Sprawa C-297/19: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 lipca 2020 r. - Naturschutzbund Deutschland - Landesverband Schleswig-Holstein e.V. v. Kreis Nordfriesland.

Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 lipca 2020 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesverwaltungsgericht - Niemcy) - Naturschutzbund Deutschland - Landesverband Schleswig-Holstein e.V. / Kreis Nordfriesland

(Sprawa C-297/19) ¹

[Odesłanie prejudycjalne - Środowisko naturalne - Odpowiedzialność za środowisko naturalne - Dyrektywa 2004/35/WE - Akapit trzeci tiret drugie załącznika I - Szkoda, której nie można zakwalifikować jako "poważnej szkody" - Pojęcie "normalnego zarządzania siedliskiem, określonego w kartotekach siedliska lub dokumentach założeniowych bądź uprzednio prowadzon[ego] przez właścicieli lub podmioty gospodarcze" - Artykuł 2 pkt 7 - Pojęcie "działalności zawodowej" - Działalność wykonywana w interesie zbiorowości na podstawie ustawowego przekazania zadań - Włączenie lub brak włączenia]

Język postępowania: niemiecki

(2020/C 287/17)

(Dz.U.UE C z dnia 31 sierpnia 2020 r.)

Sąd odsyłający

Bundesverwaltungsgericht

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Naturschutzbund Deutschland - Landesverband Schleswig-Holstein e.V.

Strona pozwana: Kreis Nordfriesland

Przy udziale: Deich- und Hauptsielverband Eiderstedt, Körperschaft des öffentlichen Rechts, Vertreter des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht

Sentencja

1) Pojęcie "normalnego zarządzania siedliskiem, określonego w kartotekach siedliska lub dokumentach założeniowych bądź uprzednio prowadzonego przez właścicieli lub podmioty gospodarcze", znajdujące się w akapit trzeci tiret drugie załącznika I do dyrektywy 2004/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu, należy interpretować jako obejmujące, po pierwsze, każdy środek administracji lub organizacji, który mógłby mieć wpływ na chronione gatunki i siedliska przyrodnicze znajdujące się na danym obszarze, wynikający z dokumentów zarządzania przyjętych przez państwa członkowskie na podstawie dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa, interpretowanych, w razie potrzeby, poprzez odniesienie do wszystkich przepisów prawa wewnętrznego transponujących te dwie ostatnie dyrektywy, lub w ich braku, poprzez odniesienie do wszystkich przepisów wewnętrznych zgodnych z duchem i celem tych dyrektyw, oraz, po drugie, każdy środek administracji lub organizacji uznany za zwyczajowy, powszechnie uznany, utrwalony i stosowany przez wystarczająco długi okres czasu przez właścicieli lub podmioty gospodarcze do czasu wystąpienia szkody wyrządzonej w wyniku tego środka chronionym gatunkom i siedliskom przyrodniczym, przy czym ogół tych środków powinien być ponadto zgodny z celami leżącymi u podstaw dyrektyw 92/43 i 2009/147 oraz z powszechnie dopuszczalnymi praktykami rolniczymi.

2) Artykuł 2 pkt 7 dyrektywy 2004/35 należy interpretować w ten sposób, że zdefiniowane w nim pojęcie "działalności zawodowej" obejmuje również działalność wykonywaną w interesie zbiorowości na podstawie ustawowego przekazania zadań.

1 Dz.U. C 230 z 8.7.2019.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2020.287.12
• Rodzaj: wyrok
• Tytuł: Sprawa C-297/19: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 9 lipca 2020 r. - Naturschutzbund Deutschland - Landesverband Schleswig-Holstein e.V. v. Kreis Nordfriesland.
• Data aktu: 2020-07-09
• Data ogłoszenia: 2020-08-31