Sprawa T-608/20: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2020 r. - JD / EBI.

Skarga wniesiona w dniu 29 września 2020 r. - JD / EBI

(Sprawa T-608/20)

Język postępowania: angielski

(2020/C 433/71)

(Dz.U.UE C z dnia 14 grudnia 2020 r.)

Strony

Skarżący: JD (przedstawiciel: adwokat H. Hansen)

Strona pozwana: Europejski Bank Inwestycyjny (EBI)

Żądania

Skarżący wnosi do Sądu o:

– stwierdzenie nieważności decyzji (i) zobowiązującej skarżącego do podpisania aneksu do umowy o pracę przewidującego zrzeczenie się gwarantowanych świadczeń oraz (ii) uniemożliwiającej podjęcie przez skarżącego służby u pozwanej, jeżeli nie podpisze wspomnianego aneksu, co znalazło wyraz w (a) piśmie pozwanej do skarżącego z dnia 20 stycznia 2020 r., wysłanego wiadomością elektroniczną dopiero dnia 23 stycznia 2020 r., (b) korespondencji elektronicznej pozwanej ze skarżącym w okresie od 29 stycznia 2020 r. do 7 lutego 2020 r., oraz (c) piśmie pozwanej do skarżącego z dnia 3 marca 2020 r.;

– stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w odwołaniu w toku instancji, potwierdzającej pierwotną decyzję, wyrażonej w piśmie pozwanej do prawnika skarżącego z dnia 18 czerwca 2020 r., wysłanym wiadomością elektroniczną dopiero w dniu 19 czerwca 2020 r.;

– w związku z tym nakazanie pozwanej cofnięcia pisma z dnia 20 stycznia 2020 r., pisma z dnia 18 czerwca 2020 r., a także związanego z nimi żądania podpisania przez skarżącego rozpatrywanego aneksu jako warunku podjęcia służby;

– sprostowanie zaświadczenia lekarskiego wystawionego przez lekarza medycyny pracy pozwanej, z dnia 10 czerwca 2020 r., wysłanego skarżącemu w tym samym dniu wiadomością elektroniczną, w zakresie w jakim nie powinno ono zawierać klauzuli o istniejącym schorzeniu, które rzekomo mogłoby powodować w przyszłości niepełnosprawność;

– nakazanie, tytułem głównym, stworzenia skarżącemu przez pozwaną realnej możliwości podjęcia służby w EBI, z wypłatą zaległego wynagrodzenia i świadczeń od przewidzianego w umowie dnia podjęcia służby, czyli od dnia 1 lutego 2020 r., lub, ewentualnie, zasądzenie następującego odszkodowania:

– zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącego odszkodowania w kwocie wynoszącej równowartość czteroletniego wynagrodzenia, czyli 367 499,52 EUR;

– w każdym razie, zasądzenie wypłaty następujących rekompensat:

– zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącego zadośćuczynienia w kwocie 20 000 EUR;

– zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącego zwrotu za koszty przeprowadzki w kwocie 2 104,19 EUR;

– zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącego odszkodowania za niewypłacony dodatek na zagospodarowanie w kwocie 15 312,48 EUR;

– w każdym razie zasądzenie od pozwanej na rzecz skarżącego zwrotu za wydatki poniesione na porady prawne przed wniesieniem niniejszej sprawy w kwocie 15 000 EUR, w zakresie w jakim te honoraria nie są wliczone w koszty podlegające zwrotowi, przy czym skarżący wyraźnie zastrzega sobie prawo podwyższenia tej kwoty w trakcie postępowania;

– obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania; oraz

– zastrzeżenie wszelkich praw skarżącego.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżący podnosi siedem zarzutów.

1. Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia istotnych wymogów proceduralnych.

– Skarżący podnosi, że zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza medycyny pracy pozwanej z dnia 10 stycznia 2020 r. zawierało dane osobowe skarżącego, wykraczające poza to, czego ujawnienie było wymagane zgodnie z obowiązującymi przepisami.

2. Zarzut drugi, dotyczący naruszenia zasady prawnej odnoszącej się do stosowania traktatów.

– Skarżący podnosi, że brak było podstawy prawnej do pozbawienia go świadczeń lub ochrony ubezpieczeniowej;

– Skarżący podnosi ponadto, że pozwana dokonała błędnej wykładni art. 6-1 przepisów w sprawie systemu emerytalnego, ponieważ użyła argumentu opartego na art. 32 Warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej;

– Skarżący podnosi także, że dokonanej przez pozwaną wykładani art. 6-1 przepisów w sprawie systemu emerytalnego sprzeciwia się (i) historia wydania tych przepisów oraz (ii) treść komunikacji pozwanej z własnym personelem.

3. Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia zasady prawnej odnoszącej się do stosowania traktatów.

– Skarżący podnosi w tym zarzucie, że nie istniała podstawa prawna żądania od niego podpisania aneksu do umowy o pracę przewidującego zrzeczenie się przez niego określonych uprawnień z zakresu zabezpieczenia społecznego.

4. Zarzut czwarty, dotyczący naruszenia traktatów, a w szczególności szeregu postanowień Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej.

– Skarżący podnosi, że zachowanie pozwanej stanowi dyskryminację i narusza art. 21 ust. 1 i art. 34 ust. 1 karty praw podstawowych;

– Naruszone zostały prawa procesowe skarżącego przysługujące mu na podstawie art. 41 oraz prawo dostępu do informacji na podstawie art. 42 karty praw podstawowych;

– Ponadto naruszono prawa skarżącego do skutecznego środka prawnego i rzetelnego procesu, przysługujące na podstawie karty praw podstawowych.

5. Zarzut piąty, dotyczący naruszenia istotnych wymogów proceduralnych.

– Skarżący podnosi, że badanie lekarskie przed przyjęciem do pracy powinno być polegać na ocenie stanu zdrowia przeprowadzonej osobiście, co nie miało w niniejszej sprawie miejsca.

6. Zarzut szósty, dotyczący dalszych naruszeń istotnych wymogów proceduralnych.

– Skarżący podnosi, że zaskarżona decyzja potwierdzająca została wydana przez osoby utrzymujące, że działają na podstawie delegowanych uprawnień prezesa EBI jako organu odwoławczego, podczas gdy brak było podstawy prawnej do takiego działania;

– Ewentualnie, gdyby prezes EBI był uprawniony do delegowania swoich uprawnień jako organu odwoławczego, należy stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji potwierdzającej, ponieważ wydały ja osoby, w przypadku których zachodził konflikt interesów, więc nie były one bezstronne. Naruszono zatem zasadę dobrej administracji i wymogi art. 41 karty praw podstawowych.

7. Zarzut siódmy, w którym skarżący odnosi się do żądań skargi.

– Skarżący wnosi tytułem głównym o wykonanie umowy, czyli przyjęcie go do służby u pozwanej z wypłatą zaległego wynagrodzenia;

– Ewentualnie skarżący wnosi o zasądzenie odszkodowania w kwocie wynoszącej równowartość wynagrodzenia za okres, na który zawarto z nim umowę na czas określony;

– W każdym razie, czyli niezależnie od uwzględnienia przez Sąd żądania głównego lub ewentualnego skarżącego, skarżący wnosi o zasądzenie odszkodowania z tytułu szeregu strat poniesionych z racji zachowania pozwanej i jej niezgodnych z prawem decyzji.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2020.433.56
• Rodzaj: ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa T-608/20: Skarga wniesiona w dniu 29 września 2020 r. - JD / EBI.
• Data aktu: 2020-12-14
• Data ogłoszenia: 2020-12-14