Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Uchwała połączonych dwóch izb Sądu Najwyższego z 3 grudnia br. narusza fundamentalną zasadę prawa rzymskiego i demokratycznego państwa prawa - „nikt nie może być sędzią we własnej sprawie” - stwierdza Ministerstwo Sprawiedliwości w oświadczeniu. I dodaje, że jest to manifest polityczny. Sędziowie nieprawidłowo powołani orzekali na temat ważności wrześniowej uchwały legalnego składu sędziowskiego, a zatem uchwała ta nie rodzi żadnych skutków prawnych.

W tym tygodniu Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższgo nie rozpoznała żadnej ze spraw immunitetowych rzeczników dyscyplinarnych sędziów sądów powszechnych - Piotra Schaba i Przemysława Radzika. Przyczyn nie podano, ale wiadomo, że w tym samym czasie sędziowie ci rozpoznawali sprawy karne w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie. Spadł z wokandy także wniosek o uchylenie immunitetu Maciejowi Nawackiemu, członkowi KRS.

Dentysta zobowiązał się do zapłaty określonej sumy, ale nawet komornik miał kłopot z jej ściągnięciem. Istotą sprawy nie był problem czy lekarz, który zobowiązał się zapłacić określoną kwotę miał pieniądze, czy nie. Jeśli nie miał, to nie należało się zobowiązywać do ich zwrotu. Jeżeli nie miał pacjentów, to powinien był zamknąć gabinet i podjąć inną pracę. Ważne jest dotrzymywanie danego słowa - orzekł Sąd Najwyższy.

I Prezes Sądu Najwyższego stanowczo potępiła "nieodpowiedzialne, a także niszczące zasadę praworządności", medialne uwagi ministra sprawiedliwości Waldemara Żurka, dotyczące uchwały połączonych Izb Sądu Najwyższego z 3 grudnia 2025 r. Sugestie o wyjściu z Unii Europejskiej - jako skutek uchwały, stanowią zwykłą manipulację, pomijającą jej meritum – tj. ochronę Konstytucji, porządku prawnego oraz wyłącznych kompetencji państw członkowskich Unii Europejskiej - twierdzi prof. Manowska.

W uchwale dwóch Izb Sądu Najwyższego z 3 grudnia zapomniano o europejskim zaufaniu i lojalności. Jednak sędziowie nie zapomnieli o sobie. Coraz częściej słychać, że zaczyna się gotowanie żaby na wolnym ogniu, a żabą jest polexit. W taki sposób, aby nikt się nie zorientował, że ciałem jesteśmy jeszcze w Unii, ale duszą już poza nią.