Anna Dudrewicz

Przyjęcie w planie ustaleń niezgodnych z treścią studium stanowi naruszenie zasad sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego prowadzące do nieważności tego aktu. Każdą poprawkę, nawet uznaną przez organ planistyczny za sprostowanie oczywistego błędu, należy traktować jako zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymagającą przeprowadzenia procedury planistycznej. Brak takiej procedury prowadzi wprost do stwierdzenia nieważności podjętej uchwały uznał WSA w Krakowie.

Komisja powołana do oceny wniosku o przeprowadzenie referendum gminnego nie może domniemywać rzeczywistych intencji inicjatora referendum ani zmieniać, odpowiednio do tych intencji, sformułowania pytania referendalnego uznał NSA w wyroku z 24 kwietnia 2012 r. (II OSK 357/12).

Gmina ma obowiązek uiszczenia opłat zastępczych, ale jedynie wówczas, gdy osoba, za którą gmina wnosi opłatę, ma prawnie określony obowiązek opłaty o oznaczonej wysokości. Nie można gminy obciążać obowiązkiem opłat zastępczych w sytuacji, gdy opłata osób zobowiązanych nie jest określona decyzją administracyjną.

Każda omyłka w obrębie numeru działki w istocie dotyczy cechy kwalifikującej działkę, nie może być więc traktowana jako oczywista omyłka, taka jak oczywisty błąd rachunkowy czy też pisarski, lecz błąd merytoryczny, którego nie można sprostować postanowieniem. Usunięcie wady powstałej w wyniku podania w decyzji nieprawidłowego numeru działki może nastąpić wyłącznie w drodze decyzji administracyjnej uznał NSA.

Sam fakt posiadania określonej ilości hektarów przeliczeniowych powoduje, że istnieje domniemanie osiągania dochodu w wysokości określonej w ustawie o pomocy społecznej. W świetle tego przepisu nie ma znaczenia, czy właściciel gruntu rzeczywiście osiąga dochody uznał WSA w Lublinie.