Umowa o partnerstwie w sprawie połowów między UE a Mauretanią.

Umowa o partnerstwie w sprawie połowów między UE a Mauretanią

P7_TA(2011)0232

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie umowy o partnerstwie w sprawie połowów między UE i Mauretanią

(2012/C 377 E/11)

(Dz.U.UE C z dnia 7 grudnia 2012 r.)

Parlament Europejski,

– uwzględniając art. 208 i 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

– uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych z 1982 r. o prawie morza,

– uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1801/2006 z dnia 30 listopada 2006 r. dotyczące zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską⁽¹⁾,

– uwzględniając wizytę delegacji Komisji Rybołówstwa w Mauretanii w listopadzie 2010 r.,

– uwzględniając pytanie ustne skierowane do Komisji w sprawie negocjacji dotyczących odnowienia umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską i Mauretanią (O-000038/2011 -B7-0018/2011),

– uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że obowiązujący protokół do umowy o partnerstwie w sprawie połowów z Islamską Republiką Mauretańską wygasa dnia 31 lipca 2012 r. oraz że Komisja zamierza rozpocząć negocjacje w sprawie jego przedłużenia na podstawie wymaganego mandatu uzyskanego od Rady,

B. mając na uwadze, że dzięki zawartej z Mauretanią umowie o partnerstwie w sprawie połowów wkład finansowy za okres ostatnich czterech lat wyniósł ogółem 305 mln EUR, co czyni tę umowę ważną umową międzynarodową dla Mauretanii, jako że dokonywane przez UE płatności i opłaty licencyjne stanowią około jednej trzeciej ogółu dochodów państwa,

C. mając na uwadze, że mauretański sektor rybołówstwa ma ogromne znaczenie dla gospodarki tego kraju, jako że wytwarza on 10 % PKB i że przypada na niego 35 %-50 % wywozu Mauretanii, a także że sektor ten zapewnia 29 % wpływów do budżetu państwa,

D. mając na uwadze, że Mauretania jest jednym z najbiedniejszych krajów Afryki zaliczanym do grupy najbiedniejszych i najbardziej zadłużonych państw świata, że jest finansowo uzależniona od pomocy zagranicznej oaz że charakteryzuje się dużą niestabilnością polityczną,

E. mając na uwadze, że współpraca musi być oparta na wspólnych korzyściach i przyjąć formę inicjatyw i środków, które, podejmowane wspólnie lub niezależnie, będą się wzajemnie uzupełniać, zapewniając spójność polityki,

F. mając na uwadze, że podczas niedawnej wizyty w Mauretanii Komisja Rybołówstwa nie była w stanie wyjaśnić wielu istotnych kwestii związanych z polityką rybołówstwa w tym kraju, między innymi dotyczących stanu zasobów i poziomu działalności połowowej prowadzonej przez flotę Mauretanii i innych krajów,

G. mając na uwadze, że zgodnie z art. 61 i 62 Konwencji ONZ o prawie morza połowami należy zarządzać w taki sposób, aby "utrzymać lub odtworzyć populację poławianych gatunków na poziomie zapewniającym stałą, maksymalną wydajność, określoną z uwzględnieniem odpowiednich czynników środowiskowych i gospodarczych",

H. mając na uwadze, że umowa o partnerstwie w sprawie połowów przyczyniła się do nadmiernej eksploatacji zasobów niektórych gatunków, w szczególności ośmiornicy, i w związku z tym ograniczyła uprawnienia mauretańskich rybaków do połowów, co sprawiło, że przemysł UE uzyskał przewagę konkurencyjną w wyniku dotowanych opłat za dostęp statków UE,

I. mając na uwadze, że podczas negocjacji uprawnień do połowów w ramach nowego protokołu istotne jest uwzględnienie stosunków mauretańskiego sektora rybołówstwa z krajami trzecimi, które również dokonują połowów w wyłącznej strefie ekonomicznej Mauretanii na mocy dwustronnych lub prywatnych umów,

J. mając na uwadze, że art. 218 TFUE określa jasne warunki zaangażowania Parlamentu w proces podejmowania decyzji w sprawie umów o połowach, które czynią zasadną chęć uczestniczenia w tym procesie ze strony Parlamentu, poprzez wyrażanie opinii na temat priorytetów w odniesieniu do nowych protokołów mających stanowić przedmiot negocjacji,

K. mając na uwadze, że załącznik II do porozumienia ramowego w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską reguluje przekazywanie Parlamentowi poufnych informacji przez Komisję oraz dalsze z nimi postępowanie, jak określono to w pkt 1.2 załącznika II, w ramach wykonywania uprawnień i kompetencji Parlamentu, mając na uwadze, że obie instytucje mają działać w poszanowaniu wzajemnego obowiązku lojalnej współpracy, w duchu pełnego wzajemnego zaufania oraz ściśle przestrzegając odpowiednich postanowień traktatowych,

L. mając na uwadze, że z powodu niskiego poziomu rozwoju sektora rybołówstwa w Mauretanii, w tym braku znaczących portów wyładunku poza Nawazibu, kraj ten pozbawiony jest wartości dodanej, którą uzyskiwałby, gdyby sam eksploatował własne zasoby połowowe (łącznie z przetwórstwem i sprzedażą ryb),

M. mając na uwadze, że następujące linie budżetowe na wsparcie rozwoju sektora rybołówstwa w Mauretanii nie zostały wykonane w sposób zadowalający: modernizacja i rozwój drobnego rybołówstwa przybrzeżnego prowadzonego metodami tradycyjnymi oraz przemysłu związanego z rybołówstwem; rozwój infrastruktury portowej i poprawa warunków wyładunku ryb; rozwój projektów związanych z akwakulturą; usprawnienie kontroli i nadzoru na morzu,

1. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji, by otworzyć negocjacje w sprawie odnowienia protokołu między Unią Europejską a Islamską Republiką Mauretańską, jednocześnie podkreślając, że powinien on zostać utrzymany jedynie pod warunkiem, że będzie korzystny dla obu stron, odpowiednio dostosowany i poprawnie wdrożony;

2. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji, by wprowadzić klauzulę praw człowieka;

3. nalega, aby każdy wynegocjowany dostęp statków pływających pod banderą UE do połowów na wodach Mauretanii opierał się na zasadzie udostępniania nadwyżki zasobów zgodnie z Konwencją ONZ o prawie morza; podkreśla w szczególności konieczność rygorystycznej oceny wszystkich zasobów, które są przedmiotem wniosków o zezwolenie na dostęp lub które mogą zostać złowione przez flotę UE jako przyłów; podkreśla, że każde udzielenie dostępu UE może dotyczyć tych jedynie zasobów, które nie mogą zostać złowione przez flotę mauretańską; podkreśla, że w przypadku konieczności wprowadzenia ograniczeń działalności połowowej, w pierwszej kolejności będą one dotyczyć flot krajów trzecich (UE i innych), które powodują największe szkody dla środowiska;

4. nalega na otrzymywanie wiarygodnych danych na temat uprawnień do połowów i połowów państw trzecich na wodach Mauretanii w celu możliwości zidentyfikowania zasobów występujących w nadmiarze; jest przekonany, że w przypadku zasobów wspólnych z innymi państwami Afryki Zachodniej poziomy dostępu do połowów w Mauretanii muszą być negocjowane z należytym uwzględnieniem poziomów połowów w pozostałych państwach;

5. zauważa z dużym niepokojem, że w ocenie ex-post zostało stwierdzone, że większość zasobów w Mauretanii jest w pełni lub nadmiernie eksploatowana i zostały zalecone ograniczenia działalności połowowej dla tych zasobów; uważa, że wspólny komitet naukowy powinien dysponować odpowiednimi zasobami do wykonywania swoich zadań; zachęca Komisję do omówienia z Mauretanią kwestii opracowania długoterminowych planów zarządzania połowami, uwzględniających kwestie wszelkich przydziałów połowowych udzielanych przez władze mauretańskie zarówno flotom krajowym jak i flotom krajów trzecich oraz kwestie likwidacji w przypadkach nadmiernie rozbudowanej floty;

6. uważa, że wszelkie istotne informacje naukowe, w tym sprawozdania wspólnego komitetu naukowego, dane w sprawie połowów dokonanych przez floty UE oraz informacje dotyczące kar za naruszenie przepisów, powinny być przekazywane Parlamentowi i udostępniane publicznie;

7. apeluje do Komisji, aby wezwała mauretańskie władze do udzielenia gwarancji dotyczących ich interpretacji środków kontroli; ponownie podkreśla w szczególności, że statki UE są wyposażone w satelitarne systemy monitorowania statków (VMS) i że należy stosować to właśnie narzędzie do określania ich pozycji; podkreśla, że stosowanie metod takich jak przybliżone naoczne określanie odległości od brzegu powinno być zabronione, ponieważ okazało się zawodne i doprowadziło do niepewności prawnej dla floty; podkreśla, że jakikolwiek alternatywny system powinien zostać uprzednio wzajemnie uzgodniony; jest przekonany, że sygnały określające pozycję powinny być przekazywane w czasie rzeczywistym bezpośrednio władzom Mauretanii; uważa ponadto, że protokół powinien przewidywać, iż w przypadku awarii systemu VMS danego statku, system ten powinien zostać naprawiony w terminie dwóch tygodni albo zezwolenie na połowy powinno zostać zawieszone do czasu ukończenia naprawy;

8. wyraża zaniepokojenie procedurami zatrzymania statków UE stosowanymi przez władze mauretańskie, co stanowi częsty problem; kwestionuje stosowanie przez mauretańskie władze postanowień rozdziału VI załącznika II do protokołu, w szczególności pkt 3 dotyczącego procedur stosowanych w przypadku zatrzymywania statków;

9. zwraca się do Komisji o jednoczesne prowadzenie negocjacji w sprawie uprawnień do połowów dla różnych rodzajów statków oraz środków technicznych, które należy zastosować w każdym przypadku w celu uniknięcia problemu niedostatecznego wykorzystania lub sytuacji, kiedy połowy okazują się niemożliwe z powodu środków technicznych, co prowadzi do znaczącego spadku dochodów; nalega, by Komisja zapewniła, że działalność połowowa w ramach umowy o partnerstwie w sprawie połowów spełnia te same kryteria w dziedzinie zrównoważonego rozwoju, co działalność połowowa na wodach UE, w tym kryteria dotyczące selektywności; wzywa Komisję do nawiązania dialogu z Mauretanią zmierzającego do wsparcia dalszego rozwoju odpowiedzialnej polityki rybołówstwa spełniającej zarówno wymogi ochronne, jak i cele propagowania rozwoju gospodarczego zasobów rybnych;

10. wzywa Komisję do zapewnienia zgodności z Kodeksem postępowania FAO w zakresie odpowiedzialnego rybołówstwa, zwłaszcza w zakresie zalecenia dotyczącego udzielania lokalnym rybakom prowadzącym tradycyjną działalność połowową preferencyjnego dostępu do zasobów na mauretańskich wodach;

11. zachęca Mauretanię do ratyfikacji odnośnych międzynarodowych instrumentów w zakresie rybołówstwa, takich jak porozumienie dotyczące państw portu i porozumienie ONZ w sprawie zasobów rybnych;

12. uważa, że umowy w sprawie połowów między UE a krajami trzecimi powinny być poprzedzone szeroką debatą w zainteresowanych krajach, w których możliwość udziału będą miała ludność, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i parlamenty krajowe, zapewniając w ten sposób większą demokrację i przejrzystość;

13. uważa, że kwoty płacone z tytułu rekompensaty za dostęp do zasobów rybnych na wodach Mauretanii muszą być wyraźnie oddzielone od wsparcia finansowego dla mauretańskiego wieloletniego programu w dziedzinie rybołówstwa, a żadne ograniczenie uprawnień do połowów nie może prowadzić do zmniejszenia płatności UE w ramach programu wieloletniego;

14. jest przekonany, że wsparcie finansowe dla mauretańskiego wieloletniego programu w dziedzinie rybołówstwa musi odpowiadać potrzebom Mauretanii w zakresie zrównoważonego rozwoju rybołówstwa, w szczególności w zakresie zarządzania (badania, kontrola, mechanizmy udziału zainteresowanych podmiotów, infrastruktura itd.), zgodnie z tym, co zostało określone w ramach współpracy i rozwoju między UE i Mauretanią; utrzymuje, że pomoc finansowa udzielana na mocy umowy o partnerstwie w sprawie połowów powinna wspierać i wzmacniać cele UE w zakresie współpracy na rzecz rozwoju celem wypełnienia prawnego zobowiązania UE do spójności polityki na rzecz rozwoju wynikającego z art. 208 TFUE;

15. uważa, że konieczne jest dokonanie wyczerpującej oceny przyczyn braków w realizacji celów w zakresie współpracy na rzecz rozwoju i poszczególnych linii budżetowych na wsparcie rozwoju sektora rybołówstwa w Mauretanii; podkreśla, że w prace nad tą oceną powinny być włączone władze mauretańskie;

16. uważa, że umowa o partnerstwie w sprawie połowów musi zawierać skuteczne mechanizmy nadzoru, zapewniające, że środki przeznaczone na rozwój, a w szczególności na poprawę infrastruktury w sektorze rybołówstwa, będą właściwie wykorzystywane;

17. z zadowoleniem przyjmuje zamiar Regionalnego Komitetu Doradczego ds. Floty Dalekomorskiej, aby obciążyć właścicieli statków uczciwą częścią wartości połowów;

18. dostrzega ważne inwestycje podjęte i prowadzone w Mauretanii zarówno przez UE jak i niektóre państwa członkowskie, ale wzywa do większych wysiłków zarówno ze strony Komisji jak i państw członkowskich w celu osiągnięcia lepszej koordynacji wkładów finansowych, tak aby umożliwić prawdziwą współpracę na rzecz rozwoju Mauretanii i uniknąć powielania działań z powodu braku koordynacji;

19. uważa, że zgodnie z art. 6 ust. 3 obecnego protokołu UE powinna wspierać jak najszybszą budowę infrastruktury odpowiedniej dla wyładunku ryb na środkowym i południowym wybrzeżu Mauretanii, w tym - lecz nie jedynie - w Nawakszut, tak, aby ryby łowione w wodach mauretańskich były wyładowywane w portach krajowych, a nie poza krajem, jak to się często dzieje obecnie; uważa, że spowoduje to wzrost lokalnego spożycia ryb i będzie stanowiło wsparcie dla lokalnego zatrudnienia;

20. jest zdania, że te ulepszenia, w połączeniu z usuwaniem wraków i modernizacją głównego portu w Nawazibu, pozwoli flotom UE na bardziej skuteczne działania, ułatwi przepływ inwestycji i zwiększy wpływ umowy o partnerstwie w sprawie połowów na lokalną gospodarkę;

21. podkreśla potrzebę pełnego zaangażowania Parlamentu zarówno w proces negocjacji, jak i długoterminową kontrolę funkcjonowania nowego protokołu celem zapewnienia jego zgodności z obowiązkami wynikającymi z TFUE w zakresie pełnego i bezzwłocznego dostarczania informacji Parlamentowi; przypomina, że Parlament powinien być reprezentowany na posiedzeniach wspólnego komitetu przewidzianego w ramach umów w sprawie połowów i nalega, aby w tych posiedzeniach udział brało również społeczeństwo obywatelskie, w tym przedstawiciele sektora rybołówstwa zarówno UE jak i Mauretanii;

22. wzywa Komisję, aby niezwłocznie przedłożyła Parlamentowi ocenę ex post obecnie obowiązującego protokołu jako niesklasyfikowany dokument, aby posłowie mogli w sposób świadomy ocenić czy osiągnięto cele określone we wspomnianej umowie, a zatem czy powinni wyrazić zgodę na odnowienie protokołu;

23. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, rządom państw członkowskich oraz rządowi Mauretanii.

______

⁽¹⁾ Dz.U. L 343 z 8.12.2006, s. 1.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2012.377E.95
• Rodzaj: Rezolucja
• Tytuł: Umowa o partnerstwie w sprawie połowów między UE a Mauretanią.
• Data aktu: 12/05/2011
• Data ogłoszenia: 07/12/2012