Sprawa T-94/23: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2023 r. - Pollinis France/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2023 r. - Pollinis France/Komisja(Sprawa T-94/23)
(2023/C 179/81)
(Dz.U.UE C z dnia 22 maja 2023 r.)
Strony
Strona skarżąca: Pollinis France (Paryż, Francja) (przedstawiciel: adwokat A. Bailleux)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 6 grudnia 2022 r. oddalającej wniosek skarżącej o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/708 1 (zwanej dalej "zaskarżoną decyzją") w zakresie, w jakim przedłuża ono okres zatwierdzenia substancji czynnej boskalid;
- obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.
1. Zarzut pierwszy, dotyczący niezgodnej z prawem interpretacji art. 17 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 2 .
Zaskarżona decyzja opiera się na interpretacji art. 17, która jest niezgodna z przepisami i celami rozporządzenia nr 1107/2009, z zasadą ostrożności i z wieloma przepisami prawa pierwotnego [art. 168 i 191 TFUE oraz art. 35 i 37 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej "kartą")].
Artykuł 17 rozporządzenia nr 1107/2009 nie może być interpretowany w ten sposób, że zobowiązuje Komisję do przedłużenia zatwierdzenia na czas nieokreślony, niezależnie od liczby i czasu trwania uprzednio udzielonych przedłużeń oraz niezależnie od ryzyka, jakie owo przedłużenie może stanowić dla zdrowia ludzkiego lub dla środowiska.
W szczególności w przypadku boskalidu Komisja nie może przedłużyć o tyle lat jego zatwierdzenia, biorąc pod uwagę okoliczność, że wniosek o odnowienie doprowadził do podniesienia przez EFSA wielu kwestii oraz że liczne badania wskazują na poważne wątpliwości co do bezpieczeństwa boskalidu zarówno dla zdrowia ludzi, jak i dla środowiska.
2. Zarzut drugi, podniesiony subsydiarnie, dotyczący niezgodności z prawem art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009.
Gdyby Sąd uznał, że zaskarżona decyzja (oraz rozporządzenie wykonawcze Komisji 2022/708) opierają się na prawidłowej interpretacji art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009, należy stwierdzić niemożność stosowania tego przepisu w ramach niniejszego postępowania na podstawie art. 277 TFUE, ponieważ jest on sprzeczny z zasadą ostrożności, art. 168 i 191 TFUE oraz art. 35 i 37 karty. W związku z tym art. 17 nie powinien być stosowany i nie może służyć jako właściwe uzasadnienie prawne zaskarżonej decyzji, wobec czego należy stwierdzić jej nieważność.
3. Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia wymogów określonych w art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009.
Komisja błędnie uznała, że przesłanki przedłużenia na podstawie art. 17 rozporządzenia nr 1107/2009 zostały spełnione:
- Komisja błędnie uznała, że opóźnienie w ramach procedury odnowienia nie było zawinione przez wnoszącego o odnowienie, nie badając w ogóle roli, jaką odegrał w odniesieniu do tego opóźnienia wnoszący o odnowienie;
- Komisja błędnie uznała, że przedłużenie okresu zatwierdzenia boskalidu na piąty rok z rzędu było konieczne do zbadania wniosku o odnowienie.
4. Zarzut czwarty, dotyczący braku uzasadnienia.
Komisja popełniła błąd, zarówno uznając rozporządzenie wykonawcze Komisji 2022/708 za opatrzone wystarczającym uzasadnieniem, jak i nie wskazując w zaskarżonej decyzji powodów opóźnienia procedury ponownej oceny.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2023.179.55/2 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-94/23: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2023 r. - Pollinis France/Komisja |
| Data aktu: | 2023-05-22 |
| Data ogłoszenia: | 2023-05-22 |