Sprawa C-562/20: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 listopada 2022 r. - SIA "Rodl & Partner" v. Valsts ieņēmumu dienests - Wymogi dotyczące dowodów i dokumentacji spoczywające na podmiotach zobowiązanych - Artykuł 14 ust. 5 - Bieżące monitorowanie klientów spoczywające na podmiotach zobowiązanych - Publikacja decyzji nakładających karę]
Wyrok Trybunaůu (pierwsza izba) z dnia 17 listopada 2022 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym zůoýony przez Administratîvâ rajona tiesa - Ůotwa) - SIA "Rodl & Partner"/Valsts ieňçmumu dienests(Sprawa C-562/20) 1
Język postępowania: łotewski
(2023/C 15/07)
(Dz.U.UE C z dnia 16 stycznia 2023 r.)
Sąd odsyłający
Administratîvâ rajona tiesa
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: SIA "Rodl & Partner"
Strona przeciwna: Valsts ieňçmumu dienests
Sentencja
1) Artykuł 18 ust. 1 i 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającej dyrektywę 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE w związku z art. 5 i pkt 3 lit. b) załącznika III do tej dyrektywy
należy interpretować w ten sposób, że:
nie zobowiązuje on podmiotu zobowiązanego do przypisania klientowi automatycznie wyższego stopnia ryzyka, a w konsekwencji do podjęcia wobec tego klienta wzmocnionych środków należytej staranności na tej tylko podstawie, iż klient ten jest organizacją pozarządową, że jeden z pracowników tego klienta jest obywatelem państwa trzeciego o wysokim ryzyku korupcji lub że partner handlowy tego klienta, ale nie sam klient, jest powiązany z takim państwem trzecim. Państwo członkowskie może jednak określić w prawie krajowym takie okoliczności jako czynniki wskazujące na potencjalnie wyższe ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, które to czynniki podmioty zobowiązane są uwzględnić w ramach oceny ryzyka, jaką mają przeprowadzić wobec swoich klientów, pod warunkiem że czynniki te są zgodne z prawem Unii, a w szczególności z zasadami proporcjonalności i niedyskryminacji.
2) Artykuł 13 ust. 1 lit. c) i d) dyrektywy 2015/849 w związku z art. 8 ust. 2, art. 13 ust. 4 i art. 40 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) tej dyrektywy
należy interpretować w ten sposób, że:
nie nakłada on na podmiot zobowiązany przy przyjmowaniu przez niego środków należytej staranności wobec klientów obowiązku uzyskania od danego klienta kopii umowy zawartej między tym klientem a osobą trzecią, pod warunkiem że podmiot ten może dostarczyć właściwemu organowi krajowemu inne odpowiednie dokumenty wykazujące, z jednej strony, że dokonał on oceny transakcji i stosunków handlowych pomiędzy tym klientem a ową osobą trzecią, a z drugiej strony, że należycie uwzględnił on te transakcje przy podejmowaniu środków należytej staranności ze względu na zidentyfikowane ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu.
3) Artykuł 14 ust. 5 dyrektywy 2015/849 w związku z art. 8 ust. 2 tej dyrektywy
należy interpretować w ten sposób, że:
podmioty zobowiązane mają obowiązek przyjęcia na podstawie uaktualnionej oceny ryzyka środków należytej staranności, w razie potrzeby wzmocnionych, wobec istniejącego już klienta, jeżeli okazuje się to właściwe, w szczególności w przypadku zmiany istotnych elementów sytuacji tego klienta, i to niezależnie od tego, że nie upłynął jeszcze przewidziany przez prawo krajowe maksymalny termin na dokonanie nowej oceny ryzyka związanego ze wspomnianym klientem. Obowiązek ten dotyczy nie tylko klientów, z którymi wiąże się wysokie ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu.
4) Artykuł 60 ust. 1 i 2 dyrektywy 2015/849
należy interpretować w ten sposób, że:
właściwy organ krajowy, publikując decyzję o nałożeniu kary za naruszenie przepisów prawa krajowego transponujących tę dyrektywę, jest zobowiązany zapewnić, że opublikowane informacje są ściśle zgodne z informacjami zawartymi w decyzji.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2023.15.8 |
| Rodzaj: | wyrok |
| Tytuł: | Sprawa C-562/20: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 17 listopada 2022 r. - SIA "Rodl & Partner" v. Valsts ieņēmumu dienests - Wymogi dotyczące dowodów i dokumentacji spoczywające na podmiotach zobowiązanych - Artykuł 14 ust. 5 - Bieżące monitorowanie klientów spoczywające na podmiotach zobowiązanych - Publikacja decyzji nakładających karę] |
| Data aktu: | 2022-11-17 |
| Data ogłoszenia: | 2023-01-16 |