Monika Dawid-Sawicka

Zarządzanie wiekiem, zarówno w wymiarze teoretycznym, jak i praktycznym rozwija się od kilkunastu lat przede wszystkim w krajach Europy Zachodniej, czy w USA. Tymczasem w Polsce idea zarządzania wiekiem jest ciągle tematem nowym. Obecnie zarządzanie wiekiem, choć coraz szerzej wPolsce popularyzowane, w samych przedsiębiorstwach i instytucjach, będących pracodawcami, jest prawie nieznane i wymaga intensywnej promocji m.in. przy pomocy publikacji prezentujących przykłady dobrych praktyk i ukazujących pozytywne efekty ich stosowania.

Jeśli chcemy być konkurencyjni, potrzebujemy inwestycji w rozwój i jakość kapitału ludzkiego o kondycji polskich przedsiębiorstw, skutkach emigracji i obniżaniu się jakości kapitału ludzkiego w Polsce z prof. dr. hab. Jerzym Hausnerem rozmawia Monika Dawid-Sawicka.

7 proc. pracujących Polaków, czyli 1,2 mln pracowników, poszukiwało w 2012 r. nowej pracy. Porównanie tych wyników z danymi z lat poprzednich wskazuje, że liczba osób pracujących i jednocześnie poszukujących nowej pracy jest stabilna również w latach 2010 i 2011 ten sam odsetek pracujących poszukiwał nowej pracy.

W dyskusjach o formach zatrudnienia podnoszona jest wyższość umów o pracę. Zlecenia, dzieła czy samozatrudnienie są traktowane jako rozwiązania gorsze dla pracownika. Tylko czy faktycznie osoby pracujące na podstawie umowy cywilnoprawnej oraz samozatrudnione wybierają tę formę współpracy tylko dlatego, że nie mogą liczyć na umowę o pracę?

Pytaniem, które bardzo często pojawia się w kontekście kosztów projektów związanych z inwestycjami w rozwój i szkolenie pracowników, jest pytanie o to, jak przekonać do nich zarząd? Sam zwrot inwestycja w rozwój zasobów ludzkich niesie już argumenty za, ale konotacje językowe nie są wystarczające do przekonania kogokolwiek. Jak więc pokazać, że inwestycje w rozwój pracowników naprawdę się opłacają? Jak udowodnić, że to, co czasami wydaje się tylko wydatkiem, jest inwestycją przynoszącą firmom realne korzyści?