Anna Dudrewicz

Warunek wydania decyzji o warunkach zabudowy, o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie jest spełniony, jeżeli dla danego terenu jest tylko zgoda na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne, wyrażona przez właściwy organ na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Tak stwierdza uchwała NSA w Warszawie z dnia 29 listopada 2010 r.

Przepis art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego nie kreuje odrębnego stosunku administracyjno-prawnego pomiędzy organem właściwym w sprawie pozwolenia na budowę a organem wyższego stopnia, ponieważ sankcja, o ktrej mowa w tym przepisie jest integralnie związana ze sprawą o pozwolenie na budowę jak rwnież prawem strony do załatwienia sprawy w określonym terminie.

Warunek wydania decyzji o warunkach zabudowy, o ktrym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawyo planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie jest spełniony, jeżeli dla danego terenu jest tylko zgoda na zmianę przeznaczenia gruntu leśnego na cele nieleśne, wyrażona przez właściwy organ na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 5 i ust. 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntw rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.).

Ocena zarzutu przekroczenia rozsądnego terminu do rozpatrzenia sprawy nie może nie uwzględniać przeciętnego czasu oczekiwania na rozpoznanie sprawy w prawidłowo funkcjonującym sądzie. Tak wynika z postanowienia NSA w Warszawie z 8 grudnia 2009 r.

Ocena zarzutu przekroczenia rozsądnego terminu do rozpatrzenia sprawy nie może nie uwzględniać przeciętnego czasu oczekiwania na rozpoznanie sprawy w prawidłowo funkcjonującym sądzie.