Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Rażący przejaw lekceważenia porządku prawnego – tak określiła zachowanie sędziego Sądu Rejonowego sędzia Izby Odpowiedzialności Zawodowej SN. Chodziło o spowodowanie wypadku drogowego pod wpływem alkoholu i narkotyku, więc obwiniony został pozbawiony urzędu. Jednak sądy karne sprawę umorzyły, bo immunitet uchylała zlikwidowana Izba Dyscyplinarna. Zdaniem SN - był to błąd.

Bardzo rzadko Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego uchyla immunitet sędziom stanu wojennego. Dlatego, że trudno jest uprawdopodobnić, że taki sędzia świadomie prześladował współobywateli z powodów politycznych. A co więcej - kierował się odwetem motywowanym panującą wówczas ideologią, co wskazywałoby na złamanie fundamentalnych zasad procesu karnego.

Wśród kandydatów do Parlamentu Europejskiego znajdują się osoby bez immunitetu. Przedstawiono im akty oskarżenia, ale - teoretycznie - do czasu skazania są niewinni. Tacy parlamentarzyści mają ciągle duże możliwości: wybierają i kontrolują komisarzy, współtworzą obowiązujące prawo i mają wpływ na politykę europejską, jeśli są zaangażowani.

W postępowaniu karnym nie jest dopuszczalne badanie ważności lub skuteczności aktu ustrojowego powołania sędziego przez Prezydenta RP podjętego w ramach realizacji wyłącznej prerogatywy głowy państwa. Sędzia, wobec którego stwierdzono nieprawidłowości w toku procedury nominacyjnej, nie jest osobą nieuprawnioną do orzekania w rozumieniu art. 439 par. 1 pkt 1 kpk – taką uchwałę podjęło trzech sędziów Izby Karnej Sądu Najwyższego.

Krajowa Rada Sądownictwa odmówiła przeniesienia sędzi Sądu Okręgowego we Wrocławiu w stan spoczynku z powodu złego stanu zdrowia. Odwołująca się wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej tą uchwałą. Stwierdziła, że w sprawie wystąpiły nowe okoliczności. Jednak Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN odwołania sędzi nie uwzględniła.