Edward Kołodziejczyk

Z chemią mamy do czynienia na każdym kroku, także w pracy zawodowej. Wśród tysięcy substancji chemicznych wiele oddziałuje w sposób szkodliwy na człowieka. Z tego względu występowanie w miejscu pracy czynników chemicznych obwarowane jest licznymi wymaganiami bezpieczeństwa. Podstawowym aktem prawnym regulującym to zagadnienie jest rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 grudnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy związanej z występowaniem w miejscu pracy czynników chemicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 11, poz. 86 z późn. zm.).

Pracodawca, jak chyba żaden inny podmiot, jest obarczony bardzo licznymi obowiązkami, z których znaczna część dotyczy realizacji konstytucyjnego prawa każdego obywatela do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Wynika to z faktu, że prawo to zostało ujęte zarówno w konstytucyjnym katalogu praw i wolności, jak i na liście podstawowych zasad prawa pracy - konsekwentnie bowiem za przepisem art. 66 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) - wśród 14 podstawowych zasad prawa pracy, wyeksponowanych w rozdziale II działu pierwszegoustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) dalej k.p., ustawodawca zawarł (art. 15 k.p.) obowiązek zapewnienia pracownikom bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.

Środki ochrony indywidualnej powinny być stosowane w sytuacjach, kiedy nie można uniknąć zagrożeń lub nie można ich wystarczająco ograniczyć za pomocą środków ochrony zbiorowej lub odpowiedniej organizacji pracy. W komentarzu Serwisu BHP Edward Kołodziejczykscharakteryzował ogólne zasady doboru środków ochrony indywidualnej oraz podstawowe wymagania dotyczące niektórych z nich (m.in. ochron układu oddechowego, środków zapobiegających przed upadkiem z wysokości i drganiom mechanicznym).

Pracownikowi i innej osobie ubezpieczonej od następstw wypadków przy pracy i chorób zawodowych przysługuje szereg świadczeń łagodzących skutki wypadku lub zachorowania. W takiej sytuacji przysługują odpowiednio: zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne, zasiłek wyrównawczy, jednorazowe odszkodowanie, renta z tytułu niezdolności do pracy, renta szkoleniowa oraz renta rodzinna. Oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową dokonuje lekarz orzecznik lub komisja lekarska ZUS po zakończeniu leczenia i rehabilitacji.

Wskaźnik występowania urazw przy pracy u osb w wieku 1824 lat jest o 50% wyższy niż w jakiejkolwiek innej grupie wiekowej. Młodzi ludzie są rwnież bardziej narażeni na choroby zawodowe. Jest to zjawisko nie tylko polskie, lecz także oglnoeuropejskie. Młodzi pracownicy są szczeglnie narażeni na zagrożenia środowiska pracy ze względu na brak doświadczenia, wyszkolenia i wiedzy. Dlatego też powinni mieć zapewnione szczeglnie staranne szkolenie i nadzr, odpowiedni sprzęt i środki ochrony, a także przydział do odpowiedniej dla nich pracy.