Estonia-Polska. Protokół dodatkowy do traktatu handlowego i nawigacyjnego między Polską i Estonją, podpisanego w Tallinnie dnia 19 lutego 1927 r. Tallin.1929.07.05.

PROTOKÓŁ DODATKOWY

podpisany w Tallinnie dnia 5 lipca 1929 r. do traktatu handlowego i nawigacyjnego między Polską i Estonją, podpisanego w Tallinnie dn. 19 lutego 1927 r.

(Ratyfikowany zgodnie z ustawą z dn. 3 lutego 1931 r. - Dz. U. R. P. Nr. 16, poz. 79).

Przekład.

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,

MY, IGNACY MOŚCICKI,

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,

wszem wobec i każdemu zosobna, komu o tem wiedzieć należy, wiadomem czynimy:

Dnia piątego lipca tysiąc dziewięćset dwudziestego dziewiątego roku podpisany został w Tallinnie protokół dodatkowy do traktatu handlowego i nawigacyjnego między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Estońską z dn. 19 lutego 1927 r. o następującem brzmieniu dosłownem:

PROTOKÓŁ DODATKOWY

do traktatu handlowego i nawigacyjnego zawartego między Polską i Estonją w Tallinnie dnia 19 lutego 1927 r.

Podpisani Pełnomocnicy Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz Naczelnika Republiki Estońskiej, pragnąc zmienić niektóre postanowienia traktatu handlowego i nawigacyjnego zawartego pomiędzy ich obu krajami dnia 17 lutego 1927 r., zgodzili się na postanowienia następujące:

I.

Zmienia się tekst alinea "d" paragrafu 4 artykułu VIII wyżej wspomnianego traktatu na tekst następujący:

d) do korzystania ze wszelkich przywilejów lub ułatwień, jakiegokolwiek rodzaju, które Estonją przyznała lub mogłaby przyznać Łotwie, Finlandji, Litwie i Związkowi Socjalistycznych Republik Rad.

Jednakowoż, jeżeliby korzyści, wskazane przez niniejsze zastrzeżenie z jakiegokolwiek tytułu zostały przez Estonję przyznane jakiemukolwiek państwu trzeciemu, Polska automatycznie korzystać będzie z tych korzyści.

Alinea "e" tego samego paragrafu jak również i postanowienia protokółu końcowego do art. VIII zostają zniesione.

II.

Alinea 2 artykułu IX uzupełnia się następującem postanowieniem:

Jeżeli jedna z Układających się Stron obłoży tego rodzaju legalizację jakimś podatkiem lub opłatą, druga będzie miała prawo zrobić to samo dla ustanowienia wzajemności, przyczem rozumie się, że świadectwa pochodzenia, wystawiane przez władze celne będą zwolnione, poczynając od 1.IV.1930 r. od wizy konsularnej.

III.

Dwa nowe artykuły IX a i IX b zostaną wstawione pomiędzy artykuły IX i X.

IX a. Produkty gleby i przemysłu Wysokich Układających się Stron, które zostaną przywiezione przez terytorjum państwa trzeciego, korzystać będą z takiego samego traktowania celnego, jak produkty państwa najbardziej uprzywilejowanego, przywiezione w tych samych warunkach.

IX b. Odnośnie formalności celnych Wysokie Układające się Strony przyznają sobie wzajemnie traktowanie państwa najbardziej uprzywilejowanego.

IV.

Tekst artykułu XII zostaje zastąpiony przez nową redakcję następującą:

1. Kupcy, fabrykanci i inni producenci jednej z Układających się Stron, którzy udowodnią przez okazanie karty legitymacyjnej wydanej przez właściwe władze swego kraju, że są upoważnieni do wykonywania tam ich handlu lub ich przemysłu i opłacają tam i ustawowe opłaty ztem związane, będą mogli bądź osobiście, bądź przez swych komiwojażerów czynić zakupy na terytorjum drugiej Strony u kupców lub przemysłowców lub w publicznych miejscach sprzedaży. Będą także mogli przyjmować zamówienia u kupców lub innych osób, które w swym handlu lub przemyśle używają danych towarów. Kupcy, fabrykanci, przemysłowcy i ich komiwojażerowie, czyniąc w ten sposób zakupy i zbierając zamówienia, korzystać będą pod tym względem z traktowania państwa najbardziej uprzywilejowanego.

2. Forma kart legitymacyjnych zostanie ustalona za porozumieniem się wspólnem obu Układających się Stron.

3. Układające się Strony podadzą sobie wzajemnie do wiadomości władze upoważnione do wystawiania kart legitymacyjnych, jak również przepisy, do których stosować się winni komiwojażerowie przy wykonywaniu swego handlu.

4. Gdyby jedna z Wysokich Układających się Stron wprowadziła na swojem terytorjum opłaty specjalne za wykonywanie czynności komiwojażera, druga Układająca się Strona będzie mogła pod tym względem zastosować zasadę wzajemności.

5. Postanowienia powyższe nie stosują się do domokrążców, ani do kolportażu, ani do poszukiwania zamówień u osób nietrudniących się przemysłem ani handlem, przyczem każda ze Stron zastrzega sobie pod tym względem zupełną swobodę swego ustawodawstwa.

NA DOWÓD CZEGO podpisani Pełnomocnicy sporządzili i podpisali niniejszy protokół, który podlega ratyfikacji i wejdzie w życie trzydziestego dnia po wymianie dokumentów ratyfikacyjnych.

Sporządzono w Tallinnie, dnia 5 lipca 1929 r.

Zaznajomiwszy się z powyższym protokółem dodatkowymi uznaliśmy go i uznajemy za słuszny zarówno w całości jak i każde z zawartych w nim postanowień; oświadczamy, że jest on przyjęty, ratyfikowany i potwierdzony i przyrzekamy, że będzie niezmiennie zachowywany.

NA DOWÓD CZEGO wydaliśmy Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej.

W Warszawie, dn. 11 marca 1931 r.

• Identyfikator: Dz.U.1931.38.300
• Rodzaj: umowa międzynarodowa
• Tytuł: Estonia-Polska. Protokół dodatkowy do traktatu handlowego i nawigacyjnego między Polską i Estonją, podpisanego w Tallinnie dnia 19 lutego 1927 r. Tallin.1929.07.05.
• Data aktu: 1929-07-05
• Data ogłoszenia: 1931-04-25
• Data wejścia w życie: 1931-04-24