Sprawa T-69/23: Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2023 r. - Alan i in./Komisja
Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2023 r. - Alan i in./Komisja(Sprawa T-69/23)
(2023/C 127/59)
(Dz.U.UE C z dnia 11 kwietnia 2023 r.)
Strony
Strona skarżąca: Alan Srl (Zinasco, Włochy), Evergreen Italia Srl (Mediolan, Włochy), Agrorisorse Srl (Bergamo, Włochy), Azienda Agricola Allevi Srl (Sannazzaro dè Burgondi, Włochy) (przedstawiciele: P. Ferraris i E. Robaldo oraz F. Trolli, adwokaci)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2022) 8645 wersja ostateczna z dnia 2 grudnia 2022 r. zatwierdzającejwłoski plan strategiczny WPR na lata 2023-2027 w zakresie wsparcia unijnego z Europejskiego Funduszu Gwarancji Rolnej i Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w zakresie, w jakim określając interwencje związane ze zobowiązaniami w dziedzinie środowiska i klimatu, uzależnia otrzymanie płatności od zakazu rolniczego wykorzystania osadów organicznych i wszelkich innych odpadów poddanych recyklingowi w ramach operacji R10 w rozumieniu części IV dekretu ustawodawczego nr. 152/2006 i wymaga wyłącznego stosowania nawozów uznanych na mocy rozporządzenia (UE) 2019/1009 i/lub nawozów organicznych, których składniki są w nim zawarte.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.
1. Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia rozporządzenia (UE) 2021/2115 1 oraz komunikatu Komisji Europejskiej "Zapewnienie dostępności i przystępności cenowej nawozów - COM(2022) wersja ostateczna" z dnia 9 listopada 2022 r.
- Rozporządzenie (UE) 2021/2115 w sprawie przyznawania dotacji rolnych nie zawiera żadnego przepisu zakazującego stosowania osadów organicznych i produktów z nich otrzymywanych. Wręcz przeciwnie, ich stosowanie w ramach WPR jest promowane przez Komisję Europejską, która ostatnio wyraźnie opowiedziała się za stosowaniem osadów w rolnictwie w komunikacie "Zapewnienie dostępności i przystępności cenowej nawozów - COM(2022) 590 wersja ostateczna" z dnia 9 listopada 2022 r.
2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia dyrektywy 2008/98/WE 2 , dyrektywy (UE) 2018/851 3 , zasad gospodarki cyrkularnej, dyrektywy 86/278/EWG 4 oraz rozporządzenia (UE) 2019/1009 5 z dnia 5 czerwca 2019 r.
- Ogólny zakaz stosowania osadów organicznych i pochodzących z nich nawozów w drodze odzysku w rolnictwie, zawarty w zatwierdzonym przez Komisję krajowym planie strategicznym WPR na lata 2023-2027, a w konsekwencji dyskryminacja tego zastosowania w porównaniu z nawozami w rozporządzeniu (UE) 2019/1009, jest w oczywisty sposób sprzeczny z modelem rozwoju istniejącym obecnie na szczeblu wspólnotowym, który opiera się na "gospodarce obiegowej" i odzyskiwaniu odpadów do produkcji energii, również w celu ochrony zasobów naturalnych. Nie uwzględnia się faktu, że rozporządzenie (UE) 2019/1009 nie jest obecnie w większości stosowane we Włoszech, ani tego, że nie uchyla ono nawet w sposób dorozumiany dyrektywy 86/278/EWG, lecz pozostawia włoskie przepisy dotyczące nawozów (Decreto legislativo 75/2010) bez zmian.
3. Zarzut trzeci dotyczący naruszenia dyrektywy 86/278/EWG oraz zakłócenia rynku oraz konkurencji ze szkodą dla uczestników w sektorze recyklingu osadów organicznych.
- Ogólny zakaz wykorzystywania osadów organicznych przez recykling w rolnictwie prowadzi do niedopuszczalnych i nieuzasadnionych zakłóceń konkurencji, co jest nie tylko sprzeczne z dyrektywą 86/278/EWG, ale także wpływa na pozycję rynkową innych podmiotów gospodarczych w sektorze recyklingu osadów organicznych poszkodowanych w ten sposób, że w porównaniu z producentami innych nawozów organicznych i chemicznych znajdują się niekorzystnej sytuacji.
4. Zarzut czwarty dotyczący naruszenia art. 296(2) TFUE, rozporządzenia (UE) 2021/2115 i dyrektywy 86/278/EWG. Brak dochodzenia w sprawie przeinaczenia faktów, niezgodności z wymogami, sprzeczności, ewidentnego braku logiki, nierównego traktowania i poważnego braku uzasadnienia.
- W zakresie, w jakim zatwierdzony przez Komisję plan strategiczny WPR na lata 2023-2027 zakazuje stosowania osadów organicznych i innych odpadów poddanych recyklingowi w ramach operacji R10, a także nawozów nieobjętych rozporządzeniem (UE) 2019/1009, nie ma żadnego uzasadnienia - co świadczy o tym, że nie są spełnione odpowiednie wymagania i że łamane są przepisy dotyczące recyklingu osadów organicznych w rolnictwie - oraz że występuje bezprawne nierówne traktowanie w stosunku do innych nawozów.
5. Zarzut piąty dotyczący naruszenia rozporządzenia (UE) 2021/2015 oraz zasady proporcjonalności
- Osiągnięcie celów zamierzonych za pomocą spornych środków środowiskowych i klimatycznych nie jest w żaden sposób uzależnione od wykorzystania osadów organicznych w rolnictwie ani przez nie zagrożone. To użycie jest całkowicie nieistotne dla osiągnięcia celów ochrony środowiska i poprawy praktyk rolniczych, tak że poniesiona przez skarżących niekorzyść w porównaniu do rzekomo chronionego dobra jest nie tylko nieuzasadniona, ale także nadmierna i nieproporcjonalna.
6. Zarzut szósty dotyczący przekroczenia uprawnień, ponieważ były wykonywane niezgodnie z właściwym pierwotnym celem. Brak przesłanek do wprowadzenia zakazu stosowania osadów ściekowych i produktów z nich pochodzących.
- Decyzja o zakazie wykorzystywania osadów w ramach spornych środków środowiskowych i klimatycznych nie jest wystarczająco oparta na podstawach naukowych i technicznych oraz jest zasadniczo technicznie nieuzasadniona, a zatem odzwierciedla wewnętrzny, chybiony cel wykluczenia ponownego wykorzystania osadów organicznych w rolnictwie, który oznacza, że gospodarstwo, które chce nawozić swoje grunty w ten sposób, znajduje się w niekorzystnej sytuacji finansowej.
7. Zarzut siódmy dotyczący naruszenia art. 70 rozporządzenia Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. oraz zasady proporcjonalności.
- W zatwierdzonym przez Komisję planie strategicznym WPR na lata 2023-2027 określono pięcioletni okres zobowiązań w odniesieniu do przedmiotowych środków środowiskowych i klimatycznych, podczas gdy art. 70 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2021/2115 przewiduje maksymalny okres 24 miesięcy.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2023.127.47/2 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-69/23: Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2023 r. - Alan i in./Komisja |
| Data aktu: | 2023-04-11 |
| Data ogłoszenia: | 2023-04-11 |