Przemysław Mazur

Obecnie wydaje się dominować pogląd, że zawarcie przez pracodawcę dwóch umów o pracę z tym samym pracownikiem pozwala na odrębne rozliczanie nadgodzin z każdej z tych umów. Pogląd ten oparty jest na uchwale Sądu Najwyższego sprzed ponad 50 lat, wydanej na gruncie nieobowiązującego już stanu prawnego. W zeszłym roku TSUE wydał orzeczenie, które nakazuje ten pogląd zrewidować.

Rygorystyczne pojmowanie wymogu stosowania formy pisemnej dla umów tak powszechnych jak umowy o pracę, jest oderwane od realiów współczesnej rzeczywistości społecznej oraz gospodarczej. Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem, że w obecnym staniem prawnym nie jest dopuszczalne zatrudnienie cudzoziemca bez zachowania formy pisemnej, czy też że tego typu czyn w każdym wypadku będzie stanowił wykroczenie.

Celem szczególnej ochrony stosunków pracy radnych nie jest zapewnienie im bezwzględnego immunitetu, który mógłby zostać uchylony tylko dyskrecjonalną decyzją rady. Tak rozumiana ochrona stanowiłaby niczym nieuzasadnione uprzywilejowanie osób pełniących funkcje publiczne oraz rażące pokrzywdzenie podmiotów zatrudniających takie osoby.

W kwietniu w Sejmie pojawił się projekt zmian w Kodeksie pracy i Prawie przedsiębiorców. Pozornie zmiany są niewielkie, w praktyce przyjęcie projektu w obecnym kształcie mogłoby jednak doprowadzić do rewolucji w polskim prawie pracy. Projekt zmierza bowiem do zakwalifikowania jako pracowników także zleceniobiorców oraz usługobiorców wykonujących czynności w określonych warunkach

Przepisy w Polsce są niedostosowane do wykonywania pracy zdalnej za granicą. Formalnie wiąże się to dziś z podleganiem przepisom o zabezpieczeniu społecznym w państwie wykonywania pracy. I to nawet w przypadku krótkookresowego przebywania w innym kraju - piszą Przemysław Mazur i Filip Wawrzak. I dodają, że część z tych problemów można rozwiązać zapisami w umowie o pracę.