Grzegorz Krawiec

Generatywna sztuczna inteligencja niewątpliwie zwiększa produktywność naukowców. Pozwala szybciej analizować materiał, poprawiać tekst, porządkować argumentację i poszukiwać nowych tropów badawczych. Najnowsze badania opisane w „Nature” wskazują jednak na mniej oczywiste zagrożenie: korzystając z tych samych modeli, możemy stopniowo zacząć formułować podobne pytania, podobne odpowiedzi i podobne teksty. Dla nauki byłoby to szczególnie niebezpieczne - pisze prof. Grzegorz Krawiec.

Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z 2018 r. nie uczyniło rektora właścicielem uczelni w sensie prawnym, ale skonstruowało urząd, wokół którego skupiono niemal wszystkie realne narzędzia władzy: organizacyjne, kadrowe i finansowe. Senat może uchwalać statut i strategię, a rada uczelni może monitorować zarządzanie, lecz to rektor zarządza uczelnią, obsadza funkcje kierownicze, prowadzi politykę kadrową i nadaje regulamin organizacyjny. W rezultacie autonomia uczelni zbyt łatwo staje się autonomią rektora wobec wspólnoty akademickiej.

Projektowana nowelizacja ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej jako: PSWiN) wprowadza głębokie, strukturalne zmiany w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki w Polsce. Głównym celem ustawodawcy jest odejście od dotychczasowego, skrajnie sparametryzowanego modelu ewaluacji opartego niemal wyłącznie na dyscyplinach naukowych na rzecz systemu dwufilarowego. Nowy model łączy ewaluację osiągnięć w dyscyplinach z ekspercką oceną potencjału instytucjonalnego podmiotów jako całości - pisze dr hab. Grzegorz Krawiec z Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie.

Projekt ma zrozumiały cel ochronny: chce osłonić doktorantów oraz toczące się postępowania doktorskie przed nagłymi skutkami spadku kategorii naukowej do B albo C. Problem polega jednak na tym, że łagodzi skutki ewaluacji selektywnie, fragmentarycznie i w sposób, który pozostawia po sobie niebezpieczną hybrydę normatywną – pisze prof. Grzegorz Krawiec z Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie.

W ostatnim czasie analizowałem postępowania doktorskie w uczelniach, gdzie niektóre dyscypliny uzyskały podczas poprzedniej ewaluacji przynajmniej kategorię B+, a więc zyskały „uprawnienia doktorskie i habilitacyjne”. Zauważyłem, iż coraz częstsza jest praktyka przyznawania wyróżnienia rozprawie doktorskiej. Kwestia ta występuje jednak również na uczelniach, które już wcześniej posiadały ww. uprawnienia - pisze prof. Grzegorz Krawiec z Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie.