Marek Rotkiewicz

Z początkiem 2023 roku zaczyna obowiązywać wyższa stawka diety za podróże służbowe na terenie kraju. Stawką tą od 1 stycznia 2023 roku związany będzie każdy pracodawca. Zmiana stawki pociąga za sobą również podwyższenie ryczałtu noclegowego oraz na jazdy miejscowe, jak też limitu noclegowego.

Polecenie pozostawania w gotowości do wykonywania pracy poza godzinami, podlega zasadniczemu ograniczeniu związanemu z koniecznością zapewniania minimalnych odpoczynków. Nie ma w tym zakresie znaczenia, czy dyżur jest dyżurem zakładowym czy domowym, jak też ewentualne wprowadzenie dodatkowej odpłatności za dyżur domowy, tzw. dyżur pod telefonem.

By obliczyć ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, potrzebny jest współczynnik służący do ustalenia ekwiwalentu za 1 dzień urlopu. Ustala się go odrębnie w każdym roku kalendarzowym i stosuje przy obliczaniu ekwiwalentu, do którego pracownik nabył prawo w ciągu tego roku kalendarzowego.

Dopóki trwa stosunek pracy, urlop wypoczynkowy nie może być rozliczony ekwiwalentem pieniężnym. Prawo do niego powstaje w dniu rozwiązania stosunku pracy – ekwiwalent powinien wówczas zostać wypłacony za urlop niewykorzystany, do którego prawo nie uległo przedawnieniu. Spółka nie może zatem wypłacać wcześniej ekwiwalentu za urlop, pracodawca powinien przede wszystkim urlopu wypoczynkowego udzielać.

Zmiana rozporządzenia delegacyjnego wprost wpływa na wszystkich pracodawców budżetowych oraz tych spoza państwowych i samorządowych jednostek sfery budżetowej, którzy nie mają żadnych regulacji wewnętrznych dotyczących świadczeń z tytułu podróży służbowych. Jeżeli jednak pracodawca pozabudżetowy określił wewnętrznie wysokość tych świadczeń, to konieczna jest analiza tych regulacji pod kątem konieczności dokonania ewentualnych zmian.