Karty podatkowe dla drobnych rzemieślników.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA FINANSÓW

z dnia 24 grudnia 1960 r.

w sprawie kart podatkowych dla drobnych rzemieślników.

Na podstawie art. 11 i art. 12 ust. 3 dekretu z dnia 26 października 1950 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. z 1950 r. Nr 49, poz. 452, z 1959 r. Nr 11, poz. 61 oraz z 1960 r. Nr 51, poz. 300) oraz art. 3 dekretu z dnia 16 maja 1946 r. o postępowaniu podatkowym (Dz. U. z 1957 r. Nr 7, poz. 25) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1

1. Na wniosek podatnika podatki obrotowy i dochodowy pobiera się ryczałtowo w formie opłat za kartę podatkową od osób wykonujących rzemiosła (specjalności) wymienione w tabeli stanowiącej załącznik do niniejszego rozporządzenia i w miejscowościach oraz rodzajach świadczeń wymienionych w tej tabeli, jeżeli osoby te:

1) prowadzą zakłady rzemieślnicze przy zatrudnieniu nie przekraczającym stanu zatrudnienia określonego w wymienionej tabeli dla danego rodzaju (specjalności) rzemiosła i dla miejscowości, w której jest prowadzony zakład rzemieślniczy; małżonka nie wlicza się do osób zatrudnionych;

2) nie korzystają przy wykonywaniu rzemiosła z usług osób nie zatrudnionych w zakładzie rzemieślniczym albo z usług innych zakładów rzemieślniczych lub przedsiębiorstw; nie wyłącza jednak opłacania podatku w formie kart podatkowych korzystanie z usług:

a) zakładów cholewkarskich przez zakłady szewskie,

b) zakładów stolarskich przez zakłady tapicerskie i odwrotnie,

c) zakładów szklarskich przez zakłady stolarskie,

d) zakładów blacharskich, brązowniczych, elektromechanicznych, spawalniczych, odlewniczych i tokarskich (w drzewie i metalu) przez inne zakłady rzemieślnicze w zakresie wykonywania usług, których rzemieślnik przyjmujący zlecenie nie może wykonać we własnym zakładzie rzemieślniczym,

e) innych zakładów rzemieślniczych pokrewnych branż, o ile świadczenia w zakresie korzystania z usług są niewielkie i nie przekraczają 5% rocznego obrotu zakładu rzemieślniczego, zlecającego wykonanie usług;

3) nie utrzymują poza obejściem, w którym mieści się zakład rzemieślniczy, odrębnych stałych miejsc sprzedaży; w zakładzie mogą być sprzedawane tylko wyroby własnej produkcji; zastrzeżenie to nie dotyczy wyrobów obcej produkcji, jeżeli stanowią one niezbędny dodatek do gotowego i związanego z wykonywanym rzemiosłem wyrobu własnej produkcji;

4) nie wykonują innych świadczeń podlegających podatkowi obrotowemu; zastrzeżenie to dotyczy również członków ich rodziny, których dochody z mocy przepisów o podatku dochodowym podlegają łącznemu opodatkowaniu z dochodem tych osób; nie wyłącza jednak pobierania podatku w formie karty podatkowej wykonywanie przez małżonka we własnym imieniu świadczeń podlegających opodatkowaniu podatkami obrotowym i dochodowym w formie karty podatkowej lub w formie ryczałtu;

5) posiadają zezwolenie, a jeżeli w myśl obowiązujących przepisów na wykonywane rzemiosło nie jest wymagane zezwolenie - posiadają kartę rzemieślniczą i wykonują rzemiosło w ramach posiadanego uprawnienia (zezwolenia lub karty rzemieślniczej).

. Uczniów w liczbie nie większej niż 3, zatrudnionych na podstawie pisemnej umowy o naukę zarejestrowanej w izbie rzemieślniczej, nie uważa się za pracowników.

3. Zatrudnionego w zakładzie rzemieślniczym w charakterze czeladnika jednego z wyszkolonych w tym zakładzie uczniów nie uważa się przez okres pierwszego roku gospodarczego po złożeniu przez tego ucznia egzaminu czeladniczego za pracownika najemnego, a traktuje się go jako ucznia, jeżeli zakład rzemieślniczy jest prowadzony przy zatrudnieniu nie więcej niż jednego pracownika najemnego, który został w tym zakładzie już uprzednio wyszkolony na czeladnika i jeżeli zakład nie zmienił w istotnym stopniu rodzaju wykonywanych świadczeń, a w szczególności, jeżeli nie przeszedł ze świadczenia usług na produkcję towarową. O zatrudnieniu w charakterze czeladnika wyszkolonego ucznia podatnik jest obowiązany zawiadomić wydział finansowy w terminie 7 dni, licząc od dnia zatrudnienia, dołączając jednocześnie dowód stwierdzający datę złożenia przez tego ucznia egzaminu czeladniczego; warunek, że pracownik najemny powinien być uprzednio wyszkolony na czeladnika w zakładzie rzemieślniczym, w którym jest zatrudniony, nie odnosi się do usługowych zakładów rzemieślniczych wykonujących świadczenia usług dla ludności w zakresie rodzajów (specjalności) rzemiosł wymienionych w tabeli, o której mowa w ust. 1, z wyjątkiem następujących:

- betoniarstwo,

- bieliźniarstwo - wyrób krawatów, wyrób galanterii z tkanin,

- cholewkarstwo,

- hafciarstwo - wyrób firanek,

- instrumentarstwo muzyczne - budowa i naprawa organów, wyrób harmonii i instrumentów dętych, wyrób instrumentów perkusyjnych, wyrób strun i smyczków,

- kapelusznictwo męskie,

- koszykarstwo,

- kotlarstwo,

- krawiectwo męskie - spodniarstwo, kamizelczarstwo,

- rymarstwo - wyrób siodeł,

- stolarstwo - posadzkarstwo, tokarstwo w drzewie,

- szewstwo - pantoflarstwo, trepiarstwo,

- szklarstwo - podlewanie zwierciadeł,

- witrażownictwo.

4. W usługowych zakładach rzemieślniczych, wykonujących usługi dla ludności, ulga podatkowa z tytułu szkolenia uczniów, o której mowa w ust. 4, przysługuje na dwóch uczniów wyszkolonych i zatrudnionych w danym zakładzie, jeżeli zakład ten jest prowadzony bez zatrudnienia innych poza tymi wyszkolonymi uczniami pracowników najemnych i w zakładzie tym są wykonywane usługi w zakresie rodzajów (specjalności) rzemiosł wymienionych w tabeli, o której mowa w ust. 1 z wyjątkiem rodzajów (specjalności) rzemiosł, wymienionych w ust. 4. Przepis ust. 4 co do zawiadomienia o zatrudnieniu i co do udowodnienia wyszkolenia stosuje się odpowiednio.

5. Za usługowe zakłady wykonujące świadczenia usług dla ludności w rozumieniu ust. 4 i 5 oraz tabeli (ust. 1) uważa się zakłady, w których obrót osiągnięty z tytułu wykonywania tych usług wynosi co najmniej 50% w miejscowościach do 10.000 mieszkańców, a w pozostałych miejscowościach - co najmniej 60% ogólnego obrotu.

6. Za członków rodziny uważa się małoletnie dzieci własne, przysposobione, pasierbów, dzieci obce przyjęte na wychowanie i utrzymanie, jak również pozostających z podatnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym rodziców podatnika i rodziców jego małżonka, jeżeli zostali uznani za inwalidów lub lub utracili zdolność zarobkowania w stopniu odpowiadającym co najmniej III grupie inwalidów albo przekroczyli 60 lat, jeżeli chodzi o mężczyzn, a 55 lat, jeżeli chodzi o kobiety.

7. Przepisy niniejszego rozporządzenia mają również zastosowanie w przypadkach, gdy zakład rzemieślniczy stanowi własność dwóch osób, o ile prowadzony jest na podstawie uprawnienia wymieniającego obydwóch współwłaścicieli i nie zatrudnia ani pracownika najemnego, ani członka rodziny, nie licząc małżonków współwłaścicieli. Wysokość opłaty za kartę podatkową ustala się w tych przypadkach w kwocie podwójnej przewidzianej dla zakładu nie zatrudniającego ani pracownika najemnego, ani członka rodziny.

8. Przepis ust. 1 pkt 5 nie ma zastosowania do podatników rozpoczynających działalność gospodarczą, wymagającą posiadania tylko karty rzemieślniczej, którzy wprawdzie jej nie posiadają, lecz w okresie pół roku od rozpoczęcia działalności gospodarczej przedstawią ją organowi finansowemu. W tym okresie podatnicy ci są obowiązani uiszczać opłatę za kartę podatkową podwyższoną o 10%. Obowiązek uiszczania podwyższonej opłaty za kartę podatkową ustaje z końcem miesiąca, w którym zostanie przedłożona organowi finansowemu karta rzemieślnicza. Jeżeli podatnik nie przedstawi karty rzemieślniczej w powyższym terminie, traci prawo do korzystania z karty podatkowej od dnia pierwszego następnego miesiąca po upływie tego terminu. W indywidualnych, szczególnie uzasadnionych przypadkach, na wniosek podatnika i za zgodą właściwego do spraw przemysłu organu prezydium powiatowej (miejskiej, dzielnicowej) rady narodowej, termin do przedłożenia uprawnienia może być przedłużony o dalsze pół roku.

§ 2. Karta podatkowa obejmuje należność podatkową ze źródła przychodów, na które uzyskano kartę. Jeżeli podajnik osiąga dochody z innych źródeł przychodów podlegających tylko podatkowi dochodowemu, dochody te podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych bez doliczenia do nich dochodów objętych kartą podatkową.

§ 3. Opłaty za karty podatkowe ustala się w tabeli opłat stanowiącej załącznik do niniejszego rozporządzenia.

§  4.

1. Opłaty za karty podatkowe określone w tabeli obniża się:

1) o 20% dla osób prowadzących zakłady rzemieślnicze na terenie:

a) województw: białostockiego, koszalińskiego, olsztyńskiego, szczecińskiego, wrocławskiego i zielonogórskiego,

b) powiatów: elbląskiego, kwidzyńskiego, lęborskiego, malborskiego i sztumskiego województwa gdańskiego,

c) powiatów: brzeskiego, głubczyckiego, grodkowskiego, kluczborskiego, namysłowskiego, nyskiego, oleckiego, prudnickiego i strzeleckiego województwa opolskiego,

d) powiatu trzcianeckiego województwa poznańskiego,

e) 2 powiatów leskiego, sanockiego i ustrzyckiego województwa rzeszowskiego;

2) 3 o 20% dla osób, które ukończyły do dnia 1 stycznia roku podatkowego 60 lat życia, oraz dla inwalidów lub innych osób, które utraciły zdolność zarobkowania w stopniu odpowiadającym co najmniej III grupie inwalidów.

2. Organ finansowy - po zasięgnięciu opinii komisji podatkowej - może ustalić obniżkę w wysokości do 50% opłaty za kartę podatkową:

1) w zasługujących na szczególne uwzględnienie przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2,

2) w przypadkach gdy ze względu na rozmiar działalności gospodarczej podatnika znacznie odbiegający od rozmiaru przeciętnej tego rodzaju działalności, opłata za kartę podatkową byłaby dla podatnika oczywiście za wysoka.

3. 4 Utratę zdolności zarobkowania należy udowodnić orzeczeniem komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia.

§  5.

1. Liczbę mieszkańców i charakter miejscowości określonych w tabeli przyjmuje się według stanu w dniu 1 stycznia roku podatkowego. Za mieszkańców uważa się osoby zameldowane na pobyt stały.

2. Jeżeli zakład rzemieślniczy wykonuje różne rodzaje (specjalności) rzemiosł, dla których przewidziane są w tabeli różne wysokości opłaty za kartę podatkową, opłatę za kartę podatkową pobiera się w wysokości właściwej dla rodzaju (specjalności) rzemiosła, dla którego jest ustalona wyższa opłata.

3. 5 Jeżeli zakład rzemieślniczy i miejsce zamieszkania podatnika znajdują się w różnych miejscowościach, opłatę za kartę podatkową pobiera się:

a) od podatników prowadzących usługowe zakłady rzemieślnicze - w wysokości właściwej dla miejscowości, w której znajduje się zakład rzemieślniczy,

b) od podatników prowadzących produkcyjne zakłady rzemieślnicze - w wysokości właściwej dla miejscowości, dla której jest ustalona wyższa opłata za kartę; jeżeli jedna z tych miejscowości nie jest objęta tabelą opłat za karty podatkowe, podatnikowi nie przysługuje prawo opłacania podatków obrotowego i dochodowego w tej formie.

§  6.

1. 6 Osoby opłacające podatki obrotowy i dochodowy w formie karty podatkowej nie są obowiązane do uiszczania opłat związanych ze zgłaszaniem obowiązku podatkowego, określonych w przepisach o postępowaniu podatkowym.

2. Podatnicy opłacający podatki w formie karty podatkowej wolni są od przewidzianych w przepisach o postępowaniu podatkowym i zobowiązaniach podatkowych obowiązków w zakresie prowadzenia ksiąg podatkowych, składania zeznań podatkowych, miesięcznych deklaracji o obrocie i dochodzie oraz opłacania zaliczek miesięcznych na podatki obrotowy i dochodowy. Podatnicy ci obowiązani są do wydawania i przechowywania zgodnie z przepisami o postępowaniu podatkowym rachunków stwierdzających sprzedaż wyrobów lub wykonanie świadczenia usług.

§  7.

1. 7 Podatnicy wykonujący działalność podlegającą opodatkowaniu w formie karty podatkowej opłacają podatki obrotowy i dochodowy w tej formie, jeżeli złożą organowi finansowemu właściwemu według miejsca wykonywania rzemiosła wniosek zawarty w deklaracji według ustalonego wzoru w terminie do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy. Osoby, które rozpoczynają taką działalność w ciągu roku podatkowego, obowiązane są do złożenia wniosku - przed rozpoczęciem tej działalności. Złożenie wniosku jest równoznaczne ze zgłoszeniem obowiązku podatkowego w zakresie objętym wnioskiem.

2. 8 Przy składaniu wniosku (ust. 1) podatnik obowiązany jest okazać organowi finansowemu kartę rzemieślniczą, a w razie istnienia obowiązku posiadania zezwolenia obowiązany jest okazać właściwe zezwolenie na wykonywanie zgłaszanego rodzaju (specjalności) rzemiosła. Do wniosków stosuje się tryb przewidziany w przepisach o postępowaniu podatkowym dla deklaracji składanych w związku ze zgłaszaniem obowiązku podatkowego. Organ finansowy bezzwłocznie po otrzymaniu wniosku, a w przypadkach nasuwających się wątpliwości co do przysługującego podatnikowi prawa korzystania z karty podatkowej - w terminie nie przekraczającym 1 miesiąca - wydaje kartę podatkową; natomiast w razie stwierdzenia braku warunków do opłacania podatków w formie karty podatkowej organ finansowy wydaje w tym terminie decyzję o odmowie wydania karty.

3. Podatnicy, którzy nie złożą deklaracji w terminie określonym w ust. 1, opłacają podatki obrotowy i dochodowy na zasadach ustalonych w obowiązujących przepisach; w zakresie obowiązku i sposobu prowadzenia ksiąg podatkowych stosuje się przepisy o tych księgach.

§  8.

1. Od decyzji odmawiającej wydania karty podatkowej lub ustalającej opłatę za kartę podatkową w kwocie wyższej, niż zadeklarował podatnik, przysługuje podatnikowi prawo wniesienia odwołania w terminie dwutygodniowym.

2. Odwołanie podlega rozpatrzeniu przez kierownika organu finansowego I instancji po zasięgnięciu opinii komisji podatkowej, działającej przy udziale przedstawiciela terenowego cechu oraz w obecności podatnika. Jeżeli podatnik nie zgłosi się na wezwanie, odwołanie może być rozpatrzone i w jego nieobecności.

3. 9 Od decyzji organu finansowego I instancji, wydanej na zasadzie określonej w ust. 2, przysługuje podatnikowi w terminie dwutygodniowym prawo zrzeczenia się karty podatkowej bądź żądania, aby jego odwołanie zostało rozpatrzone przez organ finansowy II instancji. W razie niezrzeczenia się karty podatkowej bądź niewniesienia w tym terminie żądania, aby odwołanie zostało rozpatrzone przez organ finansowy II instancji - decyzja organu finansowego I instancji jest ostateczna.

4. 10 W razie zrzeczenia się karty podatkowej powstaje obowiązek opłacania podatków obrotowego i dochodowego na zasadach ogólnych. Obowiązek prowadzenia ksiąg powstaje w tym przypadku od pierwszego dnia miesiąca następującego po zrzeczeniu się karty podatkowej.

5. 11 W razie zgłoszenia żądania, aby odwołanie zostało rozpatrzone przez organ finansowy II instancji, odwołanie to podlega rozpatrzeniu na zasadach przewidzianych w przepisach o postępowaniu podatkowym dla załatwiania odwołań.

§  9.

1. Opłata za kartę podatkową płatna jest bądź jednorazowo przy uzyskaniu karty podatkowej, bądź w ratach kwartalnych płatnych bez wezwania organu finansowego z góry za dany kwartał w terminie do dnia 7 pierwszego miesiąca danego kwartału, bądź w ratach miesięcznych płatnych bez wezwania organu finansowego w terminie do dnia 7 każdego miesiąca za miesiąc ubiegły.

2. W razie uzasadnionej czasowej przerwy w wykonywaniu świadczeń, na które uzyskano kartę podatkową, spowodowanej szczególnymi okolicznościami, np. dłuższą chorobą, wypoczynkiem, powołaniem na ćwiczenia wojskowe - trwającej nieprzerwanie co najmniej 15 dni - nie pobiera się ¹/₃₀ miesięcznej raty z tytułu opłaty za kartę podatkową za każdy dzień przerwy; warunkiem zastosowania tego przepisu jest zgłoszenie przerwy przez podatnika w terminie 7 dni od dnia powstania okoliczności powodującej przerwę.

3. W razie rozpoczęcia wykonywania świadczeń, na które uzyskano kartę podatkową w ciągu roku podatkowego, obowiązek zapłacenia pełnej ustalonej miesięcznej raty za kartę podatkową powstaje, poczynając od miesiąca, w którym rozpoczęto wykonywanie świadczeń.

4. W razie zaprzestania w ciągu roku wykonywania świadczeń, na które uzyskano kartę podatkową, zgłoszonego w trybie przewidzianym w przepisach o postępowaniu podatkowym, nie pobiera się miesięcznych rat za czas od miesiąca następującego po zaprzestaniu wykonywania świadczeń.

§ 10. Podatnicy, którzy uzyskali karty podatkowe, obowiązani są zawiadamiać właściwy organ finansowy w ciągu 7 dni o zmianach, jakie powstały w stosunku do stanu faktycznego podanego w deklaracji:

1) które powodują utratę warunków do opłacania podatków w formie karty podatkowej (§ 1);

2) które nie powodują następstw określonych w pkt 1, lecz mają wpływ na wysokość opłat za kartę podatkową (zmiany w stanie zatrudnienia, zmiany miejsca wykonywania świadczeń oraz zmiany rodzaju wykonywanych świadczeń).

§  11.

1. Podatnicy opłacający podatki obrotowy i dochodowy w formie karty podatkowej na zasadach niniejszego rozporządzenia zostaną wyłączeni z grupy osób opłacających podatki w tej formie:

1) za część roku podatkowego - w razie zawiadomienia o utracie warunków do opłacania podatków w formie karty podatkowej; w tym przypadku wyłączenie obejmuje część roku podatkowego, poczynając od miesiąca następującego po powstaniu wymienionych okoliczności;

2) za cały rok podatkowy w przypadkach:

a) stwierdzenia przez organ finansowy istotnej niezgodności ze stanem faktycznym danych zawartych w deklaracji (§ 7) lub w zawiadomieniu (§ 10) albo stwierdzenia, że podatnik nie przestrzega przepisu w zakresie wydawania i przechowywania rachunków (§ 6),

b) 12 niezawiadomienia organu finansowego o utracie warunków do opłacania podatków w formie karty podatkowej bądź niezawiadomienia o zwiększeniu stanu zatrudnienia, o zmianie miejsca wykonywania świadczeń i o zmianie rodzaju wykonywanych świadczeń, powodujących wyższą opłatę za kartę podatkową (§ 10),

c) osiągnięcia przez podatników opłacających karty podatkowe obrotu niemożliwego do uzyskania w warunkach dopuszczających opłacanie podatków w tej formie.

2. 13 W przypadkach określonych w ust. 1 organ finansowy orzeka o utracie prawa do opłacania podatków w formie karty podatkowej, przy czym w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2 lit. c) organ finansowy obowiązany jest uprzednio zasięgać opinii komisji podatkowej.

3. W razie wyłączenia podatnika z grupy osób opłacających podatki w formie karty podatkowej za część roku podatkowego (ust. 1 pkt 1) za podstawę do ustalenia podatku dochodowego za okres nie objęty kartą podatkową przyjmuje się dochód osiągnięty w tym okresie i stosuje się do niego stopę podatku odpowiadającą dochodowi obliczonemu w stosunku rocznym.

4. W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2 lit. a) i b) wyłączenie z grupy osób opłacających podatek w formie karty podatkowej i opłacanie podatku obrotowego i podatku dochodowego na innych zasadach w myśl obowiązujących przepisów następuje niezależnie od ciążącej na podatniku odpowiedzialności na podstawie przepisów ustawy karnej skarbowej.

5. W przypadku określonym w ust. 1 pkt 2 kwoty wpłacone tytułem rat na poczet opłaty za kartę podatkową zalicza się na podatek dochodowy za dany rok podatkowy, nadwyżkę zaś na podatek obrotowy.

6. 14 W przypadku wyłączenia z grupy osób opłacających podatki w formie kart podatkowych (ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. c) obowiązek uiszczenia opłaty związanej ze zgłoszeniem obowiązku podatkowego, określonej w przepisach o postępowaniu podatkowym i założenia właściwych ksiąg podatkowych powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po doręczeniu decyzji o wyłączeniu.

§ 12. 15 Zmiana wysokości opłaty za kartę podatkową następuje w przypadkach zawiadomienia o zmianie w stanie zatrudnienia, o zmianie miejsca wykonywania świadczeń lub o zmianie rodzaju wykonywanych świadczeń, powodujących wyższą lub niższą opłatę - poczynając od miesiąca, w którym miały miejsce okoliczności uzasadniające zmianę.

§ 13. 16 Od decyzji wyłączającej z grupy osób opłacających podatki obrotowy i dochodowy w formie karty podatkowej oraz od decyzji zmieniającej wysokość opłaty za kartę podatkową podatnik może w terminie dwutygodniowym złożyć odwołanie, które podlega rozpatrzeniu na zasadach przewidzianych w przepisach o postępowaniu podatkowym.

§ 14. Przewidziany w § 7 ust. 1 termin do złożenia przez podatnika wniosku o opłacanie podatków obrotowego i dochodowego w formie karty podatkowej przesuwa się w odniesieniu do roku podatkowego 1961 - do dnia 14 po ogłoszeniu rozporządzenia.

§ 15. Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1956 r. w sprawie kart podatkowych dla drobnych rzemieślników (Dz. U. z 1956 r. Nr 60, poz. 291, z 1958 r. Nr 8, poz. 25 i z 1959 r. Nr 42, poz. 268).

§ 16. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i ma zastosowanie, poczynając od roku podatkowego 1961.

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

ZAŁĄCZNIK

TABELA WYSOKOŚCI ROCZNYCH OPŁAT ZA KARTY PODATKOWE

(w złotych)

Objaśnienia: 1. a) świadczenia wykonywane bez zatrudnienia pracowników i członków rodziny,

b) świadczenia wykonywane przy zatrudnieniu nie więcej niż jednego członka rodziny,

c) świadczenia wykonywane przy zatrudnieniu nie więcej niż jednego pracownika najemnego,

d) świadczenia wykonywane przy zatrudnieniu nie więcej niż jednego pracownika najemnego i jednego członka rodziny lub nie więcej niż dwóch członków rodziny

- we wszystkich przypadkach, nie licząc pracy małżonka.

2. W przypadkach, w których w tabeli obok kwoty opłaty za kartę podatkową zamieszczony jest znak ^*), karta podatkowa przysługuje tylko usługowym zakładom, wykonującym usługi dla ludności w rozumieniu przepisu § 1 ust. 6 rozporządzenia.

grafika

1 § 1 zmieniony przez § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

2 § 4 ust. 1 pkt 1 lit. e) zmieniona przez § 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

3 § 4 ust. 1 pkt 2 zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

4 § 4 ust. 3 zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

5 § 5 ust. 3 zmieniony przez § 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

6 § 6 ust. 1 zmieniony przez § 1 pkt 4 rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

7 § 7 ust. 1 zmieniony przez § 1 pkt 5 lit. a) rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

8 § 7 ust. 2 zmieniony przez § 1 pkt 5 lit. b) rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

9 § 8 ust. 3 zmieniony przez § 1 pkt 6 lit. a) rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

10 § 8 ust. 4 zmieniony przez § 1 pkt 6 lit. b) rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

11 § 8 ust. 5 według numeracji ustalonej przez § 1 pkt 6 lit. c) rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

12 § 11 ust. 1 pkt 2 lit. b) zmieniona przez § 1 pkt 7 lit. a) rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

13 § 11 ust. 2 zmieniony przez § 1 pkt 7 lit. b) rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

14 § 11 ust. 6 zmieniony przez § 1 pkt 7 lit. c) rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

15 § 12 zmieniony przez § 1 pkt 8 rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

16 § 13 zmieniony przez § 1 pkt 9 rozporządzenia z dnia 4 stycznia 1963 r. (Dz.U.63.1.7) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 21 stycznia 1963 r.

• Identyfikator: Dz.U.1961.1.2
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Karty podatkowe dla drobnych rzemieślników.
• Data aktu: 1960-12-24
• Data ogłoszenia: 1961-01-07
• Data wejścia w życie: 1961-01-07