Węgry-Polska. Konwencja Konsularna. Warszawa.1959.05.20.

KONWENCJA KONSULARNA MIĘDZY POLSKĄ RZECZĄPOSPOLITĄ LUDOWĄ A WĘGIERSKĄ REPUBLIKĄ LUDOWĄ

podpisana w Warszawie dnia 20 maja 1959 r.

W Imieniu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

RADA PAŃSTWA

POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 20 maja 1959 r. podpisana została w Warszawie Konwencja Konsularna między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Węgierską Republiką Ludową o następującym brzmieniu dosłownym:

KONWENCJA KONSULARNA

między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Węgierską Republiką Ludową

Rada Państwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rada Prezydialna Węgierskiej Republiki Ludowej, pragnąc uregulować w duchu przyjaźni i współpracy wzajemne stosunki konsularne, postanowiły zawrzeć niniejszą Konwencję i w tym celu wyznaczyły swych Pełnomocników, a mianowicie:

Rada Państwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej -

Adama RAPACKIEGO, Ministra Spraw Zagranicznych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej,

Rada Prezydialna Węgierskiej Republiki Ludowej -

Jánosa KATONĘ, Ambasadora Nadzwyczajnego i Pełnomocnego Węgierskiej Republiki Ludowej w Warszawie,

którzy po wymianie swych pełnomocnictw, uznanych za dobre i sporządzone w należytej formie, zgodzili się na następujące postanowienia:

CZĘŚĆ  I

TWORZENIE KONSULATÓW I USTANAWIANIE KONSULÓW

Artykuł  1

Każda z Umawiających się Stron może tworzyć konsulaty na terytorium drugiej Umawiającej się Strony.

Artykuł  2

1. Konsul będzie dopuszczony do wykonywania działalności urzędowej i uznany zgodnie z przepisami i zwyczajami obowiązującymi w państwie przyjmującym przez udzielenie exequatur po przedstawieniu listów komisyjnych. W listach komisyjnych powinny być wskazane imię i nazwisko konsula, siedziba konsulatu oraz okręg konsularny.

2. Państwo przyjmujące może udzielić konsulowi tymczasowego zezwolenia na wykonywanie działalności urzędowej do czasu uzyskania przez niego exequatur.

3. Państwo przyjmujące zawiadomi bez zwłoki o udzieleniu exequatur lub tymczasowego zezwolenia na wykonywanie działalności urzędowej właściwe organa w okręgu konsularnym, które podejmą niezbędne kroki w celu umożliwienia konsulowi wykonywania tej działalności i korzystania z przysługujących mu praw, immunitetów i przywilejów.

Artykuł  3

W konsulacie może być zatrudniona taka liczba pracowników, jaka jest potrzebna dla wykonywania jego zadań. Konsul poda do wiadomości na piśmie właściwym organom władzy państwa przyjmującego personalia i funkcje tych pracowników.

Artykuł  4

1. Działalność konsula ustaje w przypadku odwołania, cofnięcia zezwolenia na działalność lub śmierci.

2. W razie powstania przeszkody w wykonywaniu przez konsula działalności urzędowej wskutek choroby, przejściowej nieobecności, odwołania lub z innych przyczyn tymczasowe wykonywanie działalności konsula może być powierzone pracownikowi konsulatu lub przedstawicielstwa dyplomatycznego państwa wysyłającego, jeżeli ta jego funkcja zostanie uprzednio notyfikowana właściwemu organowi władzy państwa przyjmującego.

3. Osoba, której powierzono tymczasowe wykonywanie działalności konsula, będzie korzystać z przysługujących konsulowi praw, immunitetów i przywilejów.

CZĘŚĆ  II

IMMUNITETY I PRZYWILEJE

Artykuł  5

Państwo przyjmujące udziela konsulowi i pracownikom konsulatu wszelkiej pomocy potrzebnej przy wykonywaniu ich działalności urzędowej.

Artykuł  6

1. Na budynku konsulatu mogą być umieszczone godło państwa wysyłającego i tablica z nazwą konsulatu.

2. Na budynku konsulatu może być wywieszana flaga państwa wysyłającego. Konsul może umieszczać flagę państwa wysyłającego na pojazdach, statkach i samolotach w czasie używania ich przy wykonywaniu działalności urzędowej.

Artykuł  7

Pomieszczenia urzędowe konsulatu są nietykalne. Organa państwa przyjmującego mogą wkraczać do nich tylko za zgodą kierownika konsulatu. W pomieszczeniach tych oraz w mieszkaniu konsula organa państwa przyjmującego nie mogą dokonywać jakichkolwiek czynności przymusowych.

Artykuł  8

1. Archiwa konsulatu są nietykalne; organa państwa przyjmującego nie mogą przeglądać ich ani zatrzymywać.

2. W archiwach konsulatu nie mogą być przechowywane osobiste dokumenty konsula i pracowników konsulatu.

Artykuł  9

1. Korespondencja konsulatu, zarówno wysyłana jak i otrzymywana, jest nietykalna; organa państwa przyjmującego nie mogą jej przeglądać ani zatrzymywać.

2. Postanowienia ustępu 1 stosują się odpowiednio do informacji przekazywanych drogą telegraficzną, telefoniczną oraz przy pomocy dalekopisów i radia.

3. Konsulat może korzystać z dyplomatycznej poczty kurierskiej, a także posługiwać się szyfrem.

Artykuł  10

1. Konsul i pracownicy konsulatu, posiadający obywatelstwo państwa wysyłającego, nie podlegają jurysdykcji państwa przyjmującego w sprawach ich działalności urzędowej.

2. W razie popełnienia przez konsula czynu nie związanego z jego działalnością urzędową, podlegającego karze według prawa państwa przyjmującego, sprawa podjęcia jakichkolwiek kroków wobec konsula będzie w każdym przypadku uprzednio uzgodniona między Umawiającymi się Stronami.

Artykuł  11

1. Konsul i pracownicy konsulatu mogą być wzywani do złożenia zeznań w charakterze świadków przed sądami i organami władzy państwa przyjmującego w sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych.

2. Konsul i pracownicy konsulatu, posiadający obywatelstwo państwa wysyłającego, mogą odmówić złożenia zeznań w sprawach swej działalności urzędowej oraz odmówić okazania dokumentów urzędowych.

3. Wezwania kierowane do osób wymienionych w ustępie 2 powinny posiadać formę pisma urzędowego i nie mogą zawierać zagrożenia grzywną lub zastosowaniem środka przymusowego. Sąd lub organ władzy pragnący uzyskać zeznania powinien zastosować przy tym wszelkie niezbędne środki, aby nie spowodować zakłóceń w wykonywaniu obowiązków urzędowych przez powyższe osoby.

4. Konsul powołując się na pilne zajęcia służbowe lub chorobę może prosić o przesłuchanie go w terminie późniejszym albo w lokalu urzędowym konsulatu lub w mieszkaniu.

Artykuł  12

Konsul, pracownicy konsulatu oraz mieszkający z nimi ich małżonkowie i małoletnie dzieci, o ile posiadają obywatelstwo państwa wysyłającego, nie podlegają przepisom państwa przyjmującego o zezwoleniach na pobyt, meldunkach i rejestracji cudzoziemców w tym państwie.

Artykuł  13

1. Konsul i pracownicy konsulatu, posiadający obywatelstwo państwa wysyłającego, zwolnieni są od wszelkich podatków, innych ciężarów publicznych, a także od wszelkich świadczeń osobistych i rzeczowych.

2. Konsulat zwolniony jest od wszelkich podatków, innych ciężarów publicznych i świadczeń rzeczowych.

3. Zwolnienia określone w ustępach 1 i 2 nie dotyczą opłat za świadczenia usług komunalnych i innych.

Artykuł  14

1. Przedmioty przeznaczone dla potrzeb konsulatu zwolnione są od opłat celnych.

2. Konsulowie generalni, konsulowie, wicekonsulowie i attachés konsularni oraz ich małżonkowie i małoletnie dzieci, posiadający obywatelstwo państwa wysyłającego, zwolnieni są pod warunkiem wzajemności od opłat celnych w odniesieniu do przedmiotów stanowiących ich własność lub dla nich przeznaczonych - w tym samym zakresie, co personel dyplomatyczny przedstawicielstwa dyplomatycznego państwa wysyłającego, pozostali zaś pracownicy konsulatu oraz ich małżonkowie i małoletnie dzieci, posiadający obywatelstwo państwa wysyłającego - w tym samym zakresie, co personel niedyplomatyczny przedstawicielstwa dyplomatycznego tego państwa.

CZĘŚĆ  III

FUNKCJE KONSULA

Artykuł  15

Konsul dąży w swej działalności do pogłębiania stosunków politycznych, gospodarczych i kulturalnych między Umawiającymi się Stronami.

Artykuł  16

1. Konsul broni praw obywateli państwa wysyłającego (osób fizycznych i prawnych) oraz reprezentuje ich interesy. W tym celu może on zwracać się bezpośrednio do sądów i innych organów władzy w swym okręgu.

2. Konsul może bez szczególnych pełnomocnictw zastępować przed sądami i innymi organami władzy obywateli państwa wysyłającego, dopóki osoba zainteresowana nie może z powodu nieobecności bądź wskutek innych ważnych przyczyn osobiście bronić swych praw i interesów lub nie ustanowi pełnomocnika. Postanowienie to nie narusza przepisów państwa przyjmującego o obowiązkowym zastępstwie adwokackim.

Artykuł  17

W przypadku zatrzymania lub aresztowania obywatela państwa wysyłającego organa państwa przyjmującego zawiadomią o tym niezwłocznie właściwego konsula.

Artykuł  18

Konsul może:

a) rejestrować obywateli państwa wysyłającego;

b) wystawiać paszporty i inne dokumenty podróży obywatelom państwa wysyłającego;

c) udzielać wiz.

Artykuł  19

1. Konsul może sporządzać akty urodzenia i zgonu obywateli państwa wysyłającego.

2. Postanowienie ustępu 1 nie narusza przepisów prawnych państwa przyjmującego dotyczących rejestracji urodzeń i zgonów.

Artykuł  20

Konsul może przyjmować oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński i sporządzać akty małżeństwa, jeżeli obie osoby zawierające małżeństwo posiadają obywatelstwo państwa wysyłającego. Konsul zawiadomi właściwy organ władzy państwa przyjmującego o zawarciu związku małżeńskiego.

Artykuł  21

1. Konsul może dokonywać następujących czynności, jeżeli nie naruszają one przepisów prawnych państwa przyjmującego:

a) wykonywać czynności notarialne w zakresie przewidzianym przez prawo państwa wysyłającego, jeżeli dotyczą one obywateli tego państwa, przy czym w odniesieniu do nieruchomości konsul może wykonywać jedynie takie czynności notarialne, które mają wywrzeć skutki prawne na terytorium państwa wysyłającego;

b) sporządzać i uwierzytelniać tłumaczenia dokumentów;

c) legalizować dokumenty wystawione lub uwierzytelnione w państwie przyjmującym lub wysyłającym, ponadto dokumenty wystawione lub uwierzytelnione w państwie trzecim, jeżeli dotyczą one obywateli państwa wysyłającego;

d) przyjmować do depozytu od obywateli państwa wysyłającego pieniądze, dokumenty i inne przedmioty;

e) wykonywać inne czynności administracyjne oraz czynności w sprawach dotyczących żeglugi, jeżeli organa państwa przyjmującego nie wyraziły co do nich sprzeciwu.

2. Dokumenty sporządzone, uwierzytelnione lub zalegalizowane przez konsula zgodnie z postanowieniami ustępu 1 w formie przewidzianej przez prawo państwa wysyłającego mają w państwie przyjmującym tę samą moc prawną i dowodową, co dokumenty sporządzone, uwierzytelnione lub zalegalizowane przez organa tego państwa.

Artykuł  22

Konsul może udzielać wszelkiej pomocy samolotom państwa wysyłającego. W szczególności może on w przypadku przymusowego lądowania samolotu okazać pomoc załodze i pasażerom w porozumiewaniu się z właściwymi organami państwa przyjmującego oraz podjąć odpowiednie kroki w celu umożliwienia im kontynuowania podróży.

Artykuł  23

Do czynności konsula w sprawach spadków oraz przesłuchiwania obywateli państwa wysyłającego i doręczania im pism stosuje się postanowienia Umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Węgierską Republiką Ludową o obrocie prawnym w sprawach cywilnych, rodzinnych i karnych.

Artykuł  24

Konsul może pobierać w walucie państwa przyjmującego opłaty z tytułu wykonywania czynności urzędowych, przewidziane przez prawo państwa wysyłającego.

CZĘŚĆ  IV

POSTANOWIENIA RÓŻNE I KOŃCOWE

Artykuł  25

W korespondencji z organami władzy państwa przyjmującego konsul posługuje się językiem urzędowym tego państwa.

Artykuł  26

Postanowienia części III niniejszej Konwencji dotyczące praw i obowiązków konsulów stosuje się odpowiednio do członka przedstawicielstwa dyplomatycznego państwa wysyłającego, któremu powierzono wykonywanie funkcji konsularnych, jeżeli powierzenie mu tych funkcji zostanie uprzednio notyfikowane właściwemu organowi władzy państwa przyjmującego. Osobie takiej przysługują nadal immunitety i przywileje dyplomatyczne.

Artykuł  27

W rozumieniu niniejszej Konwencji:

a) określenie "konsul" oznacza każdą osobę, posiadającą obywatelstwo państwa wysyłającego, która otrzymała od państwa przyjmującego exequatur lub inne, chociażby tymczasowe, zezwolenie na działanie w charakterze konsula generalnego, konsula lub wicekonsula;

b) określenie "pracownik konsulatu" oznacza każdą osobę zatrudnioną w konsulacie, bez względu na jej obywatelstwo;

c) określenie "konsulat" oznacza konsulat generalny, konsulat lub wicekonsulat.

Artykuł  28

1. Konwencja niniejsza wymaga ratyfikacji i wejdzie w życie w 30 dni po wymianie dokumentów ratyfikacyjnych, która odbędzie się w Budapeszcie.

2. Konwencja niniejsza zawarta jest na okres pięciu lat, licząc od dnia jej wejścia w życie. Ulega ona przedłużaniu na dalsze pięcioletnie okresy, o ile jedna z Umawiających się Stron nie wypowie jej na sześć miesięcy przed upływem takiego okresu.

3. Z dniem wejścia w życie niniejszej Konwencji traci moc Konwencja konsularna między Polską a Węgrami, podpisana w Budapeszcie dnia 24 kwietnia 1936 r.

Konwencję niniejszą sporządzono w Warszawie dnia 20 maja 1959 r. w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim i węgierskim, przy czym obydwa teksty mają jednakową moc obowiązującą.

Na dowód czego wyżej wymienieni Pełnomocnicy podpisali niniejszą Konwencję i opatrzyli ją pieczęciami.

Po zaznajomieniu się z powyższą Konwencją Rada Państwa uznała ją i uznaje za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej zawartych; oświadcza, że jest ona przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona, oraz przyrzeka, że będzie niezmiennie zachowywana.

Na dowód czego wydany został Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Dano w Warszawie, dnia 9 września 1959 r.

• Identyfikator: Dz.U.1959.68.418
• Rodzaj: umowa międzynarodowa
• Tytuł: Węgry-Polska. Konwencja Konsularna. Warszawa.1959.05.20.
• Data aktu: 1959-05-20
• Data ogłoszenia: 1959-12-18
• Data wejścia w życie: 1959-11-06