Sprawa C-579/25, DelicaSea: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Den Haag (Niderlandy) w dniu 2 września 2025 r. - DelicaSea BV /Bacardi and Company Limited i Bacardi and Company Limited/JMN BV i in

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Den Haag (Niderlandy) w dniu 2 września 2025 r. - DelicaSea BV /Bacardi and Company Limited i Bacardi and Company Limited/JMN BV i in.

(Sprawa C-579/25, DelicaSea)

(C/2025/6121)

Język postępowania: niderlandzki

(Dz.U.UE C z dnia 8 grudnia 2025 r.)

Sąd odsyłający

Gerechtshof Den Haag

Strony w postępowaniu głównym

Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: DelicaSea BV, Bacardi and Company Limited

Druga strona postępowania: Bacardi and Company Limited, JMN BV, Caribbean Shipstores NV, VCKG BV

Pytania prejudycjalne

1) Czy art. 5 ust. 1 i art. 5 ust. 3 lit. b) dyrektywy w sprawie znaków towarowych z 2008 r. ¹  oraz art. 9 ust. 1 i art. 9 ust. [2] lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego z 2009 r. ²  należy interpretować w ten sposób, że zawarte w tych artykułach pojęcia "oferowania" i "wprowadzania do obrotu" mogą obejmować również, odpowiednio, oferowanie do sprzedaży lub sprzedaż lub dostawę oryginalnych, opatrzonych znakiem towarowym towarów, które nie zostały wprowadzone do obrotu we Wspólnocie (obecnie EOG) przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą i które posiadają status celny towarów niewspólnotowych (obecnie nieunijnych), wówczas gdy oferowanie do sprzedaży lub sprzedaż bądź dostawa takich towarów następują w trakcie objęcia towarów procedurą tranzytu zewnętrznego lub składu celnego, jeżeli w chwili oferowania do sprzedaży, sprzedaży lub dostawy (potencjalny) nabywca ma wyraźny i konkretny zamiar dokonania przywozu tych towarów i wprowadzenia ich do obrotu w państwie członkowskim, w którym właściciel znaku towarowego posiada prawo do krajowego znaku towarowego, lub na terytorium Wspólnoty (obecnie Unii), jeżeli właściciel znaku towarowego posiada wspólnotowy znak towarowy (obecnie unijny znak towarowy) i nie istnieją konkretne przesłanki, by zakładać, iż zamiaru tego rzeczywiście nie zrealizuje?

a) Czy dla odpowiedzi na pytanie 1 znaczenie ma to, czy po oferowaniu do sprzedaży, sprzedaży lub dostawie zamiar ten został rzeczywiście zrealizowany?

b) Czy dla odpowiedzi na pytanie 1 znaczenie ma to, czy taki (potencjalny) nabywca jest mającym siedzibę w Unii hurtownikiem lub detalistą lub wcześniej już dokonywał przywozu tego rodzaju towarów do Unii lub sprzedawał je na jej terytorium?

c) Czy dla odpowiedzi na poprzednie pytania znaczenie ma to, czy osoba, która oferuje takie opatrzone znakiem towarowym towary do sprzedaży lub je sprzedaje lub dokonuje ich dostawy, w chwili ich oferowania bądź sprzedaży lub dostawy wie, lub w racjonalny sposób powinna być w stanie zrozumieć, że (potencjalny) nabywca ma wyraźny i konkretny zamiar dokonania przywozu tych towarów do Unii i wprowadzenia ich tam do obrotu?

2. Czy art. 13 dyrektywy w sprawie egzekwowania praw ³  w związku z art. 45 porozumienia TRIPS ⁴  należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, takim jak art. 2.21 ust. 4 KBWI ⁵ , zgodnie z którym właściciel prawa do znaku towarowego, które zostało naruszone, może żądać przekazania zysku, jaki sprawca naruszenia uzyskał w wyniku naruszenia, jedynie wówczas gdy działał on w złej wierze?

a) W razie udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie 2: czy art. 13 dyrektywy w sprawie egzekwowania praw w związku z art. 45 porozumienia TRIPS należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie takiej wykładni uregulowań krajowych, zgodnie z którą właściciel prawa do znaku towarowego, które zostało naruszone, nie może żądać przekazania zysku uzyskanego przez sprawcę naruszenia w wyniku naruszenia, jeżeli sprawca naruszenia, którego działania uznano później za naruszenie, zakwestionował zarzut dokonania naruszenia w drodze obrony, której nie można racjonalnie uznać za z góry pozbawioną szans na powodzenie?

3. Czy art. 8 dyrektywy w sprawie egzekwowania praw w związku z art. 3 dyrektywy w sprawie egzekwowania praw należy interpretować w ten sposób, że w przypadku nieuprawnionego handlu równoległego oryginalnymi, opatrzonymi znakiem towarowym produktami, co do zasady stoi on na przeszkodzie takiej wykładni uregulowań krajowych, zgodnie z którą środek w postaci udzielenia informacji odnosi się nie tylko informacji na temat naruszeń, które sąd stwierdził lub uznał za prawdopodobne, lecz również do działań, co do których sąd nie stwierdził, że stanowią one naruszenia lub nie uznał tego za prawdopodobne?

1 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. 2008, L 299, s. 25).

2 Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. 2009, L 78, s. 1).

3 Dyrektywa 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej (Dz.U. 2004, L 157, s. 45).

4 Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS) z dnia 15 kwietnia 1994 r. (Dz.U. 1994, L 336, s. 214), zawarte w załączniku 1C do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO) (Dz.U. 1994, L 336, s. 3).

5 Konwencja państw Beneluksu w sprawie własności intelektualnej.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2025.6121
• Rodzaj: ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa C-579/25, DelicaSea: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof Den Haag (Niderlandy) w dniu 2 września 2025 r. - DelicaSea BV /Bacardi and Company Limited i Bacardi and Company Limited/JMN BV i in
• Data aktu: 2025-12-08
• Data ogłoszenia: 2025-12-08