykonywanie którychkolwiek lub wszystkich swoich uprawnień, oprócz następujących:

a) zatwierdzenia budżetu administracyjnego oraz określania składek na mocy postanowień artykułu 24;

b) zawieszenia praw członka do głosowania na mocy postanowień artykułu 42;

c) decyzji w sprawie sporów na mocy postanowień artykułu 42;

d) ustanowienia warunków dla przystąpienia na mocy postanowień artykułu 46;

e) decyzji o wyłączeniu członka na mocy postanowień artykułu 50;

f) decyzji dotyczących negocjacji nowej umowy na mocy postanowień artykułu 32 lub rozciągnięcia lub wygaśnięcia niniejszej Umowy na mocy postanowień artykułu 52; oraz

g) zalecenia zmian kierowanego do członków na mocy postanowień artykułu 53.

3. Rada może, zwykłą rozłożoną większością głosów, w każdej chwili odwołać jakiekolwiek kompetencje, które zostały delegowane na Komitet Wykonawczy.

4. Komitet Wykonawczy omawia projekt budżetu administracyjnego przedstawiony przez dyrektora wykonawczego oraz przedstawia go Radzie, wraz z zaleceniem przyjęcia, opracowuje roczny plan pracy Organizacji, decyduje w sprawach administracyjnych i finansowych dotyczących działania Organizacji innych niż sprawy zarezerwowane dla Rady na mocy postanowienia ustępu 2 niniejszego artykułu oraz omawia projekty i programy w sprawie kawy, które są przedkładane Radzie do zatwierdzenia. Komitet Wykonawczy składa sprawozdania Radzie. Decyzje Komitetu Wykonawczego wchodzą w życie w przypadku braku sprzeciwu ze strony członka Rady w ciągu pięciu dni roboczych od przekazania Radzie sprawozdania Komitetu Wykonawczego lub w ciągu pięciu dni roboczych od rozesłania streszczenia decyzji podjętej przez Komitet Wykonawczy, o ile Rada nie zbierze się w trakcie tego samego miesiąca co Komitet Wykonawczy. Niemniej jednak wszyscy członkowie mają prawo do odwołania się do Rady od każdej decyzji Komitetu Wykonawczego.

5. Komitet Wykonawczy może ustanowić komitety lub grupy robocze, jakie uzna za niezbędne.

Artykuł  20

Procedura głosowania w Komitecie Wykonawczym

1. Każdy członek Komitetu Wykonawczego jest uprawniony do oddania liczby głosów otrzymanych przez niego na podstawie postanowień artykułu 18 ustępy 6 i 7. Nie dopuszcza się głosowania przez pełnomocnika. Członek Komitetu Wykonawczego nie ma prawa do dzielenia swoich głosów.

2. Każda decyzja podjęta przez Komitet Wykonawczy wymaga takiej samej większości, jaka byłaby wymagana przy podejmowaniu decyzji przez Radę.

ROZDZIAŁ  VIII

PRYWATNY SEKTOR KAWOWY

Artykuł  21

Światowa Konferencja Kawowa

1. Rada podejmie działania w sprawie przeprowadzenia, w odpowiednich odstępach czasu, Światowej Konferencji Kawowej (zwanej dalej Konferencją), która składa się z członków eksportujących i importujących, przedstawicieli sektora prywatnego oraz innych zainteresowanych uczestników, włączając uczestników z państw trzecich. Rada, w porozumieniu z przewodniczącym Konferencji zapewni, by Konferencja miała udział we wspieraniu realizacji celów niniejszej Umowy.

2. Konferencja ma przewodniczącego, który nie jest wynagradzany przez Organizację. Przewodniczący jest powołany przez Radę na odpowiedni okres oraz jest zapraszany do udziału w posiedzeniach Rady w charakterze obserwatora.

3. Rada określa formę, tytuł, przedmiot i termin przeprowadzenia Konferencji, w porozumieniu z Radą Konsultacyjną Sektora Prywatnego. Konferencja odbywa się zazwyczaj w siedzibie organizacji, podczas sesji Rady. Jeśli Rada postanowi przyjąć zaproszenie od członka do przeprowadzenia sesji na jego terytorium, Konferencja może także się odbyć na tym terytorium, w którym to przypadku dodatkowe koszty dla Organizacji ponad te ponoszone, gdy sesja jest przeprowadzana w siedzibie Organizacji, są ponoszone przez państwo przyjmujące sesję.

4. O ile Rada rozłożoną większością dwóch trzecich głosów nie zadecyduje inaczej, Konferencja jest finansowana z własnych środków.

5. Przewodniczący Konferencji informuje Radę o wnioskach z każdej sesji.

Artykuł  22

Rada Konsultacyjna Sektora Prywatnego

1. Rada Konsultacyjna Sektora Prywatnego (zwana dalej RKSP) jest organem konsultacyjnym, który może formułować zalecenia dotyczące jakichkolwiek konsultacji przeprowadzanych przez Radę oraz może wezwać Radę do rozważenia spraw odnoszących się do niniejszej Umowy.

2. RKSP składa się z ośmiu przedstawicieli sektora prywatnego w krajach wywozu i ośmiu przedstawicieli sektora prywatnego w krajach przywozu.

3. Członkowie RKSP są przedstawicielami stowarzyszeń lub organów wyznaczonych przez Radę co dwa lata kawowe. Mogą być oni ponownie wyznaczeni. Rada będzie dążyć do wyznaczenia:

a) dwóch stowarzyszeń lub organów z prywatnego sektora kawy z kraju wywozu lub regionu reprezentującego każdą z czterech grup kawy, o ile to możliwe, reprezentujących zarówno plantatorów, jak i eksporterów, wraz z jednym lub więcej zastępców dla każdego przedstawiciela; oraz

b) ośmiu stowarzyszeń lub organów z prywatnego sektora kawy z krajów przywozu, zarówno członków, jak i podmiotów niebędących członkami, o ile to możliwe, reprezentujących zarówno importerów, jak i palaczy, wraz z jednym lub więcej zastępców dla każdego przedstawiciela.

4. Każdy członek RKSP może wyznaczyć jednego lub więcej doradców.

5. RKSP ma przewodniczącego i wiceprzewodniczącego wybranych spośród swoich członków, na okres jednego roku. Powyżsi urzędnicy mogą zostać ponownie wybrani. Przewodniczący oraz wiceprzewodniczący nie są wynagradzani przez Organizację. Przewodniczący jest zapraszany do uczestniczenia w posiedzeniach Rady w charakterze obserwatora.

6. RKSP spotyka się zazwyczaj w siedzibie Organizacji, w trakcie zwyczajnych sesji Rady. W przypadku przyjęcia przez Radę zaproszenia przez członka do odbycia posiedzenia na jego terytorium, RKSP odbędzie także posiedzenie na tym terytorium, w którym to przypadku kraj lub organizacja sektora prywatnego przyjmujące posiedzenie ponosi dodatkowe koszty dla Organizacji ponad te, które byłyby poniesione, gdyby posiedzenie było przeprowadzone w siedzibie Organizacji.

7. RKSP może przeprowadzać nadzwyczajne posiedzenia pod warunkiem zatwierdzenia przez Radę.

8. RKSP przedkłada Radzie sprawozdania okresowe.

9. RKSP ustanawia regulamin wewnętrzny, zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy.

ROZDZIAŁ  IX

FINANSE

Artykuł  23

Finanse

1. Wydatki delegacji do Rady, przedstawicieli w Komitecie Wykonawczym oraz przedstawicieli w jakichkolwiek komitetach Rady lub Komitetu Wykonawczego są pokrywane przez ich odpowiednie rządy.

2. Inne wydatki niezbędne dla realizacji niniejszej Umowy są pokrywane z rocznych składek członków, które są wyznaczane zgodnie z postanowieniami artykułu 24, wraz z dochodami ze sprzedaży poszczególnych usług dla członków oraz sprzedaży informacji i badań sporządzonych na mocy postanowień artykułów 29 i 31.

3. Rok budżetowy Organizacji jest taki sam jak rok kawowy.

Artykuł  24

Ustalenie budżetu administracyjnego i wyznaczanie składek

1. W drugim półroczu każdego roku budżetowego Rada zatwierdza budżet administracyjny Organizacji na następny rok budżetowy i wyznacza składkę każdego członka do tego budżetu. Projekt budżetu administracyjnego jest przygotowywany przez dyrektora wykonawczego pod nadzorem Komitetu Wykonawczego, zgodnie z postanowieniami artykułu 19 ustęp 4.

2. Składka każdego członka do budżetu administracyjnego w każdym roku budżetowym jest proporcjonalna do stosunku między liczbą głosów, którą posiada dany członek w czasie uchwalania budżetu administracyjnego na dany rok finansowy, a ogólną liczbą głosów wszystkich uczestników. Jednakże w przypadku jakiejkolwiek zmiany w podziale głosów między członkami zgodnie z postanowieniami artykułu 13 ustęp 5 na początku roku budżetowego, za który składka jest wyznaczana, składka taka zostanie odpowiednio dostosowana za dany rok. Przy wyznaczaniu składek oblicza się głosy każdego uczestnika nie biorąc pod uwagę zawieszenia praw do głosowania jakiegokolwiek uczestnika ani też wynikającego stąd ponownego podziału głosów.

3. Początkowa składka każdego członka wchodzącego do Organizacji po wejściu w życie niniejszej Umowy zostaje oszacowana przez Radę na podstawie liczby głosów posiadanych przez niego oraz okresu pozostającego w bieżącym roku budżetowym, lecz szacunki dokonane w stosunku do członków za bieżący rok budżetowy nie podlegają zmianie.

Artykuł  25

Wpłacanie składek

1. Składki do budżetu administracyjnego na każdy rok budżetowy są płatne w pełni wymienialnej walucie, a termin ich płatności przypada na pierwszy dzień danego roku budżetowego.

2. Jeśli którykolwiek z członków nie wpłaci w całości swej składki do budżetu administracyjnego w terminie sześciu miesięcy licząc od terminu, w którym składka stała się należna, jego prawa głosowania, prawo do kandydowania w wyborach do Komitetu Wykonawczego oraz prawo do oddania głosów w Komitecie Wykonawczym ulegają zawieszeniu do czasu wpłacenia w całości składki. Jednakże członek taki nie zostaje pozbawiony żadnych innych praw ani nie zwalnia się go z jakichkolwiek zobowiązań na mocy niniejszej Umowy, chyba że Rada rozłożoną większością dwóch trzecich głosów zadecyduje inaczej.

3. Niemniej jednak obowiązek zapłacenia swojej składki przez każdego członka, którego prawa głosowania zostały zawieszone albo na podstawie postanowień ustępu 2 niniejszego artykułu, albo na podstawie postanowień artykułu 42, pozostaje w mocy.

Artykuł  26

Zobowiązania

1. Organizacja, funkcjonująca zgodnie z artykułem 7 ustęp 3, nie ma uprawnień do zaciągania jakichkolwiek zobowiązań nieobjętych zakresem niniejszej Umowy oraz nie jest uważana za upoważnioną przez członków do takiego działania; w szczególności nie jest uprawniona do pożyczania pieniędzy. Wykonując swoje uprawnienia do zawierania umów, Organizacja włącza do swoich umów postanowienia niniejszego artykułu, tak aby zawiadomić inne strony zawierające umowy z Organizacją, jednakże niewłączenie takich postanowień nie unieważnia takiej umowy ani nie stanowi ultra vires ze strony Organizacji.

2. Odpowiedzialność członka jest ograniczona w zakresie jego zobowiązań dotyczących składek przewidzianych w niniejszej Umowie. Trzecie strony prowadzące sprawy z Organizacją uważa się za poinformowane o postanowieniach niniejszej Umowy dotyczących zobowiązań członków.

Artykuł  27

Sprawdzanie i publikowanie rachunków

W możliwie najkrótszym czasie, najpóźniej sześć miesięcy po zamknięciu każdego roku budżetowego, sporządzane jest sprawozdanie przez niezależnego biegłego, dotyczące aktywów, pasywów, dochodu i wydatków Organizacji za dany rok budżetowy. Sprawozdanie to przedstawiane jest Radzie do zatwierdzenia na najbliższej sesji.

ROZDZIAŁ  X

DYREKTOR WYKONAWCZY I PERSONEL

Artykuł  28

Dyrektor wykonawczy i personel

1. Rada mianuje dyrektora wykonawczego. Warunki mianowania dyrektora wykonawczego ustala Rada, uwzględniając warunki nominacji odpowiednich funkcjonariuszy w podobnych organizacjach międzyrządowych.

2. Dyrektor wykonawczy jest najwyższym administracyjnym funkcjonariuszem Organizacji i ponosi odpowiedzialność za wykonywanie ciążących na nim obowiązków związanych z realizacją Umowy.

3. Dyrektor wykonawczy mianuje personel zgodnie z postanowieniami ustalonymi przez Radę.

4. Ani dyrektor wykonawczy, ani którykolwiek członek personelu nie może być w jakiejkolwiek mierze zainteresowany finansowo w przemyśle kawowym, handlu kawą lub transporcie kawy.

5. Wykonując swoje obowiązki, dyrektor wykonawczy oraz personel nie zwracają się o instrukcje ani nie przyjmują instrukcji od żadnego członka ani od żadnego innego organu spoza Organizacji. Powstrzymają się oni od wszelkich działań, które mogą kolidować z ich stanowiskiem funkcjonariuszy międzynarodowych, odpowiedzialnych tylko przed Organizacją. Każdy członek zobowiązuje się przestrzegać wyłącznie międzynarodowego charakteru obowiązków dyrektora wykonawczego i personelu oraz nie podejmować prób wywierania wpływu na wykonywanie ich obowiązków.

ROZDZIAŁ  XI

INFORMACJE, STUDIA I BADANIA STATYSTYCZNE

Artykuł  29

Informacje

1. Organizacja działa jako ośrodek zbierania, wymiany i publikacji:

a) informacji statystycznych na temat światowej produkcji, cen, wywozu, przywozu oraz powrotnego wywozu, dystrybucji i konsumpcji kawy; oraz

b) w zakresie w jakim uważa się to za właściwe, informacji technicznych na temat upraw, przetwarzania i wykorzystania kawy.

2. Rada może zażądać od członków przekazania takich informacji, jakie uzna za niezbędne dla swojego działania, włączając okresowe sprawozdania statystyczne na temat produkcji kawy, trendów produkcyjnych, wywozu, przywozu oraz ponownego wywozu, dystrybucji, spożycia, zapasów, cen i podatków. Nie publikuje się żadnych informacji, które mogą posłużyć do zidentyfikowania operacji osób lub spółek produkujących, przetwarzających kawę lub handlujących nią. Członkowie, o ile to możliwe, dostarczają wymaganych informacji w najbardziej szczegółowy, terminowy i dokładny sposób.

3. Rada określa system cen wskaźnikowych oraz zapewnia publikację dziennej całkowitej ceny wskaźnikowej, która powinna odzwierciedlać rzeczywiste warunki rynkowe.

4. Jeżeli członek nie dostarczy lub napotyka trudności w dostarczeniu w rozsądnym terminie informacji statystycznych oraz innych informacji wymaganych przez Radę dla sprawnego funkcjonowania Organizacji, Rada może zażądać od danego członka wyjaśnienia powodów takiego uchybienia. Jeśli stwierdzono, że jest konieczna pomoc techniczna w danej sprawie, Rada może podjąć niezbędne środki.

Artykuł  30

Świadectwa pochodzenia

1. W celu ułatwienia zbierania danych statystycznych dotyczących międzynarodowego handlu kawą oraz stwierdzenia ilości kawy, jakie zostały wywiezione przez każdego członka eksportującego, Organizacja ustanawia system świadectw pochodzenia, podlegający zasadom zatwierdzonym przez Radę.

2. Każdy wywóz kawy przez członka eksportującego objęty jest ważnym świadectwem pochodzenia. Świadectwo pochodzenia jest wydawane, zgodnie z zasadami określonymi przez Radę, przez kwalifikowaną agencję wybraną przez członka oraz zatwierdzoną przez Organizację.

3. Każdy Członek eksportujący poinformuje Organizację o agencji rządowej lub pozarządowej, która ma wykonywać funkcje wymienione w ustępie 2 niniejszego artykułu. Organizacja w szczególności zatwierdza agencję pozarządową zgodnie z zasadami zatwierdzonymi przez Radę.

4. Członek eksportujący, w drodze wyjątku oraz z odpowiednim uzasadnieniem może przedstawić do zatwierdzenia Radzie wniosek o zezwolenie na przekazanie Organizacji danych zawartych w świadectwie pochodzenia dotyczących wywozu kawy, stosując inną metodę.

Artykuł  31

Studia i badania statystyczne

1. Organizacja wspiera przygotowanie studiów i badań dotyczących gospodarki produkcji i dystrybucji kawy, wpływu środków rządowych w krajach będących producentami i konsumentami na produkcję i konsumpcję kawy oraz szans zwiększenia konsumpcji kawy dla tradycyjnych i ewentualnie nowych zastosowań.

2. W celu wykonania postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu Rada przyjmuje, podczas swojej drugiej zwyczajnej sesji każdego roku kawowego, projekt rocznego planu studiów i badań statystycznych, z oszacowanymi wymaganiami w zakresie środków, przygotowany przez dyrektora wykonawczego.

3. Rada może zatwierdzić podjęcie przez Organizację studiów i badań statystycznych, jakie zostaną przeprowadzone wspólnie lub we współpracy z innymi organizacjami i instytucjami. W takich przypadkach dyrektor wykonawczy przedstawia Radzie szczegółowy plan wymagań w zakresie środków pochodzących z Organizacji oraz od partnera lub partnerów zaangażowanych w projekcie.

4. Studia i badania statystyczne wspierane przez Organizację na mocy postanowień niniejszego artykułu są finansowane ze środków włączonych do budżetu administracyjnego, przygotowanego zgodnie z postanowieniami artykułu 24 ustęp 1 oraz są przeprowadzane przez członków personelu Organizacji i konsultantów, jeśli to konieczne.

ROZDZIAŁ  XII

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł  32

Przygotowanie nowej umowy

1. Rada może zbadać możliwość wynegocjowania nowej Międzynarodowej Umowy Kawowej.

2. W celu wykonania określonego wyżej postanowienia Rada bada postępy poczynione przez Organizację w osiąganiu celów niniejszej Umowy, wymienionych w artykule 1.

Artykuł  33

Usuwanie przeszkód w konsumpcji

1. Członkowie uznają zasadnicze znaczenie osiągnięcia największego możliwego wzrostu konsumpcji kawy w jak najkrótszym okresie, szczególnie poprzez stopniowe usuwanie wszelkich przeszkód, które mogą zakłócić osiągnięcie takiego wzrostu.

2. Członkowie uznają, że obecnie obowiązują środki, które mogą w większym lub mniejszym stopniu stanowić przeszkodę dla wzrostu konsumpcji kawy, w szczególności:

a) uzgodnienia dotyczące przywozu mające zastosowanie do kawy, w tym taryfy preferencyjne i inne, kontyngenty, działania monopoli państwowych i urzędowych agencji skupu oraz inne postanowienia administracyjne i praktyki handlowe;

b) uzgodnienia dotyczące wywozu dotyczące bezpośrednich lub pośrednich subsydiów oraz inne postanowienia administracyjne oraz praktyki handlowe; oraz

c) wewnętrzne warunki handlu oraz krajowe i regionalne postanowienia ustawowe i administracyjne, które mogą wpływać na konsumpcję.

3. Uwzględniając cele wymienione powyżej oraz postanowienia ustępu 4 niniejszego artykułu, członkowie zobowiązują się do zmniejszenia ceł na kawę oraz do podjęcia innych działań mających na celu usuwanie przeszkód dla wzrostu konsumpcji.

4. Biorąc pod uwagę wspólne interesy, członkowie zobowiązują się do poszukiwania sposobów i środków, z pomocą których przeszkody dla wzrostu handlu i konsumpcji określone w ustępie 2 niniejszego artykułu mogą być stopniowo zmniejszane oraz potencjalnie, jeżeli to możliwe, zniesione lub poprzez które skutek takich przeszkód może być w znaczący sposób zmniejszony.

5. Biorąc pod uwagę wszelkie podjęte zobowiązania na mocy postanowień ustępu 4 niniejszego artykułu, członkowie informują corocznie Radę o wszystkich środkach przyjętych w celu wykonania postanowień niniejszego artykułu.

6. Dyrektor wykonawczy przygotowuje okresowe badania przeszkód w konsumpcji, które mają być ocenione przez Radę.

7. Rada może, w celu osiągnięcia celów niniejszego artykułu, formułować zalecenia dla członków, którzy niezwłocznie informują Radę o środkach przyjętych w celu wykonania takich zaleceń.

Artykuł  34

Promocja

1. Członkowie uznają potrzebę promowania, zachęcania oraz zwiększania konsumpcji kawy oraz zobowiązują się zachęcać do podejmowania działań realizowanych w tym zakresie.

2. Komitet do spraw Promocji, który składa się z wszystkich członków Organizacji, wspiera konsumpcję kawy poprzez właściwe działania, włączając kampanie informacyjne, badania oraz studia odnoszące się do konsumpcji kawy.

3. Powyższe działania promocyjne finansowane są ze środków, które mogą być wniesione przez członków, podmioty niebędące członkami, inne organizacje oraz sektor prywatny na posiedzeniach Komitetu ds. Promocji.

4. Poszczególne projekty promocyjne mogą być również finansowane z dobrowolnych składek członków, podmiotów niebędących członkami, innych organizacji oraz sektora prywatnego.

5. Rada ustanawia oddzielne rachunki do celów ustępu 3 i 4 niniejszego artykułu.

6. Komitet do spraw Promocji ustanawia swój regulamin wewnętrzny, jak również przyjmuje stosowne postanowienia dotyczące uczestnictwa podmiotów niebędących członkami, innych organizacji oraz sektora prywatnego zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy. Składa on regularne sprawozdania Radzie.

Artykuł  35

Środki dotyczące przetworzonej kawy

Członkowie uznają potrzeby krajów rozwijających się w zakresie poszerzenia podstawy ich gospodarek poprzez, między innymi, rozwój przemysłowy i wywóz produktów przemysłowych, włączając przetwarzanie kawy oraz wywóz przetworzonej kawy, określonej w artykule 2 ustęp 1 litery d), e), f) i g). W związku z tym członkowie powinni unikać przyjęcia środków rządowych, które mogłyby spowodować zakłócenia w sektorze kawy innych członków. Zachęca się członków do konsultowania wprowadzenia wszelkich takich środków, które mogłyby zostać uznane za powodujące ryzyko zakłócenia. Jeśli takie konsultacje nie doprowadzą do wzajemnie zadowalającego rozwiązania, strony mogą skorzystać z procedur przewidzianych w artykułach 41 i 42.

Artykuł  36

Mieszanki i namiastki

1. Członkowie nie utrzymują w mocy żadnych postanowień wymagających mieszania, przetwarzania lub używania innych produktów z kawą do celów odsprzedaży komercyjnej jako kawy. Członkowie dołożą starań w celu zakazania sprzedaży i reklamy produktów pod nazwą kawy, jeśli takie produkty zawierają mniej niż równoważność 95% zielonej kawy jako podstawowego surowca.

2. Rada może zażądać od każdego członka podjęcia kroków niezbędnych do zapewnienia zgodności z postanowieniami niniejszego artykułu.

3. Dyrektor wykonawczy przekazuje Radzie okresowe sprawozdania dotyczące zgodności z postanowieniami niniejszego artykułu.

Artykuł  37

Konsultacje i współpraca z organizacjami pozarządowymi

Bez uszczerbku dla postanowień artykułów 16, 21 i 22 Organizacja utrzymuje związki z właściwymi organizacjami pozarządowymi związanymi z międzynarodowym handlem kawą oraz z ekspertami w sprawach dotyczących kawy.

Artykuł  38

Uznane kanały handlu kawą

Członkowie prowadzą swoją działalność w ramach niniejszej Umowy w sposób zgodny z uznanymi kanałami handlu oraz powstrzymują się od dyskryminacyjnych praktyk sprzedaży. Prowadząc powyższą działalność, dążą do należytego uwzględniania uzasadnionych interesów handlu kawą i przemysłu kawowego.

Artykuł  39

Zrównoważona gospodarka kawowa

Członkowie wnikliwie rozpatrują zrównoważone zarządzanie zasobami kawy oraz przetwarzanie, mając na uwadze zasady i cele dotyczące trwałego rozwoju zawarte w Agendzie 21 uzgodnionej na Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Środowiska i Rozwoju, która odbyła się w Rio de Janeiro w 1992 roku.

Artykuł  40

Standard warunków życia i pracy

Członkowie rozważą poprawę standardu warunków życia i pracy ludności zatrudnionej w sektorze kawy, zgodnie z ich stopniem rozwoju, mając na uwadze zasady przyjęte na forum międzynarodowym w powyższych sprawach. Ponadto członkowie postanawiają, iż normy pracy nie będą wykorzystywane dla protekcjonistycznych celów handlu.

ROZDZIAŁ  XIII

KONSULTACJE, SPORY I SKARGI

Artykuł  41

Konsultacje

Każdy Członek w przychylny sposób rozważa oraz stwarza odpowiednie możliwości dla konsultacji w sprawie stwierdzeń sformułowanych przez innego członka, odnoszących się do wszelkich spraw dotyczących niniejszej Umowy. W trakcie takich konsultacji, na wniosek którejkolwiek ze stron oraz za zgodą drugiej strony, dyrektor wykonawczy ustanawia niezależną komisję, która wykorzystuje swoje dobre usługi w celu pogodzenia stron. Koszty komisji nie obciążają Organizacji. Jeśli strona nie zgadza się na stworzenie komisji przez dyrektora wykonawczego lub jeśli konsultacje nie doprowadzą do rozwiązania, sprawa może zostać przekazana Radzie zgodnie z postanowieniami artykułu 42. Jeśli konsultacje nie doprowadzą do rozwiązania, Rada informuje dyrektora wykonawczego, który składa sprawozdanie wszystkim członkom.

Artykuł  42

Spory i skargi

1. Każdy spór dotyczący wykładni lub stosowania niniejszej Umowy, który nie zostanie rozstrzygnięty w drodze negocjacji, przekazuje się, na żądanie któregokolwiek członka będącego stroną sporu, Radzie w celu podjęcia decyzji.

2. W każdym wypadku przekazania sporu Radzie na mocy postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu większość członków lub członkowie, którzy dysponują nie mniej niż jedną trzecią ogólnej liczby głosów, mogą zażądać aby Rada, po rozpatrzeniu sprawy, zasięgnęła opinii komisji konsultacyjnej, określonej w ustępie 3 niniejszego artykułu w sprawie kwestii spornych przed wydaniem swojej decyzji.

3. a) Jeżeli Rada jednomyślnie nie postanowi inaczej, komisja konsultacyjna składa się z:

i) dwóch osób wyznaczonych przez członków eksportujących, z których jedna szerokiemu duże doświadczenie w sprawach tego rodzaju jak sprawa będąca przedmiotem sporu, a druga posiada odpowiedni prawniczy autorytet i doświadczenie;

ii) dwóch posiadających analogiczne kwalifikacje osób, wyznaczanych przez członków importujących;

iii) przewodniczącego wybranego jednomyślnie przez cztery osoby wyznaczone zgodnie z i) i ii) albo, w razie nieosiągnięcia przez nich zgody, przez przewodniczącego Rady.

b) Do pracy w komisji konsultacyjnej uprawnione są osoby z państw, których rządy są Umawiającymi się Stronami niniejszej Umowy.

c) Osoby wyznaczone do komisji konsultacyjnej działają we własnym imieniu i nie mogą przyjmować instrukcji od jakiegokolwiek rządu.

d) Wydatki komisji konsultacyjnej ponosi Organizacja.

4. Opinia komisji konsultacyjnej wraz z jej uzasadnieniem są przekazywane Radzie, która po uwzględnieniu wszelkich istotnych informacji, rozstrzyga spór.

5. Rada decyduje w sprawie jakiegokolwiek sporu przekazanego jej w ciągu sześciu miesięcy od przekazania takiego sporu do rozstrzygnięcia.

6. Wszelkie skargi dotyczące niewykonania przez jakiegokolwiek członka zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy, na żądanie członka wnoszącego skargę, zostaną przekazane Radzie, która podejmuje decyzję w tej sprawie.

7. Nie można uznać danego członka za naruszającego swoje zobowiązania wynikające z niniejszej Umowy inaczej niż zwykłą rozłożoną większością dwóch trzecich głosów. Wszelkie ustalenia, zgodnie z którymi członek naruszył swoje zobowiązania wynikające z niniejszej Umowy, wskazują charakter naruszenia.

8. Jeśli Rada stwierdzi, że członek naruszył swoje zobowiązania wynikające z niniejszej Umowy, może ona, bez uszczerbku dla innych środków przymusu przewidzianych w innych artykułach niniejszej Umowy, rozłożoną większością dwóch trzecich głosów zawiesić prawo głosowania w Radzie takiego członka oraz prawo do oddawania głosów w Komitecie Wykonawczym do czasu spełnienia zobowiązań albo też Rada może zdecydować o wyłączeniu takiego członka z Organizacji na mocy postanowień artykułu 50.

9. Członek może ubiegać się o uprzednią opinię Komitetu Wykonawczego w sprawie sporu lub skargi, zanim sprawa zostanie omówiona przez Radę.

ROZDZIAŁ  XIV

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł  43

Podpisanie

Niniejsza Umowa będzie otwarta do podpisu w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych od dnia 1 listopada 2000 roku do dnia 25 września 2001 roku przez Umawiające się Strony Międzynarodowej Umowy Kawowej z 1994 roku lub przedłużonej Międzynarodowej Umowy Kawowej z 1994 roku oraz przez rządy zaproszone na sesję Międzynarodowej Rady Kawowej, podczas której negocjowano niniejszą Umowę.

Artykuł  44

Ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie

1. Niniejsza Umowa podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu przez rządy-sygnatariuszy zgodnie z ich odpowiednimi procedurami konstytucyjnymi.

2. Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 45 dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia lub zatwierdzenia zostaną złożone Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych nie później niż do dnia 25 września 2001 roku Jednakże Rada może zadecydować o przedłużeniu terminu w stosunku do rządówsygnatariuszy, które nie są w stanie złożyć swoich dokumentów przed tą datą. Decyzja taka przekazywana jest przez Radę Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Artykuł  45

Wejście w życie

1. Niniejsza Umowa wchodzi w życie ostatecznie z dniem 1 października 2001 roku, jeżeli do tego dnia rządy reprezentujące co najmniej 15 członków eksportujących, posiadających co najmniej 70% głosów członków eksportujących oraz co najmniej 10 członków importujących, posiadających co najmniej 70 % głosów członków importujących, obliczonych dnia 25 września 2001 roku, bez względu na ewentualne zawieszenie, na mocy artykułów 25 i 42, złożą dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia lub zatwierdzenia. W innym wypadku wchodzi ono w życie ostatecznie w jakimkolwiek późniejszym terminie, po dniu 1 października 2001 roku, jeżeli Umowa obowiązuje tymczasowo zgodnie z postanowieniami ustępu 2 niniejszego artykułu, a wspomniane wymogi procentowe zostały spełnione poprzez złożenie dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęcia lub zatwierdzenia.

2. Niniejsza Umowa może wejść w życie tymczasowo w dniu 1 października 2001 roku. W tym celu notyfikację rządusygnatariusza lub każdej innej Umawiającej się Strony przedłużonej Międzynarodowej Umowy Kawowej z 1994 roku, zawierającą zobowiązanie do stosowania nowej Umowy tymczasowo, zgodnie z jego postanowieniami ustawowymi i wykonawczymi, oraz do dążenia do niezwłocznej ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia zgodnie z jego postanowieniami konstytucyjnymi, którą otrzyma Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych najpóźniej do dnia 25 września 2001 roku, uważa się za równoważną skutkiem dokumentowi ratyfikacyjnemu, przyjęcia lub zatwierdzenia. Rząd, który zobowiązuje się do stosowania niniejszej Umowy tymczasowo, zgodnie ze swoimi postanowieniami ustawowymi i wykonawczymi, w oczekiwaniu na złożenie dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęcia lub zatwierdzenia, uważany jest za tymczasową Stronę niniejszej Umowy do dnia złożenia jego dokumentów ratyfikacyjnych, przyjęcia lub zatwierdzenia lub do dnia 30 czerwca 2002 roku, w zależności od tego, który dzień nastąpi wcześniej. Rada może przedłużyć okres, w ciągu którego rząd, który stosuje niniejszą Umowę tymczasowo, może złożyć swój dokument ratyfikacyjny, przyjęcia lub zatwierdzenia.

3. Jeśli niniejsza Umowa nie wejdzie w życie ostatecznie lub tymczasowo w dniu 1 października 2001 roku na mocy postanowień ustępu 1 lub 2 niniejszego artykułu, te rządy, które złożyły dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia lub złożyły notyfikacje zawierające zobowiązanie do stosowania niniejszej Umowy tymczasowo, zgodnie z ich postanowieniami ustawowymi i wykonawczymi, oraz do dążenia do ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia mogą za wzajemnym porozumieniem zadecydować, że Umowa wejdzie w życie łącznie z nimi. Podobnie jeśli niniejsza Umowa weszła w życie tymczasowo, lecz nie weszła w życie ostatecznie w dniu 31 marca 2002 roku, te rządy, które złożyły swoje dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia zatwierdzenia lub przystąpienia lub złożyły notyfikacje określone w ustępie 2 niniejszego artykułu, mogą za wzajemnym porozumieniem zadecydować, że Umowa pozostaje w mocy tymczasowo lub wchodzi w życie ostatecznie łącznie z nimi.

Artykuł  46

Przystąpienie

1. Rząd każdego państwa będącego członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych lub którejkolwiek z jej organizacji wyspecjalizowanych może przystąpić do niniejszej Umowy na warunkach, które ustali Rada.

2. Dokumenty przystąpienia zostają złożone Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych. Przystąpienie staje się skuteczne z dniem złożenia dokumentu przystąpienia.

Artykuł  47

Zastrzeżenia

Do postanowień niniejszej Umowy nie można zgłaszać żadnych zastrzeżeń.

Artykuł  48

Rozciągnięcie obowiązywania na wyznaczone terytoria

1. Każdy rząd w czasie podpisywania lub składania dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia, tymczasowego stosowania lub przystąpienia lub w jakimkolwiek późniejszym terminie może oświadczyć w drodze notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, że niniejsza Umowa rozciąga się na jakiekolwiek terytoria, za których stosunki międzynarodowe jest on odpowiedzialny; niniejsza Umowa rozciąga się na terytoria tamże wymienione od daty złożenia takiej notyfikacji.

2. Każda Umawiająca się Strona, która chce skorzystać z uprawnień na mocy postanowień artykułu 5 w odniesieniu do któregokolwiek terytorium, za którego stosunki międzynarodowe jest odpowiedzialna, lub która zamierza upoważnić takie terytorium do stania się stroną grupy członkowskiej utworzonej na mocy postanowień artykułu 6, może to uczynić w drodze notyfikacji skierowanej w tym celu do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych albo w czasie składnia swojego dokumentu ratyfikacyjnego, przyjęcia, zatwierdzenia, tymczasowego stosowania lub przystąpienia, albo w jakimkolwiek późniejszym terminie.

3. Każda Umawiająca się Strona, która złożyła oświadczenie na mocy postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, może w każdym późniejszym terminie oświadczyć w notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, że niniejsza Umowa przestanie obowiązywać na terytorium wymienionym w notyfikacji. Niniejsza Umowa przestaje obowiązywać na takim terytorium od daty takiej notyfikacji.

4. Gdy terytorium, na które została rozciągnięta Umowa na mocy postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu uzyska następnie niepodległość, rząd nowego państwa w terminie 90 dni od uzyskania niepodległości może oświadczyć w notyfikacji skierowanej do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, że przejmuje na siebie prawa i obowiązki Umawiającej się Strony niniejszej Umowy. Od daty takiej notyfikacji rząd ten staje się Umawiającą się Stroną niniejszej Umowy. Rada może przedłużyć termin, w którym taka notyfikacja może zostać dokonana.

Artykuł  49

Dobrowolne wycofanie

Każda Umawiająca się Strona może w jakimkolwiek terminie wycofać się z niniejszej Umowy, notyfikując pisemnie o wycofaniu Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych. Wycofanie nabiera mocy w terminie 90 dni po otrzymaniu notyfikacji.

Artykuł  50

Wykluczenie

Jeśli Rada zdecyduje, że jakikolwiek członek dokonuje naruszenia swoich zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy oraz zdecyduje ponadto, że to naruszenie poważnie utrudnia wykonywanie Umowy, może ona rozłożoną większością dwóch trzecich głosów wykluczyć takiego członka z Organizacji. O takiej decyzji Rada niezwłocznie notyfikuje Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych. Po upływie dziewięćdziesięciu dni od daty takiej decyzji Rady członek ten przestaje być członkiem Organizacji oraz, jeśli taki członek jest Umawiającą się Stroną, przestaje być stroną niniejszej Umowy.

Artykuł  51

Rozliczenia z członkami wycofującymi się lub wykluczonymi

1. Rada ustala wszelkie rozliczenia z wycofującymi się lub wykluczonymi członkami. Organizacja zatrzyma wszelkie rachunki już zapłacone przez wycofującego się lub wykluczonego członka. Członek taki pozostaje nadal zobowiązany do zapłacenia wszelkich rachunków wymagalnych od niego na rzecz Organizacji, w czasie kiedy wycofanie lub wykluczenie wejdzie w życie; pod warunkiem jednak, że w przypadku Umawiającej się Strony, która nie jest w stanie zaakceptować zmiany, a w konsekwencji przestaje uczestniczyć w niniejszej Umowie na mocy postanowień artykułu 53 ustęp 2, Rada może określić jakiekolwiek rozliczenia, jakie uzna za sprawiedliwe.

2. Członek, który przestał uczestniczyć w niniejszej Umowie, nie ma prawa do jakiegokolwiek udziału w zyskach z likwidacji lub w innych aktywach Organizacji; nie będzie również zobowiązany do zapłacenia jakiejkolwiek części deficytu Organizacji, o ile taki występuje, po wygaśnięciu niniejszej Umowy.

Artykuł  52

Okres obowiązywania i wygaśnięcie

1. Niniejsza Umowa pozostaje w mocy przez okres sześciu lat do dnia 30 września 2007 roku, o ile nie zostanie przedłużona na mocy postanowień ustępu 2 niniejszego artykułu lub wypowiedziana na mocy postanowień ustępu 3 niniejszego artykułu.

2. Rada może, większością głosów członków posiadających nie mniej niż rozłożoną większość dwóch trzecich ogólnej liczby głosów, zadecydować o przedłużeniu okresu obowiązywania niniejszej Umowy po dniu 30 września 2007 roku na jeden lub więcej kolejnych okresów, nieprzekraczających ogółem sześciu lat. Każdy Członek, który nie zaakceptuje takiego przedłużenia okresu obowiązywania niniejszej Umowy, poinformuje o powyższym Radę oraz Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych pisemnie przed rozpoczęciem okresu przedłużenia i przestanie być stroną niniejszej Umowy od rozpoczęcia okresu przedłużenia.

3. Rada może w każdej chwili, większością głosów członków posiadających nie mniej niż rozłożoną większość dwóch trzecich ogólnej liczby głosów, zadecydować o wygaśnięciu niniejszej Umowy. Wygaśnięcie staje się skuteczne od daty, którą określi Rada.

4. Bez względu na wygaśnięcie niniejszej Umowy Rada nadal działa tak długo, jak jest to konieczne dla podjęcia takich decyzji, jakie są potrzebne w okresie niezbędnym dla likwidacji Organizacji, rozliczenia rachunków oraz dokonania zbycia swoich aktywów.

5. Wszelkie podjęte decyzje odnoszące się do okresu obowiązywania i/lub wypowiedzenia niniejszej Umowy oraz wszelkie notyfikacje otrzymane przez Radę na mocy niniejszego artykułu są należycie przekazywane przez Radę Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Artykuł  53

Zmiana

1. Rada może, rozłożoną większością dwóch trzecich głosów, zalecić Umawiającym się Stronom zmianę do niniejszej Umowy. Zmiany wchodzą w życie po upływie 100 dni po otrzymaniu przez Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych notyfikacji o przyjęciu od Umawiających się Stron reprezentujących co najmniej 70% państw eksportujących, posiadających co najmniej 75% głosów członków eksportujących oraz od Umawiających się Stron reprezentujących co najmniej 70% państw importujących, posiadających co najmniej 75% głosów członków importujących. Rada ustali termin, w ciągu którego Umawiające się Strony notyfikują Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęcie przez nie zmiany. Jeśli po upływie takiego terminu wymagania procentowe dotyczące wejścia w życie tej zmiany nie zostaną spełnione, zmianę tę uważa się za wycofaną.

2. Każda Umawiająca się Strona, która nie poinformowała o przyjęciu zmiany w terminie ustalonym przez Radę lub każde terytorium, które jest albo członkiem lub stroną grupy członkowskiej, w imieniu której taka notyfikacja nie została dokonana przed tą datą, przestaje uczestniczyć w niniejszej Umowie od daty, w której taka zmiana wchodzi w życie.

3. Rada notyfikuje Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych wszelkie zmiany przekazane Umawiającym się Stronom na mocy niniejszego artykułu.

Artykuł  54

Postanowienia dodatkowe i przejściowe

W stosunku do przedłużonego Międzynarodowej Umowy Kawowej z 1994 roku stosuje się następujące postanowienia:

a) wszelkie akty przyjęte przez Organizację lub w jej imieniu lub któregokolwiek z jej organów na mocy przedłużonej Międzynarodowej Umowy Kawowej z 1994 roku, obowiązującej od dnia 30 września 2001 roku, której postanowienia nie przewidują wygaśnięcia z tą datą, pozostają w mocy, chyba że zostaną zmienione zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy; oraz

b) wszelkie decyzje, jakie powinna podjąć Rada w trakcie roku kawowego 2000/2001 do stosowania w roku kawowym 2001/2002, zostają podjęte przez Radę w roku kawowym 2000/2001 oraz stosowane tymczasowo, tak jakby niniejsza Umowa już weszła w życie.

Artykuł  55

Autentyczne teksty Umowy

Teksty niniejszej Umowy w językach angielskim, francuskim, hiszpańskim i portugalskim są na równi autentyczne. Oryginały zostaną złożone Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.

NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie do tego upoważnieni przez swoje Rządy, podpisali niniejsza Umowę w dniach podanych przy ich podpisach.

ZAŁĄCZNIK  I

WSKAŹNIKI KONWERSJI DLA KAWY PALONEJ, BEZKOFEINOWEJ, PŁYNNEJ I ROZPUSZCZALNEJ, OKREŚLONE W MIĘDZYNARODOWEJ UMOWIE KAWOWEJ Z 1994 ROKU

Kawa palona

Równoważność kawy palonej z kawą zieloną uzyskuje się poprzez pomnożenie wagi netto kawy palonej przez 1,19.

Kawa bezkofeinowa

Równoważność kawy bezkofeinowej z kawą zieloną uzyskuje się poprzez pomnożenie wagi netto kawy bezkofeinowej w postaci zielonej, palonej lub rozpuszczalnej przez 1,00, 1,19 lub 2,6 odpowiednio.

Kawa płynna

Równoważność kawy płynnej z kawą zieloną uzyskuje się poprzez pomnożenie wagi netto suchych substancji kawy zawartych w kawie płynnej przez 2,6.

Kawa rozpuszczalna

Równoważność kawy rozpuszczalnej z kawą zieloną uzyskuje się poprzez pomnożenie wagi netto kawy rozpuszczalnej przez 2,6.

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.2001.326.23
• Rodzaj: Umowa międzynarodowa
• Tytuł: Międzynarodowa Umowa Kawowa z 2001 roku.
• Data aktu: 25/09/2001
• Data ogłoszenia: 11/12/2001
• Data wejścia w życie: 01/10/2001