Konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie zwalczania korupcji w sporcie2019/C 416/03.

1.

Fundamentami sportu są radość z wysiłku, wychowawcza wartość dobrego przykładu, odpowiedzialność społeczna i poszanowanie uniwersalnych podstawowych zasad etycznych 1 .

2.

Korupcja w sporcie nie jest zjawiskiem nowym. W ostatnich 20 latach ujawniano coraz więcej przypadków tego procederu; jest to spowodowane istotnymi zmianami, które zaszły w sektorze sportu, głównie w związku z rosnącą komercjalizacją sportu i większym przekazem medialnym na jego temat, co prowadzi do wzrostu przychodów i przepływów finansowych.

3.

Walka z korupcją w sporcie ma wiele form i podejmują się jej różne podmioty, dlatego na przestrzeni lat udało się osiągnąć w tym zakresie pewne dobre wyniki.

4.

Głośne sprawy korupcyjne pokazały, że korupcja może szkodzić reputacji sportu w zakresie uczciwości i fair play Ponadto sprzyja niegospodarności i podważa zaufanie do rządów, instytucji publicznych i ogólnie demokracji.

5.

W sporcie występuje zarówno korupcja dotycząca zawodów sportowych, jak i korupcja dotycząca zarządzania 2 . Korupcja w sporcie przybiera wiele form, takich jak przekupstwo, płatna protekcja, nadużywanie funkcji, manipulacja zawodami sportowymi i pranie pieniędzy. Korupcji sprzyja brak przepisów dotyczących konfliktów interesów lub niewłaściwe ich stosowanie, lub efekt "drzwi obrotowych" między sektorem publicznym a prywatnym. Korupcja może też wiązać się ze zjawiskiem dopingu.

6.

Korupcja w sporcie występuje w różnych kontekstach, począwszy od działań nienastawionych na zysk po działania dotyczące dużych, międzynarodowych imprez sportowych. Złożony charakter korupcji w sporcie stwarza poważne wyzwania dla osób odpowiedzialnych za zarządzanie w sporcie i dla decydentów, co się tyczy identyfikowania obszarów, w których występują problemy, i opracowywania działań na rzecz rozwiązania tych problemów i zapewniania uczciwości w sporcie.

7.

Na szczeblu Narodów Zjednoczonych, a zwłaszcza w Agendzie na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, społeczność międzynarodowa uznała sport za ważny bodziec zrównoważonego rozwoju 3 , a jednocześnie dostrzegła szkodliwy wpływ korupcji na rozwój gospodarczy i społeczny i zobowiązała się też znacząco zmniejszyć poziom korupcji i łapówkarstwa we wszystkich formach 4 . Walka z korupcją i współpraca z krajami partnerskimi w celu propagowania środków zwalczania korupcji stanowią część polityki UE i jej państw członkowskich w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju 5 .

STWIERDZAJĄ, ŻE:

8.

Choć poszczególne formy korupcji w sporcie już od wielu lat ujmowane są w programach współpracy na szczeblu UE, brakuje ogólnego unijnego podejścia w zakresie środków antykorupcyjnych w sektorze sportu.

9.

Do skutecznej reakcji na tę złożoną kwestię w sektorze sportu potrzebna jest długoterminowa strategia, która powinna obejmować ustanowienie wspólnego unijnego podejścia do zwalczania korupcji w sporcie i określenie ryzyk korupcyjnych, ich przyczyn oraz istniejących ram i mechanizmów prawnych.

PODKREŚLAJĄ, ŻE:

10.

Zwalczanie korupcji w sporcie to wspólna odpowiedzialność i wspólny interes wszystkich interesariuszy w sektorze sportu, którymi są m.in. krajowe, europejskie i międzynarodowe organizacje sportowe, kluby sportowe, inne odpowiednie organizacje społeczeństwa obywatelskiego, organy administracji publicznej, organy ścigania, agenci sportowi, sportowcy i ich otoczenie, branża zakładów bukmacherskich, laboratoria, sponsorzy i media.

11.

Niedociągnięcia w zarządzaniu organizacjami sportowymi, a także w sektorze publicznym, mogą ograniczać zdolność tych podmiotów do zapobiegania korupcji i zwalczania jej oraz narażać na szwank uczestnictwo sportowców i warunki ich pracy.

12.

Ochrona sygnalistów jest niezbędnym elementem walki z korupcją, zwłaszcza jeśli chodzi o identyfikowanie i wykrywanie korupcji w sporcie.

13.

Do podstawowych zasad dobrego zarządzania w sporcie należą co najmniej: struktury demokratyczne, otwarte i regularnie przeprowadzane procedury wyborcze, właściwa i etyczna organizacja i zarządzanie, rozliczalność i przejrzystość procesów decyzyjnych i operacji finansowych, a także sprawiedliwość w zakresie członkostwa, w tym odnośnie do równości płci i solidarności 6 .

14.

Traktaty wskazują korupcję, nielegalny handel narkotykami, pranie pieniędzy i przestępczość zorganizowaną jako jedne z dziedzin szczególnie poważnej przestępczości o wymiarze transgranicznym, dla których to dziedzin - ze względu na rodzaj lub skutek tych przestępstw lub szczególną potrzebę wspólnego ich zwalczania - można ustanowić normy minimalne odnoszące się do określania przestępstw oraz kar 7 . We wspólnym interesie leży zapewnienie, by wszystkie państwa członkowskie posiadały skuteczne polityki antykorupcyjne i by UE wspierała państwa członkowskie w służących temu pracach, w tym w sektorze sportu.

15.

Organy zarządzające sportem powinny móc zachować wysoki stopień autonomii w wypełnianiu ich roli we wszystkich dziedzinach sportu. Wiąże się to z dorozumianym założeniem, że taki autonomiczny status uzyskuje się dzięki dobremu zarządzaniu i przestrzeganiu najwyższych standardów uczciwości w danej dziedzinie sportu 8 . Ruch sportowy już od wielu lat inicjuje projekty, powołuje sieci i podejmuje inne inicjatywy mające na celu zwalczanie korupcji w sporcie. Przy rozważaniu dalszych działań należy te prace uwzględniać i dalej rozwijać.

16.

Europejskie i międzynarodowe organizacje, takie jak ONZ, OECD, Rada Europy, Interpol i Europol, a także grupa G-20 9 , wprowadziły środki w zakresie ogólnej walki z korupcją, a także konkretne środki na rzecz zwalczania korupcji w sporcie. Działania UE powinny opierać się na istniejącej współpracy międzynarodowej, wspierając i uzupełniając taką współpracę tam, gdzie może to przynieść wartość dodaną.

17.

Istniejące i nowe sieci mogą ułatwiać osiągnięcie wspólnego celu, jakim jest zapobieganie korupcji i propagowanie dobrego zarządzania, poprzez zbliżanie organizacji międzyrządowych, międzynarodowych organizacji sportowych i rządów i poprzez łączenie wysiłków różnych interesariuszy w walce z korupcją w sporcie. Międzynarodowe Partnerstwo przeciwko Korupcji w Sporcie (IPACS) może być przykładem takiej nieformalnej, przyszłej współpracy.

18.

Państwa członkowskie mają do odegrania ważną rolę w realizowaniu międzynarodowych zobowiązań. Powinny promować i wspierać - we współpracy z organizacjami sportowymi - wdrażanie zasad dobrego zarządzania na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, zwłaszcza poprzez stosowanie polityki zerowej tolerancji dla korupcji w sporcie, monitorowanie przestrzegania zasad dobrego zarządzania przez krajowy ruch sportowy lub poprzez uwzględnianie dobrego zarządzania w kryteriach przyznawania dotacji publicznych dla sportu.

19.

Do pomyślnego wdrożenia antykorupcyjnych środków na wszystkich szczeblach potrzebna będzie skuteczna współpraca między istniejącymi strukturami i łączenie zasobów.

ZWRACAJĄ SIĘ DO PAŃSTW CZŁONKOWSKICH, BY ZGODNIE Z ZASADĄ POMOCNICZOŚCI I NA ODPOWIEDNICH POZIOMACH:

20.

Zwiększały wysiłki na rzecz zapobiegania korupcji w sporcie i jej zwalczania, w tym poprzez zapewnienie odpowiednich środków ustawodawczych i środków egzekwowania prawa.

21.

Zachęcały do podejmowania środków i działań na rzecz powstrzymania lub zakazania działań odwetowych i wprowadzenia zabezpieczeń w celu ochrony sygnalistów przed zawieszeniem, degradacją i zastraszeniem lub innymi formami odwetu i propagowały takie środki i działania, przy pełnym poszanowaniu praw wszystkich stron.

22.

Ustanowiły, we współpracy z organizacjami sportowymi, krajowe plany działania lub instrumenty mające na celu zapobieganie korupcji w sporcie i jej zwalczanie oraz egzekwowanie polityki zerowej tolerancji dla korupcji w sporcie lub dokonały przeglądu takich planów lub instrumentów.

23.

W celu zapobiegania korupcji w sporcie propagowały odpowiednie wdrażanie zasad dobrego zarządzania przez ruch sportowy i monitorowanie przestrzegania tych zasad.

24.

Przeanalizowały możliwe działania pozwalające uzależniać przyznawanie finansowania publicznego od zobowiązania odnośnych organizacji do wdrożenia środków w zakresie dobrego zarządzania i środków antykorupcyjnych.

25.

Zwiększały wiedzę i zapewniały wstępne i ustawiczne kształcenie i szkolenie odpowiednich urzędników, w tym tych pracujących w organach ścigania, oraz interesariuszy zaangażowanych w polityki antykorupcyjne mające zastosowanie w sporcie.

26.

Przeanalizowały, we współpracy z Komisją, sposoby rozwiązania impasu w odniesieniu do Konwencji Rady Europy w sprawie zwalczania manipulacji rozgrywkami sportowymi, która weszła w życie 1 września 2019 r., z myślą o umożliwieniu UE i jej państwom członkowskim zakończenia odpowiednich procesów ratyfikacyjnych i jak najszybszego przystąpienia do tej konwencji.

ZWRACAJĄ SIĘ DO KOMISJI, BY:

27.

W świetle wcześniejszych prac w przedmiotowej dziedzinie zaproponowała spójny, międzysektorowy plan działania - w tym, w razie potrzeby, wniosek dotyczący zalecenia Rady - w sprawie korupcji dotyczącej zawodów sportowych oraz korupcji dotyczącej zarządzania sportem.

28.

Propagowała współpracę i synergie z państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi, oraz z innymi międzynarodowymi organizacjami i sieciami, zwłaszcza z Radą Europy, oraz podnosiła świadomość w kwestii tej współpracy i jej wyników.

29.

Umożliwiła dialog między organami publicznymi a ruchem sportowym na temat walki z korupcją w sporcie i wzmacniała ten dialog, oraz wspierała, we współpracy z międzynarodowymi organizacjami sportowymi, inicjatywy mające na celu zapobieganie korupcji w związku z międzynarodowymi imprezami i transgranicznymi zawodami sportowymi.

30.

Oceniła, w jaki sposób programy i instrumenty w kolejnych wieloletnich ramach finansowych mogą wesprzeć wdrażanie środków antykorupcyjnych w sporcie.

31.

Wykorzystywała związaną ze sportem część finansowania z programu Erasmus+, a także inne odpowiednie programy finansowania, by propagować środki zapobiegawcze dotyczące walki z korupcją i dobrych rządów w sporcie, a także wymianę dobrych praktyk i strategii między państwami członkowskimi i interesariuszami.

32.

Rozważyła włączenie korupcji w sporcie w unijny program wymiany doświadczeń w obszarze walki z korupcją 10 i uwzględnienie sektora sportu w inicjatywach Komisji dotyczących walki z korupcją.

33.

Nadal udzielała wsparcia organom państw członkowskich poprzez Służbę ds. Wspierania Reform Strukturalnych w celu lepszego zapobiegania korupcji w sporcie i jej zwalczania.

ZWRACA SIĘ DO RUCHU SPORTOWEGO, BY:

34.

Zintensyfikował wysiłki na rzecz ochrony uczciwości w sporcie oraz nadal angażował się w zapobieganie korupcji w sporcie i jej zwalczanie poprzez podejmowanie inicjatyw w zakresie skutecznych środków antykorupcyjnych i sankcji na podstawie oceny ryzyka i wdrażanie ich z zastosowaniem podejścia zerowej tolerancji od sportu masowego po imprezy najwyższej rangi.

35.

Przyjmował zrównoważone podejścia i zaangażował się w prace związane z kodeksem postępowania na rzecz dobrego zarządzania opartym na solidnym mechanizmie kontroli wypełniania zobowiązań obejmującym monitorowanie, nakładanie kar i budowanie zdolności.

36.

Na wszystkich poziomach działał na rzecz zwiększania świadomości, zapewniał wstępne i ustawiczne kształcenie i szkolenie, przedstawiał zalecenia i rozpowszechniał najlepsze praktyki w zakresie zapobiegania korupcji w sporcie, w tym te dotyczące dobrego zarządzania.

37.

Przyjął odpowiednie przepisy i procesy dyscyplinarne, by karać osoby zamieszane w korupcję, oraz przyjął odpowiednie środki ochrony sygnalistów, przy pełnym poszanowaniu praw wszystkich stron.

38.

Do celów finansowania publicznego współpracował z organami publicznymi w zakresie tworzenia norm dobrego zarządzania i oceny przestrzegania tych norm.

39.

Współpracował z organami ścigania, agencjami i organizacjami odpowiedzialnymi za zwalczanie korupcji.

Identyfikator:	Dz.U.UE.C.2019.416.3
Rodzaj:	informacja
Tytuł:	Konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie zwalczania korupcji w sporcie2019/C 416/03.
Data aktu:	2019-12-11
Data ogłoszenia:	2019-12-11

Konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie zwalczania korupcji w sporcie2019/C 416/03.

Konkluzje Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w sprawie zwalczania korupcji w sporcie

ZAŁĄCZNIK

Dz.U.UE.C.2019.416.3